Το Εσταυρωμένο Βρέφος

 

Σε ένα υπόγειο της γερμανικής πόλης της Κολωνίας όπου είχαν κρυφτεί κάποιοι εβραίοι κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου, βρέθηκε η εξής επιγραφή: «Πιστεύω στον ήλιο ακόμα και όταν δε φαίνεται. Πιστεύω στην αγάπη ακόμα και όταν δε την αισθάνομαι. Πιστεύω στον θεό ακόμα και όταν σιωπά». Μια ομολογία πίστης που γίνεται επίκαιρη και στα φετινά Χριστούγεννα, τα πρώτα της 3ης χιλιετίας μετά Χριστόν. Στα μάτια μας εικόνες φρίκης, θανάτου, μίσους, θρήνων, απ’ το Μανχάταν μέχρι την Καμπούλ και από την Παλαιστίνη μέχρι το Σουδάν και ακόμα παραπέρα.

Μια συγγραφέας στην Ιταλία, όταν άκουσε στα 1988 πως υπάρχει πρόταση να αφαιρεθεί ο Εσταυρωμένος απ’ τις σχολικές αίθουσες και τα άλλα δημόσια κτίρια, έγραψε μια επιστολή στην ιστορική εφημερίδα  του ΚΚΙ, την «Unità», όπου έλεγε ανάμεσα στα άλλα: «Ο Εσταυρωμένος δε γεννά κανενός είδους διάκριση. Είναι εκεί βουβός και σιωπηλός. Είναι το σημείο του ανθρώπινου πόνου. Το στεφάνι του, τα καρφιά μας υπενθυμίζουν τα βάσανά του. Δε γνωρίζω άλλα σύμβολα που να αποδίδουν με τέτοια δύναμη τη σημασία της ανθρώπινης μοίρας μας. Για τους χριστιανούς είναι ο Υιός του Θεού. Για τους μη χριστιανούς είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που τον πούλησαν, τον πρόδωσαν, τον βασάνισαν και πέθανε πάνω στο σταυρό από αγάπη για τους άλλους. Μπορεί κάποιος να πει πως πολλοί πουλήθηκαν, προδόθηκαν και πέθαναν χάρη των μελλοντικών γενεών κι όμως δε βάζουμε τις εικόνες τους στους σχολικούς τοίχους. Είναι αλήθεια, αλλά ο εσταυρωμένους τους αντιπροσωπεύει όλους αυτούς. Γιατί πριν απ’ αυτόν κανένας δεν είχε πει πως όλοι είναι ίσοι και αδέλφια μεταξύ τους, πλούσιοι και φτωχοί, πιστοί και άπιστοι, εβραίοι και μη εβραίοι, μαύροι και άσπροι. Αυτό λέει ο Εσταυρωμένος και δεν το λέει μόνο στους χριστιανούς. Αυτός είναι η άρνηση κάθε πολέμου, η άρνηση των αεροπλάνων που βομβαρδίζουν...».

Αυτόν τον Εσταυρωμένο, με τα χέρια ανοιχτά για όλη την ανθρωπότητα, τον διακρίνουμε στο Βρέφος της φάτνης της Βηθλεέμ. Όσοι έχουν το δώρο της πίστης διακρίνουν κιόλας να ανατέλλει πίσω του το λαμπρό φως της ανάστασης. Πίσω απ’ αυτή τη σπηλιά ανατέλλει, για όλες τις γυναίκες και τους άντρες της εποχής μας, ένας ουρανός ελπίδας και φυτρώνει ένας σπόρος απελευθέρωσης και σωτηρίας.

Πόσο εύκολα οι ανθρώπινες ελπίδες και τα οράματα των ανθρώπων μπορούν να γκρεμιστούν. Η μόνη άγκυρα σωτηρίας και πραγματικής ελπίδας, που τίποτα δε μπορεί να σβήσει (Ρωμ 5,5), παραμένει το Θείο Βρέφος της Βηθλεέμ, πέρα από συναισθηματισμούς, φολκλόρ και στολίδια.

Είναι η μοναδική ελπίδα του ανθρώπου, μέσα σε ένα ταραγμένο και φοβισμένο κόσμο.



Χώρα

v      Στις 18 Οκτωβρίου, με πρωτοβουλία του Συλλόγου "Αγ.Φραγκίσκος" τελέστηκε στον ομώνυμο Ναό  Θ.Λειτουργία υπέρ των ευεργετών του Ι. Ναού του Αγ. Φραγκίσκου, ζώντων και νεκρών.

v      Στις 28 Οκτωβρίου, στον ενοριακό Ναό Αγίου Νικολάου, μετά τη Θ.Λειτουρ­γία, ψάλαμε επίσημη δοξολογία για την Εθνική μας εορτή.

v      Στις 9 Νοεμβρίου, έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος ο Νε-κτάριος Δενεκαρίας, του Νικηφόρου και της Φιλομένας. Ευχόμαστε να τους ζήσει και να γίνει ένας ώριμος χριστιανός.

v      Στις 2 Δεκεμβρίου οι έφηβοι της ενορίας, με τη φροντίδα της Αδ. Θηρεσίας διοργάνωσαν "πρωινό καφέ" για όλους τους ενορίτες στην ενοριακή Αίθουσα και λαχειοφόρο αγορά για ιεραποστολικό σκοπό.

v      Στις 6 Δεκεμβρίου, εορτή του Αγ. Νικολάου, πανηγύρισε με επισημότητα ο ενοριακός μας Ναός. Προηγήθηκε πνευματική προετοιμασία με Τριήμερο Προσκύνησης του Αγιοτάτου Μυστηρίου, εξομολογήσεις και επίσημος Εσπερινός την παραμονή. Ανήμερα της εορτής τελέστηκε Συλλείτουργο από τον εορτάζοντα Αρχιεπίσκοπο μας π. Νικόλαο, με τον Σεβ/το π. Ιωάννη Περρή και μέλη του Ι. Κλήρου. Ο Σεβασμιότατος κατά την εμπνευσμένη ομιλία του, αναφέρθηκε στην επικείμενη εκλογή νέου Μητροπολίτου Σύρου-Τήνου κλπ. και κάλεσε τα πολυπληθέστατο εκκλησίασμα να προσευχηθεί για το σκοπό αυτό. Στην εορταστική αυτή Θ.Λειτουργία παραβρέθηκαν όλες οι πολιτικές Αρχές της Τήνου. Τους λειτουργικούς ύμνους έψαλε μελωδικότατα η χορωδία του Ι. Ναού με όλους τους πιστούς. Ο Ναός ήταν κατάφωτος και στολισμένος με 250 ωραιότατα γαρύφαλλα που μας έστειλε, όπως κάθε χρόνο, από τον Πόρο, ο κ. Γεώργιος Κόκας. Τον ευχαριστούμε θερμότατα. Μετά τη Θ. Λειτουργία οι Αρχές και οι πιστοί ανέβηκαν στην Ενοριακή Αίθουσα για να εκφράσουν τις ευχές τους στον εορτάζοντα Αρχιεπίσκοπό μας.

v      Στις 17 Δεκεμβρίου απεβίωσε η Μαρίκα Αρμάου, σε ηλικία 87 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της!

 

Σμαρδάκιτο

v      Στις 16 Δεκεμβρίου απεβίωσε στην Αθήνα ο Πέτρος Ρεμόνδος, σε ηλικία 77 ετών, ο οποίος υπήρξε πρόεδρος του Συλλόγου του Σμαρδάκιτου και ανακαινιστής του ενοριακού εξωκλησιού του Αγ. Ιωάννη, όπου κάθε χρόνο τελούσε εορταστική Θ. Λειτουργία. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του.

Κάμπος

v      Στις 25 Νοεμβρίου απεβίωσε αιφνιδίως ο Νικόλαος Μαρκαράς σε ηλικία 76 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της!

v      Στις 29 Νοεμβρίου ο εφημέριος π. Γεώργιος Ανδριώτης γιόρτασε με τους ενορίτες του τα 43 χρόνια από την ιερατική του χειροτονία. Και στα πενήντα, με το καλό!

Ταραμπάδος

Τελέστηκε το λεγάτο του Αγ. Νικολάου στο ομώνυμο ενοριακό εξωκλήσι στη θέση Ποταμός.

Κώμη

v      Την Κυριακή 21 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε με την πρωτοβουλία της νεολαίας η καθιερωμένη Λιτανεία με το ομοίωμα της Παναγίας από τον Ενοριακό Ναό της Κώμης προς τον Ενοριακό Ναό της Περάστρας. απαγγέλλοντας το Άγιο Ροδάριο, όπου τελέστηκε η θ. Λειτουργία. Προσευχηθήκαμε για την Ειρήνη στον κόσμο και για το πολύτιμο δώρο της βροχής. Συγχαίρουμε τη νεολαία για την ενεργό συμμετοχή της, η οποία στόλισε το ομοίωμα της Παναγίας, καθάρισε και στόλισε τους δρόμους και εμψύχωσε την όλη τελετή. Το ίδιο βράδυ πραγματοποιήθηκε στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο της Κώμης η παντηνιακή συνάντηση νεολαίας.

v      Τελέστηκε πανηγυρική θ. Λειτουργία στις 5 Δεκεμβρίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου Σπηλιάς και στις 13 Δεκεμβρίου στο Εξωκλήσι της Αγίας Λουκίας.

v      Αντικαταστάθηκαν τα κεντρικά παράθυρα του Ενοριακού Ναού καθώς και οι ξύλινοι φεγγίτες που είχαν φθαρεί με το πέρασμα του χρόνου με μαρμάρινους φεγγίτες. Τοποθετήθηκαν επίσης και τα παράθυρα στο βοηθητικό χώρο του Ναού της Παναγίας. Ξεκίνησαν επίσης οι εργασίες καθαίρεσης των παλιών επιχρισμάτων του Ενοριακού Ναό στην πλατεία του Πλατάνου, Το Ενοριακό Συμβούλιο ευχαριστεί όσους συμβάλλουν με τις προσφορές τους για την ολοκλήρωση των εργασιών αυτών.

Αγάπη

v      Τελέστηκε πανηγυρική θ. Λειτουργία στις 26 Οκτωβρίου προς τιμή του Αγίου Δημητρίου στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Ελευθερίου και Δημητρίου, στις 30 Νοεμβρίου προς τιμή του Αγίου Ανδρέα στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου Γρίζας, στις 6 Δεκεμβρίου προς τιμή του Αγίου Νικολάου στη Γρίζα, στις 8 Δεκεμβρίου στο Εξωκλήσι της Αμίαντης Σύλληψης της Θεοτόκου. Λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών τελέστηκε η Θ. Λειτουργία προς τιμή του Αγ. Νικολάου στο Πάσαλο στον Ενοριακό Ναό.

v      Την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου τελέστηκε, με την πρωτοβουλία του Συλλόγου των Απανταχού Αγαπιανών, Μνημόσυνο για όλους τους Κεκοιμημένους.

v      Το Ενοριακό Συμβούλιο ευχαριστεί τις οικογένειες του Ανδρέα Μήτση και Νικολάου Δελλατόλα του Ελευθερίου, που ανέλαβαν όλα τα έξοδα για την αντικατάσταση των δύο κεντρικών θυρών στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητήριο της Γρίζας.

Στενή

Πανηγύρισε στις 6 Δεκεμβρίου η ενοριακή μας κοινότητα, που γιόρτασε τον προστάτη της Αγ. Νικόλαο. Αποβραδίς ο Αρχιεπίσκοπός μας τέλεσε τον πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον Θ. Λόγο. Στο τέλος οι ενορίτες εξέφρασαν τις ευχές τους προς τον εορτάζοντα Αρχιεπίσκοπο. Την επομένη τέλεσε την πανηγυρική Θ. Λειτουργία ο εορτάζων εφημέριος π. Νικ. Ψάλτης και συλλειτούργησε ο π. Μάρκος Φώσκολος.

Χίος

Στις 14 Δεκεμβρίου απεβίωσε αιφνιδίως ο νομάρχης Χίου Γεώργιος Καλουτάς σε ηλικία 44 ετών, αφήνοντας πίσω του σύζυγο και δυο μικρά παιδιά. Ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος, ο οποίος είχε άριστη συνεργασία τα τελευταία χρόνια με τον εκλιπόντα, έστειλε συλλυπητήριο τηλεγράφημα στον αντικαταστάτη νομάρχη κ. Ι. Γαϊσίδη και, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών, τον αντιπροσώπευσε στην εξόδιο Ακολουθία ο Επίτροπος του Ι. Ναού του Αγ. Νικολάου κ. Κυριάκος Ψάλτης. Συλλυπούμαστε τους οικείους του αποβιώσαντος και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυσή της ψυχής του.

 

Άνδρος

Την παραμονή της εορτής του Αγ. Ανδρέα του Πρωτόκλητου, του, πανηγύρισε ο παλαιός και ιστορικός καθεδρικός ναός στη Χώρα της Άνδρου. Μαζί με τα μέλη της τοπικής ενοριακής κοινότητας ενώθηκαν πολλοί φιλέορτοι Ανδριώτες με επικεφαλής τον π. Ιωάννη Στάμο, καθώς και 60 προσκυνητές που ήρθαν επί τούτου από την Τήνο, με επικεφαλής τον Σεβ/τατο Αρχιεπίσκοπό μας π. Νικόλαο. Συνταξίδεψαν, ο εφημέριος Άνδρου π. Μάρκος Φώσκολος, ο εφημέριος Χώρας της Τήνου, π. Ρόκκος Ψάλτης και Στενής π. Νικόλαος Ψάλτης. Τελέστηκε επίσημος αρχιερατικός εσπερινός και Θ. Συλλειτουργία, κατά την οποία ο Αρχιεπίσκοπος κήρυξε τον Θ. Λόγο τονίζοντας την θέση των Αποστόλων μέσα στο σώμα της Εκκλησίας ως συνδετικών κρίκων που δημιουργούν την ενότητα. Οι προσκυνητές από την Τήνο διανυκτέρευσαν στην Άνδρο, μέσα σε χαρούμενη αδελφική ατμόσφαιρα, αλλά την επομένη οι άσχημες καιρικές συνθήκες δεν τους επέτρεψαν να επισκεφτούν διάφορα αξιοθέατα του νησιού όπως είχε προγραμματιστεί από τον διοργανωτή του προσκυνήματος κ. Αντώνη Βιδάλη.

 

ΕΡΑΝΟΣ 2001 ΓΙΑ ΤΗΝ

ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

 

ΧΩΡΑ  213500  626,56 €

ΝΑΞΟΣ  40000  117,39 €

ΚΟΥΜΑΡΟΣ  27000 79,24 €

ΠΕΡΑΣΤΡΑ  10000 29,35 €

ΜΥΡΣΙΝΗ   68350  200,59 €

ΚΑΡΔΙΑΝΗ  49000 143,80 €

ΣΜΑΡΔΑΚΙΤΌ  94000 275,86 €

ΤΑΡΑΜΠΑΔΟΣ  37000 108,58 €

ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ   100000 293,47 €

ΚΤΙΚΑΔΟΣ  41000 120,32 €

ΚΙΟΝΙΑ  50000 146,74 €

ΒΩΛΑΞ   45000 132,06 €

ΚΑΜΠΟΣ  37000 108,58 €

ΣΚΑΛΑΔΟΣ  44000 129,13 €

ΚΡΟΚΟΣ  20000 58,69 €

ΛΟΥΤΡΑ  50000 146,74 €

ΚΩΜΗ  130000 381,51 €

ΑΓΑΠΗ  100000 293,47 €

ΣΤΕΝΗ  209000 613,35 €

ΚΕΧΡΟΣ  35300 103,60 €

ΠΟΤΑΜΙΑ  35000 102,71 €

 

ΣΥΝΟΛΟ  1.435.150 δρχ. ή  4.211,74 €


Ο ΝΕΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΣΥΡΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΚΕΑΣ-ΜΗΛΟΥ

Κος Κος ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΠΟΛΥΚΑΝΔΡΙΩΤΗΣ

 

 

Από την Ιερά Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος εξελέγη στις 14 Δεκεμβρίου 2001 νέος Μητροπολίτης Σύρου-Τήνου-Άνδρου–Κέας-Μήλου κλπ ο αρχιμανδρίτης π. Δωρόθεος Πολυκανδριώτης. Προς τον νέο Ποιμενάρχη, ο οποίος χειροτονήθηκε επίσκοπος την επομένη της εκλογής του, ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος απέστειλε την παρακάτω συγχαρητήρια επιστολή: 

 

Προς

Τον Σεβασμιότατο Κο ΔΩΡΟΘΕΟ τον Β΄

Εψηφισμένο Μητροπολίτη Σύρου – Τήνου – Άνδρου – Κέας - Μήλου κλπ.

 

Σεβασμιότατε,

Η Καθολική Εκκλησία Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου, συμμετέχουσα στη χαρά της Ορθοδόξου Αδελφής Εκκλησίας Σύρου-Τήνου-Άνδρου-Κέας-Μήλου κλπ, αναπέμπει ευχαριστιακή και δοξαστική δέηση προς τον Τριαδικό Θεό για την άξια εκλογή σας.

Θα είναι παρούσα με την προσευχή της, κατά την Αρχιερατική σας χειροτονία. Θα αναφωνήσει με πνευματική αγαλλίαση το Άξιος, Άξιος, Άξιος και θα επικαλεσθεί το Πανάγιο Πνεύμα να έλθει άφθονο επάνω σας, ώστε με την αγία χάρη Του, να ποιμάνετε τον ευλογημένο λαό της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου-Τήνου κλπ. με τα πολλά και πολύμορφα χαρίσματα σας, με τα οποία ο Κύριος σας πλούτισε, επειδή σας προόρισε και σας κάλεσε να γίνετε  ποιμένας του λαού του.

Αναμένω με χαρά την αδελφική συνάντησή μας και αναφωνώ: «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

Εν φιλήματι αγίω.

 

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου

 

Με τις ευχές του Σεβασμιότατου ενώνουμε και τις δικές μας προς τον νέο Μητροπολίτη της Ορθόδοξης Εκκλησίας των νησιών μας, ώστε ο Κύριος να τον καθοδηγεί στο ποιμαντικό του έργο, επ’ αγαθώ του χριστεπώνυμου λαού. Εις πολλά έτη!!!

 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ

 

Ο νέος Σεβ/τατος Μητροπολίτης Σύρου-Τήνου κλπ κ. κ. Δωρόθεος Πολυκανδριώτης γεννήθηκε το 1953 στη Μύκονο. Είναι αριστούχος της Θεολογικής Σχολής και πτυχιούχος της Νομικής Σχολής, του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίας Διοικήσεως του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1977 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1978 Πρεσβύτερος από τον μακαριστό μακαριστό Μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεο. Από το 1977 μέχρι σήμερα διακόνησε ως Ιεροκήρυκας στην Μητρό­πολη Σύρου. Το 1988 τον κάλεσε στην Αθήνα ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ως Γραμματέα στην Ι. Σύνοδο και μέλος Συνοδικών Επιτροπών, συνεχίζοντας να διακονεί και στη Μητρόπολη Σύρου. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος τον διατήρησε στις ανωτέρω θέσεις, τον διόρισε Γραμμα­τέα και σε Ειδικές Συνοδικές Επιτροπές, και του ανέθεσε τη διοργάνωση Συνεδρίων και Συνοδικών Εκδηλώσεων.

Ως Ιεροκήρυκας ανέπτυξε πλούσια ποιμαντική, κηρυκτική, κατη­χητική και φιλανθρωπική δραστηριότητα στα δώδεκα νησιά της Μητρόπολης και διεύθυνε για μια δεκαετία και το Μαθητικό Οικοτροφείο Ερμούπολης. Είναι Διευθυντής της Κυκλαδικής Φοιτητικής Εστίας Αθηνών, από το 1996, εκδότης της εφημερίδας «Ενοριακή Ευθύνη», υπεύθυνος Επιτροπών Αναστήλωσης Ιερών Μονών και συγγραφέας είκοσάδας ιστορικών κυρίως βιβλίων, με αναφορά σε πρόσωπα και σε μνημεία της Μητροπόλεως Σύρου.

 

Με μεγάλη επισημότητα και φέτος οι νέοι γιόρτασαν στις 25 Νοεμβρίου την Εορτή του ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ. Η Θ. Λειτουργία τελέστηκε στον Ναό Αγίου Νικολάου στην Χώρα από τον εκκλησιαστικό παραστάτη της νεολαίας π. Μάρκο Φώσκολο. Παρόντες ήταν ακόμη ο Σεβ/τος Ιωάννης, ο εφημέριος π. Ρόκκος και σχεδόν όλος ο κλήρος του νησιού.  Ο Επίσκοπος μας λόγω του προγραμματισμένου ταξιδιού στην ακριτική Χίο δυστυχώς δεν μπόρεσε να είναι μαζί μας. Η ακολουθία προετοιμάστηκε από τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής και ήταν βασισμένη στο μήνυμα του Αγ Πατέρα προς τους νέους όλου του κόσμου για την 17η Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας (Τορόντο, 18-28/7/2002), του οποίου η κεντρική ιδέα είναι «Εσείς είστε το αλάτι της γης. Εσείς είστε το φως του κόσμου» (Ματ.5,13-14). Ο φωτισμός, οι ύμνοι, οι συμβολισμοί για το αλάτι και τη φωτιά και η διαμόρφωση του ναού βοήθησαν τους νέους, που ήρθαν από κάθε γωνιά του νησιού, να προσευχηθούν και να συμμετέχουν καλύτερα.

Η ΝΕΟΛΑΙΑ

ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ

ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ

Μετά το τέλος της Θ. Λειτουργίας, όπως είχε ανακοινωθεί, έγιναν τα εγκαίνια του νέου μας Γραφείου, αποτέλεσμα της εθελοντικής εργασίας των μελών της Συντονιστικής Επιτροπής. Τα θετικά σχόλια όλων επιβράβευσαν τους κόπους μας.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μικρή δεξίωση στην ενοριακή αίθουσα κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε καλωσόρισμα από το Μάνθο Λελατόλα, μικρός οικονομικός απολογισμός για τα έξοδα του γραφείου από την Αγνή Λελλατόλα, παρουσίαση του προγράμματος από τον Αντώνη Δελλατόλα, ενημέρωση-κάλεσμα για την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στο Τορόντο από την Ειρήνη Κρητικού και τέλος ο Μάριος Φώσκολος είπε λίγα λόγια για τις δραστηριότητες της ΕΚΝΕ σε πανελλήνιο επίπεδο και για το πανελλήνιο συνέδριο που ενδέχεται να γίνει σύντομα.

Το αισιόδοξο μήνυμα και το κουράγιο που πήραμε απ' την επιτυχία της παραπάνω εκδήλωσης μας έδωσαν δύναμη να συνεχίσουμε τη διοργάνωση των άλλων προγραμματισμένων εκδηλώσεων.

Έτσι λοιπόν την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου ένα από τα πιο κρύα απογεύματα του χειμώνα, αρκετοί νέοι συγκεντρωθήκαμε στην ενοριακή αίθουσα Καλλονής και με καθοδηγητή τον π. Μάρκο συζητήσαμε αφενός για το κατά πόσο η γιορτή των Χριστουγέννων αγγίζει την ψυχή των νέων και αφετέρου με ποιους τρόπους οι νέοι θα μπορούσαμε σ' αυτές τις Άγιες μέρες να δείξουμε έμπρακτα την αδελφοσύνη και την αγάπη μεταξύ μας αλλά και σ' όλο το νησί. Παρόντες ήταν ακόμη ο π Αντώνης και ο π. Φραγκίσκος.

Αρκετά ζωντανή και ενδιαφέρουσα η συζήτηση, στην οποία αποφασίσαμε οι καθολικοί νέοι της Τήνου με επικεφαλή τη Συντονιστική επιτροπή να πουν τις παραμονές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς τα κάλαντα σε όλα τα χωριά του νησιού. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα δοθούν για τους φιλανθρωπικούς σκοπούς της Κάριτας και των Αδελφών Ιεραποστολών της Αγάπης. Η βραδιά έληξε με μικρό κέρασμα που είχαν ετοιμάσει οι νέοι της ΕΚΝΕ Καλλονής. Τους ευχαριστούμε γιο τη φιλοξενία.

Λόγω διαφόρων πρακτικών προβλημάτων η Συντονιστική Επιτροπή έκρινε σκόπιμο να αλλάξει την ημερομηνία διεξαγωγής της διημερίδας στο Εξώμβουργο, που, τελικά πραγματοποιηθεί στις 21-23 Δεκεμβρίου. Το θέμα το οποίο θα μελετήσουμε είναι: «Ελεύθεροι... Ποιες ελευθερίες; Ποια δεσμά;» Ελπίζουμε σε σημαντική παρουσία των μελών μας, πλαισιωμένα, ενδεχομένως και από μέλη άλλων ΕΚΝΕ της Ελλάδας. Περιμένουμε όλους τους νέους της Τήνου για ένα χαρούμενο Σαββατοκύριακο.

Η Συντονιστική Επιτροπή Καθολικής Νεολαίας Τήνου



 


ΑΠΟ ΤΑ

ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΜΑΣ

Ένα έγγραφο

απ’ τα Ιστέρνια

 


 

 

Όπως και αλλού είχαμε γράψει στο παρελθόν, τα Ιστέρνια [1] ιδρύθηκαν μέσα στις πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα, λίγα χρόνια πριν την Καρδιανή. Δεν υπάρχει καμιά απολύτως ιστορική μαρτυρία που να θεμελιώνει βάσιμα την ύπαρξη του οικισμού πριν απ’ αυτή την ιστορική περίοδο, ενώ αντίθετα, υπάρχουν μια σειρά από ενδείξεις που μας προσανατολίζουν προς την αποδοχή της υπόθεσης πως η περιοχή ήταν καθαρά γεωργική και μόνο αγροτικές κατοικίες (οι «κατ’κιές» ή «κελιά», όπως τις έλεγαν) ήταν διεσπαρμένες σε όλη την περιοχή και οι οποίες ανήκαν σε κατοίκους των Κάτω και των Μέσα Μερών (και οι οποίες υφίστανται μέχρι σήμερα, και που δε θα υπήρχε λόγος ύπαρξής τους αν υπήρχαν κοντά κάποιοι οικισμοί...), αλλά που δεν αποτέλεσαν, πριν τις αρχές του 17ου αιώνα, χωριό ή οικισμό. Όσα πρόσφατα γράφτηκαν για το θέμα αυτό, τόσο για την προέλευση της ονομασίας του χωριού, όσο και για την προέλευση των κατοίκων του, είναι απλές αναπόδεικτες και ατεκμηρίωτες φαντασιώσεις.

Στις αρχές, λοιπόν, του 17ου αιώνα, όταν είχαν σταθεροποιηθεί στο Αιγαίο οι κατάλληλες συνθήκες σταθερότητας και άμυνας, οι γεωργοί των Κάτω και των Μέσα Μερών που είχαν τις αγροτικές τους ιδιοκτησίες στην περιοχή, αποφάσισαν να προχωρήσουν στην ίδρυση οικισμών, που αναγνωρίστηκαν από τις βενετικές αρχές ως χωριά και τους δόθηκε η δυνατότητα να εκπροσωπούνται στο Συμβούλιο του νησιού με δημογέροντες (πρωτόγερους), κάτι που δεν υπήρχε στο παρελθόν. Οι κάτοικοι αυτοί εγκατέλειψαν τα χωριά τους και με τις οικογένειές τους εγκαταστάθηκαν στους νέους υπό διαμόρφωση οικισμούς, στους οποίους έδωσαν την οριστική μορφή ενός τυπικού τηνιακού χωριού, με τη ρυμοτομία (κεντρική και παράπλευρη, που έπρεπε να συγκλίνει προς ένα κεντρικό σημείο, την πλατεία, όπου θα πραγματοποιούνταν οι κοινές συνελεύσεις και συζητήσεις), την οικοδόμηση ενοριακού ναού (συχνά πάνω σε προγενέστερο εξωκλήσι) και κοινής βρύσης (το «Πηγάδι»).

Στα Ιστέρνια, όπως και στην Καρδιανή, ιδρύθηκαν ορθόδοξη και καθολική ενορία, αφού οι κάτοικοι των νέων οικισμών προέρχονταν από μέρη με πληθυσμό καθολικό και ορθόδοξο. Πράγματι, την ίδια εκείνη περίοδο παρατηρείται η εγκατάλειψη και ερήμωση άλλων οικισμών (με καθολικό και ορθόδοξο πληθυσμό), στα ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένα Μέσα και στα Κάτω Μέρη, και των οποίων οι κάτοικοι αναζήτησαν στη συγκεκριμένη περιοχή της Καρδιανής και των Υστερνίων τους κατάλληλους χώρους για την ανάπτυξη των νέων οικισμών τους. Η ενοριακή κοινότητα της Καρδιανής ήταν πολύ μεγαλύτερη από εκείνη των Ιστερνίων και οικοδόμησε, λίγο αργότερα, μια μεγάλη ενοριακή καθέδρα, τον ναό της Μετάστασης της Θεοτόκου (1738) στη θέση που υπήρχε ένας άλλος μικρότερος, λεγόμενος «Παναγία η Χωστή». Η πολύ μικρότερη καθολική κοινότητα των Ιστερνίων περιορίστηκε σε ένα από τα τρία κλίτη του ενοριακού ναού των Ιστερνίων, την Παναγία τη Βλεπούσα, ενώ τα δυο άλλα κλίτη αποτελούσαν τον ενοριακό ναό της ορθόδοξης ενορίας.

Η μικρή καθολική ενορία των Ιστερνίων δε μπορούσε να εξασφαλίσει τα απαραίτητα προς το ζην σε ένα μόνιμο εκεί εφημέριο. Για τον λόγο αυτό, και επειδή οι κάτοικοι προέρχονταν από τα Κάτω Μέρη, έδωσε ο επίσκοπος την εντολή να συμβάλλουν οικονομικά εκείνες οι ενορίες για τη συντήρηση της ενορίας και του εφημερίου των Ιστερνίων. Στις αρχές του 18ου αιώνα ο καθολικός εφημέριος των Ιστερνίων πήγε και εγκαταστάθηκε στην Καρδιανή και από εκεί φρόντιζε να ιερουργεί στα Ιστέρνια και στα εξωκκλήσια της ορεινής περιοχής, για την εξυπηρέτηση εκείνων των αγροτών, κατοίκων των χωριών από τα Κάτω Μέρη, που συνέχιζαν ακόμα να περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου, για τις αγροτικές απασχολήσεις τους, στα κελιά και τις κατ’κιές τους.

Η καθολική ενορία Ιστερνίων συνέχισε να υφίσταται μέχρι την περίοδο της Ρωσοκρατίας (1771-1774), οπότε αλβανοί στρατιώτες, στην υπηρεσία του ρωσικού στόλου, κατέστρεψαν το καθολικό κλίτος, σύμφωνα, τουλάχιστο, με όσα δήλωσαν οι ορθόδοξοι κάτοικοι του χωριού στον αντιπρόσωπο του επισκόπου που επισκέφτηκε το χωριό.

Αυτό τον μήνα παρουσιάζουμε μερικά από τα συμπεράσματα της ποιμαντικής επίσκεψης που πραγματοποίησε στα Ιστέρνια ο επίσκοπος Τήνου-Μυκόνου Αλοϋσιος Guarchi (1738-1762) την Κυριακή 20 Μαΐου 1753. Αργά μέσα στο πρωινό εκείνης της μέρας έφτασε με τη συνοδεία του στην Καρδιανή και πραγματοποίησε, με το προβλεπόμενο μεγαλόπρεπο τυπικό, την επίσκεψη και ποιμαντικό και υλικό έλεγχο της ενορίας. Το απόγευμα, μαζί με τον γραμματέα του, πήγε στα Ιστέρνια, όπου συνάντησε τον εφημέριο Δον Βαπτιστή Αρμάο και μερικούς πιστούς που αποτελούσαν το λιγοστό ποίμνιό του σ’ αυτό το χωριό.

Ο εφημέριος, αν και νεότατος, μόλις 29 ετών, ήταν απογοητευμένος. Η κατάσταση της ενορίας ήταν πολύ άσχημη: λίγοι πιστοί, ελάχιστες οικονομικές δυνατότητες, κτήματα και εξωκκλήσια που ανήκαν παλαιότερα στη ενορία των Κελιών και είχαν περάσει στην καθολική ενορία των Ιστερνίων, είχαν τα περισσότερα καταπατηθεί βίαια από τους ορθόδοξους κατοίκους του χωριού. Ο Δον Β. Αρμάος εξυπηρετούσε, με πολύ κόπο, αλλά χωρίς ανταμοιβή (σε σημείο να έχει και πρόβλημα επιβίωσης) τους πολυάριθμους διασπαρμένους καθολικούς στην ευρύτερη αγροτική περιοχή, που ήταν κάτοικοι των Κάτω Μερών (ΑΚΤ, φακ. 21, φ.188).

Ο γραμματέας δεν είχε να σημειώσει πολλά πράγματα απ’ αυτή την ενορία. Έτσι περιορίστηκε απλώς και μόνο να σημειώσει τα παρακάτω (ΑΚΤ, φακ. 21, φ. 58):

 

Στις 20 (Μαΐου 1753)

 

Ο Σεβασμιότατος πήγε προσωπικά να πραγματοποιήσει την Επίσκεψη στην εκκλησία την επονομαζόμενη Βλεπούσα που βρίσκεται στο χωριό Ιστέρνια. Αυτή η εκκλησία αποτελείται από τρία κλίτη. Τα δυο κλίτη ανήκουν στους ορθόδοξους και το άλλο ανήκει στους Λατίνους.

Υπάρχει ένα ιερό Βήμα όπου υπάρχει η Εικόνα της Παναγίας του Ροδαρίου.

Υπάρχουν: δυο φελόνια, ένα για τις εορτές και το άλλο για τις κοινές μέρες. Ένα στιχάριο, ένα δισκοπότηρο από κασσίτερο, δυο άμφια παλαιά και μεταχειρισμένα.

Υπάρχει ένα κουτί με τρία δοχεία από κασσίτερο για τα άγια έλαια. Ένα Λειτουργικό βιβλίο παλαιό.

Τα ακίνητα αυτής της εκκλησίας παρουσιάζονται σε σημείωση του παρόντος εφημερίου Δον Βαπτιστή Αρμάου του νεότερου. Και ένα κάλυμμα για την Αγία Τράπεζα.

(φ.21) Πρέπει να γίνει έρευνα σχετικά με κάποια ακίνητα που ανήκαν στην εκκλησία, και τα οποία καταπατήθηκαν, σχεδόν όλα, από τους ορθοδόξους.   

 

Αυτές ήταν οι λίγες σημειώσεις του γραμματέα του επισκόπου. Λίγο καιρό αργότερα ο εφημέριος εγκατέλειψε το χωριό και ο διάδοχός του εγκαταστάθηκε στην Καρδιανή, κοντά στον συνάδελφό του που υπηρετούσε εκεί. Ο επίσκοπος έδωσε εντολή να εναλλάσσονται κάθε εβδομάδα μεταξύ Καρδιανής και Ιστερνίων, ώστε από κοινού να εξυπηρετούν πνευματικά τους πιστούς είτε αυτοί ήταν διασκορπισμένοι στις αγροικίες τους είτε βρίσκονταν εγκαταστημένοι στις δυο αυτές ενορίες.

Οι περισσότεροι από τους λιγοστούς καθολικούς των Ιστερνίων (δε ξεπερνούσαν τους 10) έγιναν ορθόδοξοι, κάτω από πίεση («για να μη γίνουν σκλάβοι», γράφει χαρακτηριστικά ένα έγγραφο!), καταπατήθηκαν και τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία, την εικόνα της Παναγίας την έσκισαν αλβανοί στρατιώτες στα 1772 κατά τα λεγόμενα του ορθόδοξου εφημερίου της Βλεπούσας και έτσι έκλεισε η ιστορία αυτής της ενορίας, που δεν είχε ούτε 200 χρόνια ζωής.


Χριστούγεννα 1674:

ένας Γάλλος  Καπουκίνος ναυαγεί στην Τήνο...

 

Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, ακριβώς πριν από 328 χρόνια, βρισκόταν στη Χίο, ερχόμενος από την Κωνσταντινούπολη ο Καπουκίνος μοναχός π. Placide de Reims. Ο ηγούμενός του τον έστελνε στη Σύρο, για να παραμείνει εκεί ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και να μπορέσει να μάθει τα ελληνικά, ώστε, να μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε κάποια καθολική κοινότητα του ελληνικού χώρου. Πριν πάει στη Σύρο έπρεπε να επισκεφτεί την Άνδρο, όπου υπήρχε άλλο ένα μοναστήρι του τάγματός του και από εκεί να περάσει με κάποια βάρκα στη Σύρο. Είχε μαζί του, εκτός από τα πράγματά του (τα περισσότερα ήταν χαρτιά και βιβλία), και δυο βαρέλια παστά ψάρια, δώρο των Καπουκίνων της Χίου προς τους αδελφούς τους της Άνδρου και της Σύρου. Πρέπει να πούμε πως η Χίος, η Άνδρος και η Σύρος βρίσκονταν κάτω από τη σκληρή τουρκική κυριαρχία, ενώ η Τήνος ανήκε ακόμα στη Βενετική Δημοκρατία. 

Ο π. Placide de Reims αναχώρησε από τη Χίο με πολύ καλό καιρό. Όμως, τα πράγματα στο δρόμο άλλαξαν δραματικά. Την περιπέτειά του την έγραψε ο ταλαίπωρος μοναχός σε κάποιον γνωστό στην πατρίδα του, απ’ όπου αποκτήσαμε ένα αντίγραφο των επιστολών του, για τη διαμονή του στην Πόλη, τη Χίο, την Τήνο, τη Σύρο, τη Νάξο, την Πάρο, την Αθήνα, το Ναύπλιο, τη Σμύρνη και αλλού. Όλο το ημερολόγιό του πρόκειται να εκδοθεί στον επόμενο τόμο των «Τηνιακών Αναλέκτων» (τομ. 5) που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2002. Σας δίνουμε μια πρόγευση από τις περιπέτειες του π. Placide, που παρουσιάζονται ιδιαίτερα ζωντανά, περιγραφικά και γεμάτες από ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ιστορία και τη ζωή των νησιών στις δύσκολες εκείνες περιόδους. 

 

Αγαπητέ μου, είχα δίκιο όταν σου έγραφα στο προηγούμενο γράμμα, για το πώς θα ήταν το ταξίδι μου αναχωρώντας από τη Χίο σε τέτοια εποχή και με τις συνθήκες αναχώρησης, κάτω απ’τις οποίες οι ανώτεροί μου με είχαν υποχρεώσει να υπακούσω.  Αν κάποτε φοβήθηκα σε ταξίδι, σίγουρα ήταν τούτο, όπως θα σου περιγράψω. Το πλεούμενο ήταν μια μικρή βάρκα που δεν είχε παρά δύο κωπηλάτες, ένα μόνο πανί, και πάνω στο οποίο ήμουν ο τρίτος ταξιδιώτης. Ήταν φορτωμένο με βαμβάκι λοβούς (σπόρους) και τόσο βαρύ που ακουμπούσαμε το νερό με το χέρι. Ανά πάσα στιγμή έπρεπε να κρατούμε την ισορροπία μας για να μη αναποδογυριστούμε, κυρίως όταν η θάλασσα ήταν φουρτουνιασμένη. Ενημέρωσα τον ηγούμενο, πως αν δεν ήταν επείγον, θα περίμενα ένα καλύτερο μέσον μεταφοράς απ' αυτό. Για να με κάνει να φύγω και να ξεπεράσω την απέχθεια που είχα γι' αυτό το ταξίδι, μου είπε πως  δεν θα ήμουν μόνος και πως ένας Γάλλος έμπορος την ίδια μέρα θα έφευγε με μία παρόμοια βάρκα, και πως θα ήμασταν τρεις ή τέσσερις  για να συμπληρώσουμε αυτή την ταλαίπωρη  παρέα. Ο ηγούμενος δεν έδειχνε καμιά ευσπλαχνία και ό,τι και αν του έλεγα δεν του άλλαζα αισθήματα.

Αυτή την ημέρα έκανα τις πράξεις ευλαβείας με όση θέρμη μπορούσα, πήρα τις προμήθειες μου για το ταξίδι, παρακάλεσα τους πατέρες να με θυμούνται στο μυστήριο της Θ. Λειτουργίας και με τη πιο μεγάλη βιασύνη που μπορούσα μπήκα σ' αυτή την απαίσια βάρκα. Οι συνεπιβάτες μου είπαν πόση παρηγοριά αισθάνονταν που με είχαν μαζί τους στη βάρκα, κυρίως οι δύο επιβάτες, που παρόλο που ήταν από το τόπο δεν είχαν λιγότερο φόβο απ' εμένα, λέγοντάς μου πως τουλάχιστον, ότι και αν  συνέβαινε, δε θα πέθαιναν χωρίς εξομολόγηση. Τους παρηγόρησα πως δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν και πως, αν ο καιρός συνέχιζε να είναι καλός, θα φθάναμε σύντομα στο νησί της Άνδρου που ήταν ο προορισμός του πλοίου. Πράγματι, ο δικός μας προορισμός δεν ήταν για εκεί, αφού εγώ πήγαινα στη Σύρο και αυτοί στη Τήνο, δύο γειτονικά νησιά προς την Άνδρο και απ’ όπου ελπίζαμε να βρούμε κάποια βάρκα για να περάσουμε στον τελικό μας προορισμό.

Όσο ήμασταν στο λιμάνι της Χίου ο καιρός ήταν από τους καλύτερους που μπορούσε να υπάρξει, παρόλο που βρισκόμασταν στην καρδιά του χειμώνα, ανήμερα της εορτής του Αγίου Θωμά [2] . Ο καραβοκύρης μας τακτοποίησε τα πάντα και, με τη βοήθεια των κουπιών, βγήκαμε από το λιμάνι γιατί δεν είχε καθόλου αέρα. Πέρασε η νύχτα και την επόμενη διασχίσαμε πολύ μια πολύ μικρή διαδρομή και, στην έξοδο του λιμανιού, ψάξαμε να βρούμε ένα καταλληλότερο μέρος για να βρει ευνοϊκότερος άνεμος που θα μας έσπρωχνε μπροστά. Περάσαμε αυτή τη νύχτα στις ρίζες ενός βράχου που το έβρεχε η θάλασσα και μαζί μ' αυτόν έβρεχε και μας. Η ελπίδα ότι την επόμενη θα αναχωρούσαμε, μας έκανε να ξεχνούμε την άσχημη κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν. Ο καραβοκύρης, βλέποντας τον γαλήνιο ουρανό γεμάτο άστρα, μας καθησύχασε ότι νωρίς την επόμενη θα ήμασταν στην Άνδρο. Ο καιρός μας προδιάθετε να ελπίζουμε σ' ένα ευχάριστο ταξίδι. Έτσι ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί, παρόλο που δεν είχε ακόμα καθόλου αέρα και ο οποίος άρχισε να φυσά λίγο με την ανατολή του ήλιου. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, γεγονός που μας έκανε να το διασκεδάσουμε λίγο όπως και οι επιβάτες τριών άλλων βαρκών που είχαν διανυκτερεύσει μαζί μας, περιμένοντας ούριο άνεμο. Αυτοί μας παρότρυναν, με το παράδειγμά τους, να φάμε και να πιούμε. Είχα μαζί μου περισσότερες προμήθειες απ’ όσες χρειάζονταν, πράγμα που δε με ανάγκαζε να είμαι συντηρητικός. Επιβιβασθήκαμε στις βάρκες και ο καθένας τράβηξε την δική του κατεύθυνση μ' ένα ευνοϊκό άνεμο.

Προχωρούσαμε με τα κουπιά και τα πανιά για να πάμε πιο γρήγορα. Αυτό δεν έκανε κόπο στους ναυτικούς μας, που ήταν δυνατοί. Η χαρά μας, όμως, δεν κράτησε σχεδόν καθόλου. Ο καιρός άλλαξε ξαφνικά όψη και άρχισε μία τρικυμία που μετατράπηκε σε τέτοια φουσκοθαλασσιά που η θάλασσα έγινε κάτασπρη. Αλληλοκοιταχτήκαμε δίχως να μπορούμε να μιλήσουμε. Η τρικυμία υποχρέωσε τους συνεπιβάτες μου να δώσουν στα ψάρια ότι είχαν φάει πριν την επιβίβαση τους. Όσο για μένα δεν βρισκόμουν σε καλύτερη κατάσταση. Δεν ήξερα σε ποιον άγιο να τάξω τον εαυτό μου και ζήτησα στο καραβοκύρη μας, αν βρισκόμασταν μακριά από τη στεριά, ή αν υπήρχε τρόπος να σωθούμε κάπου, περιμένοντας να περάσει ο άσχημος καιρός. Μου απάντησε πως η βάρκα του δεν ήταν σε θέση να πάει αντίθετα στον άνεμο και πως πρέπει να έχουμε υπομονή και πως αν ο Θεός το ήθελε θα σωζόμασταν. Το πιο σίγουρο ήταν ν’ ακολουθούμε τον αέρα. Αυτός όμως δυνάμωσε σε τέτοιο σημείο που τα κύματα κτυπούσαν τη βάρκα μας και την ξεπερνούσαν από πάνω και βρεχόμασταν μέχρι το κόκαλο. Δεν τολμούσαμε ούτε να κουνηθούμε για ν' αλλάξουμε θέση, από το φόβο μη μας παρασύρουν τα κύματα. Η κατάσταση πάνω στη βάρκα ήταν αξιολύπητη. Οι ναύτες, όπως και οι επιβάτες, έκλαιγαν. Και εγώ ο ίδιος ήμουν περίλυπος να διαπιστώνω ότι βρισκόμουν δύο βήματα από το θάνατο. Ένα ξαφνικό και δυνατό κτύπημα του ανέμου έκοψε το σκοινί που ήταν δεμένο το πανί και το παρέσυρε σαν να ήταν μια απλή σημαία. Νομίσαμε ότι είχαμε χαθεί. Το νερό όρμισε μέσα στη βάρκα μας και η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει από τον πόνο βλέποντας τα βάσανά να πολλαπλασιάζονται μας και να αγγίζουμε την απελπισία, αφού έφτανε πια η στιγμή να πνιγούμε. Έκαμα μια τελευταία προσπάθεια να σωθούμε. Παρόλο που ήμουν στα κακά μου χάλια, όρμισα να πιάσω το πανί και να το ξαναδέσω στο τόπο του. Οι δυνάμεις μου, όμως με πρόδιναν, αφού κρατούσα το πανί κόντρα στον άνεμο. Τους φώναξα να με βοηθήσουν γιατί κινδύνευα να παρασυρθώ κι εγώ μέσα στο νερό. Ήμουν ήδη ο μισός έξω από τη βάρκα. Οι συνεπιβάτες μου όμως ήταν απασχολημένοι στο να ξερνούν. Η επιμονή μου όμως να τους καλώ, τους ανάγκασε να μου δώσουν χέρι βοήθειας και με τράβηξαν και έτσι μπόρεσα, με ικανοποίηση, να δέσω το πανί σε μια σφήνα που ευτυχώς βρήκα. Το κρατούσα εκεί μέχρι που ήρθε ένας ναύτης και το στερέωσε όσο καλύτερα μπορούσε. Η θάλασσα ήταν πάντα φουρτουνιασμένη και ο αέρας δεν κόπασε με την ανατολή της νέας μέρας, όπως συμβαίνει συνήθως. Ποτέ μου δεν προσευχήθηκα  με τόση θέρμη στο Θεό. Ο κίνδυνος ήταν τόσο μεγάλος που δεν μπορούσαμε να συνέλθομε. Δεν γνωρίζαμε προς τα πού κατευθυνόμασταν, πού βρισκόμασταν και δεν βλέπαμε παρά μόνο ουρανό και θάλασσα. Η νύχτα ήταν τόσο σκοτεινή που δε ξεχωρίζαμε τίποτα. Ο καραβοκύρης μας, έδωσε διαταγή σ' ένα ναύτη να ξαπλώσει στη πλώρη της βάρκας και να παρατηρεί με προσοχή για να μη πέσουμε πάνω σε κανένα σκόπελο που βρίσκονται διασπαρμένοι παντού εδώ στο αρχιπέλαγος. Προχωρούσαμε με τη βοήθεια του πανιού στο έλεος του ανέμου, τόσο τη νύχτα όσο και τη μέρα. Μετά από πολλή περιπλάνηση, ο ναύτης που βρισκόταν στη πλώρη, ανακάλυψε κάποιο αμυδρό φως που μας φάνηκε πολύ μακριά. Σκουπίσαμε τα δάκρυά μας και γυρίσαμε το πανί προς τη κατεύθυνση του. Όσο πλησιάζαμε ο αέρας έπεφτε και δεν ήταν τόσο ορμητικός όπως πριν, παρόλο που η θάλασσα ήταν ακόμα φουρτουνιασμένη. Κατεβάσαμε το πανί και ο καθένας με τη σειρά του, επιβάτες και ναύτες, κωπηλατούσαμε και επί τέλος ακουμπήσαμε σε ασφαλή γη. Ο καραβοκύρης προσπαθούσε να κάμει αναγνώριση της ακτής για να μας αποβιβάσει και όπου θα είχαμε τη δυνατότητα να στεγνώσουμε και να περάσουμε το υπόλοιπο της νύχτας. Δε μπορέσαμε όμως να αποβιβασθούμε και έτσι περάσαμε το υπόλοιπο της νύχτας, βρεγμένοι ίσαμε το κόκαλο, χωρίς να μπορούμε να κοιμηθούμε, σ' αυτή τη κατάσταση που ήμασταν.

Το πρωί, που τόσο το περιμέναμε, μπορέσαμε να διαπιστώσουμε πως βρισκόμασταν μέσα σ’ ένα όρμο που ονομάζεται Λιμάνι του Πανόρμου (Porto Palermo) και που το χρησιμοποιεί ως λιμάνι ένα μικρό νησί, το οποίο ανήκει στους Βενετούς και που ονομάζεται Τήνος. Στη προκυμαία υπήρχε ένα μικρό ξωκλήσι μέσα στο οποίο προφυλαχτήκαμε από τη μανία του καιρού. Είχα μαζί μου ένα μικρό στρώμα το οποίο μετέφερα και ξάπλωσα πιο άνετα. Οι δύο συνεπιβάτες μου και εγώ μεταφέραμε τις προμήθειές μας και φάγαμε με την ησυχία μας. Στο μεταξύ ο λιμενάρχης ήρθε να μας δει και μας επέτρεψε να πάμε όπου θέλαμε. Μας ζήτησε, στη τοπική διάλεκτο από πού ερχόμασταν. Μας ενημέρωσε πως δε θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε με τους κατοίκους του νησιού, δίχως την άδεια του κυβερνήτη του νησιού. Ενοχλήθηκα στην αρχή και του έδωσα να καταλάβει πως δεν επιθυμούσα να επισκεφθώ το νησί, αφού τυχαία βρέθηκα σ’ αυτό και δεν ήταν αυτός ο προορισμός μου. Με τη πρώτη ευκαιρία επιθυμούσα να περάσω στο νησί της Σύρου, όπου ήταν ο προορισμός μου, και επί πλέον πως δεν είχα προμήθειες για να παραμείνω περισσότερο σ' αυτό το νησί. Ο καραβοκύρης θέλησε να με περάσει στην Άνδρο, όπως του είχα πει, όμως οι δύο συνεπιβάτες μου μ’ εμπόδισαν και έτσι του έδωσα κάτι για το ναύλο (nauli), του ευχήθηκα καλό ταξίδι και παρέμεινα με τη σιγουριά πως εδώ θα έβρισκα μεγαλύτερη ευκολία για να περάσω στη Σύρο και σίγουρα δε θα μου έλειπαν οι φίλοι που θα μου συμπαραστέκονταν στις ανάγκες μου. Λυπήθηκα αφάνταστα που πέρασαν οι ωραιότερες γιορτές του έτους δίχως να τελέσω ή να ακούσω τη Θ. Λειτουργία και δίχως να μπορέσω να στείλω ούτε ένα μικρό σημείωμα στους γάλλους εμπόρους για τους οποίους είχα παραγγελίες. Πέρασαν τρεις ή τέσσαρες ημέρες και άρχισα να πλήττω και να μετανιώνω για την άφιξή μου σ' αυτόν τον τόπο.  (.......)

Επιτέλους η μέρα της ελευθερίας μας έφθασε. Ο λιμενάρχης, νωρίς το πρωί, ήρθε να μας το ανακοινώσει. Θέλησε να πληρωθεί για το κόπο του και ζήτησε χρήματα από τους δύο επιβάτες που ήταν μαζί μου και οι οποίοι τον πλήρωσαν. Νόμισα ότι εγώ θα εξαιρόμουν, αφού οι Καπουκίνοι δεν πληρώνουν συνήθως τίποτα. Όμως αυτός δε δέχτηκε να ακούσει τίποτα από όσα του είπα και θέλησε να του δώσω 4 ή 5 φράγκα για τα ψάρια που είχα, δηλαδή τα παστά ψάρια που είχα στο βαρέλι για να τα μεταφέρω στους πατέρες μας για να μπορέσουν να περάσουν τη σαρακοστή. Παρόλο που του είπα ότι αυτό το βαρέλι δεν μου ανήκε, δεν τον εμπόδισε να πάρει όσα ήθελε και μετά μάλιστα με μετέφερε στο σπίτι του, όπου έδωσε στη γυναίκα του ό,τι είχε πάρει και μου πρόσφερε φαγητό το οποίο έφαγα μαζί του, ενώ οι άλλοι δύο επιβάτες πήγαν για φαγητό σ' ένα διπλανό σπίτι. Τον αποχαιρέτησα, συστήνοντάς του να φυλάει τα πράγματά μου ωσότου θα έστελνα να τα πάρουν, και έφυγα για το Κάστρο κοντά στο οποίο κατοικούσαν οι γάλλοι έμποροι. Ο δρόμος ήταν μακρύς και άσχημος και έπρεπε συνέχεια να ανηφορίζεις και να κατηφορίζεις. Ήμουν, επιπλέον, φορτωμένος με τα χαρτιά μου που μ’ εμπόδιζαν αφάνταστα να προχωρώ. Και παρόλο που ήμασταν στην αρχή του Ιανουαρίου ίδρωνα αφάνταστα. Ευτυχώς συνάντησα ένα πολύ έντιμο άνθρωπο από το Κάστρο, που ήταν απ' τους ευγενείς και πολύ ευκατάστατος και που μου πρότεινε να ιππεύσω στο άλογό του, πράγμα που δε δέχθηκα. Μόνο που του είπα να μη προχωρά τόσο γρήγορα, για να μπορέσω να τον ακολουθήσω, γιατί δε γνώριζα το δρόμο. Με ικανοποίησε, αλλά κατά διαστήματα μου έλεγε πως πρέπει να προχωρώ πιο γρήγορα για να μη βρούμε τη πόρτα του Κάστρου κλειστή. Η νύχτα πλησίαζε. Το μήκος αυτού του νησιού με εξέπληξε, εφόσον νόμιζα ότι ο τόπος όπου πήγαινα ήταν πολύ κοντά. Διαπίστωσα το αντίθετο. Έτσι κατάλαβα την αιτία που δεν είχα τόσο συχνά νέα από τους εμπόρους. Αντίθετα, θαύμασα την αγάπη που είχαν δείξει για μένα. Επιτέλους φθάσαμε στο Κάστρο και αυτός ο τίμιος άνθρωπος με τον οποίο ήρθα, μου πρόσφερε το σπίτι του και ό,τι είχε, πράγμα που δέχθηκα με πολύ ευχαρίστηση δίχως άλλες ευγένειες, αφού δεν ήταν ώρα να ψάξω να βρω αλλού κατάλυμα. (.....)

 

 


ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2001 - ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2002

 

Μέσα σε ένα κόσμο που η τρομοκρατία δημιουργεί αθώα θύματα και ο εγωισμός απαντά με τη βία, το μήνυμα των Αγγέλων «Επί γης ειρήνη» γίνεται ελπιδοφόρο και επιτακτικό.

Η κάθε μια και ο κάθε ένας μας που πιστεύουμε στο Θεό που είναι Αγάπη, ας απλώσουμε το χέρι μας για να συμφιλιωθούμε με τον συνάνθρωπό μας, όποιο κι αν είναι το χρώμα του, το δόγμα του, τα «πιστεύω» του.

Τότε θα σιγήσουν για πάντα οι ιαχές πολέμου πάνω στη γη μας και θα ακουστούν οι μελωδίες της αγάπης και της ειρήνης της Χριστιανοσύνης με αποδέκτη την καρδιά κάθε ανθρώπου καλής θέλησης.

 

 

+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου

Αποστολικός Τοποτηρητής Καθολικής Επισκοπής Χίου

Μητροπολίτης παντός Αιγαίου




Θρησκείες και Εκκλησίες

 

σε αναζήτηση της ειρήνης

 

Τα τελευταία χρόνια οι θρησκείες προβάλλονται από ορισμένα ΜΜΕ ως παράγοντες που γεννούν πόλεμο και μάλιστα μεταξύ τους. Το είπαν αναφορικά με τη Γιουγκοσλαβία και τα Βαλκάνια, το λένε τώρα για την τρομοκρατία. Είναι  αλήθεια πως ορισμένοι στο όνομα του Θεού και της θρησκείας πραγματοποιούν πράξεις πολέμου και φανατισμού, τέτοιες που έχουν σκοπό να αμαυρώσουν το ρόλο της θρησκείας στην πορεία του σύγχρονου κόσμου, αλλά και αποβλέπουν να εμπλέξουν και τους πιστούς άλλων θρησκειών στο διαβολικό τους σχέδιο.

 Έτσι οι θρησκευτικοί αρχηγοί δε χάνουν ευκαιρία να τονίζουν πως «ο πόλεμος στο όνομα της θρησκείας, είναι πόλεμος κατά της θρησκείας». Στο τέλος του 2001 και στις αρχές του 2002 βρίσκονται σε εξέλιξη και σε προετοιμασία μια σειρά θρησκευτικών πρωτοβουλιών εκ μέρους των υπεύθυνων ταγών των θρησκειών, και ιδιαίτερα των μονοθεϊστικών θρησκειών της ευρύτερης περιοχής μας, που αποβλέπουν: α) στη διακήρυξη, χωρίς μασημένα λόγια, στην απόλυτη αντιπαλότητα της θρησκείας προς τον πόλεμο, β) στην αποστολή μηνύματος προς όλους τους πιστούς τους ώστε να γίνουν παράγοντες ειρήνης και συνεργασίας και γ) τη θέσπιση μέτρων συνεργασίας μεταξύ τους για την προαγωγή της ειρήνης σε όλον τον κόσμο.

Η πρώτη πρωτοβουλία έχει κιόλας ολοκληρωθεί στις Βρυξέλλες, με θέμα «Η ειρήνη του Θεού στον κόσμο». Εκεί διάφοροι επικεφαλής  των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών (Χριστιανισμού, Μωαμεθανισμού και Ιουδαϊσμού) συναντήθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κάτω από την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπρόσωποι της Καθολικής Εκκλησίας (οι καρδινάλιοι Φραγκίσκος Van Thuan πρόεδρος του οργανισμού «Δικαιοσύνη και Ειρήνη», Walter Kasper πρόεδρος της Γραμματείας για την Ενότητα και Francis Arinze πρόεδρος της Γραμματείας για τον διαθρησκευτικό διάλογο ο οποίος διάβασε μήνυμα του πάπα Ιωάννη-Παύλου Β’), της Ορθόδοξης Εκκλησίας (πατριάρχες Βαρθολομαίος και Ιγνάτιος 4ος της Αντιόχειας, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος, και εκπρόσωποι άλλων ανατολικών δογμάτων), ο πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών επίσκοπος Εμπερχαρντ Ρεντς. Από το Ισλάμ ο μεγάλος μουφτής της Συρίας σεΐχης Σαλάχ Κουφτάρο, ο σεΐχης Φαουζί αλ Ζαφζάφ του μεγάλου Τεμένους του Αλ Αζχάρ, ιεροδιδάσκαλοι και εκπρόσωποι του Σιιτικού και Σουνιτικού Ισλάμ και απ’ τον Ιουδαϊσμό οι αρχιραββίνοι Βρυξελλών Α. Γκουίγκουι, Βιέννης Πολ-Χάιμ Αϊζενμπεργκ και Ρωσίας Αβραάμ Σάγεβιτς. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επεσήμανε ότι είναι αναγκαία η διαφοροποίηση μεταξύ της πραγματικής πίστης και  διδασκαλίας κάθε μιας θρησκείας από τις «ποικίλες ψευδείς διδασκαλίες, που εμφανίζονται ως έκφραση της θέλησης του Κυρίου, ενώ δεν αποτελούν παρά απλές εκφράσεις ανθρωπίνων απόψεων για την Θέλησή Του. Άλλωστε, το ότι υπάρχουν τόσες πολλές και αντικρουόμενες απόψεις που φέρονται να εκφράζουν τη Θεία Θέληση καθιστά προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να είναι όλες ορθές».

Στο τελικό ανακοινωθέν τονίστηκε πως οι εξτρεμιστικές εκδηλώσεις πίστης δεν εκφράζουν τη διδασκαλία των μονοθεϊστικών θρησκειών. Ο πραγματικός ρόλος των θρησκειών είναι να φέρνουν στον κόσμο την ειρήνη του Θεού και να εμποδίζουν να χρησιμοποιείται η δύναμη της πίστης για σκοπούς που δεν έχουν καμιά σχέση με τον ρόλο των θρησκειών. Οι υπογράφοντες υπενθυμίζουν στους υπεύθυνους των εθνών να προσέξουν τις τοπικές εντάσεις και ιδιαίτερα στις χώρες που βρίσκονται στη φάση της ανάπτυξης. Οι αδικίες δε δικαιολογούν πράξεις καταστροφής άλλων ανθρώπινων υπάρξεων. Στο τέλος προαναγγέλλεται και ένα «σχέδιο δράσης» με τη διοργάνωση και άλλων συνεδρίων που θα έχουν σκοπό την κατανόηση μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Romano Prodi τόνισε πως οι θέσεις του ανακοινωθέντος αντικατοπτρίζουν τις πολιτικές και κοινωνικές αντιλήψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πως οι Εκκλησίες και οι θρησκείες πρέπει να συμμετάσχουν στη μεταρρύθμιση των θεσμών της Ε. Ε., μέχρι που να αποκτήσει ένα ευρωπαϊκό σύνταγμα.

Τώρα οι Εκκλησίες και οι θρησκείες όλου του κόσμου προετοιμάζονται για τη συνάντηση της Ασσίζης, στις 24 Ιανουαρίου, για κοινή προσευχή και μελέτη του θέματος της παγκόσμιας ειρήνης. Η πατρίδα του Αγίου Φραγκίσκου φιλοξένησε τον πάπα δυο φορές για το θέμα της ειρήνης: στα 1986 με τους αντιπροσώπους άλλων θρησκειών και Εκκλησιών και στα 1993, την περίοδο του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.


 

 

 

 

 

 

 

 

 


ΖΑΝΝΕΤΤΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ ΑΕΤΟΦΩΛΙΑ 1000

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΚΙΖΗΣ ΚΟΥΜΑΡΟΣ 2000

ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗ 5000


 


ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑ 5000

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΖΑΝΝΗ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΗ ΚΑΡΔΙΑΝΗ 2500

ΕΙΡΗΝΗ ΑΝΔΡΟΒΙΚ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΒΥΡΩΝΑΣ 5000

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΝΕΚΡΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ  ΣΜΑΡΔΑΚΙΤΟ 5000

Σας ευχαριστούμε!  (Συνεχίζονται)

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Προς τη Σεπτή Ιεραρχία 

και προς όλους τους αναγνώστες των Τ. Μ. ευχόμαστε

κάθε επουράνια ευλογία

και κάθε πρόοδο

στο Νέο Έτος της Σωτηρίας

2 0 0 2

 

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

ΤΗΝΙΑΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ "ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ

Τόμοι 3 και 4

Ζητείστε τους στα τηλ. 0283051813 και 0283031359

ή στους εφημερίους σας

Τιμάται 5000 δρχ. ο καθένας

Είναι ένα καλό και χρήσιμο δώρο!!!

 

 

«T H N I A K A  M H N Y M A T A»

Μηνιαία Έκδοση των Καθολικών Εκκλησιών

Νάξου – Τήνου – Μυκόνου – Άνδρου & Χίου

Υπεύθυνος έκδοσης:  π. Μάρκος Φώσκολος

Ταχ. Θυρίδα 8 *  842 00 ΤΗΝΟΣ ή Καρδιανή *  842 01 ΤΗΝΟΣ 

τηλ / fax: 0283031359  e-mail: pmftinos@thn.forthnet.gr

Διανέμεται Δωρεάν



[1] Η γραφή του ονόματος του χωριού με Υ (Υστέρνια) αποτελεί απόφαση του κοινοτικού συμβουλίου της πρώην κοινότητας Υστερνίων, ενώ η ιστορική γραφή πρέπει να γίνεται με Ι, επειδή η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν Cisternia (βενετοκρατία και τουρκοκρατία), που ερμηνεύεται από τη λέξη «στέρνα» (τοπωνύμια με αυτή τη λέξη υπάρχουν ακόμα στην περιοχή), όπως συνέβηκε και με άλλες νησιωτικές περιοχές, όπως στην Πάρο. 

[2] Η εορτή του Αγ. Θωμά, σύμφωνα με το τότε ισχύον εορτολόγιο, ήταν στις 21 Δεκεμβρίου.

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.