Εσένα καρτερούμε!...

Με το βλέμμα στραμμένο προς το σημείο ΩΜΕΓΑ της ιστορίας, όπου διακρίνουμε τον Ιησού Χριστό να ανακεφαλαιώνει την ανθρώπινη ιστορία και να εισέρχεται μαζί με τους εκλεκτούς του στον κόσμο της Βασιλείας του Πατέρα, ταυτόχρονα ο νους μας επιστρέφει στο παρελθόν, πηγαίνοντας μέχρι το σημείο ΑΛΦΑ.

Στην αρχή κάθε Λειτουργικού έτους ανατρέχουμε στο θέμα της δημιουργίας του κόσμου, τότε που ο Θεός , με τον Λόγο του δημιούργησε τα πάντα, θέτοντας σε κίνηση τη ζωή στο σύμπαν. Ο Λόγος του, τότε, πρωταγωνιστής στη δημιουργία, αφού χάριν αυτού δημιουργήθηκαν τα πάντα, προορισμένα προς αυτόν τον ίδιο, από τον Θεό Πατέρα: «Διό­τι στο πρό­σω­πό του δη­μιουρ­γή­θη­καν τα πά­ντα, τα ε­που­ρά­νια και τα ε­πί­γεια, τα ο­ρα­τά και τα α­ό­ρα­τα, οι Θρό­νοι, οι Κυ­ριό­τη­τες, οι Αρ­χές και οι Ε­ξου­σί­ες. Τα πά­ντα μέ­σω αυ­τού και γι' αυ­τόν πλά­στη­καν, και αυ­τός εί­ναι πριν απ’ ό­λα, και τα πά­ντα απ’ αυ­τόν συ­γκρο­τού­νται (Κολ 1,16-17).

Αυτός ο Λόγος, «που έγινε σάρκα και έστησε τη σκηνή του ανάμεσά μας» (Ιω 1,14) ως «ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», κατήλθε από τους αιώνιους θρόνους του μεταξύ μας και έζησε την απλή ανθρώπινη ζωή, με τις χαρές και τις λύπες της και έγινε ο πλάστης πλάσμα, προκειμένου να επιτελέσει τη νέα δημιουργία. Θαυμαστό Μυστήριο για να προκαλέσει ένα άλλο ακόμα θαυμαστότερο: την άνοδο του εκπεσόντος Αδάμ από τον Άδη στην επουράνια Βασιλεία. Ήρθε ως Λυτρωτής του ανθρώπου για να τον ελευθερώσει από τη σκλαβιά και το κράτος του θανάτου και να τον αναδείξει αθάνατο πλάι του.

Αυτός είναι που μέλλει να έρθει και πάλι για να ολοκληρώσει το έργο της δημιουργίας και της νέας δημιουργίας, για να καταργήσει τον νόμο της φθοράς σε όλη την πλάση και να κυριαρχήσει ως «βασιλεύς των βασιλευόντων και κύριος των κυριευόντων» (1 Τιμ 6,15).

Αυτόν προσμένουμε, έχοντας «υψωμένα τα κεφάλια μας και αναμένοντας την απολύτρωσή μας» (Λκ 21,28). Προς Αυτόν υψώνουμε τους ύμνους της αναμονής μας και επικαλούμαστε την ένδοξη Παρουσία του, ψάλλοντας με ελπίδα, πίστη και αγάπη: «Εσένα καρτερούμε!...».   



Κοντά στους ακρίτες πιστούς μας

 

Τη Δευτέρα 27 Οκτωβρίου ξεκινήσαμε μια ποιμαντική ομάδα, που την αποτελούσαν: η αδελφή Θηρεσία, η αδελφή Εμμανουέλλα και εγώ με προορισμό τη Σάμο και τη Νάξο. Είχα φτιάξει το πρόγραμμα  από μέρες, με πολύ φροντίδα και είχα προβλέψει πολλές λεπτομέρειες, με σκοπό να επισκεφθούμε την Ενορία μας στο Βαθύ της Σάμου και από εκεί να περάσουμε στη Νάξο για να συνεργαστούμε με τον Εφημέριο και το Ενοριακό Συμβούλιο.

Όταν φύγαμε το βράδυ από την Τήνο για να πάμε στη Μύκονο για να πάρουμε από εκεί άλλο πλοίο για τη Σάμο, οι καιρικές συνθήκες δεν μας υποσχόταν ταξίδι ευχάριστο και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που μας συμβούλευαν να μη φύγουμε! Όμως εμείς, χωρίς να θεωρούμαστε υπερβολικά θαρραλέοι, επιβιβαστήκαμε και φθάσαμε στο παλιό λιμάνι της Μυκόνου και από εκεί στο καινούριο για να περιμένουμε υπομονετικά το άλλο πλοίο που θα ερχόταν από τον Πειραιά και θα μας πήγαινε στη Σάμο. Μείναμε στο λιμάνι μιάμιση ώρα.  Τα κύματα από το νοτιά κτυπούσαν με μανία στο μουράγιο και έλουζαν όλο το λιμάνι.

Γύρω στις 11,30 φάνηκε στον ορίζοντα το πλοίο και χωρίς πολλή δυσκολία πλεύρισε στο μόλο και επιβιβαστήκαμε. Ενώ όμως το είχαμε πάρει απόφαση πως το ταξίδι μας δεν θα ήταν απόλαυση, τα πράγματα δεν ήταν καθόλου τραγικά, αντίθετα ήταν ένα από τα καλύτερα ταξίδια μας. (την τελευταία δεκαετία τα ταξίδια μου μέσα στο Αιγαίο πλησιάζουν τα τετρακόσια). Δεν ξέρω τι έγινε και το πλοίο δεν επηρεάστηκε καθόλου από τα αφρισμένα κύματα, τα αγνόησε ολότελα και προχώρησε σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Σε έξη ώρες και μισή είχε φθάσει από τη Μύκονο στο Βαθύ της Σάμου. Πραγματικά δεν καταλάβαμε πως ταξιδέψαμε τόσες ώρες, με 7 μποφόρ νοτιά καιρό και χωρίς να κουνηθούμε.

Στη Σάμο ξημέρωσε η ημέρα Τρίτη, και το κανόνι του νησιού ανήγγειλε με τις δυνατές  βολές την Εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου.

Συνοδευόμενος από τους συνεργάτες μου αλλά και ένα από τους τρεις ενοριακούς συμβούλους μας της Σάμου, τον κο Σταμάτη Τσολακάκη, πήγαμε στη Μητρόπολη για τη Δοξολογία, στο ηρώο των πεσόντων  για την κατάθεση των στεφανιών και στη συνέχεια στην εξέδρα των επισήμων για να παρακολουθήσουμε την παρέλαση των μαθητών, των οδηγών, των προσκόπων και του στρατού.

Ήταν όμορφη η ημέρα και είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη  Σάμου και Ικαρίας κο Ευσέβιο, τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού κα Μεντώνη, τον Νομάρχη Σάμου κο Κάρλα, τον Δήμαρχο, κο Καραμηνά, τον Βουλευτή του Νομού κο Βαρδίκο, τον Βουλευτή της ΝΔ κο Λυκουρέζο, αξιωματούχους του Στρατού, της Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και άλλους γνωστούς και αγνώστους που συμμετείχαν στις εορταστικές εκδηλώσεις του νησιού για την ιστορική επέτειο.

Όταν τέλειωσαν όλα, πήγαμε στον ανακαινιζόμενο Ενοριακό Ναό μας για να επιθεωρήσουμε τις εργασίες που γίνονται εκεί και να δώσουμε οδηγίες για τη συνέχισή τους. Διαπιστώσαμε με πολλή χαρά πως οι εργασίες έχουν προχωρήσει αρκετά και ελπίζουμε μέσα στην άνοιξη, να δώσουμε αυτή τη χαρά και στην εκεί ενοριακή μας κοινότητα αλλά και σε όλη την Επισκοπή της Χίου αναγγέλλοντας τα εγκαίνια του εκ βάθρων ανακαινισθέντα εκατοντάχρονου ενοριακού μας Ναού στο Βαθύ της Σάμου (9 Νοεμβρίου 1891). Η ενορία μας στο βαθύ της Σάμου ιδρύθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1854)

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, το πρόγραμμα μας προέβλεπε την τέλεση της θείας Λειτουργία στο παρεκκλήσιο της σχολής των Αδελφών του Αγίου Ιωσήφ. Και αυτό το παρεκκλήσιο, που διετέλεσε πρώτος ενοριακός Ναός, όπως και το άλλο του κοιμητηρίου περιμένουν ανυπόμονα τη δικιά τους τη σειρά για ανακαίνιση.

Την Τετάρτη το πρωί και πάλι είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε με τους ενοριακούς συμβούλους και τους πιστούς που μένουν και εργάζονται στο Βαθύ. Την αναχώρησή μας από τη Σάμο την είχαμε προγραμματίσει για το απόγευμα της Τετάρτης με προορισμό μας τη Νάξο γιατί είχε εκεί οριστεί τρίωρη σύσκεψη με το Ενοριακό Συμβούλιο της Μητρόπολης μας να εξετάσουμε ποιμαντικά και άλλα έργα όπως είναι η εξωτερική και εσωτερική ανακαίνιση του εκεί ιστορικού μας Μητροπολιτικού Ναού, η οποία ευρίσκεται σε εξέλιξη. Όμως οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν όχι να φύγει το πλοίο αλλά ούτε και να έλθει. Έτσι αναγκαστήκαμε να παραμείνουμε στη Σάμο μία ακόμη μέρα.

Η παραμονή μας μία ημέρα παραπάνω στο νησί της Σάμου είχε και άλλα επακόλουθα, αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε πρόγραμμα γιατί το πλοίο ή μάλλον τα δύο πλοία που θα αναχωρούσαν από τη Σάμο την Πέμπτη για Πειραιά δεν θα περνούσε κανένα από Νάξο. 

Τα εισιτήριά μας πήγαν χαμένα. Έπρεπε να προμηθευτούμε άλλα γιατί το πλοίο που θα μας πήγαινε στη Σύρο για να πάρουμε άλλο για Τήνο ήταν άλλης Εταιρείας. Είναι οι στιγμές που ζητάς το δίκιο σου, όλοι σου το δίνουν, αλλά κανένας δεν μπορεί να ικανοποιήσει το δίκιο σου, γιατί  θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι έχουν άδικο οι άλλοι και αυτό δεν συνηθίζεται ούτε στην εποχή μας ούτε στην πατρίδα μας.

Έτσι βρήκαμε λίγο χρόνο παραπάνω για να επισκεφθούμε μερικούς πιστούς που σκορπισμένοι μέσα στο νησί της Σάμου χαίρονται όταν τους επισκεπτόμαστε στο σπίτι, αλλά αυτή τη φορά δεν μας είχαν δώσει τη  χαρά να είναι παρόντες στο ναό την ώρα της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας!

Την Πέμπτη  το απόγεμα όλα ήταν έτοιμα για την αναχώρησή μας. Δύο πλοία  από το πρωί περίμεναν στο λιμάνι να έλθει η ώρα πέντε το απόγευμα για το ένα και έξη για το άλλο για να σαλπάρουν με τελικό προορισμό και των δύο τον Πειραιά. Το δικό μας πλοίο θα αναχωρούσε  στις πέντε το απόγευμα για Καρλόβασι, Εύδηλο, Σύρο ,Πειραιά. Στη Σύρο θα διανυκτερεύαμε και την επομένη θα παίρναμε άλλο πλοίο για να φθάσουμε στην Τήνο. Μπορεί τα νησιά να είναι κοντά το ένα στο άλλο, αλλά δεν μπορεί κανείς να πάει σ’ αυτά όταν θέλει, ή έστω και την ημέρα που θέλει. Τα δρομολόγια δεν ορίζονται σύμφωνα με τις δικές μας ταξιδιωτικές ανάγκες αλλά με βάση άλλους νόμους και συμφέροντα που εμείς ούτε γνωρίζουμε, ούτε ορίζουμε.

Ο καιρός σιγά, σιγά άρχισε να φουσκώνει. Η ΕΜΥ, ευγενής και προγνωστική μας το είχε πει μέσω της TV: σταδιακή επιδείνωση,  αναμένονται έντονα καιρικά φαινόμενα που τοπικά θα είναι πολύ έντονα. Πράγματι σιγά, σιγά, η σοροκάδα δυνάμωνε και μας προειδοποιούσε πως το ταξίδι μας δεν θα είναι τόσο ευχάριστο. Τότε σκεφθήκαμε, για να μην ταλαιπωρούμαστε μια ώρα παραπάνω στη θάλασσα με το πλοίο, να πάμε οδικώς μέχρι το Καρλόβασι και να πάρουμε από εκεί το πλοίο. Η ιδέα δεν ήταν άσχημη, μάλιστα μας φάνηκε και καλή. Ενώ όμως είμαστε σχεδόν έτοιμοι να την πραγματοποιήσουμε, επενέβη ο Κύριος και μας φώτισε να μην κάνουμε κάτι τέτοιο και να πάμε κατ’ ευθείαν στο πλοίο που μας περιμένει! Έτσι και έγινε και ευτυχώς!

Όταν επιβιβαστήκαμε στο πλοίο μισή ώρα πριν την προβλεπόμενη αναχώρησή του, ενημερωθήκαμε από το πλήρωμα ότι το πλοίο δεν θα πιάσει το λιμάνι του Καρλοβασίου, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών. Το τι θα είχαμε πάθει αν πηγαίναμε στο Καρλόβασι ο αναγνώστης το καταλαβαίνει. Θα περιμέναμε το πλοίο και κάποια στιγμή θα το βλέπαμε από μακριά να συνεχίζει την πορεία του για τον Εύδηλο αφήνοντας μας άναυδους. Και όχι μόνο γι’ αυτό αλλά ευτυχώς και για κάτι άλλο: τα καιρικά φαινόμενα ήταν τόσο έντονα εκείνο το απόγευμα και όλο το βράδυ στο Καρλόβασι που για μια ολόκληρη εβδομάδα τα τηλεοπτικά κανάλια τα έχουν ως πρώτη είδηση τις καταστροφές και τις ζημιές που έγιναν σε σπίτια και δρόμους!

Τελικά το πλοίο αντί να φύγει στις 5 έφυγε στις 6,45, για να μπορέσουν οι ταξιδιώτες του Καρλοβασίου να έλθουν στο Βαθύ, να πάρουν το πλοίο αφού δεν θα περνούσε από το λιμάνι τους και να σκεφθείτε πως εμείς θέμα να κάνουμε την αντίστροφη πορεία!

Το ταξίδι μέχρι τη Σύρο, όπου και αποβιβαστήκαμε,  ήταν όπως εκείνα που περιμένεις  από στιγμή σε στιγμή θα ακούσεις τα μεγάφωνα να ειδοποιούν τους ταξιδιώτες να φορέσουν τα σωσίβια ή στην καλύτερη περίπτωση να ακούσουν πως το πλοίο θα σταματήσει στο πιο κοντινό απάνεμο λιμάνι ή θα επιστρέψει πίσω. Στη Σύρο φθάσαμε τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής, ταλαιπωρημένοι αλλά και ικανοποιημένοι. Όλα πήγαν καλά και ευτυχώς που τα κρεβάτια στις καμπίνες, για όσους έμειναν εκεί, έστω και για λίγο, ήταν σε χαμηλό επίπεδο!

Την άλλη μέρα γύρω στο μεσημέρι επιστρέψαμε και πάλι στο τόπο από όπου είχαμε ξεκινήσει, δηλαδή το νησί της Τήνου. Τώρα προγραμματίζουμε το επόμενο χειμωνιάτικο ποιμαντικό ταξίδι μας που θα γίνει σε δέκα μέρες από σήμερα και εύχομαι να έχει πιο λίγες ταλαιπωρίες ή τουλάχιστο να μην έχει περισσότερες!



Βωλάξ

v       Με την έναρξη της νέας ενοριακής πε-

ριόδου, το Βωλάξ ξεκίνησε πρώτο με το Πανηγύρι του ενοριακού του Ναού. Στις 8 Σεπτεμβρίου γιορτάσαμε το «Γενέθλιον της Θεοτόκου», με την αρμόζουσα τιμή και με συλλείτουργο των τριών συνεφημερίων. Οι περισσότεροι καλοκαιρινοί επισκέπτες είχαν ήδη αρχίσει να φεύγουν, όμως οι «καλεσμένοι» από τα γύρω χωριά γέμισαν το μικρό ενοριακό ναό. Εξάλλου, τα «ανοικτά» σπίτια ήταν αρκετά, παρά το γεγονός ότι τραγούδια ακούστηκαν μόνο σποραδικά, και ο π. Σάββας μπόρεσε, συνοδευμένος από το φίλο το Γιάννη, να επισκεφθεί όλους τους ενορίτες. Ο π. Γιώργος, παρών κι εκείνος στο πανηγύρι, για τις επισκέψεις ακολούθησε άλλο δρομολόγιο.

v       Στις 21 Οκτωβρίου, ένα χρόνο μετά την αναχώρησή της από αυτό τον κόσμο, θυμηθήκαμε και πάλι, μπροστά στο Κύριο την αδελφή μας Λουκία Σιγάλα και σε μια  σεμνή επιμνημόσυνη θεία Λειτουργία την παρουσιάσαμε και πάλι στο Θεό Πατέρα.

v       Στις 8 Νοεμβρίου, μετά τη θεία Λειτουργία, το σαλόνι του παπαδικού ήταν αρκετό για να χωρέσει «όλους» τους πιστούς της ενορίας και με τους τρεις συνεφημερίους να συζητήσουμε διάφορα θέματα σχετικά με το χωριό και την ενορία. Η συνάντηση ήταν εγκάρδια, ειλικρινής και αδελφική. Τι κι αν δεν είχαμε μπροστά μας τα χαρτιά που έπρεπε για το «κάντο» των χωραφιών; Όπου αφθονεί η αγάπη, υπεραφθονεί η προσφορά.

Κ.Kλείσμα

v       Δεν έγινε ανήμερα της εορτής της ανύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Όμως το πανηγυράκι στο ομώνυμο παρεκκλήσιο πραγματοποιήθηκε με μια βδομάδα περίπου καθυστέρηση, την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου. Κι αν μερικοί λυπήθηκαν επειδή η προσέλευση πιστών ήταν μικρότερη από άλλες χρονιές, όλοι ευχηθήκαμε: του χρόνου να είναι και πάλι περισσότεροι. Και βέβαια, δεν παραλείψαμε να παρατηρήσουμε την εγκατάλειψη του συγκεκριμένου παρεκκλησίου, κατάσταση που μπορεί να διορθωθεί μόνο με εθελοντική προσφορά των πιστών.

v        Ούτε ο Φραγκίσκος Δαρμής ούτε η Μαριέττα Κουμαριανού κατοικούν στο χωριό μας. Όμως, η ευλάβειά τους προς την Παναγία και μια παλιά ρίζα των γονέων τους, τους οδήγησαν στο ναό του χωριού μας, στις 4 Οκτωβρίου, για να ανταλλάξουν, ενώπιον του Θεού, ενώπιον του λειτουργού της Εκκλησίας και ενώπιον του πιστού λαού του Θεού, την αμοιβαία τους υπόσχεση για αιώνια αγάπη μεταξύ τους. Χαριτωμένη η νύφη, συμπαθέστατος ο γαμπρός, λάμπρυναν την τελετή, την οποία τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί ιερείς και πλήθος συγγενών και φίλων των νεόνυμφων. Τους ευχόμαστε να ζήσουν και να ευτυχήσουν και η χάρη του Κυρίου να είναι πάνω τους.

v       Η κατάσταση του «παπαδικού» απασχολεί την ενοριακή επιτροπή. Μια πρώτη συνάντηση με αρμοδίους πραγματοποιήθηκε στις 30 Οκτωβρίου για να ερευνηθεί το θέμα. Βέβαια, χρειάζονται πολλά χρήματα για να γίνει η επισκευή. Όμως μόνο όποιος ψάχνει μπορεί να βρει. Θα υπάρξει συνέχεια.

v       Στις 2 Νοεμβρίου, ημέρα Κυριακή, θυμηθήκαμε τους νεκρούς μας. Σήμερα ο ναός γέμισε. Τι κρίμα που τιμούμε πιο πολύ το θάνατο των συγγενών μας από την Ανάσταση του Κυρίου μας. Κι όμως, η σωτηρία μας πηγάζει από το Σταυρό του Ιησού Χριστού και είμαστε καλεσμένοι να ζήσουμε την ανάσταση μαζί του. Μετά τη θεία Λειτουργία, που τελέστηκε στον ενοριακό ναό, όλοι μαζί πήγαμε για μια επιμνημόσυνη δέηση στο κοιμητήριο του χωριού μας. Ο Κύριος να αναπαύει τους νεκρούς μας.

v       Μνήμη των νεκρών κάναμε: πώς να μην ακολουθήσει κέρασμα! Στην ενοριακή αίθουσα ήρθε, λοιπόν, η συνέχεια. Εκεί, έστω κι αν δεν οριστικοποιήθηκε, κατατέθηκε μια πρώτη προσπάθεια για συγκρότηση ενοριακού Συμβουλίου. Ποιος είπε ότι δεν υπάρχουν νέοι στο Κάτω Κλείσμα; Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει προθυμία για προσφορά; Υπάρχουν κι από τα δυο..

Κέχρος

v       Ωραίοι οι άνθρωποι του Κέχρου. Και δεν εννοώ στο πρόσωπο! Εννοώ κυρίως στην ψυχή: «ό,τι θέλετε, πατέρα». «οπότε θέλετε, πατέρα». Αυτές είναι οι πιο τακτικές τους απαντήσεις. Από τα πιο εύκολα, λοιπόν, ξεκινήσαμε τις συναντήσεις των τριών συνεφημερίων με τους πιστούς: στις 11 Σεπτεμβρίου είχαμε τη πρώτη μας συνάντηση στο Κέχρο. Δώσαμε κάποια στοιχεία του προγράμματός μας, ζητήσαμε τη συμπαράσταση όλων (και την έχουμε), ζητήσαμε μια πιο στενή συμπαράσταση από τους ενοριακούς συμβούλους (κι αυτή την έχουμε), και είπαμε να πορευτούμε για το μεγάλο πανηγύρι του χωριού μας

v       Μας έλειψε ο Επίσκοπος από το μεγάλο μας πανηγύρι, στις 24 Σεπτεμβρίου, εορτή της Παναγιάς της Ξεσκλαβώτρας. Επείγουσες υποχρεώσεις τον κράτησαν όχι μόνο μακριά από το χωριό μας αλλά και μακριά από το νησί. Οι τρεις συνεφημέριοι και ο π. Φραγκίσκος προσπάθησαν να αντικαταστήσουν το κενό. Αλλά το πανηγύρι λάμπρυναν με την παρουσία τους όλοι οι άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από το κ. Νομάρχη, το κ. Έπαρχο, τον κ. Δήμαρχο καθώς και άλλους Νομαρχιακούς και Δημοτικούς Συμβούλους. Και οι πολλοί φιλέορτοι που ήρθαν για να τιμήσουν και την Παναγία τη Φανερωμένη αλλά και τους φίλους κατοίκους του Κέχρου και να γευτούν τα ωραία εδέσματά τους.

v       Το Σάββατο, 4 Οκτωβρίου, δεν παραλείψαμε να τιμήσουμε τον άγιο Φραγκίσκο, που γιόρταζε. Με το επίσκοπο, οι τρεις συνεφημέριοι της περιοχής και 30-40 πιστοί από τη γύρω περιοχή. Μια σεμνή τελετή, όπως μας δίδαξε ο Άγιος.

v       Πλήρης ημερών, σε ηλικία 80 ετών, και αφού με πλήρη διαύγεια πνεύματος έλαβε τα μυστήρια της Μετανοίας, του Ευχελαίου και της Ευχαριστίας, το Σάββατο, 18 Οκτωβρίου, αναχώρησε για την ουράνια Πατρίδα η ευσεβής οικοδέσποινα Φραγκίσκα Βιδάλη. Είχε περάσει τα τελευταία χρόνια κλινήρης, με πολλούς πόνους. Την συνοδέψαμε με την προσευχή μας την επομένη, Κυριακή, 19 Οκτωβρίου και την συνοδέψαμε μέχρι την τελευταία της κατοικία. Συλλυπητήρια στους συγγενείς.

Κουμάρος

v       Στον Κουμάρο, το παραδοσιακό χωριό, υπάρχει μια αίθουσα, που μένει πάντα ανοικτή και όλοι οι περαστικοί μπορούν να βρουν κάτι να πιουν, αυτοεξυπηρετούμενοι. Εκεί, λοιπόν, κάθε Κυριακή, αμέσως μετά τη θεία Λειτουργία που τελείται πάντα στις 10 π.μ. κατεβαίνουν όλοι οι άνδρες. Οι γυναίκες κατεβαίνουν μόνον όταν, τη συγκεκριμένη εκείνη Κυριακή, έχει μνημονευτεί κάποιος νεκρός πρόγονος. Τότε υπάρχει και κέρασμα. Τις υπόλοιπες Κυριακές, οι γυναίκες επιστρέψουν αμέσως στο σπίτι της η καθεμιά για να μαγειρέψει. Ορίστε κάτι από τα παραδοσιακά του χωριού.

Κρόκος

v       Παρόλο που όλοι τον περιμέναμε, ο θάνατος του αγαπητού σε όλους Φραγκίσκου Ψάλτη, μας ήρθε ξαφνικά. Είναι αλήθεια, η ζωή του Φραγκίσκου, τα τελευταία του χρόνια, δεν ήταν ότι πιο ευχάριστο μπορεί να συναντήσει κανείς πάνω στη γη. Όμως όλοι θα θέλαμε πάντα να μείνουμε περισσότερο, και πάντα ο αποχωρισμός αυτός είναι μια δοκιμασία γι’ αυτούς που μένουν. Ο Φραγκίσκος έφυγε από αυτό τον κόσμο ημέρα Κυριακή, στις 12 Οκτωβρίου. Την παραμονή έλαβε τα ιερά Μυστήρια από τον π. Ρόκκο Ψάλτη, ο οποίος κι αυτός τυχαία βρέθηκε στη Σύρο. Τον κηδέψαμε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στον Κρόκο, την επομένη, Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου. Οι προσευχές όλων τον συνοδεύουν.

v       Αν έχετε καιρό να περάσετε από την εκκλησία του χωριού μας, να σας πληροφορήσουμε ότι οι καινούριοι πάγκοι είναι πολύ αναπαυτικοί: κάθεσαι αναπαυτικά, γονατίζεις ευλαβικά και προσεύχεσαι με ψυχική ανάταση. Όσο για τους παλιούς πάγκους, αμέσως βρήκαν που να χρησιμεύσουν. Άλλοι μεταφέρθηκαν στο κοιμητήριο του χωριού μας κι’ άλλοι δωρίθηκαν σε άλλη ενορία.

Λουτρά

v       Τα παιδιά ξανάρθαν στα Λουτρά. Με τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, η πράσινη πόρτα ήταν όλα τα πρωινά ανοικτή. Άνοιξαν και τα παράθυρα του Σχολείου. Ακόμη και κάποια βράδια τα φώτα ήταν αναμμένα. Οι Δάσκαλοι και ο Σύλλογος Γονέων έκαναν και υπερωρίες. Και το Σχολείο άνοιξε. Ο αγιασμός έγινε στις 11 του Σεπτέμβρη, ημέρα Πέμπτη. Καλή χρονιά παιδιά!

v       Δεν το είχαμε πράξει την περίοδο που γιόρταζε. Ήταν τότε Μεγαλοβδομάδα και έπειτα πασχαλινή Περίοδος. Πιο μετά, ξεχάστηκε. Έτσι, κάποιοι λίγοι, πήγαμε και λειτουργήσαμε τον Άγιο Μάρκο. Μια απλή και σεμνή λειτουργία, αν και το κέρασμα που ακολούθησε ήταν πολύ. Μπορεί και πάρα πολύ.

v       Όλοι χάρηκαν που η μέρα της μνήμης των νεκρών θα έπεφτε Κυριακή. Θα μπορούσαμε επιτέλους να χαρούμε τον περίπατό μας στο νεκροταφείο του χωριού μας. Από εκεί υπάρχει εξαιρετική θέα. Και ήρθε αυτή η Κυριακή, και ήταν και καλή μέρα. Ήλιος! και πήγε χαμένος, αφού φέτος ήμασταν πιο λίγοι. Επειδή την ίδια μέρα και ώρα σε πολλά χωριά έγινε η ίδια τελετή, και οι οικογένειες χρειάστηκε να μοιραστούν για να δώσουν το παρόν παντού…

Μύκονος

v       Όλο το καλοκαίρι ο ναός της Μυκόνου λειτουργήθηκε κάθε Κυριακή, παρά τις όποιες αντιξοότητες από πλευράς ωραρίων πλοίων και πληθώρας υποχρεώσεων στην Τήνο. Πρόθεση μας είναι αυτό να συνεχιστεί και όλο το χειμώνα, στο μέτρο που τα πλοία και ο καιρός μάς το επιτρέπουν. Όλο το χειμώνα, (Νοέμβριο 2003 – Μάρτιο 2004) η θεία Λειτουργία θα τελείται κάθε Κυριακή, στις 5 μ.μ.

v       Στις 12 Οκτωβρίου πανηγύρισε ο Ναός μας, αφιερωμένος στην Παναγία του Ροδαρίου. Ο Επίσκοπος με τους συνεφημερίους έφθασαν συνοδευόμενοι από μια πενηνταριά τηνιακούς ευλαβείς. Γέμισε ο ναός της Μυκόνου. Κρίμα που έλλειπαν οι ντόπιοι πιστοί, τόσο οι Έλληνες όσο και οι αλλοδαποί. Βέβαια, ο κ. Δημ. Σαλάχας ήταν εκεί και πρόσφερε τις περιποιήσεις του.

v       Γέμισε και πάλι ο ναός το Σάββατο, 25 Οκτωβρίου, το απόγευμα. Αυτή τη φορά από Έλληνες, μόνιμους κατοίκους του νησιού αλλά και φίλοι από άλλα νησιά ή από την πρωτεύουσα. Με πολλή επισημότητα έγινε η βάφτιση του μικρού Πέτρου Δαλέζιου. Στους ευτυχείς γονείς ευχόμαστε να χαίρονται και να καμαρώνουν το χαριτωμένο παιδί τους.

Ξινάρα

v       Ο μήνας Οκτώβριος άρχισε με τον πανηγυρισμό της Μητρόπολης. Την Κυριακή, 5 Οκτωβρίου, γιορτάσαμε την Προστάτιδα της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας, την Παναγία του Ροδαρίου. Εορτασμός τριήμερος: την Παρασκευή, με Ομαδική απαγγελία του Ροδαρίου και ομιλία, το Σάββατο, με εσπερινό και ομιλία, και την Κυριακή με την επίσημη αρχιερατική θεία Λειτουργία. Ικανοποιητική ήταν η προσέλευση των πιστών στον πανηγυρισμό. Ο μήνας συνεχίστηκε με την καθημερινή απαγγελία του Ροδαρίου στη Μητρόπολη, ενώ η θεία Λειτουργία ετελείτο εκεί κάθε Τρίτη.

v       Μέρες περιμέναμε την είδηση… Και δυστυχώς έφτασε τη Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου. Ύστερα από περίπου ένα μήνα αγωνίας και πόνου, η Ρένα Δελλατόλα μάς άφησε. Έφυγε για την άλλη ζωή. Με μεγάλη συρροή κόσμου η νεκρώσιμη θεία Λειτουργία έγινε την Πέμπτη το πρωί, 23 του μηνός, αφού η πολύπονη Ρένα δεν ταλαιπωρήθηκε μόνο όσο ζούσε. Η ταλαιπωρία της συνεχίστηκε και κατά τη μεταφορά της από την Αθήνα στο νησί. Τώρα αναπαύεται στο κοιμητήριο του χωριού. Ο Κύριος να τη δεχτεί στη Βασιλεία του. Συλλυπητήρια σε όλους τους συγγενείς.

v        Την Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου, το απόγευμα, στη μητρόπολη, πραγματοποιήθηκε το ετήσιο αρχιερατικό μνημόσυνο για τους επισκόπους, ιερείς, μοναχούς/ές που υπηρέτησαν στην Εκκλησιαστική μας Επαρχία. Μικρή ήταν η προσέλευση των πιστών. Γιατί άραγε;

Σκαλάδος

v       Σύσσωμο το χωριό παραβρέθηκε στη θεία Λειτουργία το Σάββατο, 1 Νοεμβρίου! Σε μια τελετή γιορτάσαμε τους Αγίους Πάντες και μνημονεύσαμε τους νεκρούς μας. Πράγματι, στις 5 το απόγευμα, στον ενοριακό ναό τελέσαμε, με κάθε επισημότητα, τη θεία Λειτουργία των Αγίων Πάντων. Έπειτα όλοι μαζί κινήσαμε για το κοιμητήριο του χωριού, όπου έγινε επιμνημόσυνη δέηση και ακολούθησε ο αγιασμός των μνημάτων. Και δεν ξεχάσαμε κανένα. Μετά, βέβαια, ακολούθησε εορταστικό κέρασμα.

v       Την Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου, το βράδυ, πραγματοποιήθηκε συνάντηση των τριών συνεφημερίων με τους ενορίτες. Δηλαδή με όσους ήρθαν. Δηλαδή ούτε οι μισοί. Είπαμε διάφορα πράγματα. Τέθηκαν κάποιοι προβληματισμοί για τη θρησκευτική ζωή του χωριού, για τη θρησκευτική μόρφωση των παιδιών. Συζήτηση μάλλον υποτονική. Έγινε και το «κάντο» των χωραφιών. Στο σημείο αυτό σαν να πήγε να ζωντανέψει κάπως η συζήτηση. Τίποτε. Μια απ’ τα ίδια.

Κάμπος

v       Στις 18 Οκτωβρίου, απεβίωσε μετά από μακροχρόνια ασθένεια η Μαργαρίτα Δελλατόλα σε ηλικία 75 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

v       Μετά από περισσότερο από ένα αιώνα ζωής απεβίωσε στην ενορία μας η Μαρία Φωσκόλου ή Κανιόλου. Είχε γεννηθεί στις 8 Νοεμβρίου του έτους 1901 και πέθανε ανήμερα στα γενέθλιά της στις 8 Νοεμβρίου 2003.

v       Το καμπαναριό της ενοριακής μας εκκλησίας της Αγίας Τριάδας έχει υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές και επειδή διέτρεχε τον κίνδυνο να καταρρεύσει, αναγκα-στήκαμε να τον κατεδαφίσουμε. Η κατεδάφιση ήδη έχει αρχίσει και ελπίζουμε σύντομα να τον ανοικοδομήσουμε ξανά!

Καρδιανή

Στις 3 Οκτωβρίου απεβίωσε στην ενορία μας ο Νικόλαος Απέργης ή Μπέλλας, σε ηλικία 78 ετών. Συλλυπούμενοι τους οικείους του, ευχό-μαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του!

Με γοργούς ρυθμούς συνεχίζονται οι εργασίες για την συντήρηση της παλαιάς ενοριακής εκκλησίας της Μετάστασης της Παναγίας (Santissimo).

Στενή

v       Το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος ο Χρήστος Παλαμάρης του Μιχάλη και της Αικατερίνης. Ευχόμαστε να τον αντικρίσουν ως ένα ώριμο χριστιανό.

v       Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 29 Σεπτεμβρίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Μιχαήλ, την 1η Οκτωβρίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Ματθαίου, στις 16 Οκτωβρίου στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη, και στις 24 Οκτωβρίου στο Εξωκλήσι της Αγίας Ιουστίνας

v       Την Τρίτη 28 Οκτωβρίου, τελέστηκε Δοξολογία για την Εθνική Εορτή, Επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Ηρώων πεσόντων.

v       Την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου, παραμονή της 1ης Παρασκευής μετά τις Εξομολογήσεις και τη Θ. Λειτουργία, ακολούθησε έκθεση του Παναχράντου Μυστηρίου για προσκύνηση.

Μυρσίνη

v       Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου μετά τη Θεία Λειτουργία πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Εφημερίου με τους ενορίτες στην Αίθουσα. Έγινε μία εποικοδομητική συζήτηση πάνω σε ενοριακά θέματα.

v       Την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου, Πρώτη Παρασκευή του Μήνα, μετά τις Εξομολογήσεις και τη Θ. Λειτουργία, ακολούθησε έκθεση του Παναχράντου Μυστηρίου για προσκύνηση.

v       Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 8 Οκτωβρίου στο εξωκλήσι των Αγ. Πέτρου και Παύλου στα Μαντράκια και στις 15 Οκτωβρίου στο εξωκλήσι του Αγ. Ιωάννη Θεολόγου.

v       Την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου, στο Προσκύνημα της Παναγίας της Λιβάδας τελέστηκε η Ακολουθία του Αγίου Ροδαρίου και η Θ. Λειτουργία.

v       Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αντικατάστασης της παλιάς πλάκας του Παρεκκλησίου του Κοιμητηρίου με νέα οπλισμένη πλάκα. Το Ενοριακό Συμβούλιο ευχαριστεί όλους εκείνους που με την προσωπική τους εργασία βοήθησαν στις εργασίες αυτές καθώς και όλους εκείνους που με τον δικό τους τρόπο συνέβαλαν σ’αυτές.

Ποταμιά

v       Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 26 Σεπτεμβρίου στο Εξωκλήσι της Αγίας Τριάδας στην περιοχή Τρισάγιος.

v       Το Σάββατο 1η Νοεμβρίου τέλεσαν το Μυστήριο του Γάμου τους ο Αντώνης Γεωργούλης και η Μαρία Γιαννησοπούλου. Τους ευχόμαστε να ζήσουν ευτυχισμένοι δημιουργώντας μία χριστιανική οικογένεια.

v       Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο Κοιμητήριο, όπου επισκευάστηκε το οστεοφυλάκιο και ο αύλιος χώρος, ο οποίος πλακοστρώθηκε με πέτρα. Επίσης αφαιρώντας τις παλιές κατε-στραμμένες αλτάνες δημιουργήθηκαν στη θέση τους χώρος που δεντροφυτεύτηκε. Το Ενοριακό Συμβούλιο ευχαριστεί όλους εκείνους που συνέβαλαν στην ολοκλήρωση των εργασιών.

Στενή-Μυρσίνη-Ποταμιά

v       Κατά το μήνα Οκτώβριο τελούνταν και στις τρεις ενοριακές κοινότητες η Ακολουθία του Αγίου Ροδαρίου.

v       Κάθε Παρασκευή βράδυ πραγματοποιείται συνάντηση του Εφημερίου με το τμήμα της νεολαίας και των τριών Ενοριών. Την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου με την παρουσία 27 νέων και από τις τρεις ενοριακές κοινότητες έγιναν οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου συμβουλίου της νεολαίας. Μετά τις εκλογές προέκυψε το εξής Συμβούλιο: Δομένικος Παλαμάρης πρόεδρος (Στενή), Αντώνης Χαρικιόπουλος του Ιωάννη αντιπρόεδρος (Στενή), Κώστας Ρουγγέρης γραμματέας (Ποταμιά), Αντώνης Χαρικιόπουλος του Ιακώβου ταμίας (Μυρσίνη), Ιωάννης Φώσκολος, Γεώργιος Ζαλώνης (Στενή) και Μάνθος Βιδάλης (Κέχρος) μέλη, Γεωργία Χαρικιοπούλου και Ματίνα Γιαννησοπούλου υπεύθυνες για την αίθουσα.

v       Κατά τη φετινή κατηχητική χρονιά τα παιδιά της ποιμαντικής Ενότητας Στενής μεταφέρονται με πούλμαν στο Κατηχητικό Κέντρο Λουτρών για την Κατήχησή τους.

v       Με προσωπική εργασία έγινε και ο τρύγος στα κτήματα των Ενοριών Στενής και Μυρσίνης με την προσωπική εργασία ενοριτών.

v       Την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε προσκύνημα των Ενοριών, στον Καθεδρικό μας Ναό Παναγίας του Ροδαρίου, στη Μητέρα Εκκλησία και το σύμβολο ενότητας της Τοπικής μας Εκκλησίας, όπου απαγγέλθηκε το άγιο Ροδάριο με την παρουσία του Αρχιεπισκόπου μας. Λεωφορείο πέρασε και από τα τρία χωριά για να μεταφέρει τους πιστούς. Μετά την Ακολουθία έγινε ξενάγηση σε όλους τους ανακαινισμένους χώρους στο «σπίτι της Εκκλησίας». 

v       Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου επισκέφτηκε το τμήμα της νεολαίας η επιτροπή για την ποιμαντική της νεολαίας για τον προγραμματισμό της νέας χρονιάς.

v       Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, Μνήμη όλων των Κεκοιμημένων Πιστών, τελέστηκε στα Παρεκκλήσια των Κοιμητηρίων και των τριών Ενοριακών Κοινοτήτων η Θ. Λειτουργία για την αιώνια ανάπαυση όλων των κεκοιμημένων πιστών και στη συνέχεια η προβλεπόμενη ευλογία των μνημάτων.

v       Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 23 νέοι και των τριών Ενοριών με τον Εφημέριό τους μετέβησαν στο προσκύνημα της Φανερωμένης στο Τσικνιά όπου και διανυχτέρευσαν. Πέρασαν όλοι μαζί όμορφες στιγμές στην προσευχή, στη διασκέδαση και στο κοινό τραπέζι.

v       Την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε προσκύνημα των νέων των Ενοριών μας στην Παναγία της Φανερωμένης στη Σύρο. 21 νέοι από τις τρεις ενοριακές κοινότητες με τον Εφημέριό τους μετέβησαν στη Σύρο, όπου το απόγευμα τελέστηκε η Θ. Λειτουργία στην Φανερωμένη. Στη συνέχεια επισκέφτηκαν τις αδελφές Κλαρίσσες όπου υπήρξε μία όμορφη συνάντηση-συζήτηση μαζί τους. Μετά την ξενάγηση στον Καθεδρικό Ναό και στην Άνω Σύρο επισκέφτηκαν την Ερμούπολη. Το βράδυ διανυχτέρευσαν στον Άγιο Παύλο στην Ποσειδωνία και την επομένη το μεσημέρι επέστρεψαν στην Τήνο.

v       Την Κυριακή 23 Νοεμβρίου, Πανήγυρη του Χριστού Βασιλέα του Σύμπαντος, 12 νέοι των Ενοριών μας συμμετείχαν στην Αρχιερατική Θ. Λειτουργία με τους νέους της Τοπικής μας Εκκλησίας στην Κώμη.

Χώρα

v       Στις 25 Οκτωβρίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος η Μαρία του Αντωνίου Λεβαντίνου και της Ζωής Καβούδη. Επίσης στις 27 Οκτωβρίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος ο Τζώρτζης του Σωτήρος Ανδριώτη και της Αναστασίας Βελουδίου. Ευχόμαστε στους ευτυχείς γονείς να δουν μια μέρα τα παιδιά τους καλούς χριστιανούς. 

v       Στις 28 Οκτωβρίου, μετά τη Θ. Λειτουργία τελέσαμε τη Δοξολογία για την Εθνική εορτή. Ο εφημέριος έλαβε μέρος στην επίσημη δοξολογία στον ναό της Μεγαλόχαρης και παρέστη στην παρέλαση των σχολείων και στην κατάθεση των στεφάνων στο Ηρώο.

v       Με την ευκαιρία της τέλεσης της εορτής των Κεκοιμημένων στις 2 Νοεμβρίου και τον αγιασμό των τάφων στο ενοριακό Κοιμητήριο, οι ενορίτες του Αγ. Νικολάου επέλεξαν την ονομασία «Παναγία η Πονεμένη» ως ονομασία του κοιμητηριακού ναού.

v       Στις 3 Νοεμβρίου τελέστηκε η Θ. Λειτουργία στο παλαιό ενοριακό Κοιμητήριο του Αγ. Γεωργίου. 

Καλλονή-Καρκάδος-

Αετοφωλιά

v       Στις 2 Οκτωβρίου στον Ναό του Αγ. Ιωάννη τελέστηκε η μηνιαία «ΑΓΙΑ ΩΡΑ» προσκύνησης του Αγ. Μυστηρίου .

v       Στις 8 Οκτωβρίου απεβίωσε και κηδεύτηκε ο Ιερεμίας Στεριώτης. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε όπως ο  Κύριος ας αναπαύσει ψυχή του στη Βασιλεία του.

v       Στις 27 Οκτωβρίου παραμονή της Εθνικής Εορτής, τελέστηκε με επισημότητα η Δοξολο­γία στον ενοριακό Ναό του Αγ. Ζαχαρία, παρουσία του Έπαρχου κ. Μωραΐτη, του Δημάρχου, κ. Κροντηρά με τους συνεργάτες του, και άλλων επισήμων. Μετά την Δοξολογία ψάλαμε τρισάγιο στο Μνημείο των Ηρώων και ακολούθησε εορταστική πατριωτική εκδήλωση στο Νηπιαγωγείο που στεγάζεται στο Δημοτικό Σχολείο. Τα μικρά αυτά παιδάκια, καλά εκπαιδευμένα από την Νηπιαγωγό κ. Ιωσηφίνα Παλαμάρη μας καθήλωσαν με τις αθώες και ζωντανές απαγγελίες ποιημάτων και τα πατριωτικά τραγούδια. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η Κα Ιωσηφίνα Παλαμάρη.

v       Το απόγευμα της 1ης Νοεμβρίου και ανήμερα της Μνήμης των Κεκοιμημένων, τελέστηκαν στην Αετοφωλιά, στον Καρκάδο και στην Καλλονή, διαδοχικά, οι κα­θιερωμένες Ακολουθίες, στους ενοριακούς ναούς και στα αντίστοιχα Κοιμητήρια.

v       Στις 5 Νοεμβρίου τελέστηκε με κάθε επισημότητα η Πανήγυρη του προστάτη της ενορίας Καλλονής Αγ. Ζαχαρία. Ο Σεβ/τατος π. Νικόλαος, πλαισιούμενος από τους εφημέριους τέλεσε τη Αρχιερατική Θ. Λειτουργία και απηύθυνε βαρυσήμαντη ομιλία με θέμα ην Οικογένεια. Καυτηρίασε το θλιβερό φαινόμενο των πολλών διαζυγίων που παρατηρείται τελευταία. Η εορτή προετοιμάστηκε με Τριήμερο προ­σευχής και εξομολόγηση των πιστών. Την παραμονή και το απόγευμα της εορτής τε­λέστηκε επίσημος Εσπερινός του Αγίου.

v       Μετά τη Θ. Λειτουργία ο Σεβασμιότατος προέβη ενώπιον των Αρχών και των φιλέορτων στην ευλογία αναμνηστικής πλάκας και της πλατείας Αγ. Ζαχαρία, που κατασκευάστηκε από το ενοριακό Συμβούλιο επί εφημερίας π. Γεωργίου Ανδριώτη και αναπλάστηκε καλλιτεχνικά από τον Δήμο Εξωμβούργου. Τις εργασίες ανέλαβε ο πρόεδρος του τοπικού Συμβουλίου κ. Γεώργιος Στεριώτης.

v       Το ενοριακό Συμβούλιο ευχαριστεί θερμά τις γυναίκες που καθάρισαν και στόλισαν Θαυμάσια τον Ιερό Ναό, όσους πρόσφεραν άνθη και τον κ. Τζώρτζη Άνδροβικ του Λωράν, που πρόσφερε ένα καινούργιο ξύλινο εικονοστάσι στην Εκκλησία.

v       Στις 13 Νοεμβρίου τελέστηκε στον Ι. Ναό Αγίου Ιωάννου, η μηνιαία «ΑΓΙΑ ΩΡΑ» προσκύνησης του Αγιοτάτου Μυστηρίου.

v       Στις 21 Νοεμβρίου απεβίωσε η Φιλίτσα Ρουγγέρη σε ηλικία 97 ετών και κηδεύτηκε την επομένη στην ενορία μας. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

Κώμη-Αγάπη-Περάστρα

v       Στις 7 Ιουλίου ανέλαβε τα καθήκοντά του ο εφημέριος Κώμης, Περάστρας, και Αγάπης ο π. Νικ. Ψάλτης τον οποίο καλωσόρισε εκπρόσωπος του Εν.  Συμβουλίου στο τέλος της Θ. Λειτουργίας της Κυριακής 13 Ιουλίου. Το αυτό έγινε και στις ενορίες Αγάπης και Περάστρας. 

v       Στο διάστημα των μηνών Ιουλίου Αυγούστου και Σεπτεμβρίου τελέστηκαν οι Θ. Λειτουργίες στα εξωκκλήσια Προφήτη Ηλία και Αγ. Σοφίας στο Αγάπη που γιόρταζαν και ιδιωτικές Θ. Λειτουργίες στον Αγ.  Αντώνιο, Αγ. Μαρίνα και στον Άγ. Ιάκωβο (Κοιμητήριο). Στην Κώμη τελέσαμε τη Θ. Λειτουργία στον Άγ. Φύλακτο στην Κολυμπήθρα,  στην Αγ. Λουκία και Αγ. Αναργύρους, στον Άγ. Ιωσήφ (Μοναστήρια) και Παναγίας (Περάστρα).

v       Με κάθε επισημότητα τελέστηκαν οι Πανηγύρεις των χωριών μας: του Αγίου Αγαπητού στο Αγάπη 18/8, με εσπερινό αποβραδίς και Πανηγυρική θεία Λειτουργία από τον εφημέριο π. Νικόλαο Ψάλτη και συλλειτούργησαν ο πρώην εφημέριος π.  Φραγκίσκος Βιδάλης και ο π.  Πέτρος Αρμακόλας ο οποίος και αναπλήρωσε τον εφημέριο όλο τον μήνα Αύγουστο.

v       Στις 29 Αυγούστου τελέστηκε επισημότατα η εορτή του πολιούχου του χωριού μας Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου με Αρχιερατικό Εσπερινό την παραμονή από τον Αρχιεπίσκοπό μας π. Νικόλαο Πρίντεζη, τον π. Πέτρο Αρμακόλλα ενώ ο εφημέριος συνόδευε στο Αρμόνιο την ψαλμωδία όλου του εκκλησιάσματος. Στην ομιλία του ο Αρχιεπίσκοπος έκανε ειδική αναφορά στη νέα ποιμαντική διάρθρωση της τοπικής μας Εκκλησίας. Την ημέρα της εορτής Λειτούργησε ο Εφημέριος που κήρυξε και τον θείο Λόγο. Συλλειτούργησαν ο π.  Ρόκκος Ψάλτης, ο π.  Γ. Ανδριώτης, π. Αντώνης Φόνσος, π. Ριχάρδος και π. Στανίσλαος Στουραϊτης. Στην πανήγυρή μας παραβρέθηκε και ο αγαπητός π. Νικόλαος Μαραγκός, εφημέριος της ορθόδοξης ενορίας της Στενής με συνοδεία ενοριτών του. 

v       Κατά το πρώτο 15ήμερο του Αυγούστου ως συνήθως ο Σεβασμιότατος π. Νικόλαος Φώσκολος Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών πέρασε τις διακοπές του στη γενέτειρα του, την Κώμη Τήνου υπηρετώντας τους ενορίτες της Κάτω Κώμης.  Στο τέλος της παραμονής του γιόρτασε με απλότητα την 30η επέτειο της Αρχιεροσύνης του με την τέλεση Θ.  Λειτουργίας. Τον προσφώνησε ο εφημέριος ευχόμενος γόνιμη ποιμαντορία στην εκκλησιαστική Επαρχία της Αθήνας. Ακολούθησε οικογενειακό δείπνο στο οποίο παραβρέθηκε και ο Αρχιεπίσκοπος μας π.  Νικόλαος Πρίντεζης.

v       Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού υπήρξε αισθητή η παρουσία των αποδήμων μας σε όλα τα χωριά μας ιδιαίτερα τις ημέρες των πανηγυριών μας τους οποίους ψυχαγώγησαν οι σύλλογοι των χωριών μας με τους ετήσιους χορούς τόσο στο Αγάπη όσο και στην Κώμη. Οι εκπρόσωποι των συλλόγων προσφώνησαν και τον νέο Εφημέριο δίνοντάς του στη συνέχεια το λόγο κατά τον οποίο ευχαρίστησε για τα καλά λόγια και πρόβαλε το πολιτιστικό και εξωραϊστικό έργο όλων των συλλόγων και αξίζει να στηρίζονται για να συνεχίσουν το δημιουργικό έργο στα χωριά μας, αλλά και τη συσπείρωση όλων των απόδημων.  

v       Στις 29 Αυγούστου απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών ο Αγαπητός Ζαλώνης και κηδεύτηκε στην ενορία της Αγάπης την 30 Αυγούστου. Συλλυπούμαστε τους οικείους του ευχόμενοι την αιωνία ανάπαυση του. Επίσης στις 8 Σεπτεμβρίου απεβίωσε επίσης ο Νικόλαος Δελλατόλας σε ηλικία 85 ετών. Είχε χρηματίσει επί σειρά ετών Γραμματέας της πρώην κοινότητας Αγάπης. Η κηδεία του έγινε στη γενέτειρα του την επομένη. Στη σύζυγο του και στα παιδιά του ευχόμαστε κάθε πνευματική παρηγοριά και αιωνία ανάπαυση στη ψυχή του.

v       Απεβίωσε στην Αθήνα η συγχωριανή μας Μαρία Ρεμούνδου στις 4 Σεπτεμβρίου και κηδεύτηκε στη ενορία της Κώμης. Ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυσή της.

v       Στις αρχές Σεπτεμβρίου έγινε με δωρεάν προσωπική εργασία αποδήμων και ενοριτών από την Κάτω Κώμη η πλακόστρωση του δαπέδου προαυλίου του Ναού της Παναγίας που είχε σηκωθεί από τον προκάτοχο π.  Φραγκίσκο για να στεγανοποιηθεί από τα όμβρια νερά ο κάτωθεν χώρος. Η συμμετοχή στην πλακόστρωση εθελοντών του χωριού ντόπιων και αποδήμων είχε ως αποτέλεσμα να διατεθούν δωρεάν και τα υλικά! Το θετικό αποτέλεσμα έγινε κίνητρο για να αποφασίσουμε  και την πλακόστρωση και της πλαϊνής αυλής,  εκτάσεως 100 μ2 περίπου. Χρειάζεται αγορά μαρμάρων που θα τοποθετηθούν και πάλι δωρεάν από τους ίδιους τεχνίτες τους οποίους ευχαριστούν θερμά το ενοριακό συμβούλιο και οι ενορίτες. Ήδη συγκεντρώνονται προσφορές για την κάλυψη της αγοράς των μαρμάρων και σύντομα θα γίνει και η υπόλοιπη εργασία. Ο σύλλογος του χωριού μας προτίθεται να διενεργήσει και λαχειοφόρο αγορά για τον συγκεκριμένο σκοπό. Τους ευχαριστούμε προκαταβολικά όλους. Είθε η Παναγία να τους ευλογεί.

v       Στις 12 Σεπτεμβρίου εόρτασε ο Ιερός Ναός του ονόματος της Παναγίας στην Κάτω Κώμη. Την παραμονή τελέστηκε ο Εσπερινός από τον Βικάριο της Τήνου π. Ρόκκο Ψάλτη. Την ημέρα της εορτής τέλεσε την πανηγυρική Θ. Λειτουργία ο εφημέριος ο οποίος κήρυξε και τον πανηγυρικό της ημέρας με συμμετοχή πλήθους φιλεόρτων. Συλλειτούργησε ο π. Γ. Ανδριώτης και ο π. Ρ. Ψάλτης. Ο εφημέριος απηύθυνε και ευχαριστίες τόσο για τον εσωτερικό στολισμό και καθαριότητα του Ναού όσο και για τον ευπρεπισμό του περίβολου του Ναού που με ζήλο αποκαταστάθηκε.

 

Απεβίωσε ο π. Τόννεσμαν

Στις 25 Νοεμβρίου πληροφορηθήκαμε από τη Γερμανία ότι απεβίωσε εκεί στις 13 του μηνός ο π. Ουμβέρτος Τόννεσμαν, ο οποίος είχε ζήσει και ενταχθεί στον κλήρο της εκκλησιαστικής μας Επαρχίας και είχε συνδέσει την παρουσία του στην Τήνο με την ανακαίνιση των χώρων του προσκυνήματος της Παναγίας στο Βρυσί. Ήταν αγαπητός για την απλότητά του και την αγάπη του σε όλους τους πιστούς που τον γνώρισαν. Ας είναι αιώνια η μνήμη του και είθε ο Κύριος να τον καταστήσει μέτοχο στην επουράνια Λειτουργία!

 


²²²²²²²²²²²²²²²²²²

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ανακοινώνεται από την Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου, ότι στις 6 Δεκεμβρίου, εορτή του Αγίου Νικολάου, που έχει την ονομαστική του εορτή ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπός μας, π. Νικόλαος, θα δεχθεί τις ευχές στην Αρχιεπισκοπή της Ξινάρας, τις απογευματινές και βραδινές ώρες της 6ης Δεκεμβρίου.

ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ

³³³³³³³³³³³³³³³³³³

 

Από την «Ερμηνεία των Ψαλμών»

του Αγ.Αμβροσίου

(Ψαλμός 1,9-12)

«Υπάρχει κάτι πιο γλυκό από ένα ψαλμό; Γι' αυτό ο ίδιος ο Δαυίδ νουθετεί με σαφήνεια: Ύμνείτε τον Κύριο: διότι είναι καλό να ψάλ­λουμε στο Θεό μας, είναι ευχάριστο να ψάλλουμε ύμνους'. (ψ 147,1)

Είναι αλήθεια! Διότι ο ψαλμός είναι ευλογία για τους πιστούς, αίνος προς τον Θεό, ύμνος του λαού, έπαινος για όλους, λόγος παγκό­σμιος, φωνή της Εκκλησίας, ασματική ομολογία πίστεως, αυθεντική έκφραση ευσέβειας, χαρά ελευθερίας, κραυγή αγαλλίασης, σκίρτημα ευφροσύνης.

Ο ψαλμός μετριάζει την οργή, ελευθερώνει από τις έγνοιες, ανακουφίζει στη θλίψη. Είναι όπλο προστασίας κατά τη νύχτα, διδασκαλία κατά την η μέρα, ασπίδα στο φόβο, γιορτή στην αγιοσύνη, εικόνα γα­λήνης, εγγύηση ειρήνης και ομόνοιας, που σαν την κιθάρα, από διαφο­ρετικές και πολλαπλές φωνές, παράγει μια μοναδική μελωδία.

Ο ψαλμός υμνεί την αυγή της ημέρας, ο ψαλμός αντηχεί κατά τη δύση του ηλίου. Στον ψαλμό γίνεται άμιλλα ανάμεσα στη χάρη και τη διδασκαλία. Ταυτόχρονα, ψάλλοντας νιώθεις τέρψη, και διδάσκεσαι την πολυμάθεια. Υπάρχει κάτι που να μη το βρίσκεις απαγγέλλοντας τους ψαλμούς; Διαβάζω στους ψαλμούς: «Άσμα για τον αγαπημένο»! (ψ 44,1) και φλογίζομαι από την επιθυμία μιας άγιας αγάπης. Σ’ αυτούς ανακαλύπτω τη χάρη των αποκαλύψεων, τις μαρτυρίες της αναστά­σεως, τα δώρα των υποσχέσεων».

 

Συνέδριο στη Σικελία:

«Μουσική για τη Θεία λατρεία»

Στις 13 Οκτ. ο εφημέριος Καλλονής π. Ρόκκος Ψάλτης, αναχώρησε για Ιταλία. Στη Ρώμη έλαβε μέρος στον εορτασμό των 25 χρόνων της Αρχιερατείας του Πάπα Ιωάννη-Παύλου του Β' και στην μακαριωνυμία της Αδελφής Τερέζας της Καλκούτας.

Από τις 20 ως τις 24 Οκτ.2003 έλαβε μέρος στο Συνέδριο που διοργάνωσε η Εθνική Λειτουργική Επιτροπή της Καθολικής Ιεραρχίας της Ιταλίας, στο Παλέρμο της Σικελίας, με θέμα: « Μουσική για τη θεία Λατρεία». Έλαβαν μέρος 170 επιφανείς μουσικοί, συνθέτες και καλλιτέχνες μουσικών Οργάνων, ιδιαίτερα εκκλησιαστικού Οργάνου. Μεταξύ αυτών 5 Επίσκοποι και 130 Ιερείς και οι υπόλοιποι λαϊκοί.

Ειδικοί ομιλητές περί την εκκλησιαστική μουσική, από Ιταλία, Γαλλία και Ελβετία, παρουσίασαν το θέμα στις διάφορες πτυχές του, σε εμπεριστατωμένες ομιλίες, μετά τις οποίες ακολουθούσε εποικοδομητικός διάλογος. Κάθε μέρα όλοι οι σύνεδροι λάβαιναν μέρος καλά ετοιμασμένες Λειτουργικές Ακολουθίες. Μερικά από τα θέματα που εξετάσθηκαν ήταν τα εξής:

-Η Β 'Βατικανή Σύνοδος και η αναγέννηση της λατρευτικής μουσικής.

-Η εξέλιξη της «Ιεράς Μουσικής» από τον Πάπα Άγιο Πίο τον 10° μέχρι την Β' Βατικανή Σύνοδο.

-Άσμα και μουσική στην λειτουργική πράξη μετά την Β' Βατικανή Σύνοδο. Εγινε επίσης εκτενής ανασκόπηση της λειτουργικής μουσικής κίνησης στη Γαλλία και Ελβετία και φυσικά στην Ιταλία.

Στην υπέροχη Βασιλική του Μονρεάλε, τελέστηκε το βράδυ της 21ης Οκτωβρίου κατανυκτική Αγρυπνία, κατά την οποία ειδικός επιστήμονας  βυζαντινής τέχνης, παρουσίασε με ειδικό προβολέα και σχολίασε τα περίφημα βυζαντινά μωσαϊκά, μέσα στα πλαίσια ύμνων που ερμήνευσε πολυφωνική χορωδία και το πυκνό εκκλησίασμα. Εμπνευσμένη ήταν η ομιλία του Επισκόπου του Μονρεάλε, Σεβ/του Κρισπίνο Βαλεντσιάνο.

Στην απέραντη Εκκλησία του Αγίου Μαμιλιάνου, στο Παλέρμο τελέστηκε στις 22 Οκτωβρίου Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεδρεύοντος του Αρχιεπισκόπου του Παλέρμο Καρδιναλίου Σαλβατόρε ντε Τζιόρτζιο. Συλλειτούργησαν 140 ιερείς. Τους λειτουργικούς ύμνους ερμήνευσε η μεγάλη πολυφωνική χορωδία της Μητροπόλεως του Παλέρμο, εναλλάξ με όλους τους συλλειτουργούς. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, στην καταπληκτική σε διάκοσμο ανάγλυφων πολύχρωμων μαρμάρων, εκκλησία των π.π. Ιησουϊτών, η πλήρης ορχήστρα του Ωδείου του Παλέρμο, με τη συμμετοχή σοπράνο και εκκλησια­στικού οργάνου, δόθηκε συναυλία με τον ψαλμό 129 «Εκ βαθέων...», έργο του αρχιμου­σικού και γνωστού συνθέτη ιερέα Ιωσήφ Λιμπέρτο.

Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου ακούστηκαν υπέροχες θρησκευτικές μελωδίες μερι­κών διεθνούς φήμης σύγχρονων μουσικών, μεταξύ των οποίων και του Έλληνα Ιωσήφ Ακεψιμά, που διαπρέπει ιδιαίτερα στη Γαλλία.

Το Συνέδριο έληξε με προτάσεις για την ίδρυση ειδικών σχολών λειτουργικής μουσι­κής, για την επιμόρφωση εμψυχωτών για την εκτέλεση ασμάτων κατά τις λατρευτικές Ακολουθίες, για την καλλιέργεια μουσικής παιδείας στα μικρά παιδιά και επομένως τη συμμετοχή τους στους λατρευτικούς ύμνους κλπ.

 


²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²²

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΑ

ΤΗΝΙΑΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

Τόμος 5ος

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1.                     π. Μάρκου Φώσκολου, Θάνατοι στην Τήνο 1700 -1715.

2.                      Οι αυτοβιογραφικές περιπέτειες ενός Καπουκίνου στο Αιγαίο του 17ου αιώνα 

3.                     Γεωργίου Δημητροκάλλη, Μια παλαιοχριστιανική βασιλική στην Τήνο

4.                     Κώστα Δανούση, Η καθολική διανόηση στην Τήνο
του 19ου αιώνα

5.                     Σίμου Συμεωνίδη, Αιτήσεις Τηνίων να μαθητεύσουν στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή

6.                     π. Αντώνη Φόνσου - π. Μάρκου Φώσκολου, Βιβλιοκρισία

 

Ένας τόμος 500 περίπου σελίδων αφιερωμένων στην ιστορία του νησιού μας.

 

Ζητείστε τον στο τηλ. 2283051813

 

Έκδοση του Αποστολικού Κέντρου

«Πίστη και Πολιτισμός»

της Καθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου



«Ιδού, στέκομαι στην πόρτα

και χτυπώ...» (Απ 3,20)

Είναι αλήθεια. Στέκομαι στην πόρτα της καρδιάς σου, μέρα και νύχτα. Ακόμη και όταν δεν ακούς, ακόμη και όταν αμφιβάλλεις ότι θα μπορούσα να είμαι Εγώ, είμαι εκεί. Περιμένω ακόμη και το ελάχιστο σημάδι της απόκρισης σου, ακόμη και τον ελάχιστο ψίθυρο πρόσκλησης που θα Μου επιτρέψει να εισέλθω.

Και θέλω να ξέρεις πως όποτε Με καλείς, έρχομαι -πάντα, χωρίς απόρριψη. Σιωπηλός και αόρατος έρχομαι, αλλά με απέραντη δύναμη και αγάπη, και φέρνοντας τα πολλά δώρα του πνεύματος Μου. Έρχομαι λαχταρώντας να σε παρηγορήσω και να σου δώσω δύναμη, να σε ανασηκώσω και να δέσω όλες τις πληγές σου. Σου φέρνω το φως Μου, για να διώξω το σκοτάδι σου και όλες τις αμφιβολίες σου. Έρχομαι με την δύναμη Μου για να μπορώ να σε κουβαλήσω, εσένα και όλα σου τα βάρη. Με την χάρη Μου, για να αγγίξω την καρδιά σου και να μεταμορφώσω τη ζωή σου, και δίνω την ειρήνη Μου για να ησυχάσω την ψυχή σου.

Σε γνωρίζω πέρα ως πέρα -γνωρίζω τα πάντα για σένα. Τις τρίχες από το κεφάλι σου τις έχω αριθμήσει. Τίποτα στη ζωή σου δεν είναι ασήμαντο για Μένα. Σε ακολούθησα με το πέρασμα των χρόνων και σε αγαπούσα πάντα -ακόμη και στις περιπλανήσεις σου. Γνωρίζω κάθε ένα από τα προβλήματα σου. Γνωρίζω τις ανάγκες σου και τις ανησυχίες σου. Και ναι, γνωρίζω όλες σου τις αμαρτίες. Όμως σου λέω ξανά πως σ' αγαπώ -όχι για αυτά που έχεις ή δεν έχεις κάνει- σ’ αγαπώ για εσένα, για την ομορφιά και την αξιοπρέπεια που σου έδωσε ο Πατέρας Μου με το να σε δημιουργήσει σύμφωνα με την εικόνα Του. Είναι μια αξιοπρέπεια που εσύ έχεις συχνά ξεχάσει, μια ομορφιά την οποία έχεις λεκιάσει με την αμαρτία. Όμως σ’ αγαπώ όπως είσαι ,και έχω χύσει το αίμα Μου για να σε κερδίσω πίσω.

Γνωρίζω τι υπάρχει μέσα στην καρδιά σου - γνωρίζω την μοναξιά σου και όλα αυτά που σε πονάνε- τις απορρίψεις, τις κρίσεις, τις ταπεινώσεις. Τα κουβάλησα όλα πριν από σένα, και τα κουβάλησα όλα για σένα, έτσι ώστε να μπορείς, να μοιραστείς την Δύναμη Μου και τη Νίκη Μου. Γνωρίζω ιδιαίτερα την ανάγκη σου για την αγάπη-πόσο διψάς να αγαπηθείς και πόσο διψάς για στοργή. Όμως πόσο συχνά έχεις διψάσει μάταια, αναζητώντας αυτήν την αγάπη εγωιστικά, παλεύοντας να γεμίσεις το κενό μέσα σου με περαστικές απολαύσεις -με το ακόμα μεγαλύτερο επίσης κενό της αμαρτίας. Διψάς για αγάπη; Ελάτε σε Μένα όλοι εσείς που διψάτε!... (Ιω 7,37).

Διψώ για σένα. Ναι, αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αρχίσω να περιγράφω την αγάπη Μου για σένα:ΔΙΨΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. Διψώ να σε αγαπώ και να αγαπιέμαι από σένα-τόσο πολύ πολύτιμος είσαι για Μένα. ΔΙΨΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. Έλα σε Μένα κι Εγώ θα γεμίσω την καρδιά σου και θα θεραπεύσω τις πληγές σου .Θα σε κάνω μια νέα δημιουργία, και θα σου δώσω ειρήνη, ακόμη και μέσα σε όλες σου τις δοκιμασίες. Διψώ για σένα! Δεν πρέπει ποτέ να έχεις αμφιβολίες για το Έλεος Μου, τον πόθο Μου να συγχωρήσω, την λαχτάρα Μου να σε ευλογήσω και να ζήσω την ζωή Μου μέσα σου. Διψώ για σένα. Εάν αισθάνεσαι ασήμαντος στα μάτια του κόσμου ,αυτό δεν έχει καθόλου σημασία. Για Μένα, δεν υπάρχει κανένας πιο πολύ σημαντικός σε ολόκληρο τον κόσμο από σένα. ΔΙΨΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. Ανοίξου σε Μένα.

Ακόμη και τώρα κοιτάζω τη θέση που έχει ετοιμάσει ο Πατέρας Μου για σένα στο Βασίλειο Μου. Να θυμάσαι πως είσαι ένας προσκυνητής σε αυτήν την ζωή ,σε ένα ταξίδι προς την Οικία. Η αμαρτία ποτέ δεν μπορεί να σε ικανοποιήσει, η να φέρει την ειρήνη που αναζητάς. Όλα αυτά που αναζήτησες έξω από Μένα σε άφησε μοναχά πιο άδειο ,όποτε μην προσκολλείσαι στα πράγματα αυτής της ζωής. Πάνω από όλα, μην φεύγεις από Μένα όταν πέφτεις. Έλα σε Μένα χωρίς καθυστέρηση. Όταν Μου δίνεις τις αμαρτίες σου, Μου δίνεις την χαρά να είμαι ο Σωτήρας σου. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορώ να συγχωρήσω η να θεραπεύσω, οπότε έλα τώρα και ξεφόρτωσε την ψυχή σου.

Όσο μακριά και αν περιπλανηθείς, όσο συχνά και αν Με ξεχνάς, όσους σταυρούς και αν κουβαλάς σε αυτήν την ζωή, είναι ένα πράγμα που θέλω πάντα να θυμάσαι, ένα πράγμα που δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ; ΔΙΨΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ-ακριβώς όπως είσαι. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις για να πιστέψεις στην Αγάπη Μου, γιατί θα είναι η πίστη σου στην Αγάπη Μου που θα σε αλλάξει. Με ξεχνάς, και όμως Σε αναζητώ κάθε στιγμή της ημέρας -στέκοντας στην πόρτα της καρδιάς σου, χτυπώντας. Το βρίσκεις αυτό δύσκολο να το πιστέψεις; Τότε κοίτα τον σταυρό, κοίτα την καρδιά Μου που τρυπήθηκε για σένα. Δεν έχεις καταλάβει τον σταυρό Μου; Τότε άκου πάλι τις λέξεις που είπα εκεί -γιατί σου λένε ξεκάθαρα για ποιο λόγο τα υπόμενα αυτά για σένα : ΔΙΨΩ... (Ιω 19,28). Ναι, ΔΙΨΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ –όπως ο υπόλοιπος στίχος «του ψαλμού που προσευχόμουν λέει για Μένα: «Έψαξα για αγάπη και δεν βρήκα καμιά...» (Ψ 69,20). Σε όλη σου τη ζωή γύρευα την αγάπη σου -ποτέ δεν έπαψα να ζητώ να σε αγαπώ και να αγαπιέμαι από σένα. Έχεις προσπαθήσει πολλά αλλά πράγματα στην αναζήτηση σου για ευτυχία. Γιατί λοιπόν να μην προσπαθήσεις να ανοίξεις την καρδιά σου σε Μένα, αμέσως τώρα, περισσότερο από όσο το έκανες παλιά;

Όποτε ανοίγεις την πόρτα της καρδιάς σου, όποτε έρχεσαι αρκετά κοντά ,θα Με ακούσεις να σου λέω ξανά και ξανά, όχι με απλά ανθρώπινα λόγια αλλά με το Πνεύμα: Ό,τι και να έχεις κάνει, σε αγαπώ για το δικό σου καλό. Έλα σε Μένα με τη θλίψη σου και τις αμαρτίες σου, με τις έγνοιες σου και τις ανάγκες σου, και με όλη την λαχτάρα σου να αγαπηθείς. Στέκομαι στην πόρτα της καρδιάς σου και χτυπώ...Άνοιξε σε Μένα, γιατί ΕΓΩ ΔΙΨΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ...

Ο Ιησούς είναι Θεός, οπότε η αγάπη Του, η Δίψα Του, είναι ατελείωτες. Εκείνος, ο Δημιουργός του Σύμπαντος, ζήτησε την αγάπη των πλασμάτων Του. Διψά για την αγάπη μας... Αυτά τα λόγια: 'ΔΙΨΩ' -αντηχούν καθόλου στην ψυχή μας;"

Μακαρία Μητέρα Τερέζα της Καλκούτας


home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.