Συνέχεια και σταθερότητα

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

Σελ. 2-4

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ

 

Σελ. 5

ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΚΟ ΕΤΟΣ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ

Σελ. 7-10

Ο  ΠΑΠΑΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ XVI

 

Σελ. 11-12

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΛΗΣΕΙΣ

Σελ. 13-14

Πότε έγιναν

καθολικοί οι κάτοικοι της Τήνου;

 

Σελ.15

Προσφορές για τα ΤΜ

 

Σελ. 15-16

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Ο πάπας Ιωάννης-Παύλος ο Β’ (1978-2005) πέρασε στην ιστορία. Με μεγάλη χαρά το χριστεπώνυμο πλήρωμα στις 19 Απριλίου 2005 άκουσε την εκλογή του καρδιναλίου Ιωσήφ Ratzinger ως 265ου διαδόχου του Αποστόλου Πέτρου στον Αποστολικό Θρόνο της Ρώμης, με το όνομα Βενέδικτος 16ος. Ο νέος πάπας υπήρξε στενός συνεργάτης του προκατόχου του, ιδιαίτερα στον τομέα της διδασκαλίας της πίστεως. Ο Βενέδικτος 16ος είναι σήμερα ένας από τους πλέον αξιόλογους θεολόγους της Εκκλησίας μας, με βαθιά γνώση στη φιλοσοφική και τη θεολογική κληρονομιά της χριστιανοσύνης και αυτό αποτελεί μια καλή βάση, με την απαραίτητη υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος, για τη συνέχιση του έργου της Β’ Βατικανής Συνόδου για ανανέωση, αλλά και σταθερότητα στην αλήθεια.

Ο χριστιανικός κόσμος υποδέχτηκε την εκλογή του πάπα Βενέδικτου 16ου με ελπίδα, όπως με τον καλύτερο τρόπο εκφράζουν τα μηνύματα του πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

Υπήρξαν πολλοί, καθολικοί και μη, που τον χαρακτήρισαν ως προερχόμενο από τη συντηρητική παράταξη των καθολικών θεολόγων και ποιμένων. Μπορεί να είναι και έτσι, αυτό, όμως, οφείλεται, εν πολλοίς και στον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο πολλοί αντιλαμβάνονται την προοδευτικότητα και τη συντήρηση. Πιστεύουμε πως η μέχρι τώρα πολιτεία του νέου πάπα αποτελεί εγγύηση για την σταθερότητα στην ομολογία της πίστεως και της αποστολικής παράδοσης, αλλά και βαθιά γνώση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος και η διαμορφούμενη Ενωμένη Ευρώπη.  



Χώρα

v       Τελέσαμε όλες τις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας με κάθε επιβαλλόμενη επισημότητα και με μεγάλη συρροή πιστών από την Τήνο και από άλλα μέρη. Ακόμα, πολλοί ενορίτες της Χώρας έλαβαν μέρος στις Ακολουθίες που τελέστηκαν στα χωριά της καταγωγής τους.

v       Τελέσαμε στις 16 Μαΐου το λεγάτο στο ενοριακό παρεκκλήσιο του Αγ. Γεωργίου, παλαιό κοιμητήριο. Επίσης, στις 2 Ιουνίου τελέσαμε το ιδιωτικό λεγάτο στο εξωκλήσι του Αγ. Γεωργίου, στη θέση Βαρύ, της οικογένειας Κολλάρου.

v       Στις 18 Μαΐου ο εφημέριος π. Μάρκος Φώσκολος έλαβε μέρος σε Στρογγυλή Τράπεζα που διοργάνωσε η Διεύθυνση της Λεοντείου Σχολής των Αδελφών Μαριανών στα Πατήσια, με κεντρικό θέμα «Η ελληνική πολιτιστική πρόταση στην Ενωμένη Ευρώπη του 21ου αιώνα». Στην Τράπεζα έλαβαν μέρος επίσης οι Σεβ/τατοι μητροπολίτες Περγάμου του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Ιωάννης, Θηβών και Λεβαδείας κ. Ιερώνυμος, ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γ. Σούρλας, ο βουλευτής κ. Α. Λοβέρδος και οι ακαδημαϊκοί κ. Γ. Λάββας και κ. Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη.  Τη γόνιμη και ενδιαφέρουσα συζήτηση συντόνιζε ο Αδ. Γεώργιος Ρούσσος.

v        Στις 31 Μαϊου, εορτή της Επίσκεψης της Θεοτόκου τελέσαμε τον Εσπερινό και τη Θ. Λειτουργία προς τιμήν της Παναγίας για το τέλος του Θεομητορικού μήνα του Μαΐου. Ακολούθησε λιτάνευση της Εικόνας της Παναγίας, ιερό κειμήλιο της οικογένειας Ιωσήφ Άνδροβικ, και ασπασμός της από τους πιστούς.

Βρυσί

v       Με μεγάλη συρροή των ευλαβών της Παναγίας, από όλο το νησί και τα χωριά της Τήνου, αλλά και από την Αθήνα, τη Σύρο και αλλού, τελέστηκε η εαρινή πανήγυρη στο Θεομητορικό Προσκύνημα της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας, Παναγίας της Βρυσιώτισσας. Φέτος η πανήγυρη τελέστηκε  τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, όπως συμβαίνει κάθε φορά που την πρώτη Κυριακή του Μαΐου εορτάζεται η Μεγάλη Εορτή του Πάσχα.

v       Το Σάββατο βράδυ στις 8.30 έγινε η έκθεση του Παναχράντου Μυστηρίου, λόγω του Ευχαριστιακού έτους, και τελέστηκε ο πανηγυρικός εσπερινός από τον εφημέριο π. Αντώνιο Φόνσο στον ναό του Αγίου Μιχαήλ στον Ταραμπάδο, όπου φυλάσσεται το σεπτό εικόνισμα της Παναγίας της Βρυσιώτισσας.

v       Την Κυριακή στις 9.15 το πρωί ξεκίνησε η λιτάνευση της εικόνας από το Ταραμπάδο στο Βρυσί. Καθ’ οδόν οι πιστοί προσεύχονταν με την απαγγελία του Αγίου Ροδαρίου και την ανάγνωση της εγκυκλίου του αειμνήστου Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β΄ «Μείνε μαζί μας Κύριε», που εκδόθηκε με την ευκαιρία του Ευχαριστιακού έτους.

v       Όταν έφτασε η Εικόνα της Παναγίας στο χώρο του Προσκυνήματος άρχισε η Πανηγυρική Αρχιερατική Θ. Λειτουργία από το Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπό μας π. Νικόλαο με τον οποίο συλλειτούργησε ο κλήρος της Τήνου. Ο Αρχιεπίσκοπος στην ομιλία του προς την συναγμένη Εκκλησία, τόνισε τη σημασία της ευλάβειας προς την Παναγία μέσα στο αναστάσιμο πασχαλινή ατμόσφαιρα που γεμίζει όλους τους χριστιανούς.

v       Όλος ο μεγάλος και ευρύχωρος χώρος στάθμευσης του Προσκυνήματος είχε από νωρίς κατακλυστεί από κάθε λογής τροχοφόρο, που ευλογήθηκαν στη συνέχεια. Είναι γνωστό πως μετά τη Θ. Λειτουργία γίνεται κάθε χρόνο η ευλογία των οχημάτων ενώ απαγγέλλεται από όλους «η προσευχή του οδηγού». Εκτός από το μεγάλο πλήθος των ευλαβών της Παναγίας, το οποίο  έλαβε μέρος στην πανήγυρη, ήταν παρόντες ο Βουλευτής Κυκλάδων κ. Παναγιώτης Ρήγας, εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, πρώτου και δευτέρου βαθμού, με επικεφαλής τον Νομάρχη Κυκλάδων κ. Δ. Μπάϊλα και Νομαρχιακούς Συμβούλους, τον Έπαρχο Τήνου κ. Μωραϊτη Ραφαήλ, τους Δημάρχους της Τήνου κ. Κροντηρά και κ. Αθηναίο, τις αστυνομικές, λιμενικές και άλλες πολιτικές αρχές του νησιού.

v       Συγχαρητήρια στους Ενορίτες του Ταραμπάδο που σχεδόν όλη τη "Λαμπροβδομάδα" την πέρασαν στο Βρυσί καθαρίζοντας τους χώρους για τη μεγάλη Πανήγυρη και στολίζοντας το χωριό.

Σμαρδάκιτο

v       Όλη την Τεσσαρακοστή τελούσαμε κάθε εβδομάδα την Ακολουθία του Δρόμου του Σταυρού και του «Στέκει Μάνα» με μεγάλη συμμετοχή των πιστών.

v       Τελέσαμε το Πασχαλινό τριήμερο με κάθε επισημότητα.

v       Τη Δευτέρα του Πάσχα τελέσαμε την αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στο εξωκλήσι του Αγ. Γεωργίου. Μετά ακολούθησε η κοινή τράπεζα της Αγάπης στην πλατεία του χωριού.

v       . Στις 29 Μαρτίου επισκέφτηκε την ενορία μας ο Αρχιεπίσκοπός μας στα πλαίσια των συναντήσεων της Τεσσαρακοστής.

Κτικάδος

v       Κατά την Τεσσαρακοστή τελούσαμε κάθε εβδομάδα την Ακολουθία του Δρόμου του Σταυρού και του «Στέκει Μάνα» και το Πασχαλινό τριήμερο με κάθε επισημότητα.

v       Στις 15 Απριλίου επισκέφτηκε την ενορία μας ο Αρχιεπίσκοπός μας στα πλαίσια των συναντήσεων της Τεσσαρακοστής.

v       Την Παρασκευή της Διακαινήσιμης Εβδομάδας, 6 Μαΐου, τελέσαμε την Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στον Αγ. Γεώργιο στους Μύλους.

Κιόνια

v       Κάθε εβδομάδα της Τεσσαρακοστής τελούσαμε την Ακολουθία του Δρόμου του Σταυρού με τη συμμετοχή περίπου όλων των παιδιών του Δημοτικού και του Γυμνασίου.

v       Την Τρίτη του Πάσχα τελέσαμε την πανήγυρη του Χριστού Φωτοδότη. Μετά την Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία ακολούθησε το κοινό τραπέζι της Αγάπης στην ενοριακή αίθουσα. Ο Σύλλογος Κτικάδου-Χατζηράδου-Κιονίων προσέφερε τα παϊδάκια, το κρασί και τη μουσική.

Καλλονή-Καρκάδος

v       Στις 18 Απριλίου τελέστηκε στους Αγ. Αναργύρους η Ακολουθία του «Δρόμου του Σταυρού» και η Θ. Λειτουργία, με συρροή πολλών πιστών.

v       Στις 20-22 Απριλίου ο π. Φραγκίσκος Βιδάλης έκανε σειρά ομιλιών σαν προετοιμασία των ενοριτών για τις εορτές του Πάσχα. Τελέσαμε την Αγία Ώρα προσκύνησης του Αγ/του Μυστηρίου στον Ι. Ναό του Αγίου Ιωάννου και προετοιμασία των ύμνων για την Μεγάλη Εβδομάδα.

v       Στις 23 Απριλίου τελέσαμε εορταστική Θ. Λειτουργία στον Ι. Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Κοιμητήριο Καλλονής.

v       Όλες οι Μεγάλες Ακολουθίες της μεγάλης Εβδομάδας τελέσθηκαν με επισημότητα στον ενοριακό ναό του Αγίου Ζαχαρία ( Μονοκλησιά).Την Μεγάλη Παρασκευή στην Τελετή των Αγίων Παθών χοροστάτησε ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος μας, προσδίδοντας ιδιαίτερη επισημότητα. Σε όλες τις κατανυκτικές Ακολουθίες παρατηρήθηκε μεγάλη συρροή και συμμετοχή των πιστών, με την έλευση πολυάριθμων αποδήμων από την Αθήνα. Έκτακτοι εξομολόγοι εφέτος ήταν ο π. Σεβαστιανός Φρέρης και ο π. Φραγκίσκος Βιδάλης. Παρόλο που δόθηκαν ευκαιρίες σε όλους, η προσέλευση στο Μυστήριο της Συμφιλίωσης δεν ήταν ικανοποιητική.

v       Στις 13 Μαΐου τελέσαμε Θ. Λειτουργία στο εξωκλήσι του Αγ. Γεωργίου στην Πασσάρα, (Λιντάδο), με συρροή πολυάριθμων πιστών από διάφορες ενορίες. Στο εκκλησάκι αυτό έκανε γενική επισκευή, με έξοδα της, η οικογένεια του Λωράν και Σταματικούλας Άνδροβικ από τον Καρκάδο, εις μνήμην του γιου τους Γεωργίου, που βρήκε τραγικό θάνατο στα 22 του χρόνια, σε εργατικό δυστύχημα στις 4 Σεπτεμβρίου 2004. Το ενοριακό Συμβούλιο, αλλά και ολόκληρη η ενοριακή Κοινότητα, ευχαριστεί θερμά την οικογένεια για την προσφορά της. Ευχόμαστε ο Κύριος να τους ανταμείψει χαρίζοντας στην ψυχή του Γιώργου την αιώνια νεότητα και ευτυχία στη Βασιλεία του και στους ίδιους κάθε παρηγοριά και τέλεια εγκατάλειψη στο θέλημα του.

Καρδιανή-Κάμπος-Ταραμπάδος

v       Κατά τη Μεγ. Εβδομάδα, όπως και παντού τελέσαμε με κάθε επισημότητα οι Ιερές Ακολουθίες. Τη Νύχτα της Ανάστασης τελέσθηκε η Ακολουθία στην Αγ. Τριάδα (Κάμπου) και στη Κιουρά Καρδιανής. Ανήμερα της Ανάστασης, το πρωί στο Ταραμπάδο και το απόγευμα μέγας Αναστάσιμος Εσπερινός στη Καρδιανή.

v       Τη Λαμπροδευτέρα, στον Άγ. Ρωμανό, κατά τη Θ. Λειτουργία έγινε η Ευλογία του "λάβαρου" της Ανάστασης, δωρεά των ντόπιων ενοριτών. Μετά τη Λειτουργία έγινε μικρή λιτανεία με το "λάβαρο" της Ανάστασης και όλοι παρακάθισαν στο  τραπέζι της Αγάπης. Συγχαρητήρια και στο Σύλλογο του οικισμού που πρόσφερε τα καθιερωμένα παϊδάκια.

v       Την Τρίτη τελέσαμε την Ανάσταση στον Άγ. Πέτρο της Καρδιανής, όπου και εδώ, όλοι παρακάθησαν στο γεύμα Αγάπης.

v       Την Τετάρτη τελέσαμε την Ανάσταση στον Άγ. Φραγκίσκο (Ταραμπάδος).

v       Την Πέμπτη πολλοί παραβρέθηκαν στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στον Άγ. Πέτρο στη Πανούσα.

v        Τελέσθηκαν και τα λεγάτα στον Άγ. Γιώργη στους Μύλους (Κάμπος) και στο Άγ. Γιώργη στα "Τριαντάσκαλα".

v        Το Ενοριακό συμβούλιο της Κιουράς Καρδιανής, ευχαριστεί την Αδελφότητα Καρδιανιωτών για την προσφορά 5.000 € για την επισκευή της Εκκλησίας του "Σαντίσσιμου". Ευχαριστεί επίσης και όλους όσους έχουν προσφέρει γι' αυτό το σκοπό.

Στενή

v       Το Σάββατο 19 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε η Σύναξη της Τεσσαρακοστής με την τέλεση Αρχιερατικής Θ. Λειτουργίας.

v       Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 4 Μαΐου στο Προσκύνημα της Φανερωμένης από τον Π. Μάρκο Φώσκολο, στις 17 Μαΐου στο Εξωκλήσι του Αγίου Ισιδώρου, στις 25 Μαΐου στο Εξωκλήσι της Παναγίας στην περιοχή Καλαμίσι, και στις 27 Μαΐου στο Εξωκλήσι της Παναγίας στην περιοχή Αξάους

v       Κηδεύτηκαν στην ενορία μας, στις 11 Απριλίου η Ελένη Βιδάλη, στις 13 Μαΐου ο Ιωάννης Γιαννησόπουλος και στις 14 Μαΐου ο Αντώνιος Αρμακόλλας. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση των ψυχών τους.

v       Στις 9 Μαΐου τελέσαμε τη Θ. Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου για όλους τους κεκοιμημένους.

Μυρσίνη

v       Την Παρασκευή 4 Μαρτίου, Πρώτη Παρασκευή του Μήνα, μετά τη Θ. Λειτουργία ακολούθησε Έκθεση του Παναχράντου Μυστηρίου για προσκύνηση – ευχή. Την ίδια ημέρα έγινε και η ορκωμοσία της νέας Ενοριακής Επιτροπής.

v       Κηδεύτηκε στις 20 Μαρτίου η Ευφροσύνης Αμοιραλή. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

v       Πανηγύρισε στις 25 Μαρτίου η Ενοριακή μας Κοινότητα. Την παραμονή τελέστηκε Αρχιερατικός Πανηγυρικός Εσπερινός προς τιμή της Παναγίας και η Σύναξη της Τεσσαρακοστής. Ανήμερα της εορτής Πανηγυρική Θ. Λειτουργία.

v       Στις 7 Μαΐου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος η Μαριέττα Χαρικιοπούλου του Ιωσήφ και της Γλυκερίας. Τους ευχόμαστε να την αντικρίσουν ώριμη χριστιανή.

v       Στις 10 Μαΐου τελέσαμε τη Θ. Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου για όλους τους κεκοιμημένους.

v       Τελέσαμε την πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 4 Μαΐου στο Προσκύνημα της Λειβάδας και στις 12 Μαΐου στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου (Καλβάρια).

Ποταμιά

v       Στις 11 Μαΐου τελέσαμε τη Θ. Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου για όλους τους κεκοιμημένους.

v       Τελέσαμε την πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 3 Μαΐου στο Προσκύνημα της Κιουράς των Αγγέλων και στις 19 Μαΐου προς τιμή του Αγίου Μάρκου στο εξωκλήσι του Αγ. Παντελεήμονα.

Κέχρος

v       Στις 12 Μαίου απεβίωσε στην ενορία μας ο Ιάκωβος Πολυκανδριώτης, και κηδεύτηκε την επομένη. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του.

 


 

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΚΟ  ΕΤΟΣ

ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ

 

Αδελφοί,

Εμείς πιστεύουμε ακράδαντα ότι στην Αγία Ευχαριστία είναι παρών ο αναστημένος Κύριος, ή, όπως εκφράζεται ο Άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας είναι, «η σάρκα που υπέφερε για τις αμαρτίες μας και ο Πατέρας ανάστησε από τους νεκρούς».

Η παρουσία του αναστημένου Χριστού στην Ευχαριστία σημαίνει ότι όχι μόνο το πρόσωπο του Χριστού καθίσταται παρών, αλλά και ολόκληρο το σωστικό του έργο κυρίως τα πάθη, ο θάνατος και η ανάστασή του, ενώ προαναγγέλλεται και η δεύτερη Παρουσία του. Εμείς, κοινωνώντας με τον αναστημένο Χριστό, κοινωνάμε με όλο το έργο της σωτηρίας μας και έτσι η σωτηρία γίνεται δική μας, πραγματοποιείται για μας. Και όπως συνέβη με τους μαθητές της Εμμαούς, «αναγνωρίζουμε τον Κύριο στον τεμαχισμό του άρτου» και η καρδία φλέγεται από χαρά γι΄ αυτή την παρουσία (βλ. Λκ 24, 13-35).

«Παρουσία» σημαίνει, ότι ένα ζωντανό πρόσωπο (αυτό του Χριστού) εισέρχεται σε κοινωνία αγάπης μαζί μας. Δεν πρόκειται για μια παθητική παρουσία, αλλά για γεμάτη αγάπη συμβίωση του Χριστού μαζί μας που εκφράζεται κυρίως τρώγοντας (κοινωνώντας) τον Άρτο και τον Οίνο (δηλαδή ολόκληρο και ολοζώντανο το Χριστό), αλλά και κοινωνώντας μαζί του όταν προσευχόμαστε μπροστά στο Αγιότατο Μυστήριο. Η ευχαριστιακή παρουσία του Χριστού είναι πάντοτε διαπροσωπική, διαλογική, πρόκειται για το κατ’ εξοχήν «μυστήριο» παρουσίας του Κυρίου. Ο Χριστός κοινωνεί πάντοτε μαζί μας, εξαρτάται από εμάς να κοινωνήσουμε με Εκείνον με όλη την αγάπη μας και την πιστότητά μας.

Εκτός από τις ειδικές εκδηλώσεις που θα προγραμματίσει κάθε ενοριακή και άλλη κοινότητα της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας, με τη σύμφωνη γνώμη του Πρεσβυτερίου μας, προγραμματίσαμε τις παρακάτω εκδηλώσεις που αφορούν όλη την τοπική μας Εκκλησία. Αυτές έχουν σκοπό να κατηχήσουν την Εκκλησία πάνω στο Μυστήριο της Ευχαριστίας, με την ευκαιρία του Ευχαριστιακού Έτους και να τελεστεί με τη συμμετοχή όλης της Εκκλησίας και με ιδιαίτερη επισημότητα, στους αντιπροσωπευτικούς και κατάλληλους χώρους που επιλέξαμε, ώστε η εξυπηρέτηση να είναι όσο το δυνατό καλύτερη.

Το Πρόγραμμα έχει ως εξής:

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

6 ΙΟΥΝΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ:

Στις 8.30 μμ στον Καθεδρικό μας Ναό της Παναγίας του Ροδαρίου στην Ξινάρα, θα γίνει η πρώτη ειδική κατήχηση για το Μυστήριο της Ευχαριστίας από τον π. Μάρκο Φώσκολο.

 

10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Στις 8.30 μμ στον ίδιο χώρο η δεύτερη κατήχηση από τον π. Μάρκο Φώσκολο.

 

12 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ:

Στις 6.30 μμ στο Θεομητορικό μας Προσκύνημα της Παναγίας της Βρυσιώτισσας, θα τελεσθεί Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου μας π. Νικολάου. Θα συλλειτουργήσουν όλοι οι ιερείς μας και θα γίνει η μετάδοση της Πρώτης  Κοινωνίας στα παιδιά της Β΄ Δημοτικού των ενοριών μας.

 

15 ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ:

Στις 8.30 μμ στον Καθεδρικό Ναό στην Ξινάρα η τρίτη ειδική κατήχηση για το Μυστήριο της Ευχαριστίας από τον π. Μάρκο Φώσκολο.

 

19 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Στις 6.30 μμ στον Καθεδρικό Ναό στην Ξινάρα, Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου μας π. Νικολάου, ο οποίος και θα μεταδώσει το Μυστήριο του Χρίσματος στα παιδιά της Γ΄ Δημοτικού των ενοριών μας. Θα συλλειτουργήσουν όλοι οι Ιερείς μας.

 

8 ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Στις 8.30 μμ στο Ναό της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στο Εξώμβουργο, η τέταρτη ειδική κατήχηση πάνω στο Μυστήριο της Ευχαριστίας από το Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο Κερκύρας π. Ιωάννη.

 

10 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ:

Στις 10.30 πμ Πανηγυρικός Εορτασμός της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στο Εξώμβουργο Τήνου με τέλεση Αρχιερατικού Συλλείτουργου, στο όποιο θα λάβουν μέρος οι Ιεράρχες της Καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος και όλοι οι Ιερείς μας.

 

24 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ

Στις 7.00 μμ στον Μητροπολιτικό μας Ναό στη Νάξο, θα τελεστεί Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Αρχιεπισκόπου μας π. Νικολάου, στο οποίο θα συλλειτουργήσουν Ιερείς της Αρχιεπισκοπής μας και θα ακολουθήσει η Λιτάνευση των Αχράντων του Χριστού Μυστηρίων στους δρομίσκους του Κάστρου.

 

Καλώ τον κλήρο και το λαό να επωφεληθούμε από τις προγραμματισμένες παραπάνω εκδηλώσεις και να δώσουμε με την παρουσία μας μια ζωντανή και δυνατή μαρτυρία της πίστεώς μας στον παρόντα Χριστό στο Μυστήριο της Ευχαριστίας, το οποίο η Εκκλησία γεννιέται και τρέφεται.

Μείνε μαζί μας, Κύριε!

 

+ Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος

 

«Στους χριστιανούς ο Θεός προσφέρει το νέο Μάννα, την Ευχαριστία, για να μπορέσουν να περάσουν την έρημο αυτού του κόσμου.

Έχουμε ανάγκη απ’ αυτό τον Άρτο για να αντιμετωπίσουμε τις ταλαιπωρίες και την κούραση της πορείας μας.

Η Κυριακή, η Ημέρα του Κυρίου, είναι η καλύτερη ευκαιρία για να μπορέσουμε να αντλήσουμε δύναμη από τον Κύριο της ζωής».

Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ’  


Το απόγευμα της Τρίτης 19 Απριλίου 2005, το Κονκλάβιο των καρδιναλίων εξέλεξε με ιδιαίτερα εντυπωσιακή ταχύτητα (οπότε και πλειοψηφία των εκλεκτόρων) τον διάδοχο του πάπα Ιωάννη-Παύλου ΙΙ και 265ο διάδοχο του Αποστόλου Πέτρου στην Αποστολική Έδρα της Ρώμης και αμέσως αναγγέλθηκε στη Ρώμη και στον κόσμο. Είναι ο Γερμανός στην καταγωγή καρδινάλιος Ιωσήφ Ratzinger, ο οποίος μέχρι πρότινος ήταν επικεφαλής της «Ρωμαϊκής Συνόδου για τη Διδασκαλία της Πίστεως», της Ποντιφικής Βιβλικής Επιτροπής και της Διεθνούς Θεολογικής Επιτροπής. Ο νέος πάπας, μετά την αποδοχή της εκλογής του, υιοθέτησε το όνομα ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ XVI.

Ο νέος πάπας:

Βενέδικτος XVI

Ο Ιωσήφ Ratzinger έχει γεννηθεί στην κωμόπολη Marktl am Inn (Βαυαρία, Γερμανία) στις 16 Απριλίου 1927. Προέρχεται από παλαιά αγροτική οικογένεια της περιοχής. Τις τελευταίες μέρες του πολέμου υπηρέτησε σε βοηθητική μονάδα της αντιαεροπορικής άμυνας. Στο μεταξύ σπούδαζε φιλοσοφία και θεολογία και στις 29 Ιουνίου 1951 χειροτονήθηκε ιερέας και άρχισε αμέσως να διδάσκει. Μέχρι το 1969 δίδασκε φιλοσοφία και θεολογία σε διάφορα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και στη συνέχεια συνόδευσε, ως εμπειρογνώμων θεολόγος των καρδινάλιο αρχιεπίσκοπο Κολωνίας Joseph Frings στη 2η Σύνοδο του Βατικανού, στην οποία η θεολογική του συμμετοχή προσέφερε πολλά.

Δημοσίευσε δεκάδες μελέτες και βιβλία, πάνω σε ιστορικά, θεολογικά, φιλοσοφικά και άλλα θέματα της επικαιρότητας. Το 1977 ο πάπας Παύλος VI τον εξέλεξε αρχιεπίσκοπο του Μονάχου και την ίδια χρονιά τον ονόμασε καρδινάλιο της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας. Η ιδιαίτερη επιστημονική του κατάρτιση έκανε τον πάπα Ιωάννη-Παύλο II να τον ονομάσει στην προεδρία της «Ρωμαϊκής Συνόδου για τη Διδασκαλία της Πίστεως» (1981) και άλλων σημαντικών επιτροπών της Αγίας Έδρας, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει εκείνη για τη σύνταξη της «Κατήχησης της Καθολικής Εκκλησίας». Τέλος εξελέγη και Πρόεδρος του σώματος των καρδιναλίων και έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στη διοργάνωση του τελευταίου Κονκλαβίου.

Ο καρδινάλιος Ιωσήφ Ratzinger θεωρούνταν ως ένας από τους πλέον πιθανούς διαδόχους του μακαριστού πάπα Ιωάννη-Παύλου ΙΙ και έτσι η εκλογή του δεν υπήρξε έκπληξη. Αντίθετα, μάλιστα, η στενή συνεργασία του με τον προκάτοχό του καθώς και οι ξεκάθαρες θέσεις τις οποίες λάβαινε συχνά και δημόσια πάνω σε θέματα της επικαιρότητας, τόσο εκκλησιαστικής, όσο και πολιτικής, τον καθιστούσαν βαθύ γνώστη της καταστάσεως που επικρατεί στην Καθολική Εκκλησία, και για τούτο οι εκλέκτορες καρδινάλιοι εύκολα θα εμπιστεύονταν στα χέρια του την ποίμανση της Εκκλησίας για τις επόμενες δεκαετίες.

Τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης τον θεωρούσαν και τον θεωρούν ως εκφραστή της «συντηρητικής» πτέρυγας των καρδιναλίων και του θεολογικού σώματος και τον κατέκριναν για ορισμένες αποφάσεις που είχαν ληφθεί στο παρελθόν. Δεν ήταν λίγοι και εκείνοι που επιθυμούσαν ένα νέο πάπα που να προερχόταν από τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο (Αφρική, Λατινική Αμερική) και που να εκφράζει μια γραμμή περισσότερο προοδευτικά κοινωνική από θεολογική.

Όμως ο πάπας Βενέδικτος XVI φαίνεται πως δεν είναι ούτε ο διπλωμάτης, ούτε ο κοινωνικός επαναστάτης, αλλά ο άνθρωπος της πίστεως. Η θεολογική του κατάρτιση τον φανερώνει ως ένα ποιμένα που θέλει, πριν απ’ όλα, να κηρύξει τον Ιησού Χριστό ως το κεντρικό σημείο γύρω από το οποίο περιστρέφεται η ανθρώπινη ιστορία. Θεωρεί ότι η Εκκλησία παίζει μέσα στον κόσμο τον ρόλο που παίζει η μαγιά για το ψωμί: να μεταλλάξει τον άνθρωπο και τον κόσμο από μέσα.

Για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτείται η βαθιά γνώση και ερμηνεία της ανθρώπινης ιστορίας (και φαίνεται πως ο πάπας Βενέδικτος XVI είναι ιδιαίτερα καλός γνώστης), αλλά και η κατανόηση των προβλημάτων της παρούσας στιγμής για να μπορεί με γνώση και πίστη να παρέμβει ο χριστιανός ως άτομο και η Εκκλησία ως κοινότητα. Ο ρόλος του, λοιπόν, μπορεί να είναι όντως καίριος και ιστορικός στην εποχή μας, που χαρακτηρίζεται από κρίσεις πολλών μορφών. Ένας πάπας για την Ευρώπη, σήμερα, ίσως να είναι περισσότερο αναγκαίος από έναν τριτοκοσμικό. Η Ευρώπη πορεύεται σαν χαμένη και ψάχνει να ανακαλύψει την ταυτότητά της. Το αισθανόμαστε και εμείς που ανήκουμε στην Ενωμένη Ευρώπη. Αντιλαμβανόμαστε τον πρωτοποριακό ρόλο της ηπείρου μας και του πολιτισμού της μέσα στον σύγχρονο κόσμο, αλλά και τις κρίσεις που βιώνει στην αρχή του 21ου αιώνα. Ίσως, λοιπόν, ένας πάπας Ευρωπαίος να ήταν περισσότερο απαραίτητος αυτή την ιστορική στιγμή.

Αλλά και η Εκκλησία του Χριστού έχει τις δικές της ανάγκες: ανάγκες ταυτότητας, κυρίως. Οι νέες θρησκείες και οι ξένες προς την καθολική παράδοση αντιλήψεις περί θρησκευτικού ατομικισμού σε βάρος της κοινοτικής διάστασης της Εκκλησίας, καθώς και η περιθωριοποίηση του απόλυτου και του σταθερού υπέρ της σχετικότητας, έχουν προξενήσει στους πιστούς αισθήματα απώλειας προσανατολισμού.

Μας χρειάζεται, λοιπόν, ένας ποιμένας που να ξέρει προς τα πού δείχνει ο σταθερός μπούσουλας («ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;» διερωτάται και ο ποιητής…) και με αποστολική εξουσία να μας επιβεβαιώσει στην πορεία μας προς τον Χριστό, Α και Ω της ζωής μας και της ιστορίας.

Τις ελπίδες αυτές τις εκφράζει όχι μόνο η πλειονότητα των πιστών της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά και δυο υπεύθυνοι ποιμένες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος στα μηνύματά τους προς τον νέο Ποντίφηκα (βλ. επόμενες σελίδες).

Τα ΜΜΕ μπορούν να λένε και να γράφουν ό,τι θέλουν. Η έλλειψη γνώσης και σοβαρότητας που χαρακτηρίζει ορισμένα απ’ αυτά, επιτείνουν, και εν πολλοίς δημιουργούν, την κρίση στην οποία προαναφερθήκαμε… 


Για τον Βενέδικτο 16ο

1. Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος

 

Η Δήλωση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, επί τη εκλογή του νέου Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου 16ου (20 Απριλίου 2005).

Χαιρετζομεν μ χαρν κα λπδας τν κλογν το γνωσμνης μορφσεως κα ρετς Καρδιναλου Joseph Ratzinger ς νου Ππα Βενεδκτου 16ου τς Ρωμαιοκαθολικς κκλησας. Διαδχεται τν εμνηστον Ππαν ωννην Παλον Β ες μαν ποχν κατ τν ποαν α πρωτοβουλαι το τελευταου δι τν προσγγισιν τν κκλησιν, τν διλογον κα τν καταλλαγν ερσκονται ν ξελξει μετ᾿ λπδων καρποφορας.

Πιστεομεν τι νος Ππας, ποος εναι ριστος θεολγος κα γνστης τς στορας, ς κα τν συγχρνων στορικν συγκυριν κα παιτσεων, κτιμ τν πλοτον τς θεολογας κα τς πνευματικτητος τς καθ᾿ μς νατολικς  ρθοδξου κκλησας κα τι, πομνως, θ θελσ ν συνεργασθ μαζ της κα ν προωθσ τν θεολογικν διλογον, π᾿ γαθ τς Χριστιανοσνης κα ες δξαν το νματος το Θεο.

σφαλς τρα π τν διτητα το Ππα, ρχηγο κα κφραστο τς λης Ρωμαιοκαθολικς κκλησας, ξηπλωμνης ες λην τν οκουμνην, θ χ  ασθημα ηξημνης εθνης ναντι τς λης Χριστιανοσνης κα το κσμου, πρ τς σωτηρας το ποου σαρκθη κα θυσισθη Χριστς, κα θ θελσ ν πρωτοστατσ ες τν προσπθειαν τς καταλλαγς, τς ντητος κα τς ποφυγς τν ντιπαραθσεων μεταξ τν νθρπων.

Τ γεγονς τι προρχεται κ το Γερμανικο θνους, τ ποον ζησεν π πολλ τη τν διαρεσιν κα τς συνεπεας ατς κα σμερον διαδραματζει σπουδαον ρλον ες τν ντητα τς Ερπης κα τ ερωπαϊκ πργματα κα γενικτερον ες τν κσμον, παρχει τν λπδα κα τν βεβαιτητα, τι εναι ες θσιν ν κτιμσ τν σπουδαιτητα το γαθο τς ντητος στω τς ερηνικς συνεργασας κα τς ποφυγς τν ντνων ντιπαραθσεων ες τν Χριστιανοσνην κα ες  τν κσμον ντς κα κτς τς Ερπης.

Εχμεθα λοκαρδως ες ατν μακροημρευσιν κα πντα παρ Θεο φωτισμν κα βοθειαν πρς πιτυχ σκησιν το ψηλο λειτουργματς του.

 

+ Κωνσταντινουπλεως Βαρθολομαος

 

2. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος

 

Δήλωση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστοδούλου επί τη Εκλογή του Νέου Πάπα Ρώμης ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ΙΣΤ΄ (22/4/2005)

 

Μέ ασθήματα χαρς καί ασιοδοξίας δέχθημεν τήν γγελίαν περί τς ναδείξεως το κλαμπροτάτου Καρδιναλίου Joseph Ratzinger, ς το νέου Πάπα καί πισκόπου τς Πρεσβυτέρας Ρώμης καί διαδόχου το κλιπόντος Πάπα ωάννου Παύλου Β’.

 

Πρόσβλεπομεν ες τόν νέον πνευματικόν γέτην τς Ρωμαιοκαθολικς κκλησίας νά συνεχίσ τήν πορείαν πρός τήν προσέγγισιν καί τήν πανένωσιν τν κκλησιν, πέρ τς ποίας μακαριστός προκάτοχος ατο εργάσθη όκνως.

 

βαθυτάτη θεολογική κατάρτισις καί μετ’ ελαβείας φοσίωσις το νέου Ρωμαίου Ποντίφικος ες τήν κκλησιαστικήν Παράδοσιν ν συνδυασμ μέ τήν ρίστην γνσιν τς στορίας καί τά λλα χαρίσματα μέ τά ποα τόν προίκισεν Θεός ποτελον χέγγυα διά μίαν κρως πιτυχημένην διακονίαν, ποία θέλομεν νά πιστεύωμεν, τι θά ποβ π’ φελεί χι μόνον τς Ρωμαιοκαθολικς κκλησίας λλά καί λης τς Χριστιανοσύνης.

 

Προσέτι θέλομεν νά πιστεύωμεν τι τό γεγονός τι κλογή το νέου Προκαθημένου τς Ρωμαιοκαθολικς κκλησίας συμπίπτει μέ τήν συμπλήρωσιν 40 τν πό τήν σύγκλισιν τς Β’ Βατικανς Συνόδου καί τήν π’ ατς κδοσιν το σημαντικο κειμένου Unitatis redintegratio, διά το ποίου δηλώθη πρόθεσις τς Ρωμαιοκαθολικς κκλησίας νά προτάξ ς προτεραιότητα τήν νωσιν τν Χριστιανν καί τήν σύναψιν νέων σχέσεων καί συνεργασίας μεταξύ τν κκλησιν δέν εναι τυχαον γεγονός λλά σηματοδοτε μίαν νέαν ποχήν ες τάς σχέσεις τν κκλησιν νατολς καί Δύσεως. Κατ’ ατήν κ καρδίας εχόμεθα πως Θεολογικός Διάλογος, ποος λόγ το κανθώδους ζητήματος τς Ονίας χει παγώσει, θά ρχίσ κ νέου, φο παρακαμφθον α φιστάμεναι δυσκολίαι, καί χάριτι Θεο θά καταλήξ ες τήν περιπόθητον ν γάπ καί ληθεί νωσιν.

 

Μέχρι τήν ελογήμενην κείνην καί ποθητήν μέραν καλούμεθα νά ντιμετωπίζομεν λλήλους πί σοις ροις, ν πολύτ σεβασμ καί τιμ ργαζόμενοι να αξήσωμεν τήν μεταξύ μν κατανόησιν καί συνεργασίαν πί κοινν καί φλεγόντων θεμάτων, τά ποα ντιμετωπίζει σύγχρονος κοινωνία.

 

Εχόμεθα λοιπόν, Θεός νά χαρίσ ες τόν νέον Πάπαν Βενέδικτον ΙΣΤ’ τη πολλά ν γιεί καί τήν νωθεν σοφίαν, να νταποκριθ πιτυχς ες τάς μεγάλας προκλήσεις τν καιρν καί ες τάς γαθάς προσδοκίας τς νθρωπότητος.

 

 

ΜΗΝΥΜΑ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΕΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΠΑ ΙΩΑΝΝΗ-ΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ Β'

 

(Σαν Διαθήκη του πάπα Ιωάννη-Παύλου Β’ προς τους νέους ακούγεται σήμερα το μήνυμα που άφησε για τις Ιερατικές και Μοναχικές κλήσεις, και που μελετά η Εκκλησία την 4η Κυριακή μετά το Πάσχα. Ας το διαβάσουμε όλοι, ποιμένες και ποίμνιο, γονείς, νέοι και έφηβοι. Σε όλους μας έχει κάτι να πει ο αείμνηστος ποιμένας μας).

 

Στην αρχή της παραινετικής επιστολής μου «Στο κατώφλι της νέας χιλιετίας», αναφέρθηκα στα λόγια με τα οποία ο Ιησούς παρότρυνε τους πρώτους μαθητές του να ρίξουν τα δίχτυα για ένα ψάρεμα που θα αποδειχθεί θαυματουργικό: «Πηγαίνετε στα βαθιά και ρίξτε τα δίχτυα σας για ψάρεμα» (Λκ 5,4). «Ο Πέτρος και οι πρώτοι σύντροφοι του έδειξαν εμπιστοσύνη στο λόγο του Χριστού και έριξαν τα δίχτυα τους». Αυτή η γνωστή σε όλους ευαγγελική σκηνή. χρησιμεύει ως οδηγός για την επόμενη Παγκόσμια Ημέρα Προσευχής για τις Κλήσεις, με θέμα: "Καλεσμένοι ν' ανοιχτούν στα βαθιά".

Η εντολή του Χριστού είναι ιδιαιτέρως επίκαιρη στην εποχή μας, κατά την οποία ενθαρρύνεται η νοοτροπία απαλλαγής από τις υποχρεώσεις μπροστά στις δυσκολίες.

Η πρώτη προϋπόθεση για να «προχωρήσουμε στα ανοιχτά» είναι να καλλιεργήσουμε μέσα μας ένα αληθινό πνεύμα προσευχής, ενισχυμένο από την καθημερινή ακρόαση του Λόγου του Θεού. Η αυθεντικότητα της χριστιανικής ζωής εξαρτάται από το πόσο συνεχής είναι η προσευχή, που διδασκόμαστε ταπεινό «από τα χείλη του θείου Διδασκάλου» ζητώντας Του, όπως οι πρώτοι μαθητές: «Κύριε δίδαξε μας να προσευχόμαστε!» (Λκ 11,1). Με την προσευχή αναπτύσσεται η στενή σχέση με το Χριστό: «Μείνετε ενωμένοι μαζί μου. Τότε θα είμαι κι εγώ ενωμένος μαζί σας» (Ιω 15,4).

Η σχέση προσευχής με τον Χριστό μας βοηθά, να ανακαλύψουμε την παρουσία Του ακόμη και στις στιγμές της φανερής αποτυχίας, όταν η εργασία μας φαίνεται άκαρπη, όπως συμβαίνει στους Αποστόλους, οι οποίοι μετά από μια ολόκληρη κοπιαστική βραδιά αναφωνούν: «Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα παιδευόμασταν και δεν πιάσαμε τίποτα» (Λκ 5,5). Είναι ακριβώς αυτή τη στιγμή που ο άνθρωπος πρέπει να ανοίξει την καρδιά του στο κύμα της χάρης και να επιτρέψει στο Λόγο του Λυτρωτή, να ενεργήσει με όλη του την δύναμη: «ανοιχθείτε στα βαθιά!».

 

Αυτός που ανοίγει την καρδιά του στον Χριστό καταλαβαίνει, όχι μόνο το μυστήριο της ύπαρξης του, αλλά και αυτό της κλήσης του, και έτσι ωριμάζουν οι υπέροχοι καρποί της χάρης. Ο πρώτος από αυτούς τους καρπούς είναι η ωριμότητα στην αγιοσύνη μέσα σε μια πνευματική πορεία που αρχίζει με το δώρο του Βαπτίσματος, και οδηγείται μέχρι την πλήρη πραγματοποίηση της τέλειας Αγάπης (αρ. 30). Ζώντας το Ευαγγέλιο στην αυθεντικότητα του, ο χριστιανός γίνεται πάντα πιο ικανός να αγαπήσει όπως αγάπησε ο Χριστός, αποδεχόμενος την παραίνεση του: "Να γίνετε, λοιπόν, κι εσείς τέλειοι, όπως τέλειος είναι και ο Πατέρας σας ο ουράνιος" (Μτ 5,48). Δεσμεύεται να παραμένει ενωμένος με τους αδελφούς του στους κόλπους της κοινωνίας της Εκκλησίας, και μπαίνει στη διακονία του νέου ευαγγελισμού για να κηρύξει τη θαυμαστή αλήθεια της λυτρωτικής αγάπης του Θεού, και να την μαρτυρεί με τη ζωή του.

Αγαπητοί έφηβοι και νέοι, ιδιαιτέρως σε εσάς ανανεώνω την πρόσκληση του Χριστού να «προχωρήσετε στα ανοιχτά». Πρέπει να πάρετε σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον σας. Φυλάσσω στην καρδιά μου το ενθύμιο των πολλών ευκαιριών συνάντησης με τους νέους που είχα τα περασμένα χρόνια και που σήμερα είναι ενήλικες και ίσως και μερικοί από αυτούς να είναι οι γονείς σας, ή ιερείς, μοναχοί και μοναχές, ή κατηχητές σας. Τους είδα ευτυχισμένους, έτσι όπως πρέπει να είναι οι νέοι, αλλά τους είδα και με πολλές ανησυχίες, διότι επιθυμούσαν να δώσουν ένα αληθινό νόημα στην ζωή τους. Επιπλέον κατάλαβα πόσο δυνατή είναι μέσα στις καρδιές των νέων γενεών η έλξη από τις αρχές του πνεύματος και πόσο ειλικρινής η επιθυμία τους για αγιοσύνη. Οι νέοι χρειάζονται το Χριστό, αλλά γνωρίζουν ότι και ο Χριστός τους χρειάζεται.

Πολυαγαπημένοι μου νέοι και νέες! Εμπιστευθείτε Τον, ακούστε το κήρυγμα του, ατενίστε το πρόσωπο Του, παραμείνετε στο Λόγο Του. Αφήστε Τον να κατευθύνει τις αναζητήσεις σας, και τις επιθυμίες σας, όλα τα ιδεώδη σας και ό,τι επιθυμεί η καρδιά σας.

Σε εσάς νέοι, επαναλαμβάνω το λόγο του Ιησού: «ανοιχτείτε στα βαθιά!». Προτείνοντας σας πάλι αυτή την εντολή Του, σκέπτομαι συγχρόνως το λόγο που απηύθυνε η Μαρία, τη Μητέρα Του, στους υπηρέτες στην Κανά της Γαλιλαίος: «Κάντε ό,τι σας πει» (Ιων. 2,5).

Αγαπητοί νέοι, ο Χριστός σας ζητά «να προχωρήσετε στα ανοικτά» και η Παναγία Μητέρα σας ενθαρρύνει να μην διστάσετε και να Τον ακολουθήσετε.

 

Ιωάννης - Παύλος Β', πάπας.

 

 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ  ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ

ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΛΥΚΕΙΩΝ

 

 Τήνος 14/5/2005

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες

 

Ξέρω καλά, πως αυτό τον καιρό αισθάνεστε πιεσμένοι και αγχωμένοι, επειδή αυτές τις μέρες δοκιμάζονται οι γνώσεις σας, στις προαγωγικές εξετάσεις και, για τους τελειόφοιτους των Λυκείων, στις πανελλήνιες.

Σας σκέπτομαι όλες και όλους. Εύχομαι όπως ο Κύριος, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, φωτίσει το νου και την καρδιά σας, για να είστε, όσο το δυνατό πιο νηφάλιοι και ήρεμοι. Έτσι θα έχετε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα σ’ αυτές τις εξετάσεις, που παρόλο που δεν μπορούν μέσα σε λίγες ώρες να αποδείξουν τα χαρίσματά σας, τις γνώσεις σας και τις ικανότητές σας, όμως το καλό τους αποτέλεσμα δημιουργεί  την απαραίτητη προϋπόθεση για τα επόμενα βήματα της μαθητικής, φοιτητικής αλλά και μελλοντικής ζωής σας.

Και εγώ έχω περάσει αυτές τις στιγμές και μάλιστα πολλές φορές και σε πολλά επίπεδα της εκπαίδευσης, γι’ αυτό και σας καταλαβαίνω απόλυτα.

Σας εύχομαι ένα πολύ καλό αποτέλεσμα, όχι μόνο για να πετύχετε αυτό που επιδιώκετε, αλλά για να αισθάνεστε ακόμη πιο ευτυχισμένοι.

Με πολλή εν Χριστώ αγάπη

 

+ Νικόλαος

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου

Μητροπολίτης παντός Αιγαίου


Από την ιστορία της τοπικής μας Εκκλησίας

Πότε έγιναν καθολικοί οι κάτοικοι της Τήνου;

5-  Το νέο εκκλησιαστικό καθεστώς της Τήνου

 

Όπως έχει τεκμηριωθεί για άλλες περιοχές, θα πρέπει να δεχτούμε και για την Τήνο πως ο αριθμός των ξένων μεταναστών από τη Δύση που εγκαταστάθηκαν στο νησί κατά τον 13ο αιώνα, ήταν περιορισμένος, λαβαίνοντας υπόψη τις μικρές έως ελάχιστες οικονομικές και κοινωνικές δυνατότητες που μπορούσε να προσφέρει ο τόπος. Ο μόνος τομέας ο οποίος θα μπορούσε να θέλξει ορισμένους για σταθερή εγκατάσταση ήταν ο στρατιωτικός, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους, ως μισθοφόροι, στους Ghisi αρχικά και στους Βενετούς αργότερα. Όμως και εδώ δεν έχουμε σημαντικά δεδομένα, αν λάβουμε υπόψη μας πως οι Ghisi ασχολήθηκαν, κυρίως, με τη διατήρηση των σημαντικών κτήσεων τους εκτός Τήνου (Εύβοια, Πελοπόννησος) όπου και σχημάτισαν ένα αξιόλογο κράτος (τριτημόριοι), ενώ ο αριθμός των μισθοφόρων που χρησιμοποίησαν οι Βενετοί στην Τήνο (Ιταλοί στο Κάστρο και Αρβανίτες στην Οξωμεριά) ήταν ιδιαίτερα μικρός. Αντίθετα, πρέπει να υπολογίσουμε ως σημαντικό τον αριθμό των Ελλήνων, είτε νησιωτών, είτε από τη Μακεδονία, που έφτασαν και εγκαταστάθηκαν στο νησί κατά την επέλαση των Τούρκων μέσα στον 14ο και 15ο αιώνα. Το τεκμήριο του οικογενειακού ονόματος δεν υπήρξε ποτέ και δεν είναι ούτε και τώρα απόλυτα ισχυρό, αν λάβουμε, μάλιστα, υπόψη μας πως βρισκόμαστε όχι σε ένα νησί της Αδριατικής, αλλά του Αιγαίου…

Για την αλλαγή δόγματος κάνουν έμμεσο λόγο κατοπινά έγγραφα. Στα 1450, για πολλοστή φορά απ’ ότι φαίνεται, οι φεουδάρχες της Τήνου παρουσίασαν στη βενετική Γερουσία ένα γενικό αίτημα τους με το οποίο ζητούσαν να απαλλαγούν από την υποχρέωση να συμμετέχουν στη φύλαξη του νησιού στις μεροβίγλες και τις νυχτοβίγλες. Οι φεουδαρχικές παραχωρήσεις των Ghisi προέβλεπαν δυο υποχρεώσεις για τους κατόχους των φέουδων στο νησί: α) να υπηρετούν είτε στο στρατιωτικό σώμα είτε στις γαλέρες του νησιού κατά τις περιπολίες και σε περιπτώσεις πολέμου και β) να συμμετέχουν ως βιγλάτορες στις μεροβίγλες και τις νυχτοβίγλες στις κορυφές των βουνών και στα παράλια της Τήνου.

Στις 15 Νοεμβρίου του 1450 η βενετική Γερουσία συνεδρίασε και εξέτασε τα αιτήματά τους, ύστερα από εισήγηση του Ιωάννη Nadal, πρώην Βενετού ρέκτορα του νησιού (ρέκτορας: 1445-1448). Ο εισηγητής υπογράμμιζε στο σκεπτικό της απόφασης, κάνοντας αναδρομή σε γεγονότα δυόμιση αιώνων πριν, πως οι Ghisi «uolentes prouidere ad bonam custodiam illorum locorum, qui sine ulla custodia erant sicut de presenti sunt, dederunt nonnulla terrena et bona stabilia in feudum pluribus et forensibus et habitatoribus de inde, nobilitando eos cum condictione quod essent obligati stare ad custodiam illorum locorum semper et omni tempore…». Το κείμενο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το θέμα μας. Η προσφορά των φέουδων απευθυνόταν σε πολλούς, ντόπιους και ξένους και συνοδευόταν και από την κοινωνική άνοδο των φεουδαρχών. Και οι μεν ξένοι που είχαν εγκατασταθεί στην Τήνο μαζί με τους Ghisi πήραν τα φέουδά τους με το δικαίωμα της κατάκτησης, οι ντόπιοι, όμως, πήραν τα φέουδα ως χορηγία (δεν είναι τυχαίο ότι διατηρήθηκε ο βυζαντινός όρος της «πρόνοιας» στη φραγκοκρατούμενη Ελλάδα, αλλά και στην Τήνο). Η κοινωνική, όμως, άνοδος, ουσιαστικά στο επίπεδο των κατακτητών, έπρεπε να γίνει σύμφωνα με τους κανόνες που καθόριζαν οι Ασσίζες της Ρωμανίας. Οι φεουδάρχες αυτοί ξεχωρίζουν από τους «άρχοντες» και τα «αρχοντόπουλα» του «Χρονικού του Μορέως» ή τους «αρχοντορωμαίους» της Κρήτης, επειδή εκείνοι ενσωματώθηκαν μιας εξαρχής στην τοπική αριστοκρατία που δημιούργησαν οι Λατίνοι κατακτητές. Εδώ γίνεται λόγος για τους φεουδάρχες της Τήνου, αυτούς που προέρχονταν από τον ντόπιο πληθυσμό, και οι οποίοι «εξευγενίστηκαν» όταν εντάχθηκαν, συν τω χρόνω, στο κοινωνικό και αμυντικό σύστημα των Ghisi.

Ποιο ήταν το δόγμα που ακολούθησαν αυτοί οι νέοι ευγενείς; Ασφαλώς και ήταν Έλληνες ως προς τον εθνισμό, αλλά και βυζαντινοί ως προς το δόγμα. Το πέρασμά τους, όμως, στην τάξη των ευγενών προϋπέθεται και τη «μεταστροφή» τους στη Λατινική Εκκλησία; Η γνωστή βιβλιογραφία δεν κάνει λόγο για το ζήτημα αυτό για τις υπόλοιπες ελληνικές περιοχές. Υπάρχει όμως ένα ανέκδοτο έγγραφο που αναφέρεται στην Τήνο, στην αρχή της βενετοκρατίας (1404 και 1406), που κάνει αναφορά στο θέμα και, λίγα μόλις χρόνια μετά την είσοδο της Τήνου κάτω από την βενετική κυριαρχία (1390). Πρόκειται για τη δια­τα­γή του βα­ΐ­λου του Negroponte Bernardo Foscarini, προς το ρέ­κτο­ρα της Τή­νου Pasquale Venier, για να φρο­ντί­σει να επιστρέψουν στο λα­τι­νι­κό δόγ­μα ό­σοι έ­γι­ναν ορθό­δο­ξοι από τους κατόχους φέουδων. Η ποινή, για ό­σους δεν υ­πα­κού­σουν, θα ήταν να τους αφαιρέσει η διοίκηση τα κρα­τι­κά φέ­ου­δα που τους είχαν χορηγηθεί (16 Α­πρι­λί­ου 1404). Τη διαταγή αυτή την ανανέωσε δυο χρόνια αργότερα, κατά τρόπο ακόμα πιο αυστηρό, ο Consigliere του Negroponte Barbassano Polani (17 Ιου­νί­ου 1406). Από το κείμενο της διαταγής διαπιστώνουμε πως οι φεουδάρχες ήταν Λατίνοι και πως κάποιοι απ’ αυτούς, άνδρες και γυναίκες (utriusque sexus), έχουν μεταπηδήσει έμπρακτα (viveva) στην ορθόδοξη Εκκλησία (alla grechesca), ύστερα από προσηλυτιστικές ενέργειες (mal voltade et ingannade), προφανώς τους ορθόδοξου κλήρου. Βέβαια ο συντάκτης της διαταγής δεν κάνει λόγο για το αν οι συγκεκριμένοι φεουδάρχες υπήρξαν στο παρελθόν ορθόδοξοι (Greci) που είχαν γίνει καθολικοί (Latini). Αλλά αυτό δεν ήταν σε θέση να το γνωρίζει, αν είχε συμβεί κάποιες δεκαετίες (ή και περισσότερο από αιώνα!) νωρίτερα. Όμως έχουμε το δικαίωμα να το υποθέσουμε, επειδή αν ο αριθμός των φεουδαρχών αυτών ήταν μικρός, το γεγονός δεν θα είχε απασχολήσει, επανειλημμένα μάλιστα, το ύψιστο όργανο της βενετικής εξουσίας στην Ανατολή, ούτε και θα αναγκάζονταν να πάρουν τόσο αυστηρά μέτρα, κάτι που είχε συμβεί και στο παρελθόν.

Οι φεουδάρχες της Τήνου, από τη στιγμή που είχαν εισέλθει στην τοπική τάξη των ευγενών, μάλλον θα έπρεπε να ήταν όλοι Λατίνοι, όχι ως προς την καταγωγή, αλλά ως προς το θρήσκευμα. Αυτό συνέβηκε στην Κρήτη και, ίσως, οι Ghisi να μη δέχτηκαν κάτι διαφορετικό στο κρατίδιό τους στην Τήνο-Μύκονο, αφού το σώμα των φεουδαρχών είχε και ορισμένες διοικητικές ευθύνες και απ’ αυτούς εξαρτιόταν η άμυνα των νησιών τους. Προς αυτή την κατεύθυνση κατανοώ και το έγγραφο του 1404/1406 που προανέφερα. Το ενδιαφέρον των βενετικών αρχών δεν εστιάζεται τόσο στη σωτηρία των ψυχών εκείνων που μεταπήδησαν στην Ορθοδοξία, με την οποία δικαιολογούν την παρέμβασή τους, αλλά στην εξασφάλιση ενός σίγουρου αμυντικού συστήματος. Η αφαίρεση των φέουδων δεν γίνεται τόσο για να τιμωρήσουν τους ασταθείς θρησκευτικά κατόχους τους, όσο επειδή θα ήταν τα ίδια εκείνα πρόσωπα τα οποία θα φρουρούσαν το νησί στις βίγλες, αλλά και που θα πολεμούσαν στη γη και στη θάλασσα για τα βενετικά συμφέροντα. Εξάλλου, ο εχθρός που θα μπορούσε να επιβουλευτεί τα νησιά δεν ήταν μόνο οι Τούρκοι και οι πειρατές, αλλά και αυτός ο βυζαντινός αυτοκράτορας, ο οποίος δεν θα έπρεπε να ελπίζει σε κάποιους εσωτερικούς συμμάχους, οι οποίοι, μάλιστα, θα κρατούσαν στα χέρια τους ένα σημαντικό μέρος της άμυνας των νησιών. Έτσι η θρησκευτική ταύτιση των φεουδαρχών με τους κυριάρχους, είτε αυτοί ήταν οι Ghisi στην προ του 1390 εποχή, είτε ήταν οι Βενετοί αμέσως μετά, θα πρέπει να θεωρήθηκε ως αναγκαίος όρος για την ενσωμάτωσή τους στην τάξη των ευγενών του τόπου. Η κατάσταση αυτή, βέβαια, δε διαιωνίστηκε, αφού κατά την ύστερη βενετοκρατία συναντούμε και ορθόδοξους ιερείς να κατέχουν φέουδα. Όμως, έχει περάσει από τότε πολύς χρόνος, πάνω από τρεις ολόκληρους αιώνες και οι καταστάσεις έχουν αλλάξει πολύ.

 

(Συνεχίζεται -5)

& & &

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.