Και πάλι προς Ανατολάς

 

Τώρα που τυπώνεται το παρόν φύλλο των «Τ.Μ.» ο πάπας Ιωάννης-Παύλος Β’ έχει αρχίσει από δυο μέρες το 94ο ποιμαντικό του ταξίδι, συγκεκριμένα στην Ουκρανία. Ένα ταξίδι το ίδιο πολυσυζητημένο με εκείνο στην Ελλάδα τον περασμένο μήνα, αφού και εκεί η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιδρά αρνητικά σ’ αυτό και δεν θα παραστεί ούτε στην υποδοχή ούτε σε όποια άλλη θρησκευτική εκδήλωση. Πολλά τα προβλήματα που υφίστανται στην πολύπαθη αυτή χώρα, που έχουν οδηγήσει δεκάδες χιλιάδες πολιτών της προς τη Δύση για να επιζήσουν οι ίδιοι και οικογένειές τους.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία είναι τουλάχιστο τρεις Εκκλησίες, που η μια δεν αναγνωρίζει την άλλη και μια δεκάδα ανεξάρτητες ομάδες που αυτοχαρακτηρίζονται ως ορθόδοξες Εκκλησίες, χωρίς να έχουν κανενός την αναγνώριση.

Το σημαντικότερο των προβλημάτων που υφίσταται αυτή τη στιγμή στις σχέσεις Καθολικής και Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι το πρόβλημα των Ανατολικών Καθολικών, το οποίο ανακαινίστηκε πρόσφατα από το πατριαρχείο της Μόσχας, μετά τα γεγονότα του 1992 που επανέφεραν τη χώρα αυτή στη δημοκρατία. Σήμερα στην Ουκρανία ζουν περισσότερα από 7 εκατομμύρια καθολικοί, οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι Ανατολικού ρυθμού (χαρακτηρίζονται ως Ελληνο-ουκρανοί καθολικοί). Την Εκκλησία αυτή την αποτελούν 3317 κοινότητες, έχουν 79 μοναστήρια, 1168 μοναχοί και μοναχές, 1872 ιερείς, 700 περίπου ιεροσπουδαστές και κάθε χρόνο έχουν 40-50 ιερατικές χειροτονίες, διαθέτουν 2777 ναούς και υπό ανέγερση άλλους 305. Η Εκκλησία αυτή μέχρι το 1992 ήταν απαγορευμένη με διάταγμα του Στάλιν και είχε ενσωματωθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας.

Ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ με το ταξίδι του αυτό επιθυμεί να ρίξει γέφυρες μεταξύ των δυο μεγάλων χριστιανικών κοινοτήτων για να μπορέσουν να λησμονήσουν τις πληγές του παρελθόντος, που δεν είναι λίγες από καμιά πλευρά, και να προχωρήσουν όπως αρμόζει σε μαθητές του Χριστού, μέσα στη νέα χιλιετία. 



Ξινάρα

v     Την Κυριακή της Πεντηκοστής 3 Ιουνίου, γενέθλια εορτή της Εκκλησίας, τελέστηκε πανηγυρική Αρχιερατική Θ. Συλλειτουργία στον καθεδρικό ναό της Παναγίας του Ροδαρίου, κατά τη διάρκεια της οποία ο Αρχιεπίσκοπος π. Νικόλαος χορήγησε το Μυστήριο του Χρίσματος σε 20 παιδιά που προέρχονταν από διάφορες ενορίες της Τήνου.

v     Ο Αρχιεπίσκοπος π. Νικόλαος και ο υπεύθυνος του Κέντρου «Πίστη και Πολιτισμός» της Αρχιεπισκοπής π. Μάρκος Φώσκολος παραχώρησαν πολύωρη συνέντευξη σε τηλεοπτικό συνεργείο της εταιρίας «Αρχιπέλαγος» αναφορικά με την ιστορία και τη ζωή της τοπικής Εκκλησίας, που πρόκειται να μεταδοθεί σύντομα από ιδιωτικά κανάλια και την ΕΡΤ.

Αρχιεπισκοπή

Με απόφαση του Αρχιεπισκόπου για μια μερική ανακατανομή των εφημερίων της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας, απαλλάσσεται ο π. Ρόκκος Ψάλτης από τα καθήκοντα του Εφημερίου του Ενοριακού Ναού της Παναγίας του Ροδαρίου της Μυκόνου και ορίζεται Εφημέριος του  Ενοριακού Ναού της Παναγίας του Καρμήλου στην Ποταμιά. Επίσης, ο π. Ριχάρ-δος Ταράσκεβιτς ορίζεται Εφημέριος της Ενορίας της Παναγίας του Ροδαρίου στη Μύκο-νο, ο π. Σεβαστιανός Φρέρης Τ.Ι ως συνεφημέριος του Ενοριακού Ναού της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Σάμο και ο π. Φραγκίσκος Βιδάλης ως Ιερατικός Υπεύθυνος του παντηνιακού Προσκυ-νήματος της Παναγίας της Βρυσιώτισσας.

Βρυσί

v     Η μεγάλη πανήγυρη, εφέτος για τους γνωστούς λόγους τελέσθηκε την τελευταία Κυριακή του Μαϊου, στις 27 του μηνός. Η συμμετοχή των ευλαβών ήταν ιδιαίτερα πολυπληθής! Εφέτος έλαβαν μέρος και πολλοί ευλαβείς προσκυνητές από τη Σύρο: από τις ενορίες της Βάρης, του Γαλησά και πολλοί άλλοι από την Ερμούπολη και διάφορα χωριά της Σύρου. Αποβραδίς τελέσθηκε Εσπερινός στην Ενορία του Ταραμπάδου, όπου φυλάσσεται η Εικόνα της Παναγίας. Ανήμερα, νωρίς το πρωί ξεκίνησε η λιτανεία από τον Ταραμπάδο που συνόδευσε την Εικόνα της Παναγίας στο Βρυσί. Εκεί Βρυσί τελέσθηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο και μετά όπως έχει επικρατήσει πια η συνήθεια έγινε η ευλογία όλων των «τροχοφόρων». Εκτός από τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, παρόντες ήταν ο βουλευτής των Κυκλάδων κ. Ι. Χωματάς και ο νομάρχης Κυκλάδων κ. Ρήγας. Ευχαριστίες οφείλονται στην Επιτροπή του προσκυνητηρίου για την πολύπλευρη προσφορά τους στην προετοιμασία της πανήγυρης.

v     Η επιτροπή του προσκυνήματος, ευχαριστεί επίσης την ανώνυμη ευλαβή που προσφέρει κάθε χρόνο τα λουλούδια για τον στολισμό, καθώς τους κ.κ. Στέφανο Δελλατόλα, Νικόλαο Δερουγγέρη και τα ζαχαροπλαστεία; Μεσκλιές, Χάλαρη και Μπον για τη προσφορά τους σε αναψυκτικά και γλυκά για το κέρασμα των πολλών ευλαβών.

v     Μετά από την ανακαίνισή του, σύντομα θα λειτουργήσει ο πρώτος ναός του Βρυσιού (ίσως του 16ου αιώνα) και που ως τώρα ήταν ενσωματωμένος στους χώρους του παλαιού ξενώνα.

v     Μετά από 7 χρόνια καρποφόρας διακονίας στο Προσκυνητήριο της Παναγίας του Βρυσιού του π. Αντωνίου Φόνσου, ο Αρχιεπίσκοπος μας π. Νικόλαος όρισε ως Ιερατικό Υπεύθυνο του Παντηνιακού Προσκυνήματος.

Κώμη

v     Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 17 Ιανουαρίου προς τιμή του Αγίου Αντωνίου στο Εξωκλήσι της Αγ. Λουκίας.

v     Απεβίωσε στις 23 Φεβρουαρίου η Λουκρητία Ανδριώτη. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

v     Τελείται κάθε Κυριακή της Τεσσαρακοστής η Ακολουθία των Αίνων.

v     Στις 4 Μαρτίου ξεκίνησαν τα διάφορα στάδια-περάσματα οι αδελφοί μας Αλβέρτος Σιλβάνα και Νικηφόρος, μετά από τρία χρόνια κατήχησης, ώστε την περίοδο του Πάσχα να λάβουν τα Μυστήρια της Χριστιανικής Μύησης.

v     Στις 7 Μαρτίου έλαβε χώρα ο υπαίθριος Δρόμος του Σταυρού από τον Ενοριακό Ναό προς το Εξωκκλήσι της Σπηλιώτισσας όπου τελέστηκε η Θ. Λειτουργία προσευχόμενοι για το πολύτιμο δώρο της βροχής

v     Στις 11 Μαρτίου στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο πραγματοποιήθηκε μία μαγνητοσκοπημένη προβολή με θέμα όλα τα σημαντικά γεγονότα με την παρουσία του Αγίου Πατέρα κατά τη διάρκεια του Ιωβηλαίου Έτους.

Αγάπη

Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 17 Ιανουαρίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου, στις 23 Φεβρουαρίου στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Πολυκάρπου, στις 13 Μαρτίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Νικηφόρου με τις συντηρημένες τοιχογραφίες του.

Περάστρα

v     Πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαρτίου η Σύναξη της Τεσσαρακοστής με την τέλεση Αρχιερατικής Θ. Λειτουργίας.

v     Στις 15 Μαρτίου τελέστηκε Θ. Λειτουργία προς τιμή της Αγίας Λουίζας ντε Μαριγιάκ συνιδρύτριας του τάγματος των αδελφών του Ελέους.

Μοναστήρια

v     Πανηγύρισε με κάθε λαμπρότητα και με τη συρροή πλήθους πιστών ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωσήφ στα Μοναστήρια. Την παραμονή της πανήγυρης τελέστηκε ο Εσπε-ρινός της Τρίτης Κυριακής της Τεσσαρακοστής και την ημέρα της Πανήγυρης η Θ. Λειτουργία από τον υπεύθυνο του Προσκυνήματος π. Φραγκίσκο Βιδάλη. Συλλειτού-ργησαν οι ππ. Ρόκκος Ψάλτης, Μάρκος Μακρυωνίτης, Σεβαστιανός Φρέρης και Ριχάρδος Ταράσκιεβιτς.

v      Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο ευχαριστεί όσους συμβάλλουν με την προσφορά τους στις εργασίες της ριζικής ανακαίνισης του Παρεκκλησίου του πρώην Κοιμητηρίου των Μοναστηρίων, καθώς και για τις εργασίες διαμόρφωσης της εισόδου προς το Προσκύνημα.

Καλλονή

v      Στις 17 Απριλίου ο Πέτρος και η Μαρία Κουκουλά βάπτισαν το παιδί τους και το ονόμασαν ΙΑΚΩΒΟ. Τους ευχόμαστε να δουν μια μέρα το παιδί τους ένα καλό χριστιανό!

v     Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος όλο το μήνα Μάιο οι ευλαβείς της Παναγίας (από τη περιοχή των Κάτω Μερών) καθημερινώς επισκέπτονταν και απάγγελναν το άγιο Ροδάριο στην Εκκλησία της Παναγίας στο Κάτω Κλείσμα.

v     Με κάθε επισημότητα γιορτάσθηκε ο Άγιος Ισίδωρος (Κ. Κλείσμα), προστάτης των γεωργών.

v     Τη Δευτέρα της Πεντηκοστής (του Αγίου Πνεύματος), γιόρτασε ο παλαιός ναός της Αγ. Υπακοής. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, πολλοί ήταν οι προσκυνητές από όλη τη περιοχή που  ανηφόρησαν τη πλαγιά της «Καστέλας» για να παρευρεθούν και να λάβουν μέρος στη πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολούθησε το πατροπαράδοτο κέρασμα που αποτελείται από ξερά σύκα και «μπουρνέλες».

v     Στις 21 Ιουνίου τελέσθηκε  η πανήγυρη της Αγίας Δωρεάς στην Καλλονή και η λιτάνευση στους δρόμους του χωριού της Αγίας Ευχαριστίας. Κατά τη Θεία Λειτουργία έλαβαν την πρώτη τους Κοινωνία δυο παιδιά της περιοχής (Καλλονή και Καρκάδο).

v     Στις 24 Ιουνίου πανηγύρισε ο ενοριακός ναός του Αγ. Ιωάννη στην Αετοφωλιά με αρχιερατική Θ. λειτουργία, την οποία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος ο οποίος κήρυξε τον Θ. Λόγο και περιέφερε στους δρόμους του χωριού σε λιτανεία το Πανάγιο Σώμα του Κυρίου μας.

Σκαλάδος

v     Από την ενορία του Αγίου Ιωάννη, εφέτος, δύο παιδιά έλαβαν το Μυστήριο του Χρίσματος μαζί με τα άλλα παιδιά της εκκλησιαστικής μας επαρχίας, την ημέρα της Πεντηκοστής. Πρόκειται για το Μάρκο Αρμακόλα και τη Γεωργία Βιδάλη. Εξάλλου, δυο άλλα παιδιά έλαβαν την Πρώτη Κοινωνία, η Σωτηρία Ρεμούνδου και η Μαρία Λειβαδάρη. Και η τελετή αυτή έγινε με επισημότητα την ημέρα της εορτής του αγίου μας Προστάτη, την Κυριακή, 24 Ιουνίου, κατά την αρχιερατική Θ. Λειτουργία που τέλεσε ο επίσκοπός μας.

v     Τον τελευταίο καιρό, μετά το Πάσχα, ανακαινίσαμε τον ενοριακό μας ναό. Η ανακαίνιση μπόρεσε να γίνει χάρη σε μια επιχορήγηση που δόθηκε στην ενορία μας από το Υπουργείο Πολιτισμού αλλά και τις δωρεές των πιστών. Σε κάποια σημεία έγιναν σουβάδες για να σταματήσουν οι υγρασίες που παρουσιάζονταν,  και βάφτηκε όλος ο ναός μέσα και έξω. Ξανάγινε επίσης η πλακόστρωση της αυλής μπροστά στο ναό. Τα σουβαντίσματα είναι προσφορά του Φραγκίσκου Δελατόλα με βοηθούς τους Μάνθο Βιδάλη και Νίκο Βιδάλη, ενώ ο Σύλλογος του χωριού χρηματοδότησε τη πλακόστρωση της αυλής.

Κάμπος-Κτικάδος

v     Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα πραγματοποιήθηκε η Μεγάλη Λιτανεία της Αναστάσεως από το Κτικάδο μέχρι την εκκλησία της Κιουράς του Χατζηράδου και στη συνέχεια ψάλθηκε ο επίσημος Εσπερινός της Αναστάσεως στον ναό του Τιμίου Σταυρού, με συμμετοχή των ενοριτών Κτικάδου και Κιονίων.

v     Τη Δευτέρα του Πάσχα τελέστηκε η Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στο ομώνυμο εξωκλήσι στον όρμο του Αγίου Ρωμανού. Στη συνέχεια και με τη φροντίδα του Συλλόγου της περιοχής ετοιμάστηκε στην πλατεία το κοινό τραπέζι της Αγάπης, όπως ορίζει το αρχαίο έθιμο.

v     Την Τρίτη του Πάσχα τελέστηκε η πανηγυρική Θ. Λειτουργία της Αναστάσεως στον Άγιο Φωτοδότη των Κιονίων.

v     Στις 23 Απριλίου πανηγύρισε ο ιδιωτικός ναός του Αγ. Γεωργίου στους Μύλους. Ο ιδιοκτήτης Τζώρτζης Π. Φώσκολος ανακαίνισε ριζικά την εκκλησία της οικογενείας του και παρέθεσε πλούσιο κέρασμα στους φιλέορτους.

v     Στις 13 Μαϊου απεβίωσε στα Κιόνια και κηδεύτηκε στην ενορία του Κτικάδου η Άννα Δασύρα στην ηλικία των 86 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της στους ουρανούς!

v     Στις 10 Ιουνίου τελέστηκε στον Κάμπο με κάθε επισημότητα η πανήγυρη του ενοριακού μας ναού, που τιμά την Παναγία Τριάδα. Την αρχιερατική Θ. Λειτουργία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος, ο οποίος κήρυξε τον Θ. Λόγο και περιέφερε στους δρόμους του χωριού σε λιτανεία το Πανάγιο Σώμα του Κυρίου μας.

v     Στις 14 Ιουνίου τελέστηκε η εορτή της Αγίας Δωρεάς στην ενορία του Κτικάδου. Την πανηγυρική Θ. Λειτουργία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος πρώην Νάξου-Τήνου π. Ιωάννης, κατά τη διάρκεια της οποίας έλαβαν την Πρώτη Κοινωνία 2 παιδιά της ενορίας.

Βωλάξ

v     Την Πέμπτη του Πάσχα, όπως κάθε χρόνο τελέστηκε με επισημότητα η Θ. Λειτουργία της Αναστάσεως στην Παναγία Καλαμάν, μετά από την οποία ο Σύλλογος της Βωλάξ ετοίμασε και πρόσφερε πλούσια Αγάπη προς όλους τους παρόντες, που είχαν προσέλθει από τη Χώρα και πολλά χωριά της Τήνου.

v     Στις 19 Απριλίου πέθανε στη σεβαστή ηλικία των 99 ετών και κηδεύτηκε την επομένη στην ενορία μας η Λουκία Ζαλώνη. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της στους ουρανούς!

Σμαρδάκιτο

v     Στις 13 Ιουνίου πανηγύρισε ο ενοριακός μας ναός αφιερωμένος στον Άγ. Αντώνιο της Παδούης. Αποβραδίς τελέστηκε ο επίσημος Εσπερινός της εορτής από τον εφημέριο και την επομένη η πανηγυρική Θ. Συλλειτουργία από τον Αρχιεπίσκοπό μας π. Νικόλαο και ιερείς της Τήνου. Έλαβαν μέρος πολλοί ευλαβείς του αγίου από διάφορες ενορίες του νησιού.

v     Στις 20 Ιουνίου τελέσαμε στην ενορία μας την εορτή της Αγ. Δωρεάς με περιφορά του Αγιοτάτου Μυστηρίου στον κεντρικό δρόμο του χωριού μας.

Ταραμπάδος

v     Στις 16 Μαϊου τελέστηκε η αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στο ιδιωτικό εξωκλήσι του Αγ. Πέτρου στην Πανούσα, που τελεί κάθε χρόνο ο κ. Νικ. Ν. Ρήγος και στην οποία έλαβαν μέρος πολλοί φίλοι της οικογένειας από διάφορες ενορίες της Τήνου.

Άνδρος

Επισκέφτηκαν την ενορία της Άνδρου και τέλεσαν τη Θ. Λειτουργία για την εδώ ενοριακή κοινότητα ο π. Ριχάρδος Ταράσκεβιτς και ο εφημέριος π. Μάρκος Φώσκολος. Κατηχητικό

v     Με την εορτή της Πεντηκοστής ολοκληρώθηκε και φέτος το κατηχητικό έτος 2000-2001 στα τρία κατηχητικά κέντρα της Τήνου. Την τελευταία περίοδο είχε δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην προετοιμασία των παιδιών που επρόκειτο να λάβουν τα Μυστήρια του Χρίσματος και της Πρώτης Κοινωνίας, στους γονείς και τους αναδόχους τους.

v     Με το τέλος του κατηχητικού έτους πραγματοποιήθηκε συνάντηση του κλήρου, της κατηχητικής επιτροπής και των κατηχητών για ένα γενικό απολογισμό της κατηχητικής δράσης στην Τήνο και αποφασίστηκε να γίνει και άλλη συνάντηση για προγραμματισμό του κατηχητικού έτους 2001-2002.

Αδ. Ουρσουλίνες

v     Συνεχίζουν τις συναντήσεις μελέτης και εμβάθυνσης της Αγ. Γραφής τα 32 τακτικά μέλη της ομάδας «Ευαγγέλιο και Ζωή» στη μονή των Αδ. Ουρσουλινών. 

v     Επίσης στις Αδ. Ουρσουλίνες πραγματοποιείται τακτική συνάντηση των μελών της οικογένειας της Αγ. Άγγελας, με πνεύμα προσφορά στα παιδιά και στους νέους, όπως άφησε εντολή η Αγία προς τις θυγατέρες της.

 

ΕΡΑΝΟΣ ΚΑΡΙΤΑΣ 2001

 

ΚΑΡΔΙΑΝΗ 30000

ΠΕΡΑΣΤΡΑ 10000

ΣΚΑΛΑΔΟΣ 41200

ΛΟΥΤΡΑ 35000

ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ 110000

ΒΩΛΑΞ 141000

ΚΤΙΚΑΔΟΣ 71000

ΚΙΟΝΙΑ 44000

ΞΙΝΑΡΑ 20000

ΚΟΥΜΑΡΟΣ 19500

ΚΡΟΚΟΣ 7500

ΚΑΜΠΟΣ 56000

ΚΩΜΗ 60000

ΑΓΑΠΗ 55000

ΧΩΡΑ 64400

ΣΤΕΝΗ 75000

ΜΥΡΣΙΝΗ 137500

ΠΟΤΑΜΙΑ 10400

ΚΕΧΡΟΣ 75000

 

ΣΥΝΟΛΟ 1062500


 

 

Την Κυριακή 15 Ιουλίου 2001

στον ναό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας στη Μυρσίνη

θα λάβει την χειροτονία σε Διάκονο, 

ο υποδιάκονος της τοπικής μας Εκκλησίας

κ. Στανίσλαος Στουραΐτης. 

Είναι καλεσμένοι να λάβουν μέρος

όλοι οι πιστοί της Εκκλησίας μας.


Ασφαλώς και έγινε αντιληπτό από την πρώτη ανάγνωση αυτού του τίτλου πως αναφερόμαστε στην περίφημη και ιστορική συγγνώμη του πάπα Ιωάννη-Παύλου του 2ου στην αντιφώνησή του προς την προσφώνηση που του απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος κατά την επίσκεψη του πρώτου στην Αθήνα στις 5 του περασμένου Μαϊου. Η «συγγνώμη» αυτή έγινε αντικείμενο χειροκροτημάτων, σχολιασμών, ακόμα και ειρωνικών σχολίων, κυρίως με ιδιαίτερο νόημα που είχαν αποδέκτη τον προσφωνήσαντα Αρχιεπίσκοπο.

Θα θέλαμε σ’ αυτό το σημείωμα να αναφερθούμε στην ιστορική διάσταση που είχε αυτή η πράξη του πάπα και να προσπαθήσουμε να διακρίνουμε το πραγματικό μέγεθος αυτής της κίνησης που χαρακτηρίστηκε από τον ελληνικό τύπο όχι μόνο ως «ιστορική», αλλά και ως η αρχή του τέλους της παγερής ατμόσφαιρας που επικρατούσε για αιώνες μεταξύ της ελληνικής Ορθοδοξίας και της Καθολικής Εκκλησίας.

Ως πρώτο σημείο στο οποίο πρέπει να αναφερθούμε είναι αν υφίστανται όντως εγκλήματα και κα-κουργήματα που να έχει καταγράψει η ιστορία και για τα οποία απαιτείται σήμερα μια «συγγνώμη» και ποιοι είναι αυτοί.

Δυστυχώς, η ιστορία βρίθει από εγκλήματα τα οποία διαπράχτηκαν εν ονόματι της θρησκείας, του Σταυρού και του Θεού. Αρκετοί απ’ αυτούς που κατά καιρούς αισθάνονταν ως απόλυτοι αντιπρόσωποι του Θεού και της εξουσίας του επί της γης, χαρακτηρίζονται από την ιστορία ως ένοχοι για παρόμοιες πράξεις.

Ποιοι είναι και πού πρέπει να αναζητηθούν; Παντού, σε Ανατολή και Δύση. Όταν εδραιώθηκε η αντίληψη πως η Εκκλησία και η χριστιανική αυτοκρατορία ήταν η ενσάρκωση επί γης της Βασιλείας του Θεού, οι εκπρόσωποι αυτής της Βασιλείας, όταν δεν περιορίστηκαν στα ακραιφνώς πνευματικά τους καθήκοντα, εφάρμοσαν μια ακραία θεοκρατία, η οποία δεν είχε ιδιαίτερες αναστολές στη λήψη μέτρων για να εδραιώσει την εξουσία της. Η πολιτική εξουσία των κρατικών σχηματισμών της εποχής έχει εκλείψει ανεπιστρεπτί και δεν υφίσταται τρόπος να ζητηθεί από κάποιον εκπρόσωπό της μια έκφραση συγγνώμης. Εξάλλου οι ασκούντες την εξουσία (παλαιοί και νεότεροι) δεν είναι και ιδιαίτερα συνηθισμένοι σε τέτοιες πράξεις.

Η Εκκλησία, όμως, υφίσταται και θα συνεχίσει να υφίσταται, εφόσον ισχύει ο λόγος του Χριστού. Οι εκπρόσωποί της (η ιεραρχία) έλκουν την πνευματική τους δικαιοδοσία μέσα από μια αλυσίδα διαδοχών που φτάνει μέχρι τους αποστόλους. Θα μπορούσε, λοιπόν, να χαρακτηρίσει κάποιος την εκάστοτε ιεραρχία ως φυσική πνευματική κληρονόμο των προϋπαρξάντων ιεραρχιών. Η κληρονομιά αυτή, βέβαια, δεν μπορεί να εννοηθεί παρά ως θετική, αλλά και αρνητική. Το θετικό μέρος, καλείται η εκάστοτε ιεραρχία, να το πολλαπλασιάσει, κατά την ευαγγελική παραβολή των ταλάντων, ενώ την αρνητική να την διορθώσει και να την θεραπεύσει.

Αν θεωρήσουμε τη «συγγνώμη» ως το πρώτο βήμα προς τη διόρθωση και θεραπεία των όποιων σφαλμάτων και αμαρτιών έχουν διαπραχθεί στο παρελθόν, αναμφίβολα και η «συγγνώμη» πρέπει να εκφραστεί και με λόγια και με πράξεις. Η μετάνοια αποτελεί για την Εκκλησία ουσιώδες συνθετικό της ύπαρξής της.

Το δεύτερο σημείο στο οποίο πρέπει να αναφερθούμε είναι αν ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ εκπροσωπεί όλους εκείνους που διέπραξαν τα όποια εγκλήματα ανά τους αιώνες για τα οποία κατηγορείται η Καθολική Εκκλησία από τους εκπροσώπους της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και αν οι εκπρόσωποι της Καθολικής Εκκλησίας έχουν ζητήσει, κατά καιρούς «συγγνώμη» για όλα αυτά, αλλά και όποια άλλα ακόμη.

Η «συγγνώμη» καθαρίζει τη μνήμη και δίνει έναυσμα για μια νέα πορεία, που δεν επιθυμεί να διαπράξει τα σφάλματα του παρελθόντος.

Είναι χαρακτηριστικό των φασιστικής και σταλινικής μορφής καθεστώτων να επιβαρύνουν με ευθύνες όχι μόνο όσους έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα, αλλά και τους συγγενείς τους, τα παιδιά τους, τους φίλους τους και τους γνωστούς τους. Ο εκάστοτε πάπας δεν εκπροσωπεί όλους τους πιστούς και δεν φέρει την ηθική ευθύνη για όσα έχουν διαπράξει οι καθολικοί ανά τους αιώνες, αλλά για όσα η Καθολική Εκκλησία ως θεσμός έχει διδάξει και δρομολογήσει. Αν σε όλα αυτά υπάρχει κάτι για το οποίο επιβάλλεται η Εκκλησία να ζητήσει «συγγνώμη», ο πάπας, αναμφίβολα, είναι εκείνος που την εκπροσωπεί.

Το τρίτο σημείο που πρέπει να εξεταστεί, είναι αν όσα καταμαρτυρούνται στην Καθολική Εκκλησία, είναι γεγονότα ή φαντασιώσεις των κατηγόρων της.

Τοιχοκολλήθηκαν στην Αθήνα αφίσες των γνωστών γραφικών τύπων, ακούστηκαν από τις ντουντούκες επώνυμων και ανώνυμων δερβίσηδων των Αθηνών, γράφτηκαν σε εφημερίδες και φυλλάδια τα όσα μύρια «εγκλήματα του παπισμού» κατά της Ελλάδας και της ανθρωπότητας. Η Καθολική Εκκλησία κατηγορήθηκε για την άλωση της Πόλης στα 1204, για την άλωση του 1453, για τη μικρασιατική καταστροφή του 1922, για την άνοδο του χιτλερισμού και των μπολσεβίκων στην εξουσία, για τον πόλεμο του 40 και πάει λέγοντας. Ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος έκανε λόγο στην προσφώνησή του για τις σταυροφορίες και για τη φραγκοκρατία, θέλοντας, όπως είπε, να μεταφέρει τις απόψεις εκείνων που δεν επιθυμούσαν την παπική επίσκεψη στην Αθήνα.

Όλα τα πιο πάνω αποτελούν αναμφισβήτητα γεγονότα, αλλά όχι μόνο αμφισβητήσιμη αλλά και ανιστόρητη είναι η εμπλοκή της Καθολικής Εκκλησίας σ’ αυτά και αυτό μπορεί να τεκμηριωθεί από όλους τους μη εμπαθείς ιστορικούς. Στην Ελλάδα επικρατεί συχνά η άποψη πως για όσα δεινά μας έχουν συμβεί ως έθνος, μας φταίνε όλοι οι άλλοι, αλλά ποτέ εμείς οι ίδιοι, τόσο στο απώτερο όσο και στο πιο πρόσφατο παρελθόν. Χαρακτηριστική η αναφορά του αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στην τουρκική κατοχή της Κύπρου. Παραπονέθηκε στον πάπα γιατί δεν ακούστηκε ένας λόγος συμπάθειας από τον ίδιο (που, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι αλήθεια) για τα θύματα της τουρκικής εισβολής του 1974 και βέβαια δεν έκανε λόγο πως και η Ελλαδική Εκκλησία είχε συμβάλλει με τον τρόπο της στην ανατροπή του αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Τα γεγονότα είναι τόσο πρόσφατα, ώστε μπορούν να τεκμηριωθούν από την ειδησεογραφία των εφημερίδων της εποχής.

Το τέταρτο σημείο εξέτασης είναι οι ακριβείς λέξεις που χρησιμοποίησε ο πάπας για την περίφημη συγγνώμη. Ο πάπας είπε κατά λέξη: «Για όλες τις παρελθούσες και παρούσες περιστάσεις οπού τα τεκνά της Καθολικής Εκκλησίας αμάρτησαν με πράξεις και παραλήψεις κατά των ορθοδόξων αδελφών τους, ο Κύριος ας μας χορηγήσει τη συγχώρεση που του ζητούμε! Ορισμένες αναμνήσεις είναι ιδιαίτερα οδυνηρές, και ορισμένα γεγονότα του απώτερου παρελθόντος άφησαν μέχρι σήμερα βαθιά τραύματα στα πνεύματα και  στις καρδιές του  λαού. Αναλογίζομαι τη δραματική άλωση της αυτοκρατορικής πόλεως της Κωνσταντινουπόλεως, η οποία από τόσο μακρούς χρόνους ήταν ο προμαχώνας της Χριστιανοσύνης στην Ανατολή. Είναι τραγικό ότι οι επιδρομείς, ξεκινώντας για να εξασφαλίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των χριστιανών στους Αγίους Τόπους, εστράφησαν κατά των αδελφών τους, εν τη πίστει.  Το γεγονός ότι χριστιανοί Λατίνοι συμμετείχαν σ' αυτό προκαλεί στους καθολικούς βαθιά θλίψη. Πώς να μη διαβλέψαμε εδώ σε δράση «το μυστήριον ανομίας» στην καρδιά του ανθρώπου; Η κρίση ανήκει μόνο στον Θεό, και επομένως εμπιστευόμαστε το βαρύ φορτίο του παρελθόντος στην άπειρη φιλευσπλαχνία του, ικετεύοντας τον να θεραπεύσει τα τραύματα που κάνουν ακόμη να υποφέρει η καρδιά του Ελληνικού λαού».

Αξίζει να γίνει προσεκτική ανάγνωση του κειμένου και να βγουν τα σωστά συμπεράσματα: α) ο πάπας αναγνώρισε πως υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες καθολικοί πιστοί αμάρτησαν με πράξεις και παραλήψεις, β) δεν απέδωσε τις πράξεις αυτές στην Καθολική Εκκλησία, γ) αναγνώρισε πως γεγονότα, με κορυφαίο εκείνο της άλωσης του 1204, έχουν προκαλέσει πόνο στην καρδιά του Ελληνικού λαού, δ) εξέφρασε τη λύπη και την καταδίκη των καθολικών πιστών για την άλωση τόσο ως πράξη όσο και ως αίτιο γεγονότων που επακολούθησαν, ε) ικέτευσε τη θεϊκή ευσπλαχνία για τις αμαρτίες όσων ενεπλάκησαν σ’ εκείνα τα θλιβερά γεγονότα.

Πέμπτο και τελευταίο σημείο αναφοράς μας σ’ αυτή την αναζήτηση της αλήθειας, είναι αν και κατά πόσο ο πάπας είναι ο μόνος που θα έπρεπε να εκφράσει αισθήματα λύπης και καταδίκης για ορισμένες πράξεις του παρελθόντος ή και κάποιοι άλλοι που αγνοούν ή που θέλουν να αγνοούν την πραγματική ιστορία.

Δυστυχώς, ως χριστιανοί, δε μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για όλο το παρελθόν που φέρουμε στους ώμους μας. Υπήρξαν φωτεινές περίοδοι στην ιστορία της Εκκλησίας που αποτελούν υπόδειγμα για μας και τις μελλοντικές γενεές καθώς και περίοδοι τις οποίες πρέπει να μελετούμε ως παραδείγματα προς αποφυγή, τόσο για την Εκκλησία στη Δύση όσο και στην Ανατολή. Μια  «συγγνώμη» καθαρίζει τη μνήμη και δίνει έναυσμα για μια νέα πορεία, που δεν επιθυμεί να διαπράξει τα σφάλματα του παρελθόντος.

 

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

προς τους παραθεριστές και τους καλοκαιρινούς επισκέπτες

των νησιών μας

 

Αγαπητοί μας,

 

Μαζί σας ευχαριστούμε τον Κύριο που σας έδωσε τη δυνατότητα, κατά το φετινό καλοκαίρι, να παραθερίσετε στα νησιά των Κυκλάδων και του Αιγαίου μας ή έστω και να περάσετε μερικές μέρες ξέγνοιαστες σ’ αυτά.

Γνωρίζουμε πως οι δύσκολες συνθήκες ζωής των μεγάλων πόλεων, σας δημιουργούν κόπωση παραπάνω από αυτή που σας προκαλεί η επαγγελματική σας απασχόληση. Είναι λοιπόν μια μεγάλη ευκαιρία να ξεκουραστείτε έστω και για λίγο στα πανέμορφα νησιά των Κυκλάδων και του Αιγαίου και να επιστρέψετε και πάλι στον τόπο κατοικίας σας ανανεωμένοι ψυχικά και σωματικά.

Είμαστε βέβαιοι πως η αγάπη σας για τα νησιά μας και η φιλοξενία των κατοίκων τους θα σας εξασφαλίσουν μία άνετη και ευχάριστη παραμονή, ώστε η επιλογή σας να αποδειχθεί τουλάχιστο επιτυχής.

Είμαστε όλοι, ως Εκκλησία, στη διάθεσή σας για κάθε νόμιμη, λογική και δυνατή εξυπηρέτησή σας μέσα στα πλαίσια του πνεύματος της αδελφικής εξυπηρέτησης. Θέλουμε όμως να σας παρακαλέσουμε να συνεργαστείτε μαζί μας και να μας βοηθήσετε, ώστε σε μία περίοδο, που εσείς ξεκουράζεστε, να μην κουράσετε εκείνους που παραμένουν στον τόπο τους για να σας εξυπηρετήσουν.

Δεχθείτε με πολλή αγάπη το «καλώς να ορίσετε κοντά μας» και τις ευχές μας για ένα καλό και ξεκούραστο καλοκαίρι. Δεχθείτε επίσης σας παρακαλούμε την παράκλησή μας να προσαρμοστείτε στον τρόπο ζωής της τοπικής μικρής κοινωνίας και της Εκκλησίας που επιθυμούν να παραμείνουν αναλλοίωτες οι ηθικές και χριστιανικές αξίες τους, πάνω στις οποίες στηρίζουν την ευτυχία τους.

Ως Καθολική Εκκλησία των Κυκλάδων και του Αιγαίου γενικότερα, θέλουμε να βοηθήσουμε προς κάθε κατεύθυνση, ώστε ο τουρισμός να μη θεωρείται και προπάντων να μην είναι βιοτεχνία  ή βιομηχανία αλλά μία χριστιανική  φιλοξενία με όλες τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται αυτή η αρετή.

Αυτήν την αρετή ζητούμε να την ασκούν όχι μόνο οι απλοί κάτοικοι των νησιών μας αλλά και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες που εξυπηρετούν άμεσα τους τουρίστες και παραθεριστές μας, εξασφαλίζοντας μια δίκαιη και τίμια αμοιβή.

Θέλουμε να σας υπενθυμίσουμε πως ενώ το σώμα ξεκουράζεται με την ανάπαυση, η ξεκούραση της ψυχής  εξασφαλίζεται με την προσευχή και τη συμμετοχή στη ζωή της Εκκλησίας.

Καλή λοιπόν ξεκούραση στο σώμα και την ψυχή σας.

 

 


+ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΡΙΝΤΕΖΗΣ

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος

Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου

+ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΠΑΠΑΜΑΝΩΛΗΣ Καθολικός Επίσκοπος

Σύρου-Θήρας-Κρήτης


 

 

Η παραπάνω Επιστολή θα διανεμηθεί σε διάφορες γλώσσες στους επισκέπτες των νησιών μας.



Η ΕΤΗΣΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΟΥ ΕΞΩΜΒΟΥΡΓΟΥ

ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ  ΙΗΣΟΥ

5 – 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2001

 

Πέμπτη, 5 Ιουλίου: Αρχίζει ο τριήμερος εορτασμός της ετήσιας πανήγυρης προς τιμή της Ιεράς Καρδίας του Ιησού, στο Εξώμβουργο.

§          Στις 8 μ.μ. η Θ. Λειτουργία.

§         Στις 10.30 μ.μ.  Έκθεση του Αγιοτάτου Μυστηρίου και Αγία Ώρα. 

 Παρασκευή, 6 Ιουλίου, Πρώτη Παρασκευή του μήνα

§          Στις 9.30 π.μ. Επίσημη ψαλτή Θεία Λειτουργία της Α΄ Παρασκευής.

§         Στις 7.30 μ.μ. Απογευματινή Θεία Λειτουργία.

§         Στις 10.30 μ.μ. Έκθεση του Αγιοτάτου Μυστηρίου και Αγία Ώρα. 

 Σάββατο, 7 Ιουλίου

§          Στις 9 π.μ. η Θεία Λειτουργία.

§         Στις 10.30 μ.μ. Έκθεση του Αγιοτάτου Μυστηρίου και Αγία Ώρα. 

Κυριακή, 8 Ιουλίου: Πανήγυρη της Ιεράς Καρδίας του Ιησού

§         Στις 7 π.μ.  η Θεία Λειτουργία.

§         Στις 8.30 π.μ. η Θεία Λειτουργία.

§         Στις 10.30 π.μ. Η Αρχιερατική Πανηγυρική Θεία Λειτουργία και η επιμνημόσυνη Δέηση στο Μνημείο των Πεσόντων.

Σημ. Τις τέσσερις αυτές μέρες, πριν και κατά τις διάφορες ιερές Ακολουθίες θα υπάρχει εξομολόγος στη διάθεση των πιστών.

===================================================================

Κυκλοφόρησαν τα

ΤΗΝΙΑΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

"ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ

Τόμος 4 (2000)

 

Ένας εικονογραφημένος τόμος 400 σελίδων

όλος αφιερωμένος στην Ιστορία της Τήνου.

Ζητείστε τον στα τηλ.31359 και 51813,

έναντι 5000 δρχ.

 

Είναι ένα καλό και χρήσιμο δώρο!!!

Μια διαθήκη

απ’ το Αγάπη (2)

 


ΑΠΟ ΤΑ

ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΜΑΣ

 

 

 

(Συνέχεια από το τεύχος 242)

Γνωρίζοντας ο πιστός ότι η σύνταξη της διαθήκης ήταν ένα σημαντικό πράγμα μέσα στη ζωή του και για πνευματικούς λόγους, αφού έμμεσα ήταν η τελευταία πράξη της επίγειας ζωής και πορείας του, έπρεπε να πάρει αποφάσεις όχι μόνο για τη διανομή των περιουσιακών του στοιχείων (που έπρεπε να είναι μια πράξη δικαιοσύνης και δίκαιης κατανομής των υπαρχόντων του σε όσους είχαν δικαίωμα σ’ αυτά), αλλά και να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις απέναντι στον Θεό. Για τον λόγο αυτό άρχιζε πάντοτε η διαθήκη με αυτό το κεφάλαιο: ζητούσε συγγνώμη από τον Θεό και τους ανθρώπους για τις αμαρτίες του και στη συνέχεια συγχωρούσε και εκείνος με τη σειρά του όλους εκείνους που τον πείραξαν ή του έκαμαν κάποιο κακό ή αδικία. Στη συνέχεια φρόντιζε να γίνου μετά τον θάνατό του τα μνημόσυνα και οι προβλεπόμενες Λειτουργίες για την ψυχή του και κάποιες δωρεές σε εκκλήσίες και σε φτωχούς.  Έτσι ο Φραντζέσκος Πρελορέντζος συνεχίζει:


«Αφείνει την Αλονίστρα εις τους λακκούς το μερίδιον του, έτερο τ’ αμπέλια στον όμιον τοπον συμπλιος ο Αντόνιος Σασσος,  και το κυνό λαγγάδι, ακόμι και την σκάλαν οπού έχει στον Άγιο Ελία,  αφτά και τα τρία τα αφύνει να πουλιούνται να του γινονται εξίντα γοσσιό λιτουργιες, και τα επιλιπα άσπρα οπού θέλουν περισσεψη απέ τα’ άνοθεν χοραφια θέλει να διαμιράζονται απέ τον Κομισσάριον οπου θέλει αφίσει μεσσα εις το χοριώ του Αγαπιου ύσια εις κάθε σπίτι φτωχη γη πλουσηι. Ακομι αφηνει την Αλονίστρα οπού έχει στα Πιγαδακια με τα αμπέλια ως είναι και ευρισκόνται της Εκκλισίας της Αγιας Γιουλιάνας με ετούτο να γίνεται μια λιτουργιά περπέτουα ανίμερα στην σκόλαν της και να διαμιράζονται εος ποτε βαστιούνται τα αμπέλια δυο πότζαις κρασί και δυο ψομια. Αφύννει στον όμιον τοπον ήγουν στα Πιγαδάκια ένα κομάτη χοράφι με συκαις με νερό και με όλλα του τα δικαιόματα της Μαρούλας κορι του Νικόλα Ρανέρι με ετούτο να του καμνει αφτη και οι κλιρονόμοι της εος ποτε ζιούναι μια λιτουργια στιν εκκλισίαν της Κιουράς των Καφκαριών και να διαμιράζει μια πότζα κρασί, και ένα ψομί ανίμερα της σκολιστης της Κοντζεπτζιούς εις ταις 8 του Δεκεμβρίου, η λιτουργια όμος να γινεται ανάμεσσα εις τον χρόνον, όποτε έχουν αφτη και οι κλιρονομοι της το κομοδο. Ετερο αφύνει της ειδιας Εκκλισιάς των Καφκαριων, ήγουν του Αγίου ρόκου τα χοράφια όλλα όπου έχει στην βολασι με αγοράδαις, όσσα ορίζει με συκαις οπού είναι μέσσα και ως καθός ευρίζονται,  με ετούτην την περίστασιν, πος αν γιρέψει ο αδελφός του τα εκατο εικοσι γροσια ν. ο 120 να του τα δείναι η Εκκλισία τα οποια τα αφισιου να του τα δεινει εις την Διαθηκηντου ο μακαρίτης ο Πατεραστου ο Γιανις,  και υποστεριωτει ακόμι την ανοθιν Εκκλισια να κάμνει μια λιτουργια περπετουα ανιμερα του Αγίου Ρόκου,   και δεινει του καππελανου του χωριου παρ.  20 και να διαμιραζονται εις την είδιαν ημέραν δια δεκα χρόνους δυο ψομιά και δύο πότζαις κρασί».

 

(Συνεχίζεται)


 


ΖΑΝΝΕΤΤΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ 3000

ΑΝΩΝΥΜΟΣ  ΑΛΙΜΟΣ 5000

ΜΑΙΡΗ ΒΑΚΟΝΔΙΟΥ ΧΟΛΑΡΓΟΣ 10000

ΕΙΡΗΝΗ ΦΩΣΚΟΛΟΥ  Ν. ΚΟΣΜΟΣ 2000

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑΣ 3000

ΑΛΕΚΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ  ΑΕΤΟΦΩΛΙΑ 5000


ΠΕΤΡΟΣ ΠΡΕΛΟΡΕΝΤΖΟΣ  ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 5000

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΒΙΡΓΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΑΜΟΣ 5000

ΨΑΛΤΗ ΛΑΖΑΡΙΝΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΠΑΓΚΡΑΤΙ 5000


 


Σας ευχαριστούμε!

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz


Ο γραφικότερος των γραφικών

 

Μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε πολλούς απ’ τους αναγνώστες μας που μας τηλεφώνησαν ή μίλησαν μαζί μας (επειδή δεν αξίζει τον κόπο να ασχολούμαστε ούτε με το άτομο, ούτε και με το θέμα), ας σημειώσουμε πως κυκλοφόρησε ο γνωστός σκοταδιστής «θεολόγος» της Τήνου την εφημερίδα του με ένα απάνθισμα απ’ όλες τις ανοησίες που έριξαν με τη μορφή προκηρύξεων και φυλλαδίων οι επώνυμοι και οι ανώνυμοι γραφικοί των Αθηνών στις αρχές Μαΐου. Έτσι δικαίως μπορεί να του απονεμηθεί ο τίτλος «Ο γραφικότερος των γραφικών».

Εκείνο που περισσότερο κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα καθολικοί και ορθόδοξοι εχέφρονες στην Τήνο, που του πληρώνουν συνδρομή όταν γυρίζει πόρτα-πόρτα μελιστάλακτος και του αγοράζουν τους οδηγούς και άλλα που εκδίδει με το όνομά του ο κύριος αυτός, ο οποίος για λόγους χρημάτων και μόνο συμπροσευχόταν με «αιρετικούς» επί πολλές δεκαετίες και επί καθημερινής βάσεως, ενώ τώρα, μετανοών, προσκαλεί τους ομόδοξούς του να αποφεύγουν κάτι τέτοιο για να μη χαθεί η ψυχή τους στο πυρ το εξώτερον...

Πάντως ας μη στείλουν πίσω την εφημερίδα. Μπορούν να την κρατούν και να τη φυλάσσουν ως μνημείο του «χριστιανικού» σκοταδιστικού φονταμενταλισμού. Θα αποτελεί, αργότερα, το πλέον ενδιαφέρον μουσειακό απολίθωμα φανατισμού και θρησκευτικής υποκρισίας.

Και πάλι πολύ ασχοληθήκαμε... 

 

 

«T H N I A K A  M H N Y M A T A»

Μηνιαία Έκδοση των Καθολικών Εκκλησιών

Νάξου – Τήνου – Μυκόνου – Άνδρου & Χίου

Υπεύθυνος έκδοσης:  π. Μάρκος Φώσκολος

Ταχ. Θυρίδα 8 *  842 00 ΤΗΝΟΣ ή Καρδιανή *  842 01 ΤΗΝΟΣ 

τηλ./fax (0283) 31359  e-mail: pmftinos@thn.forthnet.gr

Διανέμεται Δωρεάν

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.