Πάσχα, γιορτή ελπίδας

Εντός ολίγων ημερών ολοκληρώνεται η προετοιμασία της Τεσσαρακοστής και φτάνουμε στον εορτασμό του Πάσχα του Κυρίου, στο οποίο καλούμαστε να προσεορτάσουμε και το δικό μας Πάσχα. Ο Κύριος όντως αναστήθηκε! Το θέμα είναι κατά πόσο γίναμε σύσσωμοι προς Εκείνον, ώστε όπως το ένδοξο Σώμα του αναστήθηκε και εισήλθε μέσα στη δόξα, να βρεθούμε και εμείς μαζί του!

Το Πάσχα του 2003 δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία για ένα λαμπρό μέλλον της ανθρωπότητας. Οι πόλεμοι, ο νόμος της ζούγκλας όπου υπερισχύει το δίκαιο του ισχυρότερου, η έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή και υπόσταση, η απουσία μιας αληθινής δικαιοσύνης και τόσα άλλα, μας κάνουν να μην έχουμε το θάρρος και τη δύναμη να αντικρίσουμε με ελπίδα το μέλλον μας.

Κι όμως,  για τον χριστιανό το Πάσχα είναι η καθεαυτού γιορτή της ελπίδας, επειδή δεν αναφέρεται μόνο σε ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά προσβλέπει κυρίως στο μέλλον. Αν ο Χριστός αναστήθηκε, τότε και εμείς θα αναστηθούμε. Αν ο Χριστός αναστήθηκε (και αυτό το αν δεν είναι υποθετικό...) και η πλάση θα αναστηθεί και ζει ήδη μέσα στην ελπίδα γι’ αυτό το αύριο.

Η ελπίδα είναι ίδιο χαρακτηριστικό του χριστιανού. Όχι, απλώς, πως τα πράγματα θα καλυτερέψουν, αλλά πως ο μελλοντικός κόσμος στον οποίο προσβλέπουμε και για τον οποίο εργαζόμαστε και τον οικοδομούμε με τη μετάνοια, θα είναι ένας κόσμος ριζικά ξένος προς το κακό το οποίο τον περιβάλλει και τον κινεί σήμερα.

Με την Ανάσταση του Χριστού η γέννηση αυτού του κόσμου έχει αρχίσει. Ο χριστιανός του 2003 βιώνει τις ωδίνες του νέου αυτού κόσμου, όπου θα έχει «κράτος και εξουσία η άνοιξη» κατά την έκφραση του ποιητή. Ατενίζουμε προς τα πάνω και γνωρίζουμε πως έρχεται η σωτηρία μας από τη φθορά, από το κακό και από τον θάνατο. Η ελπίδα ζωντανεύει και δίνει δύναμη στην καρδιά του χριστιανού, για να μην είναι απλός και αμέτοχος παρατηρητής, αλλά συνειδητός συνεργάτης στο έργο της ανανέωσης και αποκατάστασης των πάντων που ξεκίνησε το πρωί της Ανάστασης.   



Γράμμα του Αρχιεπισκόπου

 

Αγαπητές και  αγαπητοί μου,

Η περίοδος της Τεσσαρακοστής φθάνει στο τέλος και πλησιάζει η εορτή του Πάσχα. Το γεγονός αυτό μου δίνει την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε μαζί σας και μέσα από το Δελτίο « ΤΗΝΙΑΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ» και να σας ευχηθώ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.

Όταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές ίσως θα έχουμε ήδη γιορτάσει την Ανάσταση του Κυρίου και η χαρά του Αναστημένου Χριστού να έχει πλημμυρίσει τις καρδιές σας από το φως της Αναστάσεώς του. Όμως νοιώθω την ανάγκη να σας υπενθυμίσω πως για να φθάσουμε σ’ αυτή τη χαρά πρέπει να περάσουμε από το Πάθος. Χωρίς Πάθος δεν υπάρχει Ανάσταση.

Τις μέρες αυτές όλος ο κόσμος έχει στραμμένη την προσοχή του περισσότερο στο Ιράκ και λιγότερο στο Γολγοθά. Αυτό ίσως είναι δικαιολογημένο γιατί το Ιράκ, μέχρι την ώρα αυτή που σας γράφω αυτό το γράμμα, είναι ένας σύγχρονος Γολγοθάς. Εκεί συνάνθρωποί μας θυσιάζονται. Υπάρχουν τόσοι άκακοι αμνοί που οδηγούνται καθημερινά στη σφαγή προδομένοι από τους συνανθρώπους τους. Θέλουμε να ελπίζουμε πως γρήγορα αυτός ο Γολγοθάς θα έχει το τέλος του και θα ανατείλει μιαν αυγή η Ανάσταση. Το Ιράκ θα ζήσει μια παρατεταμένη Μεγάλη Παρασκευή, αλλά ευχόμαστε να οδηγήσει και σε μια παρατεταμένη Ανάσταση. Ο άδικος αυτός πόλεμος, με τα τόσα θύματα, να γίνει μάθημα για την αναζήτηση της ειρήνης.

Τον τελευταίο καιρό ακουγόταν σε κάθε γωνιά της γης η ανθρώπινη κραυγή για ειρήνη. Τώρα φαίνεται πως η ειρήνη, έστω και πολύ ματωμένη επιστρέφει. Το παγκόσμιο φιλειρηνικό κίνημα, που γέμισε πλατείες και δρόμους, αλλά και εκκλησίες, σίγουρα θα φέρει θετικά αποτελέσματα. Μέσα από τα συντρίμμια του πολέμου πρέπει τώρα να ξεπηδήσει η παγκόσμια απόφαση: όχι πια τρομοκρατία, όχι πια πόλεμος.

Την παραμονή των Βαΐων, με τη χάρη του Θεού, θα βρίσκομαι στη Χίο, όπου στις 7 μμ θα τελέσω την Ευλογία των Βαΐων και τη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου. Την Κυριακή των Βαΐων θα βρίσκομαι στη Μυτιλήνη, όπου στις 11 το πρωί θα τελέσω στο Ναό της Μεταστάσεως της Θεοτόκου την Ευλογία των Βαΐων και τη Θ. Λειτουργία. Τόσο στη Χίο όσο και στη Μυτιλήνη θα μας δοθεί η ευκαιρία, αν θέλει ο Θεός, να τελέσουμε το Μυστήριο της Σωτηρίας. Παρακαλώ τα μέλη της Εκκλησίας μας στη Χίο και Μυτιλήνη να είναι όλα παρόντα, διότι αυτή η Θεία Λειτουργία θα είναι η μοναδική για τις εορτές του Πάσχα.

Τη Μεγάλη Εβδομάδα θα βρίσκομαι στην Τήνο και θα τελέσω τις Ιερές Ακολουθίες στον Καθεδρικό μας Ναό στην Ξινάρα, σε μια προσπάθεια-δοκιμή για να δώσουμε τη δυνατότητα στον Καθεδρικό μας Ναό στην Ξινάρα να διαδραματίσει το ρόλο που έχει μέσα στην τοπική μας Εκκλησία. Πρέπει να γίνει αυτό που είναι, δηλαδή το σύμβολο ενότητας αλλά και μητέρα όλων των Ενοριών της Τήνου.

Θα ακολουθήσω το παρακάτω Πρόγραμμα:

ΜΕΓ. ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2003, 8 μμ: Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ 

Θα προΐσταμαι της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας του Χρίσματος στην οποία θα συλλειτουργήσουν όλοι οι Πρεσβύτεροι ως σημείο της κοινωνίας μεταξύ του Ποιμένα της τοπικής Εκκλησίας και των αδελφών του στη διακονηματική ιεροσύνη..  

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 24 Απριλίου, 9 μμ: Θ. Λειτουργία του Μυστικού Δείπνου. 

Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 Απριλίου, 10.30 πμ: Ακολουθία των Παθών του Κυρίου 

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 11 μμ: Θα ευλογήσω το νέο Φως και θα προΐσταμαι της Ακολουθίας της Πασχαλινής Αγρυπνίας στην οποία θα τελεσθεί η Ακολουθία του Λόγου και της Ευχαριστίας και θα γίνει η ευλογία του νερού και η ανανέωση των υποσχέσεων του Βαπτίσματος.

Θέλω να δείξετε κατανόηση και να βοηθήσετε, τουλάχιστο με την παρουσία σας τόσο στον Καθεδρικό μας Ναό όσο και στους Ενοριακούς Ναούς, ώστε το Πάσχα του Κυρίου να είναι για όλες και για όλους μια ευκαιρία πνευματικής ανανέωσης.

Σας καλώ να δείξετε ιδιαίτερη φροντίδα και να μην απουσιάστε από την Αρχιερατική θεία Λειτουργία της Μεγάλης Τετάρτης το βράδυ, όταν στον Καθεδρικό μας Ναό θα τελεσθεί πανηγυρικό συλλείτουργο με τη συμμετοχή όλων των Ιερέων της τοπικής μας Εκκλησίας. Θα ευλογήσουμε τα έλαια των κατηχουμένων και των ασθενών και θα καθαγιάσουμε το Μύρο.

Είναι η ημέρα που εορτάζουμε το κοινό ιερατείο που πηγάζει από το Βάπτισμά μας και το διακονηματικό ιερατείο που χορηγείται με το μυστήριο της ιεροσύνης σε όσους ο Κύριος καλεί για να τους καταστήσει ποιμένες του λαού του.

Τις μέρες αυτές ο Κύριος περνά γιατί Πάσχα σημαίνει πέρασμα. Ας μην  τον αφήσουμε να προσπεράσει αλλά να τον φιλοξενήσουμε στην καρδιά μας, στο σπίτι μας , στην ενορία μας, στην Εκκλησία μας. Αυτό σημαίνει να γιορτάσουμε καλό και άγιο Πάσχα.

Αυτό το Πάσχα εύχομαι σε όλες και σε όλους.

Με την αγάπη του Αναστημένου Χριστού,

 

+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

Από τα Γραφεία της Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου ανακοινώνεται ότι ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος π. Νικόλαος κάθε Τετάρτη από τις 9.30 πμ – 1 μμ θα βρίσκεται στα Γραφεία της Αρχιεπισκοπής στην Ξινάρα και θα είναι στη διάθεση όλων.

Καλό θα είναι, όμως, πριν επισκεφθεί κάποιος το Σεβασμιότατο, να ενημερώνεται στο τηλέφωνο 2283051474,  προς επιβεβαίωση της παρουσίας του στην Τήνο.

 

 

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ – ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ, 16-27 Ιουνίου 2003

Αθήνα - Πάτρα – Αγκόνα – Πάδοβα (Άγ.Αντώνιος) – Βενετία – Φλωρεντία – Σιέννα (Αγ. Αικατερίνη) – Ορβιέτο – Ασσίζη (Άγ. Φραγκίσκος) – Ρώμη – Πομπηία (Παναγία Ροδαρίου) – Φότζια (Άγ. Πίος) – Μπάρι (Αγ. Νικόλαος)

 

Οργανωτής - υπεύθυνος: ο π. Μάρκος Βιδάλης, εφημέριος Πάτρας, τηλ. 2610275215.

Συμμετοχή 800 €. Στην τιμή συμπεριλαμβάνονται: Μεταφορικά (πούλμαν), πλοίο με καμπίνα, Ξενοδοχείο (πρωινό και 1 γεύμα την ημέρα).

Εγγραφή: 100 €. Όσοι εγγραφούν θα λάβουν φυλλάδιο με λεπτομέρειες.


 


Χώρα

v      Στις 9 Φεβρουαρίου στο Πνευματικό Κέντρο της Αρχιεπισκοπής « Αγ.Αντώνιος» η Συντονιστική Επιτροπή της Καθολικής Νεολαίας Τήνου, οργάνωσε «Εκδήλωση για την Ενότητα των Χριστιανών» μέσα στα πλαίσια της Παγκόσμιας Εβδομάδας προσευχών για το σκοπό αυτό. Ομιλητής ήταν ο π. Θεόδωρος Κοντίδης.

v      Στις 12 Μαρτίου, αρχή της Αγ. Τεσσαρακοστής, το βράδυ, μετά τη Θ.Λειτουργία και Ακολουθία της Στάχτης, η ενορία μας υποδέχτηκε με επισημότητα το ομοίωμα της «Παναγίας Επισκέπτριας». Στη Χώρα έφτασε μετά από περιοδεία στα Κάτω Μέρη. Με­τά την σύντομη τελετή προς τιμήν της Παναγίας άρχισε η « επίσκεψη» στις οικογένειες του Κέντρου της Πόλεως. Ως γνωστό σε όλο τον κόσμο, 7.000 αντίγραφα αυτού του ο­μοιώματος που μας έφτασε από τη Γαλλία, κυκλοφορούν σε όλες τις Καθολικές Επισκο­πές των διαφόρων κρατών από τον περασμένο Οκτώβριο, με σκοπό να ενώσει η Παναγία ενορίες και οικογένειες σε μια παγκόσμια σταυροφορία προσευχών για να σταματήσουν οι πόλεμοι, οι διχόνοιες και τα μίση μεταξύ ατόμων και λαών.

v      Στις 16 Μαρτίου έγινε η καθιερωμένη ετήσια Σύναξη της Τεσσαρακοστής. Κατά την Αρχιερατική Θ.Λειτουργία οι έφηβοι της Α’ Γυμνασίου, αφού προετοιμάστηκαν κατάλληλα την παραμονή στη Ι. Μονή των Αδελφών Ουρσουλινών, έκαμαν επίσημη «Ομολογία Πίστεως». Μετά τη Θ. Λειτουργία ακολούθησε δεξίωση στην ενοριακή αίθουσα προς τιμήν αυτών των εφήβων.

v      Στις 22 Μαρτίου οι έφηβοι της Β' και Γ' Γυμνασίου της ενορίας μας, έλαβαν μέρος στην πνευματική περισυλλογή που έγινε στα Λουτρά.

v      Στις 25 Μαρτίου, μετά την Θ. Λειτουργία του Ευαγγελισμού, ψάλαμε επίσημη Δοξο­λογία για τη Εθνική μας Εορτή. Ο εφημέριος μας, στις εκδηλώσεις στο Ι. Ι. Ευαγγελι­στρίας, εκπροσώπησε τον Αρχιεπίσκοπό μας ο οποίος τέλεσε την πανηγυρική Θεία Λειτουργία στην Ενορία Κρόκου.

v      Από τη 1-4 Απριλίου ο Ι. Κλήρος Σύρου και Τήνου και Νάξου, έλαβε μέρος στις «Πνευματικές Ασκήσεις» που έγιναν στο Πόρτο Κάρλο. Η ετήσια αυτή περισυλλογή έγινε μέσα σε μια ατμόσφαιρα προσευχής, μελέτης και αδελφικού πνεύματος και ανταλλαγής σκέψεων και προτάσεων πάνω σε ποιμαντικά προβλήματα. Έλαβαν μέρος και οι επίσκοποι π. Νικόλαος Φώσκολος, ως ομιλητής, ο π. Φραγκίσκος Παπαμανώλης και ο π.Νικόλαος Πρίντεζης.

v      Στις 9 Απριλίου, αφού τελείωσε η Περιοδεία της «Παναγίας Επισκέπτριας» στις οικο­γένειες του Κέντρου της Χώρας, το ομοίωμα της Παναγίας μεταφέρθηκε στο Ι. Ναό του Αγ. Αντωνίου. Μετά από επίσημη τελετή άρχισε η περιοδεία στις οικογένειες της περιο­χής Καλλιθέας (Παραγγεριάς).

v      Στις 10 Απριλίου, τελέστηκε στον Αγ. Νικόλαο «Αγία Ώρα» προσκύνησης του Αγιο­τάτου Μυστηρίου για την Ειρήνη στο Ιράκ και τα θύματα του πολέμου.

v      Στις 11 Απριλίου οι έφηβοι που έκαμαν την «Ομολογία Πίστεως», οργάνωσαν με τη Αδ. Θηρεσία την ετήσια σαρακοστιανή συνεστίαση των ενοριτών στην ενοριακή Αίθουσα του Αγ. Νικολάου. Οι προσφορές των συνδαιτυμόνων θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Μύκονος

v      Επί τρεις μήνες, πέντε Αδελφές της Μητέρας Τερέζας, που γνωρίζουν την αλβανική γλώσσα, κατήχησαν συστηματικά περίπου 100 Αλβανούς που κατάγονται από Καθολικές οικογένειες ιδίως της Βόρειας Αλβανίας καθώς και τα παιδιά τους. Στις 2 Φεβρουαρίου ο εφημέριος βάπτισε 2 μικρά παιδιά Αλβανών Καθολικών στον Ι. Ναό της Μυκόνου. Με την παρουσία για λίγες μέρες του π. Ερρίκου, γραμματέα του Καθολικού Επισκόπου των Τιράνων Σεβ/του Ρόκκου Μιρντίτα, ολοκληρώ-θηκε η Κατήχηση αυτή που παρακο­λούθησαν με συνέπεια και αληθινό ενδιαφέρον οι αδελφοί μας Αλβανοί, χωρισμένοι σε τρεις μεγάλες ομάδες και σε τρεις περιοχές της Μυκόνου, με κέντρο πάντα τον ενοριακό Ναό. Μετά από αυτή τη σοβαρή προετοιμασία, στις 6 Απριλίου, Δ' Κυριακή της Τεσσαρα­κοστής, όλοι οι Κατηχούμενοι αυτοί, με τις οικογένειες τους ήρθαν στην Τήνο.

v      Το απόγευμα έγινε στον Μητροπολιτικό Ναό Ξινάρας επίσημο Αρχ/τικό Συλλείτουργο, κατά το οποίο ο Αρχιεπίσκοπος μας π. Νικόλαος, βοηθούμενος από τον π. Ερρίκο και τις Αδελφές της Αγ. Τερέζας, βάπτισε 19 Αλβανούς, ιδίως νέους, και μετέδωσε το Μυστήριο του Χρίσματος συνολικά σε 36. Οι περισσότεροι από αυτούς έλαβαν για πρώ­τη φορά το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου.

v      Την επομένη, στη Μύκονο, στο ενοριακό μας Ναό, ο π. Ερρίκος, βοηθούμενος από τον εφημέριο, ευλόγησε τον Γάμο τριών από αυτούς και τακτοποίησε, σύμφωνα με το σχετι­κό διάταγμα του Αγ. Πατέρα του Πάπα Ιωάννη-Παύλου του Β', τον Γάμο άλλων που έ­καμαν πολιτικό γάμο κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος του Χότζα. Η τελετή στον Μητροπολιτικό Ναό της Ξινάρας, μοναδική στο είδος της, ενθουσίασε τους Αλβανούς αδελφούς μας, που έλαβαν ενεργό μέρος, με άσματα στα αλβανικά, με τις απαντήσεις τους και την όλη συμπεριφορά και ευσέβεια τους, προκαλώντας την συγκί­νηση των πιστών που της Τήνου που ήρθαν στην μεγάλη αυτή γιορτή. Μετά την αλησμόνητη αυτή τελετή, όλοι οι Αλβανοί κατέβηκαν με λεωφορεία στη Χώρα, όπου δόθηκε προς τιμήν τους δεξίωση στην ενοριακή Αίθουσα του Αγ. Νικολάου. Με το βραδινό πλοίο της γραμμής αναχώρησαν για τη Μύκονο γεμάτοι χαρά κα αγαλλί­αση. Ευχόμαστε να προσκαρτερήσουν και να γίνουν ένθερμοι χριστιανοί και καλοί πολί­τες της Μυκόνου, και να αποδείξουν στους ρατσιστές και τους φανατικούς, πως δεν είναι όλοι οι Αλβανοί κλέφτες και δολοφόνοι.

v      Οφείλουμε να εκφράσουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη της τοπικής μας Εκκλησίας προς τις ταπεινές και απλές αυτές ψυχές, τις Αδελφές της Μητέρας Τερέζας που θυσιά­στηκαν κυριολεκτικά μέσα στην κακοκαιρία, στην πιο κρύα περίοδο του εφετινού χει­μώνα, εξυπηρετώντας πνευματικά τόσους καθολικούς μετανάστες, όχι μόνο αλβανούς, αλλά και Βουλγάρους και Ουκρανούς, ακόμα και ασιάτες που ήρθαν στη Μύκονο για να βρουν εργασία και μια πιο ανθρώπινη η ζωή. Ο Κύριος ας τις ανταμείψει πλουσιοπάροχα και εδώ στη γη και στον ουρανό.

Κάτω Μέρη

v      Στις 12 Φεβρουαρίου απεβίωσε στην ενορία μας η Ελένη Γ. Απέργη ετών 85  από το Κ.Κλείσμα. Επίσης στις 29 Μαρτίου απεβίωσε στην Καλλονή η Ελένη χ. Ιερεμία Αρμάου, 87 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους τους και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής τους κοντά στον Θεό.

v      Πανηγύρισε στις 25 Μαρτίου ο ναός του Ευαγγελισμού, πρώην ενοριακής της Κουναριάς.

v      Μετά τις δυνατές βροχοπτώσεις, ο ιστορικός ναός της Αγ. Υπακοής (υπάρχει τουλάχιστο από τον 16ο αιώνα) υπέστη σοβαρές ζημιές και κινδυνεύει να καταρρεύσει. Η μεταφορά υλικών είναι ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση και γι’ αυτό προγραμματίζομε να διανοιχτεί αμαξωτός δρόμος! Όμως, θα χρειαστούμε την υλική βοήθεια όλων των αποδήμων και ευλαβών αυτής της ιστορικής εκκλησίας. Κάνουμε,   λοιπόν, θερμή έκκληση για βοήθεια.

Καρδιανή

v      Απεβίωσε στις 10 Απριλίου ο Ιωάννης Δελλατόλας (Ζάννης) και κηδεύτηκε την επομένη από την ενορία μας. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του!

Λουτρά

v      Το Σάββατο, 22 Μαρτίου, στο χωριό μας άναψαν και πάλι τα μεγάλα φώτα. Από τις 6 μ.μ. η θέρμανση άρχισε να λειτουργεί, η πρόσοψη του ναού φωταγωγήθηκε, το καμπαναριό μας επίσης, όλα έδειχναν ότι περίμενα πολλούς πιστούς, από αυτούς που κατά καιρούς θυμούνται ότι υπάρχουν και τα Λουτρά. Και οι πιστοί άρχισαν να προσέρχονται. Ήρθαν όλοι οι μόνιμοι κάτοικοι!  Ήρθε ο μπάρμπα-Παύλος από κει πάνω, ο μπάρμπα-Μάρκος που άφησε για σήμερα τα κατσικάκια του, ο μπάρμπα-Γιάννης ο Λαλάς με την κυρά Βαγγελιώ και, ο γείτονας των Πατέρων, ο κυρ Ντόντος με την κυρά Ντόντενα. Μας έλλειπαν ο αγαπητός σε όλους και πάντα πρόθυμος Γιάννης ο Βουβός, ο οποίος βρίσκεται στην Αθήνα, στο νοσοκομείο εγχειρισμένος από κοίλη. Έστω κι αν έλλειπε, τον θυμηθήκαμε, αφού είναι ο πιο τακτικός στην εκκλησία και σήμερα η θέση του έμεινε άδεια. Και την κυρά Κατίνα τη θυμηθήκαμε, η οποία μόνη της τώρα υποφέρει τη μοναξιά της.

v      Όλα τα γύρω χωριά, σήμερα είχαν κάποιον αντιπρόσωπο στα Λουτρά. Ακόμη κι από τη Χώρα. Ακόμη κι από την Αθήνα ήρθαν για την σημερινή περίπτωση. Κανένας δε βιαζόταν σήμερα. Όλοι περιμένανε! Πρέπει να ’ρθει και ο τάδε, να ’ρθει και η τάδε … Στις 7 μ.μ. ώρα κατά την οποία θα έπρεπε να αρχίσει η Λειτουργία, πάνω από 40 πιστοί ήταν μέσα στο ναό. Άρχισε η Λειτουργία. Και οι πιστοί συνέχισαν να έρχονται. Γύρω στους πενήντα έφθασαν, τελικά.

v      Με την προσφορά της θείας Λειτουργίας θελήσαμε να αποχαιρετήσουμε τον Αδελφό Λεονάρδο, ο οποίος, ύστερα από παραμονή στην Τήνο 11 χρόνων, καλείται από τους Ανωτέρους του να εργαστεί στη Μονή της Αθήνας και στο Πνευματικό Κέντρο της Οινόης που ξεκίνησε τις δραστηριότητές του μόλις πριν από ένα χρόνο περίπου. Με βάση τη διαθεσιμότητα του Αβραάμ, προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τη διαθεσιμότητα που οφείλει να έχει ο μοναχός, και με φόντο μπροστά μας τη Μεταμόρφωση του Κυρίου, όπως μας το προτείνουν σήμερα τα κείμενα της Λειτουργίας, πήραμε δύναμη για να υπομείνουμε την όποια θυσία, για να φθάσουμε κι εμείς στην ανάσταση που Εκείνος μας υπόσχεται.

v      Μετά τη Λειτουργία, στην ενοριακή Αίθουσα, ο Αδελφός Λεονάρδος πρόσφερε ένα απλό μικρό κέρασμα. Ήταν μια στιγμή πραγματικής φιλίας, κατά την οποία ανταλλάχθηκαν θερμοί εναγκαλισμοί και ειλικρινείς ευχές. Και όλοι, μετά, κατέληξαν σε μια ταβέρνα, στο Βωλάξ, για μια συνεστίαση δυνατής αδελφοσύνης, όπου κυριάρχησε το κέφι και το γέλιο, αφού μεταξύ όλων κυριαρχούσε η φιλική διάθεση και η αγάπη. Την άλλη μέρα, 23 Μαρτίου, στις 2.15 μ.μ., με το «Πηνελόπη», ο Αδελφός Λεονάρδος αναχώρησε για τον προορισμό του, μέσω Ραφήνας. Όπου και αν είσαι, Αδελφέ Λεονάρδε, σε συνοδεύουν οι ευχές των «Αλτριανών».

Νεολαία

v      Την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2003 στις 7 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο της Καθολικής Αρχιεπισκοπής ομιλία-συζήτηση με θέμα «η ταπεινότητα ως προϋπόθεση και δρόμος προς την ενότητα» από τον π. Θεόδωρο Κοντίδη, πρωθηγούμενο των πατέρων Ιησουϊτών στην Ελλάδα.

Η ομιλία αυτή ήταν διοργανωμένη στα πλαίσια της εβδομάδας για την ενότητα και όπως κάθε χρόνο την ευθύνη για την εκδήλωση είχε η Συντονιστική Επιτροπή της Καθολικής Νεολαίας Νάξου-Τήνου, σε συνεργασία με το τμήμα της ΕΚΝΕ Χώρας.

Ο διάλογος και η διάθεση χρόνου προς το συνομιλητή όχι μόνο για να του μιλήσεις, αλλά και για να τον ακούσεις αποτελούν σημαντικό βήμα επικοινωνίας. Η ταπεινότητα, η μη προβολή του εγώ αλλά του εμείς, οδηγούν προς την ενότητα.

Τα προβλήματα επικοινωνίας στην καθημερινή ζωή, στην εργασία, στο σχολείο στην οικογένεια και η αγωνία των γονιών που μεγάλωσαν με χριστιανικές αξίες, βιώματα και εμπειρίες, αλλά αδυνατούν να περάσουν τα ίδια μηνύματα στα παιδιά τους, λόγω του γρήγορου ρυθμού εξέλιξης της τεχνολογίας και της αλλαγής που συντελείται στα κοινωνικά δεδομένα ήταν ένα άλλο σημαντικό σημείο.

Σ’ αυτά αναφέρθηκε ο ομιλητής, ο οποίος απλά και κατανοητά άγγιξε το θέμα. Ακολούθησε συζήτηση και ο προβληματισμός των παρευρισκομένων ήταν έντονος.

Στην προσπάθειά μας να αναζητήσουμε την αιτία γιατί δεν ανταποκρίθηκαν όσοι είχαν προσκαλεστεί γραπτώς ανακαλύψαμε ότι οι προσκλήσεις αν και είχαν ταχυδρομηθεί εγκαίρως δεν έφτασαν στον προορισμό τους.

Ευχαριστούμε όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και ιδιαίτερα τον ομιλητή ο οποίος ήρθε από την Αθήνα για να πραγματοποιήσουμε αυτή την εκδήλωση.

v                              Aπό την Παρασκευή 21 μέχρι το μεσημέρι της Κυριακής 23 Μαρτίου 2003 πραγματοποιήθηκε στην Οινόη Αττικής στο κτίριο των π. Ιησουϊτών Πανελλήνιο σεμινάριο στελεχών με θέμα την εγκύκλιο του Αγίου Πατέρα «Στην αρχή της νέας χιλιετίας».

Στη συνάντηση αυτή είχαν προσκαλεστεί να λάβουν μέρος νέοι-στελέχη από όλες τις εκκλησιαστικές επαρχίες, ενώ την ευθύνη της διοργάνωσης είχε η Συνοδική Επιτροπή για την Ποιμαντική της Νεολαίας και συγκεκριμένα  ο π. Θεόδωρος Κοντίδης και η αδ. Αικατερίνη Μαϊδιώτου.

Οι περισσότεροι από τους 32 νέους ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής με πούλμαν προς την Οινόη, ενώ οι νέοι της Θεσσαλονίκης και κάποιοι ακόμα έφτασαν νωρίς το πρωί του Σαββάτου.  Μεγάλη ήταν η χαρά των 5 νέων που ξεκινήσαμε από Τήνο όταν συνειδητοποιήσαμε ότι στην παρέα μας προστέθηκαν 7 φοιτητές που κατάγονται από το νησί μας αλλά σπουδάζουν εκτός, και άλλοι Τηνιακοί που δε μένουν μόνιμα στο νησί. Μετά την άφιξή μας, την τακτοποίηση στους χώρους διαμονής και το βραδυνό φαγητό έγινε η απαραίτητη γνωριμία. Πλεονέκτημα ήταν ότι οι περισσότεροι είχαν ήδη συναντηθεί σε παρόμοιες συναντήσεις κατά το παρελθόν οπότε ήταν εύκολο το δέσιμο της παρέας. Σημαντικά συνέβαλε και το ζεστό τζάκι καθώς καθόλη τη διάρκεια της διαμονής μας το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα.

Νωρίς το πρωί του Σαββάτου αφού στην ομάδα προστέθηκαν και τα τελευταία μέλη της έγινε η έναρξη των εργασιών. Το θέμα που ήταν στο πρώτο μέρος «Γιατί υπάρχει το κακό, η αδικία στον κόσμο και κατά συνέπεια τι μπορώ να κάνω εγώ γι’ αυτό;» ενώ στο δεύτερο μέρος «ο Χριστός που αναστήθηκε νικά το κακό» μελετήθηκε όλη την ημέρα. Αρχικά με προσωπική μελέτη κειμένων από την Αγία Γραφή και από την Εγκύκλιο του Αγίου Πατέρα «στην αρχή της νέας χιλιετίας» και στη συνέχεια σε εργασία σε ομάδες. Η μελέτη ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση στην ολομέλεια των συμπερασμάτων, όπου καθεμία από τις 5 ομάδες παρουσίασε μέσα από ένα σχέδιο την εργασία της. Έννοιες όπως η κάθαρση της μνήμης, η συμφιλίωση αρχικά με τον εαυτό μου και στη συνέχεια με τους άλλους και με το Θεό, η προσωπική μεταστροφή, η αλλαγή δηλ. της προσωπικής μου ζωής ως δρόμος προς την αγιότητα συζητήθηκαν πολύ. Ο έντονος προβληματισμός όλων ήταν έκδηλος, καθώς και το ότι κάθε ομάδα είδε από πολλές και διαφορετικές πτυχές το θέμα. Η διάθεση για εργασία, συνεργασία, διάλογο και προσφορά οδήγησαν σ’ ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.

Η βραδυνή προσευχή του Σαββάτου ήταν πραγματικά μια επικοινωνία με το Θεό αφού όλοι είχαν κάτι να προτείνουν, κάτι να ψάλλουν, κάτι να διαβάσουν και να μοιραστούν με τους άλλους, απλά, αυθόρμητα, ειλικρινά. Κάποιοι έμειναν μέχρι τις 00.45 με την αδ. Αικατερίνη συνεχίζοντας αυτό το διάλογο.

Το βραδυνό γλέντι ήταν αναμενώμενο μετά από την τόσο καλή ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί. 

Το πρωί της Κυριακής τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσιο και στη συνέχεια έγινε ο απολογισμός της συνάντησης. Κοινό συμπέρασμα όλων ήταν ότι οι συμμετέχοντες είχαν συνειδητοποιήσει το λόγο της παρουσίας τους εκεί. Οι ομάδες δούλεψαν αρκετά και όλοι είχαν διάθεση να συμβάλλουν στην επιτυχία του σεμιναρίου τόσο με την προσωπική εργασία, με την προσφορά της καλής τους διάθεσης και του κεφιού όσο και με την ανταλλαγή απόψεων και προβληματισμού.

Τελειώνοντας θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τους πατέρες Ιησουϊτες για τη φιλοξενία, τον π Θεόδωρο και την αδ. Αικατερίνη για τη διοργάνωση του σεμιναρίου.

Κοινή διαπίστωση ήταν ότι τέτοιου είδους σεμινάρια πρέπει να επαναλαμβάνονται συχνά γιατί συμβάλλουν στη σύσφιξη των σχέσεων των νέων απ’ όλη την Ελλάδα πράγμα που το έχουμε ανάγκη για να εργαστούμε και να συνεργαστούμε καλύτερα στον δύσκολο αυτό τομέα. Ας ελπίσουμε ότι όλοι οι συμμετέχοντες από Αθήνα, Τήνο, Θεσσαλονίκη, Σύρο θα μπορέσουμε να κρατήσουμε την επικοινωνία και να ξαναβρεθούμε σύντομα σε παρόμοιες ή άλλες εκδηλώσεις.

Μετά την χαρούμενη επιστροφή με το πούλμαν μεγάλη ομάδα νέων πέρασε από την Εστία της Μιχαήλ Βόδα όπου ο π. Μιχάλης Ρούσσος, πάντα παρόν, φρόντισε με το δικό του γνωστό τρόπο τις ανάγκες της ομάδας.

Ευχαριστούμε όλους και σας περιμένουμε στην Τήνο σύντομα…

 

Ιωσήφ, Ελένη, Γιάννης, Ειρήνη,  Πέτρος


 

 

Β Ρ Υ Σ Ι: 3-4 Μαϊου 2003

 

Σάββατο 3 /5

 

- 20.00 Επίσημος Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ενοριακό Ναό Αγ. Μιχαήλ (Ταραμπάδος)

 

Κυριακή 4/5

 

- 9.00 Αρχή της λιτάνευσης της Σεπτής Εικόνας της Θεοτόκου από τον Ταραμπάδο προς το Βρυσί.

 

- 10.30 (περίπου) Αρχιερατική Θ. Συλλειτουργία και στη συνέχεια ευλογία των πάσης φύσεως οχημάτων στους χώρους του Προσκυνήματος

  

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ  ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ

 

Αθήνα,  25 Φεβρουαρίου 2003

 

Προς το Πλήρωμα της Καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος

 

Με το προσκυνηματικό ταξίδι του Αγίου Πατέρα, Πάπα Ιωάννη-Παύλου του Β' στις 4 και 5 Μαΐου του έτους 2001 στον Άρειο Πάγο της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε ένας ιστορικός και καθοριστικός σταθμός στη ζωή της τοπικής μας Εκκλησίας. Κατά την τέλεση του Μυστηρίου της Ευχαριστίας στο Ολυμπιακό Στάδιο, όπου προϊστατο ο Πρώτος Επίσκοπος της Εκκλησίας και συλλειτουργήσαμε οι Επίσκοποι σας, οι Ιερείς και οι Ιερομόναχοι, συμμετείχαν οι αφιερωμένοι στον Κύριο Μοναχοί και Μοναχές αλλά και ένα μεγάλο πλήθος πιστών «από κάθε φυλή, γλώσσα, λαό και έθνος» (Απ 5,9). Το Ιερό αυτό Συλλείτουργο φανέρωσε ένα Λαό ενωμένο σε Σώμα Χριστού, μία ζωντανή εικόνα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, τη νέα εικόνα της Καθολικής Εκκλησίας της Ελλάδος. Ζήσαμε στην πράξη τα λόγια της Γραφής: «δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος» (Γαλ. 3,28).

Από τώρα και στο εξής οφείλουμε, αυτή τη νέα εικόνα, να την έχουμε πάντα παρούσα στο νου μας, κάθε φορά που παίρνουμε μια ποιμαντική πρωτοβουλία, είτε αυτή αφορά τις τοπικές μας Εκκλησίες, είτε όλη την Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος.

Διαπιστώσαμε πως η Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος:

-Αποκτά συνεχώς νέες ποσοτικές, ποιοτικές, πολιτιστικές και πολυπολιτισμικές διαστάσεις.

-Αισθάνεται πιο ορατή την καθολικότητα της.

-Αποτελείται από ένα σεβαστό αριθμό μελών που βρίσκονται σε όλες σχεδόν τις πόλεις και την ύπαιθρο της Ελλάδος.

Χριστιανοί Καθολικοί, από όλα τα κράτη της Ευρώπης και από πολλά άλλα κράτη του κόσμου, από καιρό βρίσκονται στην Πατρίδα μας και εργάζονται στις διάφορες διπλωματικές Αποστολές και Υπηρεσίες καθώς και στις πολυεθνικές Εταιρείες. Άλλοι θα έλθουν σε λίγο, ιδιαίτερα τώρα που αυξάνονται τα κράτη της Ενωμένης Ευρώπης. Πολλοί άλλοι αδελφοί μας έχουν αναζητήσει στην πατρίδα μας μέρες καλύτερες. Ήλθαν εδώ άλλοι ως νόμιμοι μετανάστες και άλλοι ως λαθρομετανάστες ή πρόσφυγες, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.

Η παρουσία των πολυάριθμων ξενόγλωσσων καθολικών αδελφών στην Ελλάδα, είναι αληθινό δώρο του Θεού και ευκαιρία για να εκδηλώσουμε την αγάπη μας προς κάθε αδελφό στην πίστη. Αυτή την αγάπη στη συνέχεια και μαζί με όλους αυτούς τους νέους αδελφούς στην πίστη, πρέπει να την επεκτείνουμε και προς εκείνους που είτε ακόμη δεν βρίσκονται σε πλήρη ενότητα πίστεως μαζί μας είτε δεν γνωρίζουν ακόμη τον Μοναδικό Σωτήρα Χριστό.

Μπροστά στη νέα αυτή πραγματικότητα εμείς οι Επίσκοποι σας:

Αναλογιζόμαστε τις νέες ευθύνες που επωμίζεται η Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος και ζητούμε στο Πλήρωμα της να βοηθήσει με όλες τις δυνάμεις, ώστε να ανταποκριθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σ' αυτή τη νέα πραγματικότητα.

Όλες οι ποιμαντικές μας πρωτοβουλίες οφείλουν να διασφαλίζουν την ενότητα και την καθολικότητα της τοπικής μας Εκκλησίας, μέσα από μία πολυμορφία, που όχι μόνο δεν θα εμποδίζει αυτή την ενότητα αλλά και θα την εμπλουτίζει και θα την εξασφαλίζει, για να αποτελέσουμε όλοι μαζί μια ζωντανή Εκκλησία, την Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος. Ο Κύριος μας καλεί να αναγγείλουμε μέσα στο σύγχρονο κόσμο «τον Ιησού και την Ανάσταση» (Πράξ. 17,18).

Ζητούμε από τους Έλληνες καθολικούς:

-να υποδεχθούν, με πνεύμα Χριστού, όλους αυτούς τους νέους αδελφούς, -όλο αυτό το νέο λαό που «ο Κύριος πρόσθεσε στην Εκκλησία» μας (Πραξ. 2, 41), -ανεξαρτήτως από την προέλευση τους, τη γλώσσα τους, το χρώμα τους, την οικονομική τους κατάσταση και την κοινωνική τους θέση,

-να τους δεχθούν ως ισότιμα μέλη και να τους δώσουν δυνατότητες και ευκαιρίες να δραστηριοποιηθούν ενεργά μέσα στις τοπικές κοινότητες.

-να συμπαρασταθούν όλους αυτούς τους αδελφούς στην πίστη και να σεβαστούν τη διαφορετική τους κουλτούρα, τη νοοτροπία και τη γλώσσα, τα δικά τους ήθη και έθιμα.

Προσκαλούμε και τους ίδιους τους ξενόγλωσσους αδελφούς μας στην πίστη:

-να εμπιστευθούν απόλυτα την Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος και να δουν με καλή θέληση κάθε της πρωτοβουλία που ξεκινά από την μητρική της αγάπη και μοναδικό σκοπό έχει την πνευματική τους εξυπηρέτηση.

-να την αγαπήσουν όπως τους αγαπά.

-να την θεωρήσουν και δική τους και να αισθανθούν αδέλφια με όσες και όσους την αποτελούν.

Απευθυνόμαστε προς όλα τα μέλη της Εκκλησίας μας και ζητούμε τη συνεργασία όλων για μια ανανεωμένη ποιμαντική διακονία, βασισμένη στη νέα αυτή πραγματικότητα. Ο κάθε ένας και η κάθε μια από την θέση και την ευθύνη που τους έχει ανατεθεί από τον Κύριο μέσα στην Εκκλησία, ας συμβάλλουν, διαθέτοντας τα χαρίσματα τους, ώστε αυτή η νέα εικόνα της Εκκλησίας μας, να είναι η εικόνα του ενός Σώματος του Χριστού, της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας Του.

«Η χάρη του Κυρίου Ιησού να είναι μαζί σας. Στο όνομα του Ιησού Χριστού που μας ενώνει, η αγάπη μας είναι μαζί με όλους σας. Αμήν.» (πρβλ. 1 Κορ. 16, 24)

 

Οι Επίσκοποι σας

 

ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

 

Στις 15 Μαρτίου ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ έκανε αποδεκτή την παραίτηση λόγω ορίου ηλικίας του Σεβ/τάτου π. Αντωνίου Βαρθαλίτη, Αρχιεπισκόπου Κέρκυρας και Αποστολικού Βικαρίου της Θεσσαλονίκης, ο οποίος συμπλήρωσε 40 ολόκληρα χρόνια επισκοπικής διακονίας εκεί. Στον αρχιεπισκοπικό θρόνο Κερκύρας εξελέγη ο σ. π. Ιωάννης Σπιτέρης του τάγματος των ππ. Καππουκίνων, Κερκυραίος την καταγωγή. Ο νέος αρχιεπίσκοπος είναι ηλικίας 63 ετών και για πολλά χρόνια δίδασκε Θεολογία της Ανατολικής Εκκλησίας στο Πανεπιστήμιο που τάγματός του στη Ρώμη και συνέγραψε σημαντικά θεολογικά βιβλία και μελέτες. Η επισκοπική χειροτονία του θα γίνει στις 18 Μαϊου, στην Κέρκυρα.

Στον νέο Αρχιεπίσκοπο οι Καθολικοί της Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου και της Επισκοπής Χίου, εύχονται υγεία, δύναμη και κάθε καλό από την Πηγή παντός αγαθού, επ’ αγαθώ των τοπικών Εκκλησιών που θα ποιμάνει και εν γένει της Καθολικής Εκκλησίας στην Ελλάδα.

Εις πολλά και καρποφόρα έτη, Δέσποτα!


π. Αντώνιος Φόνσος

Ο Δρόμος του Σταυρού στις Ενορίες της Τήνου

Η τελετή του Δρόμου του Σταυρού, στη κλασική του μορφή, αναφέρεται σε 14 περιστατικά (οι «Στάσεις») που συνέβηκαν (ή που αναφέρει η παράδοση πως συνέβηκαν) κατά τη πορεία του Ιησού προς τον θάνατο.

Στο λειτουργικό τυπικό της Τήνου, φαίνεται ότι αυτή η “τελετή” προστέθηκε σχετικά πρόσφατα, δηλαδή στα μέσα του 19ου αιώνα, μάλλον από επιρροή της λατρευτικής ζωής των δυο μεγάλων αστικών κέντρων της Ανατολής, της Πόλης και της Σμύρνης, όπου ζούσε σχεδόν ο μισός πληθυσμός των «φραγκοτηνιακών» και απ’ όπου προμηθεύονταν τα θρησκευτικά βιβλία λαϊκής κατανάλωσης (τα περίφημα «φραγκοχιώτικα»). Ο «Δρόμος του Σταυρού» ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένος στη Δύση, ήδη από τον 13ο αιώνα. Ίσως να συνέβαλαν στη διάδοση της ευλάβειας αυτής στην Τήνο και οι μοναχοί του Αγίου Φραγκίσκου, καθώς και οι ππ. Ιησουίτες. Στη κλασική δομή αυτής της Ακολουθίας οι Τηνιακοί πρόσθεσαν και δικές τους προσευχές, καθώς και δικούς τους ύμνους. Έτσι στην αρχή της τελετής ψάλλεται ο εξής ύμνος προς τον Σταυρό : “Σταυρόν κι αγκάθια / Εγώ λογιάζω / κι αναστενάζω / με την καρδιά. Όσο σε βλέπω / Εσέ Θεέ μου / Εσε Χριστέ μου / εις τα καρφιά. Αλλί, τις ήτο / ο σκληρός δήμιος / ο σκληρός άτιμος / του πάθους σου”.

Επίσης στην αρχή κάθε “στάσης” ψέλνονται δύο στιχάκια από ένα ψάλτη. Οι ομοιοκατάληκτοι αυτοί στίχοι περιγράφουν το γεγονός και το δεύτερο είναι το ηθικό δίδαγμα αυτού του γεγονότος. Έτσι π.χ. στη πρώτη στάση ψέλνεται: “Πιλάτε σκληρό Έπαρχε / όστις τολμάς και κρίνεις / τον Βασιλέα άπιστε / κι απόφαση του δίδεις. Το κρίμα μου είναι αφορμή / και το Χριστό ματώνει / πληγώνει όλο το κορμί / κι αγκαθοστεφανώνει”.

Αυτή η Ακολουθία τελούταν μετά από ειδική άδεια του επιχώριου επισκόπου και για να αποκτήσουν οι πιστοί τα “Συγχωρήματα” (Λυσίποινα), έπρεπε να υπάρχει η άδεια από τη Ρώμη. Τον «Δρόμο του Σταυρού» τον τελούσαν στους «ευχαριστιακούς ναούς» κάθε περιοχής (πρωτεύουσες Εκκλησίες) κάθε μήνα, μία φορά και πάντα Κυριακή. Την περίοδο της Τεσσαρακοστής τον τελούσαν κάθε Κυριακή το απόγευμα.

Από τον Ενοριακό Κώδικα του Αγίου Ζαχαρία γνωρίζουμε ότι στη Καλλονή (Κελλιά) άρχισε αυτή η ενοριακή ευλάβεια του Δρόμου του Σταυρού στις 9 Φεβρουαρίου 1845, 1η Κυριακή της Τεσσαρακοστής. Πράγματι, στις σελίδες όπου καταγράφονται “Οι αναμνήσεις”, διαβάζουμε:

“Το έτος 1845, στις 9 Φεβρουαρίου, 1η Κυρ. της Τεσσαρ. Ο Αιδ/τος Δον Νικόλας Περπινιάς εγκαινίασε το δρόμο του Σταυρού στην Εκκλησία του Αγ. Ζαχαρία των Κελλιών σύμφωνα με το δικαίωμα που του παραχωρήθηκε από τον Άκρο Αρχιερέα Πάπα Γρηγόριο 16ο, και με την άδεια του Σεβ/του Φραγκίσκου Ζαλώνη επίσκοπου Τήνου”. Το επίσημο έγγραφο της Ρώμης φυλασσόταν στο Αρχείο της Ξινάρας. Και συνεχίζει: «Ο επίσκοπος Φραγκίσκος Ζαλώνης καθόρισε όπως η τελετή του Δρόμου του Σταυρού να γίνεται κάθε δεύτερη Κυριακή του μήνα, με κήρυγμα, έκθεση του Αγιότατου Μυστηρίου, και ευλογία. Αποφασίσθηκε να αρχίσει αυτή η τελετή τη δεύτερη Κυριακή του Φεβρουαρίου, δηλ. 9 του 1844. Η συρροή του κόσμου ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Υπολογίζεται ότι έλαβαν μέρος πάνω από 1500 άτομα,  από διάφορα χωριά. Οι εξομολογήσεις και οι κοινωνίες, μόνο στα Κελλιά ήταν πάνω από 170. Παραβρέθηκαν αρκετοί ιερείς. Αυτή η ευλάβεια άρχισε με μεγάλο ζήλο, και ευσέβεια. Ο Θεός να κάμει, να είναι για πάντα έτσι.

Τήνος Κελλιά 10 Φεβρουαρίου 1845

Ματθαίος Λεβαντίνος Ιερέας, Καπελάνος Κελιών”.

Αυτής της ίδιας εποχής είναι και οι 14 εικόνες που παριστάνουν τη πορεία του Ιησού προς το Θάνατό Του (από την «Καταδίκη από το Πιλάτο» μέχρι τη «Ταφή» του), ζωγραφισμένες σε μουσαμά και οι οποίες τότε τοποθετήθηκαν στον ναό.

Στον Ενοριακό Κώδικα του Αγ. Ζαχαρία κατέγραψαν και τις τελετές που έγιναν για να γιορτάσουν την εκατονταετηρίδα του γεγονότος: «8 Ιουλίου 1945, δεύτερη Κυριακή του μηνός, τελέσθηκε η εκατονταετηρίδα της σύστασης της τελετής του δρόμου του Σταυρού... Εκλήθησαν 5 ιερείς ίνα παραστούν εις την τελετήν ήτοι: Δον Ματθαίος Φιλιππούσης αρχ/κος επίτροπος, Δον Στέφανος Αρμακόλας εφημέριος Αγάπης, Δον Θωμάς Αρμάος εφημ. Αιτοφωλιάς, δύο Πατέρες Ιησουΐτες, Π. Ρηγούτσος και Π. Περρής και Δον Φραγκίσκος Καντζιλιέρης, Εφημέριος Κάμπου”. Γι’ αυτή την περίπτωση, ο εφημέριος του 1945, ο Δον Ιάκωβος Μπουσσοτίλ,  σημείωνε: «Ο περιγράφων τότε Εφημέριος Δον Ματθαίος Λεβαντίνος έχει την καταγωγήν του εκ του χωρίου Κουμάρου. Ο εν λόγω εφημέριος ήτο αδελφός της γιαγιάς μου Ειρήνης Ιακ. Βιδάλη το γένος Λεβαντίνου εκ Κουμάρου, δηλαδή θείος της μητρός μου Μαρίας. Σύμπτωσις όθεν ευτυχής οπότε κατά την εορτή της να παρεβρεθώ εγώ ως εφημέριος, ο μικρός του ανεψιός”.

Όπως προανέφερα, την πρώτη φορά που τελέστηκε η συγκεκριμένη Ακολουθία στα Κελιά, παραβρέθηκαν περισσότερα από 1500 άτομα. Όπως φαίνεται από την απογραφή των ενοριτών αυτής της εποχής, θα πρέπει να παρευρέθηκαν και πολλά άτομα από άλλες ενορίες (εκτός από τα Κάτω Μέρη). Ενδεικτικά αναφέρω τις απογραφές όπως είναι καταγραμμένες στον Ενοριακό Κώδικα και από άλλες πηγές:

1835  Κελλιά: 541 άτομα, Αετοφωλιά: 171, Κάτω Κλείσμα: 107, Καρκάδος: 179.

1840  Κελλιά: 356 άτομα, Αετοφωλιά: 151, Κάτω Κλείσμα: 150, Καρκάδος: 125.  

Στις 13 Μαρτίου 1844 μετρήθηκαν τα άτομα των Κελιών και βρέθηκαν στην Τήνο: οικογένειες 85, άτομα παρόντα 303, άτομα που απουσιάζουν σε διάφορα κράτη: 703!

Το 1845 μετρήθηκαν οι παρόντες και οι απόντες, αλλά που είχαν το δικαίωμα του χωριανού γιατί κατείχαν εκεί περιουσιακά στοιχεία, και βρέθηκαν 389.

Δον Νικόλας Περπινιάν, καπελάνος.

Στις 27 Οκτωβρίου 1846, μετά από εντολή του Επισκόπου, έγινε ακριβέστατη απογραφή του πληθυσμού του χωριού των Κελιών και η δημογραφική κατάσταση ήταν η εξής:  Άνδρες 235, Γυναίκες 226, Κοινωνίας 353, Μη κοινωνίας 108, Παρόντες 290, Απόντες 171. ΣΥΝΟΛΟ 461.

Δον Νικόλας Περπινιάν,  καπελάνος.

 Και δυο, ακόμα, συμπληρωματικές πληροφορίες:

  1. Το Σάββατο πριν την 5η Κυριακή της Σαρακοστής , «την Κυριακή του Πάθους», οι Καθολικοί Τηνιακοί την ονόμαζαν του "Φτωχού Λαζάρου", από μια αρχαία μνήμη, κατά την οποία εκείνη η μέρα ήταν αφιερωμένη στους φτωχούς. Γι’ αυτό έκαναν κρίθινες «κουλούρες» και επάνω έβαζαν «στραγάλια» που συμβόλιζαν τις πληγές του Λαζάρου που έγλυφαν τα σκυλιά!
  2. Ο Δον Νικόλας Περπινιάν, εφημέριος Κελιών που κατέγραψε τις παραπάνω δημογραφικές πληροφορίες, είναι ο γνωστός, πλέον, «αρχαίος» ποιητής της Τήνου, η ζωή και τα έργα του οποίου καταγράφτηκαν στον 4ο τόμο των «Τηνιακών Αναλέκτων», σσ. 307-334. Ο Δ. Ν. Π. εκτός από εφημέριος στα Κελιά ήταν και δάσκαλος στο σχολείο που συντηρούσε εκεί η Επισκοπή της Τήνου, πριν δημιουργηθούν τα κρατικά.

 

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.