Σκέψεις περιμένοντας...

Σκέψεις περιμένοντας το πρώτο μπαμ του πολέμου και ενώ οι επιχειρηματίες βιάζονται, βλέποντας τους δείκτες των χρηματιστηρίων να πέφτουν εξαιτίας της αναμονής και θέλουν να επιστρέψουν σύντομα και πάλι στα παλιά γνώριμα επίπεδα της ανάπτυξης, με φτηνό πετρέλαιο. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει σημασία ποιος θα διαχειρίζεται τις πετρελαιοπηγές του Ιράκ, φτάνει να ανοίξουν και πάλι οι φτηνές κάνουλες του μαύρου χρυσού. Ας είναι οι Αμερικάνοι αντί για τους Γάλλους ή όποιους άλλους...

Λίγοι ποια θα νοιάζονται για τις χιλιάδες σκοτωμένους, φταίχτες και αθώους, αλλά κυρίως αθώους, που θα σαπίζουν πάνω από την άμμο και το χώμα του Ιράκ και που θα έπρεπε να είναι οι νόμιμοι κάτοχοι αυτού του θησαυρού, για να μπορέσουν να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους κάτω από ανθρώπινες συνθήκες, με τρόφιμα και φάρμακα και ό,τι άλλο χρειάζονται για να είναι αυτάρκεις στην νόμιμη ευτυχία που δικαιούνται. Κανένας δε θα νοιάζεται για τη βαρβαρότητα που εισήλθε και πάλι μεγαλοπρεπώς στην ανθρωπότητα. Έτσι κι αλλιώς και ο πόλεμος θα είναι ένα επιπλέον «ριάλιτυ σώου», πιο συναρπαστικού από τα άλλα, αφού θα είναι και πιο φαντασμαγορικό: μεγάλες υψηλές φωτιές που θα τις τρέφουν τα πτώματα των αθώων.

Και τι μπορεί να κάμει κανείς μπροστά στον νέο βαρβαρισμό που γεννιέται; Πόσοι πρέπει να κατέβουν στους δρόμους και να διαδηλώσουν με πολύχρωμες σημαίες, προκειμένου να μπορέσουν να αποκτήσουν την ευαισθησία που στερούνταν από πάντα οι ισχυροί αυτού του κόσμου, όπου κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας; Ποιος μπορεί να μας γλιτώσει από τη νέα «τάξη» της κυρίαρχης οικονομίας, στην οποία τα πάντα έχουν μια τιμή; Ποιος θα μας γλιτώσει από τον νέο Μολώχ, που λέγεται «οικονομία»;

Μέσα στον ορυμαγδό της νέας καταιγίδας, η διαβεβαίωση του Ιησού παραμένει πάντα επίκαιρη: «ουκ επ’ άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος». Και το επαναλαμβάνει σήμερα ο πάπας Ιωάννης-Παύλος Β’: «Υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να δίνεις, παρά στο να παίρνεις» (βλ. Μήνυμα για τη Σαρακοστή του 2003, σ. 8-10).

Οι πειρασμοί του Σατανά προς τον Ιησού παραμένουν επίκαιροι και μεγιστοποιούνται στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.   



Γράμματα του Αρχιεπισκόπου

 

Έντονη αλληλογραφική δραστηριότητα αυτή την περίοδο από την Αρχιεπισκοπή. Τα διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας ανάγκασαν τον Αρχιεπίσκοπό μας να στείλει ορισμένες επιστολές σε αρμοδίους και επισήμους. Από τη μια πλευρά ο πόλεμος, από την άλλη οι καταστροφές από τις πρωτοφανείς βροχοπτώσεις στα νησιά των Κυκλάδων. Χάριν της ιστορίας δημοσιεύουμε μερικές απ’ αυτές τις επιστολές.  

Τήνος 20/2/2003

 

Προς

την αξιότιμη κυρία Μάρθα  Σημαντώνη

Γενική Γραμματέα της Περιφερείας Νοτίου Αιγαίου

ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ

 

Αξιότιμη Κυρία Γενική,

Ο Ιερός Κλήρος της Καθολικής Εκκλησίας Νάξου-Τήνου ’νδρου και Μυκόνου, συμμετέχει στην αγωνία και τη θλίψη όσων επλήγησαν τον τελευταίο καιρό από τις ζημιές που προκλήθηκαν από τις μεγάλες βροχοπτώσεις σε όλη τη χώρα μας.

Επειδή γνωρίζουμε από πολύ κοντά τις προβληματικές καταστάσεις που δημιουργήθηκαν στα νησιά των Κυκλάδων, τα οποία και πολύ ορθά κηρύχτηκαν από τις αρμόδιες κρατικές Υπηρεσίες σε έκτακτη ανάγκη:

Σας παρακαλούμε να ακούσετε με ιδιαίτερη προσοχή και ευαισθησία τα σχετικά αιτήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου Βαθμού για την αποκατάσταση των ζημιών.

Σας παρακαλούμε να ζητήσετε από την Κυβέρνηση την απαραίτητη υλική βοήθεια ώστε το συντομότερο δυνατόν να αποκατασταθούν οι ζημιές που προκλήθηκαν σε αγρότες και επιχειρηματίες, αλλά και στο όμορφο Κυκλαδίτικο περιβάλλον.  

Ευχής έργου θα ήταν, να αποκατασταθούν οι ζημιές αυτές πριν από την νέα τουριστική περίοδο, ώστε οι νησιώτες μας να μη στερηθούν των αγαθών που τους προσφέρει ο τουρισμός κατά τους λίγους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι σε όλους γνωστό πως τα Κυκλαδονήσια μικρά και μεγάλο αποτελούν τόπο έλξης χιλιάδων παραθεριστών και τουριστών από το εσωτερικό και το εξωτερικό. Ο τουρισμός είναι η « βιομηχανία» από την οποία ζουν πολλές οικογένειες.

Βέβαιοι ότι θα δείξετε την ευαισθησία η οποία σας διακρίνει για τον τόπο που τόσο αγαπάτε, σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε καλή δύναμη στο δύσκολο έργο σας.

Με εκτίμηση

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-’νδρου-Μυκόνου

 

Σημ. Η κ. Γ. Γραμματέας απάντησε αμέσως στον Αρχιεπίσκοπο, διαβεβαιώνοντάς τον για τις άμεσες πρώτες ενέργειες που έγιναν, προκειμένου να δρομολογηθεί η άμεση αποκατάσταση των ζημιών, όπως και γίνεται. Αλληλογραφία αντάλλαξε ο Αρχιεπίσκοπος και με τους κ. κ. δημάρχους των νησιών μας.

* * *

Τήνος, 12 Φεβρουαρίου 2003

Προς τους αξιότιμους Προέδρους

των ΗΠΑ κ. G.Bush και του Ιρακ κ. S. Houssein,

Τις μέρες αυτές όλοι οι άνθρωποι της γης μιλάνε για σας και δεν σας επαινούν. Σας θεωρούν εχθρούς της ανθρωπότητας.

Οι υπεύθυνοι των Θρησκειών, οι υπεύθυνοι των κρατών, οι πολιτικοί, οι επιστήμονες, οι απλοί άνθρωποι, οι πλούσιοι και οι φτωχοί, όλοι εκείνοι που εργάζονται για το καλό του ανθρώπου και για την ευτυχία του, έχουν στραμμένο το βλέμμα τους πάνω σας και αγωνιούν. Ξέρουν πως εσείς τις μέρες αυτές βρίσκεστε σε δύσκολη θέση. Θέλουν να σας βοηθήσουν, για να μην πάρετε κάποια απόφαση που θα έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο τόσων αθώων ανθρώπων, τη δυστυχία τόσων άλλων.

Εσείς κύριε Μπους ζητάτε από το Θεό να σας βοηθήσει να νικήσετε, το ίδιο ζητάτε και εσείς κύριε Χουσεϊν. Ίσως δεν το ξέρετε αλλά το ζητάτε από τον ίδιο Θεό, γιατί ένας μόνο Θεός υπάρχει. Ο Θεός που είναι Αγάπη. Όμως  ο πόλεμος είναι καρπός του μίσους. Με τον πόλεμο και οι δύο θα προσβάλλετε το Θεό, δεν θα τον δοξάστε, αφού θα σκοτωθούν τόσα αθώα πλάσματα του.

Ζητώ από το Θεό που είναι ο ίδιος ο Θεός στον οποίο προσεύχεστε και εσείς κύριε Μπους και εσείς κύριε Χουσεϊν, να σας φωτίσει και να μην προχωρήσετε σε πόλεμο γιατί ο πόλεμος δεν λύνει προβλήματα αλλά δημιουργεί περισσότερα και για τους νικητές και για τους ηττημένους.

Σας παρακαλώ και τους δύο,  αλλάξτε γνώμη. Ακούστε τους συνετούς Αρχηγούς όσων κρατών σας ζητούν να κάνετε διαπραγματεύσεις για να βρεθεί μία ειρηνική λύση που θα σώσει την ανθρωπότητα από ένα καινούριο δράμα.

Μην κάνετε πόλεμο. Κάνετε κάτι άλλο που θα σας ευγνωμονεί ολόκληρη η ανθρωπότητα. Εσείς κύριε Μπους, μη  διατάξετε την έναρξη του πολέμου αλλά διαθέστε το ένα δέκατο των προβλεπομένων εξόδων του πολέμου για τους φτωχούς της γης. Εσείς κύριε Χουσεϊν πείτε όλη την αλήθεια για το αν ετοιμάζετε όπλα μαζικής καταστροφής σ’ αυτούς που σας το ζητούν και διαθέσετε το ένα δέκατο της παραγωγής του πετρελαίου σας για την ανακούφιση των πολλών φτωχών της Χώρας σας.

Τότε θα είστε αληθινοί ευεργέτες  της ανθρωπότητας.

Η ανθρωπότητα αγωνιά και περιμένει.

 

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος

 

Σημ. Απάντηση δεν ελήφθη...

* * *

 Νάξος,  3 Μαρτίου 2003

Προς τον Διευθυντή

Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων

του Υπουργείου Πολιτισμού

 

Αξιότιμε κύριε Κακούρη,

Στις 3 Μαρτίου 2003, ημέρα Δευτέρα, συνεδρίασε το Ενοριακό Συμβούλιο της Ενοριακού Μητροπολιτικού Ναού της Υπαπαντής του Κυρίου στη Νάξο, υπό την Προεδρία του Πανοσιολογιοτάτου π. Εμμανουήλ Ρεμούνδου και τη δική μου παρουσία. Για δεύτερη φορά μελέτησε την ευγενική πρόταση δανεισμού της ιστορικής Εικόνας της Παναγίας της Ελεούσας στο Metropolitan Museum  της Νέας Υόρκης για τη συγκεκριμένη περίοδο και το συγκεκριμένο σκοπό που αναφέρετε στην επιστολή σας με ημερομηνία  22/10/2002.

Το Ενοριακό Συμβούλιο, ενώ επιθυμεί να βοηθήσει στην επιτυχία της παραπάνω εκθέσεως, συμβάλλοντας και στην ευρύτερη συμμετοχή της Πατρίδας μας στην έκθεση αυτή,

1.- σκέπτεται ταυτόχρονα την ανασφάλεια που υπάρχει αυτή τη στιγμή στις Ηνωμένες Πολιτείες και η οποία φαίνεται να γίνει ακόμη πιο μεγάλη  στο άμεσο μέλλον, εξ αιτίας των πολεμικών σχεδίων  του Προέδρου Μπους.

2.- επιθυμεί να διαμαρτυρηθεί, με το δικό του τρόπο, ενάντια σ’ αυτά τα ολέθρια σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών που στρέφονται κατά του πολύτιμου αγαθού της ειρήνης,

γι’ αυτό αρνείται να δανείσει την Εικόνα της Παναγίας Ελεούσας εις το Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης.

Την απόφαση αυτή τη δέχομαι και την επικυρώνω, λόγω της σοβαρής αιτιολογίας στην οποία στηρίχθηκε.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την πρόσκλησή σας και σας παρακαλούμε να δείξετε όσο το δυνατό μεγαλύτερη κατανόηση στην άρνηση του Ενοριακού Συμβουλίου του Ενοριακού Μητροπολιτικού μας Ναού της Υπαπαντής του Κυρίου στη Νάξο.

Με την ευκαιρία αυτής της επιστολής μου, σας παρακαλώ να βοηθήσετε, να μη καθυστερεί η έγκριση της άδειας για στεγανοποίηση του Μητροπολιτικού μας Ναού στην Νάξο, η οποία έχει υποβληθεί από τον Ιούνιο του 2002. Επιθυμούμε οι εργασίες να έχουν ολοκληρωθεί πριν την έναρξη της καλοκαιρινής περιόδου κατά την οποία επισκέπτονται το Ναό δεκάδες χιλιάδες ευλαβών και απλών επισκεπτών.

Με πολλή εκτίμηση προς το πρόσωπό σας και το πολύτιμο έργο που επιτελείτε, διατελώ με πολλή εν Χριστώ αγάπη,

 

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος

 

* * *

Τήνος 8/3/2003

Προς τον αξιότιμο Κο Αλέξανδρο Αλαβάνο

Ευρωβουλευτή - ΑΘΗΝΑ

 

Αξιότιμε κύριε Αλαβάνο,

Με πολλή χαρά πληροφορήθηκα ότι με δική σας πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου 2003, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συζήτηση με θέμα: Η ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και η κρίση στο Ιράκ.

Η πρωτοβουλία σας αυτή σας τιμά, τιμά την Ελλάδα, τιμά την Τήνο, τιμά όσους είναι πεπεισμένοι πως αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες συμβάλλουν στην κατανόηση και τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων θρησκειών, ώστε να μπορούν με πειστικότητα να μιλούν για την ειρήνη, την αγάπη, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, την αδελφοσύνη.

 Όλοι γνωρίζουμε πως στις μέρες μας η ειρήνη κινδυνεύει και τα σύννεφα του πολέμου αρχίζουν να πυκνώνουν.

Όλες οι Θρησκείες αλλά πάνω από όλες η Θρησκεία της Αγάπης που γεννήθηκε στη γη με το μήνυμα της ειρήνης στους ανθρώπους ευδοκίας, οφείλει να πρωτοστατεί σ’ αυτού τους είδους τις πρωτοβουλίες όχι μόνο για την αποφυγή του πολέμου αλλά και για την επικράτηση της ειρήνης. Πιστεύω πως γνωρίζετε πολύ καλά τις προσπάθειες που καταβάλλονται από την Καθολική Εκκλησία και τον ίδιο τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β΄.

Ένα μικρό δείγμα της πρόθεσης της Καθολικής Εκκλησίας Νάξου-Τήνου-’νδρου–Μυκόνου να συμβάλλει, με τις λίγες της δυνάμεις, στην παγκόσμια ειρήνη είναι:

 1.- η κοινή επιστολή που στείλαμε στον κύριο Μπούς και στον κο Χουσεϊν. Με την επιστολή αυτή προτείνουμε να αποφύγουν τον πόλεμο και να διαθέσουν ένα μέρος από τα έξοδα του πολέμου για τους φτωχούς της γης.

 2.- η άρνησή μας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, να συμμετέχουμε, παρόλο που μας έγινε θερμή πρόταση, στην έκθεση ιερών κειμηλίων του 14 και 15 αιώνα, που διοργανώνει το Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης. Αντίγραφα των επιστολών αυτών σας αποστέλλουμε για την ενημέρωσή σας.

Και πάλι σας συγχαίρω θερμά για την όμορφη πρωτοβουλία σας και εύχομαι και σε πολλές άλλες.

Με πολλή εκτίμηση

 

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος


 


Χώρα

v      Κάθε Τρίτη συνεχίζονται οι «πρόβες» της Χορωδίας με την φροντίδα και διεύθυνση του π. Σεβαστιανού Φρέρη.

v      Στις 11 Φεβρ. «Παγκόσμια Ημέρα των Ασθενών» μεταφέρθηκαν στο Βρυσί ασθενείς και ηλικιωμένοι της ενορίας, για τη Θ.Λειτουργία, με την φροντίδα της ΚΑΡΙΤΑΣ της ενορίας.

v      Στις 16 Φεβρ. στο τέλος-της Θ. Λειτουργίας, ο Ταμίας του ενοριακού Συμβουλίου ανακοίνωσε στους ενορίτες τον οικονομικό απολογισμό του έτους 2002.

v      Στις 2 Μαρτίου στο Πνευματικό Κέντρο της Αρχ/σκοπής, στον Αγ. Αντώνιο, έγινε ωραία αποκριάτικη γιορτή για τα παιδιά της ενορίας, που διοργάνωσε ο π. Ριχάρδος.

v      Στις 6 Μαρτίου συνεδρίασε το Ποιμαντικό και Ενοριακό Συμβούλιο για τον προγραμματισμό των Ακολουθιών της Αγ. Τεσσαρακοστής και της περιοδείας της «Παναγίας Επισκέπτριας» σε όλες τις οικογένειες, με σκοπό την σταυροφορία προσευχών για την ειρήνη.

v     Στις 12 Μαρτίου, αρχή της Τεσσαρακοστής, στο τέλος της Θ. Λειτουρ­γίας, όλη η ενορία υποδεχτήκαμε επίσημα το άγαλμα της «Παναγίας Ε­πισκέπτριας» που έφθασε από την Αετοφωλιά. Μετά από σύντομη τελε­τή και οδηγίες του εφημερίου, άρχισε η « επίσκεψη» της Παναγίας στις οικογένειες, από το Κέντρο της Πόλης.

Μύκονος

v      Με την παρουσία των 5 Αδελφών της «Αποστολής της Αγάπης» (Αδ. της Αγ. Τερέζας της Καλκούτας) που ολο ένα μήνα τώρα συνεχίζουν την Κατήχηση σε 110 περίπου Αλβανούς καθολικούς, η Θ. Λειτουργία τελεί­ται δύο φορές την Εβδομάδα.

v      -Στις 2 Φεβρ. το απόγευμα τελέσθηκε η Θ. Λειτουργία της Υπαπαντής του Κυ­
ρίου με την ευλογία των κεριών και την ευλογία του Αγ. Βλασίου. Ο ενοριακός
ναός της Παναγίας του Ροδαρίου ήταν κατάμεστος.

Κώμη

v      Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 17 Ιανουαρίου προς τιμή του Αγίου Αντωνίου στο Εξωκλήσι της Αγίας Λουκίας

v      Στις 24 Ιανουαρίου τελέστηκε Ακολουθία Προσευχής για την Ένωση των Χριστιανών.

v      Απεβίωσε και κηδεύτηκε στις 21 Φεβρουαρίου η Ρόζα Φωσκόλου και στις 5 Μαρτίου η Σταματική Ρουγγέρη. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυσή τους.

Μοναστήρια

Ξεκίνησαν οι εργασίες για την ριζική ανακαίνιση του Εσωτερικού του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωσήφ. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισης του Εξωτερικού του Ναού και του Παρεκκλησίου του Κοιμητηρίου το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Προσκυνήματος αποφάσισε να ανακαινιστεί και το Εσωτερικό του Ναού. Ευχαριστούμε όσους μας βοηθούν στις εργασίες αυτές.

Αγάπη

v      Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 17 Ιανουαρίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου, στις 24 Φεβρουαρίου στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Πολυκάρπου και στις 13 Μαρτίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Νικηφόρου.

v      Απεβίωσε και κηδεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου η Μαργαρίτα Αρμακόλλα. Προσευχό-μαστε για την αιώνια ανάπαυσή της ψυχής της.

Βρυσί

v      Την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου με την ευκαιρία της Μνήμης των Εμφανίσεων της Παναγίας στη Λούρδη - Παγκόσμια Ημέρα των Ασθενών- τελέστηκε Αρχιερατική Θ. Λειτουργία με τη συμμετοχή των Ασθενών της Τοπικής μας Εκκλησίας.

v      Την Δευτέρα 10 Μαρτίου τελέστηκε το πρωί Θ. Λειτουργία και στη συνέχεια οι χώροι του Προσκυνήματος παρέμειναν ανοιχτοί για να υποδεχτούν όσους θέλησαν να περάσουν την ημέρα τους στο χώρο αυτό. Το μεσημέρι γευμάτισαν όλοι μαζί στον μεγάλο ξενώνα καθώς και στους έξω χώρους. Μετά το πέταγμα των χαρταετών και αργά το απόγευμα αναχώρησαν όλοι με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Κατηχητικό

Το Σάββατο 8 Μαρτίου επισκέφτηκαν το Κατηχητικό Κέντρο Λουτρών οι Αδελφοί Μαριανοί Ιγνάτιος Καπετάνιος και Ματθαίος Λεβαντίνος που ήρθαν από την Αθήνα για να εμψυχώσουν την ημέρα της Κατήχησης. Συγκεντρώθηκαν τα παιδιά και από τα τρία Κατηχητικά Κέντρα της Τοπικής μας Εκκλησίας –Λουτρών, Στενής και Χώρας. Στην αρχή της συνάντησης προβλήθηκε σε όλα τα παιδιά μία σειρά από διαφάνειες με θέμα τα μοναχικά τάγματα της Εκκλησίας μας. Στη συνέχεια χωρίστηκαν τα παιδιά σε τρεις ομάδες όπου έγινε συζήτηση πάνω στο θέμα της προβολής. Ακολούθησε πλούσιο κέρασμα από τους Αδελφούς και μετά το παιχνίδι όλοι μαζί στο Παρεκκλήσιο ολοκληρώσαμε την ημέρα αυτή με μία Ακολουθία προς τιμή της Παναγίας.

Καρδιανή

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου ο Ζαχαρίας Δελλατόλας και κηδεύτηκε την επομένη από την ενορία μας. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του!

Στενή

Την Πέμπτη 13 Μαρτίου έλαβε το Μυστήριο του Βαπτίσματος ο Αντώνιος Αλβέρτης του Κωνσταντίνου και της Κατερίνας Μωραϊτη. Συγχαίρουμε τους γονείς και τους ευχόμαστε να δουν το παιδί τους ένα καλό χριστιανό!

Ποταμιά

Την νύχτα 25 προς 26 Φεβρουαρίου βρήκε τραγικό θάνατο από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο σπίτι της η Δομινίκη Λειβαδάρη, σε ηλικία 80 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της!

Σκαλάδος

Λίγο περισσότερο από ένα μήνα η γιαγιά Μιρκέτα παρέμεινε στη γη μετά την αναχώρηση του αγαπημένου της συζύγου. Στο προηγούμενο φύλλο των ΤΜ αναγγέλλαμε την αναχώρηση για την ουράνια Πατρίδα του αείμνηστου μπάρμπα Μάρκου Φόνσου. Η αγαπημένη του συμβία, η γιαγιά Μιρκέτα, δεν άντεξε το χωρισμό και, αγαπημένο ζευγάρι, όπως είχαν ζήσει πάνω στη γη, βιάστηκε να πάει να τον βρει. Στις 28 Ιανουαρίου έφυγε από τη γη, στην Αθήνα, για να τον συναντήσει στον ουρανό. Την επομένη, ημέρα της ταφής της στην Αθήνα, στο Σκαλάδο τελέσαμε τη θεία Λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχής της.

Λουτρά

v      Με την αρμόζουσα μεγαλοπρέπεια και όχι με λιγότερη συμμετοχή πιστών, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, τιμήσαμε κι εφέτος τον άγιο Βλάσιο, στο μικρό παρεκκλήσιο που το χωριό μας του έχει αφιερώσει. Τελέστηκε από τον εφημέριο η θεία Λειτουργία στις 5 το απόγευμα. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας δόθηκε επίσης η ευλογία του λαιμού, σύμφωνα με το τυπικό της ημέρας. Πρωτοστάτησε, όπως ήταν φυσικό, η οικογένεια Λεβαντίνου. Η κ. Ελένη φρόντισε για την καθαριότητα του ναϊδρίου, ενώ ο υιός Βλάσης, με το καλό του χαμόγελο και την κοινωνική του ευπρέπεια που τον διακρίνει, δέχθηκε τις ευχές μας για την ονομαστική του εορτή. Και βέβαια δεν έλειψε το καθιερωμένο κέρασμα, το οποίο έγινε στον οίκο του πατρός Ντόντου.

v      Και πάλι με το τηλέφωνο, πληροφορηθήκαμε το θάνατο της σεβαστής οικοδέσποινας Ανδριάνας Δελλατόλα. Σε ηλικία 92 ετών, πλήρης ημερών, έφυγε για την ουράνια πατρίδα, αφού πρώτα ο Κύριος θέλησε να την δοκιμάσει εδώ στη γη. Ευσεβής γυναίκα, χήρα για πολλά χρόνια, έζησε με υπομονή τη μοναξιά που της επέβαλλε ο Κύριος με το θάνατο του συζύγου της. Αποτραβηγμένη στο ησυχαστήριο του «Καλού Σαμαρείτη», στην Πεύκη, πέρασε εκεί τα τελευταία της χρόνια προσευχόμενη για τα παιδιά της (που αγαπούσε και που την αγαπούσαν) και για τον κόσμο ολόκληρο. Στα Λουτρά, μαζί με τον αδελφό της Παύλο και τα ανίψια της, τελέσαμε τη θεία Λειτουργία για την ανάπαυση της ψυχή της, την Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου. 

Κουμάρος

Ασφαλώς θρηνήσαμε για το χαμό του παλιού μας εφημερίου, του αγαπητού σε όλους π. Μάρκου Μακρυωνίτη. Όμως ήδη έχουμε πάρει τη βολή με τον νέο εφημέριο, το π. Σεβαστιανό Φρέρη. Ως καλός ποιμένας, κι αυτός, άρχισε από την καταμέτρηση των πιστών του. Μας μέτρησε και μας βρήκε 23!

’νδρος

Ο εφημέριος π. Μάρκος Φώσκολος επισκέφτηκε την ενορία του Αγ. Ανδρέα στις 2 Μαρτίου.



Εκδήλωση πίστης, αγάπης και ελπίδας για την Αφιερωμένη Ζωή στην Τήνο

 

Με πρωτοβουλία των τριών μοναχικών ταγμάτων, που εργάζονται στην Εκκλησιαστική μας Επαρχία, δηλαδή των Ουρσουλινών αδελφών που είχαν και τη γενική φροντίδα της διοργάνωσης, των Πατέρων Ιησουϊτών και των Αδελφών του Ελέους, έγινε μία όμορφη εκδήλωση, την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2003, στα πλαίσια της ημέρας για την αφιερωμένη ζωή που είναι η  2 Φεβρουαρίου, εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, αλλά επεκτείνεται και σε όλο το μήνα.

Με τη συμμετοχή ενός μεγάλου αριθμού πιστών, που έδωσε ένα εντυπωσιακό και δυνατό παρόν, η τοπική Εκκλησία συνάχθηκε στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Ιγνατίου στα Λουτρά της Τήνου, ενώπιον του Αγιοτάτου Μυστηρίου και εκδήλωσε: την πίστη της στο Χριστό, από τον οποίο ξεκινά κάθε πρωτοβουλία, την αγάπη της προς τους αφιερωμένους  μοναχούς και μοναχές τους οποίους σέβεται εκτιμά και ευγνωμονεί για την ανεκτίμητη προσφορά τους αλλά και την ελπίδα της πως ποτέ δεν θα στερηθεί την αναντικατάστατη μαρτυρία τους.

 

Κεντρικό θέμα της σύναξης και της προσευχής ήταν ο λόγος του Κυρίου προς τον Πέτρο: «πήγαινε στα βαθιά και ρίξτε τα δίχτυα για ψάρεμα» ( Λουκ.4.4).

Τον ίδιο αυτό λόγο υπενθύμισε στην Εκκλησία και ο ’γιος Πατέρας Ιωάννης Παύλος ο Β΄ στην επιστολή που έστειλε στην Εκκλησία με την ευκαιρία του φετινού εορτασμού της  παγκόσμιας ημέρας προσευχής για την αφιερωμένη ζωή.

 

Η όλη εκδήλωση άρχισε με την Ακολουθία του Εσπερινού της Κυριακής.

Η χρήση αρκετών συμβόλων, ξεχωριστό χάρισμα και αυτό μερικών μοναχών της τοπικής μας Εκκλησίας, βοήθησε στην ενεργό συμμετοχή όλων των παρόντων στην προσευχή. Εκεί στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Ιγνατίου, γρήγορα δημιουργήθηκε η ζεστασιά της ομαδικής προσευχής στην οποία συνέβαλαν και τα μηχανικά μέσα που διαθέτει ο Ναός.

Μέσα στην Εκκλησία-Ναό ήταν συναγμένη η Εκκλησία–Λαός. Η Εκκλησία Σώμα Χριστού. Η Κεφαλή της Εκκλησίας, ο Ιησούς Χριστός, παρών κάτω από τα είδη του άρτου και του οίνου, δέσποζε από ψιλά και έλκυε την προσοχή όλων των προσευχομένων. Ο Επίσκοπος, η εικόνα του Χριστού και το σύμβολο της  ενότητας της τοπικής Εκκλησίας ήταν επίσης εκεί. Οι άμεσοι συνεργάτες του και συμμέτοχοι στο ίδιο διακονηματικό Ιερατείο, οι Πρεσβύτεροι, δημιουργούσαν ένα κύκλο γύρω του και γύρω από το Χριστό. Εκεί και όλοι οι Ιερομόναχοι, οι Μοναχοί και οι Μοναχές, κατηχητές και κατηχήτριες και πολλά λαϊκά μέλη της Εκκλησίας με τα ξεχωριστά χαρίσματα τους και με την αγάπη τους για την Εκκλησία.

 Η όλη εκδήλωση ήταν μια πράξη πίστεως προς το Θεό, ο οποίος, μέσω του Ιησού Χριστού, καλεί και αποστέλλει νέους μαθητές και με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος τους αγιάζει, τους εμπλουτίζει με χαρίσματα και τους ζητά να τα διαθέσουν στην  υπηρεσία των αδελφών τους. Έτσι εκπληρώνουν αποτελεσματικά την κοινή τους αποστολή που είναι να κηρύττουν, να τελούν και να τηρούν τον Λόγο

Ήταν επίσης μια πράξη αγάπης προς όλες τις μοναχές και όλους τους μοναχούς που εργάζονται στην τοπική μας Εκκλησία, είτε αυτοί διαθέτουν μόνιμο Μοναστήρι στο νησί της Τήνου, είτε εξασφαλίζουν την παρουσία τους σε τακτά χρονικά διαστήματα σε κάποιο από τα πολλά νησιά που ανήκουν ποιμαντικά στην τοπική μας Εκκλησία. Τα Μοναχικά Τάγματα που συνεργάζονται άμεσα με την τοπική μας Εκκλησία είναι:

1.- Οι Πατέρες Ιησουΐτες που βρίσκονται στην Τήνο από το 1790 (1837 στα Λουτρά) και από τότε μέχρι σήμερα εξασφαλίζουν μια πολύτιμη προσφορά στην τοπική μας Εκκλησία με την μαρτυρία της κοινοβιακής ζωής, την ποιμαντική στις ενορίες, την αποστολή της προσευχής, και την ευλάβεια της Ιεράς Καρδίας με τη δημιουργία και λειτουργία του Πανελλήνιου Προσκυνήματος της Ιεράς καρδίας του Ιησού στο λόφο του Εξωμβούργου.

2.- Οι Ουρσουλίνες Αδελφές και αυτές από το έτος 1860 ζουν και δρουν στην Τήνου και συνεχίζουν να προσφέρουν μια όμορφη μαρτυρία της αγάπης τους για το Χριστό και την Εκκλησία του. Για πολλά χρόνια,  με τη λειτουργία της ιστορικής Σχολής τους στη Νάξο και στην Τήνο,  εξασφάλιζαν στα δύο νησιά της Νάξου και της Τήνου, αλλά και σε όλο το Αιγαίο, τη διαπαιδαγώγηση της νεολαίας, τη μόρφωση, την κατήχηση. Αλλά και σήμερα, στα πλαίσια του εφικτού, εξασφαλίζουν την ίδια προσφορά με μια ιδιαίτερη ευαισθησία στις ενορίες μας που βρίσκονται στη διασπορά.

3.- Οι Αδελφές του Ελέους που ακόμη δεν έχουν εγκατασταθεί μόνιμα, εξασφαλίζουν περιοδικά την παρουσία τους στο νησί της Τήνου και εργάζονται στην ποιμαντική των ασθενών, των ηλικιωμένων και των φτωχών που είναι και το ιδιαίτερο χάρισμα τους γι’ αυτό και η διακονία τους είναι πολύτιμη και αποτελεσματική.

4.- Οι Μαριανοί αδελφοί και οι αδελφές του Αγίου Ιωσήφ που σε τακτά χρονικά διαστήματα, που  εμείς τους ορίζουμε, επισκέπτονται την Εκκλησία της Χίου και κατηχούν τα παιδιά, τελούν την Ακολουθία του λόγου και ετοιμάζουν την ενοριακή κοινότητα, να αναμένει τον Ιερέα που θα έρθει  από την Τήνο για να τελέσει εκεί την Ευχαριστία.

5.- Οι Αδελφές της Μητέρας Τερέζας, που τον τελευταίο καιρό έρχονται ένα μικρό χρονικό διάστημα τριών περίπου μηνών και μας βοηθούν στην κατήχηση των ξενόγλωσσων αδελφών μας και ιδιαίτερα των Αλβανών που υπολογίζουμε ότι ο αριθμός τους φθάνει σε κάποιες χιλιάδες στα νησιά που ανήκουν στην τοπική μας Εκκλησία. Αυτή τη στιγμή εκατό άτομα βαπτισμένοι και μη κατηχούνται στο νησί της Μυκόνου με την αγάπη τους και την φροντίδα τους.

Η προσευχή στα Λουτρά για την αφιερωμένη ζωή συνεχίστηκε με την επίσκεψη στους χώρους, όπου φιλοξενούνται οι αδελφές του Ελέους, όταν επισκέπτονται την εκκλησία της Τήνου, στο ιστορικό Μοναστήρι των Ουρσουλινών Αδελφών και την Μονή των Πατέρων Ιησουϊτών. Από εκεί και μετά από ένα ζεστό τσάι, που είχε ετοιμαστεί για να προστεθεί στη ζεστασιά της προσευχής και της ομαδικής συμμετοχής, έγινε η απόλυση.

 Όλοι έφυγαν για τα σπίτια τους ικανοποιημένοι και με την βέβαιη ελπίδα πως ο Κύριος ποτέ δεν θα στερήσει την τοπική μας Εκκλησία από αφιερωμένους και αφιερωμένες σε Εκείνον, που με τη μαρτυρία και τη δράση τους, θα φέρνουν στη γη τον κόσμο του ουρανού για να μπορεί η Εκκλησία να προγεύεται ήδη τα μέλλοντα αγαθά.

+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Αρχιεπίσκοπος


žžžžžžžžžžžžžžžžž

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΙΩΑΝΝΗ-ΠΑΥΛΟΥ Β’

ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ 2003

 

«Υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να δίνεις, παρά στο να λαβαίνεις»

 

Αγαπητοί Αδελφοί και Αδελφές,

 

Η Σαρακοστή, ιδιαίτερος καιρός για προσευχή, για νηστεία και ενδιαφέροντος προς όσους βρίσκονται σε ανάγκη, προσφέρει στον κάθε χριστιανό τη δυνατότητα να προετοιμαστεί για το Πάσχα με μια σοβαρή διάκριση στη ζωή του, συγκρίνοντας με ειδικό τρόπο με τον Λόγο του Θεού,  που φωτίζει την καθημερινή πορεία των πιστών.

Φέτος, θα ήθελα να προτείνω ως οδηγό στη μελέτη της Σαρακοστής τη φράση από τις Πράξεις των Αποστόλων: «Υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να δίνει κανείς, παρά στο να λαβαίνει» (20,35). Δεν πρόκειται για μια απλή ηθική επιταγή, ούτε για μια εντολή που φτάνει στον άνθρωπο απ’ έξω. Η κλίση προς το δώρο βρίσκεται ριζωμένη βαθιά στην ανθρώπινη καρδιά. Όλοι αισθάνονται την επιθυμία να έρθουν σε επαφή με τους άλλους και αισθάνονται την πληρότητα της ολοκλήρωσης όταν προσφέρονται ελεύθερα στους άλλους.

Η εποχή μας, δυστυχώς, επηρεάζεται από μια νοοτροπία ιδιαίτερα ευαίσθητη στις εκφράσεις του εγωισμού, ο οποίος είναι πάντα έτοιμος να ξυπνήσει μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Στο κοινωνικό περιβάλλον και σ’ εκείνο των Μέσων μαζικής ενημέρωσης, ο άνθρωπος επηρεάζεται από καταπιεστικά μηνύματα που εκδηλώνονται ανοικτά ή κρυμμένα, και τα οποία εξυμνούν την κουλτούρα του εφήμερου και του ηδονιστικού. Αν και δείχνουμε προσοχή στους άλλους σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, πολέμων ή άλλων αναγκών, γενικά δεν είναι εύκολο να αναπτύξουμε ένα πολιτισμό της αλληλεγγύης. Το πνεύμα του κόσμου αλλοιώνει την εσωτερική ένταση της χωρίς συμφέρον προσφοράς του εαυτού μας στους άλλους και μας ωθεί να ικανοποιήσουμε τα ιδιαίτερα συμφέροντά μας. Η επιθυμία να συγκεντρώνουμε αγαθά γίνεται όλο και πιο αχόρταγη. Χωρίς αμφιβολία, είναι φυσικό και σωστό να προσπαθεί ο καθένας να αποκτήσει όλα εκείνα που έχει ανάγκη για να ζήσει, μέσω των ικανοτήτων του και της εργασίας του, αλλά η υπερβολική επιθυμία κτήσης εμποδίζει τον άνθρωπο να ανοιχτεί προς τον Πλάστη του και προς τους συνανθρώπους του. Πόσο είναι ισχυρά για κάθε εποχή τα λόγια του Απ. Παύλου προς τον Τιμόθεο: «ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία, την οποία κάποιοι αγάπησαν τόσο πολύ, ώστε απομακρύνθηκαν απ' την πίστη και από μόνοι τους έπεσαν σε βάσανα πολλά» (1 Τιμ 6, 10).

Η εκμετάλλευση του ανθρώπου, η αδιαφορία για τον πόνο του άλλου, η παραβίαση των ηθικών νόμων, είναι μόνο μερικά από τα αποτελέσματα της ακατάσχετης επιθυμίας για κέρδος. Μπροστά στο θλιβερό θέαμα της φτώχειας που συνεχίζει να υφίσταται και η οποία ταλαιπωρεί τόσο μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας, πώς να μην αναγνωρίσουμε πως το επιδιωκόμενο με κάθε κόστος κέρδος και η έλλειψη αποτελεσματικής και υπεύθυνης προσοχής για το κοινό καλό, συγκεντρώνουν στα χέρια των λίγων ένα μεγάλο πλήθος προσόδων, ενώ το υπόλοιπο της ανθρωπότητας υποφέρει μέσα στη μιζέρια και την εγκατάλειψη;

Κάνοντας έκκληση προς τους πιστούς και σε όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης, θα ήθελα να επιβεβαιώσω μια αρχή που από μόνη της είναι καταφανής, έστω και αν συχνά παραβλέπεται: είναι ανάγκη να αναζητήσουμε όχι το συμφέρον ενός προνομιούχου κύκλου ολίγων, αλλά την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής όλων. Μόνο πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο θα μπορέσουμε να οικοδομηθεί εκείνη η διεθνής τάξη, που να χαρακτηρίζεται από δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, κάτι που όλοι το επιθυμούν.

«Υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να δίνει κανείς, παρά στο να λαβαίνει». Επιτρέποντας στην εσωτερική μας παρόρμηση να προσφέρουμε τον εαυτό μας στους άλλους χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση, ο πιστός δοκιμάζει μια βαθιά εσωτερική ικανοποίηση.

Η προσπάθεια των χριστιανών να προωθήσουν τη δικαιοσύνη, να υπερασπιστούν τους πιο αδύναμους, να εξασφαλίσουν την τροφή σε όποιον τη στερείται και να φροντίσουν τους αρρώστους με το να έρθουν σε συνάντηση κάθε επείγουσας κατάστασης και ανάγκης, αντλούν δύναμη από εκείνο τον μοναδικό και ανεξάντλητο θησαυρό αγάπης που είναι η ολοκληρωτική δωρεά του Ιησού προς τον Πατέρα. Ο πιστός ωθείται να ακολουθήσει τα ίχνη του Χριστού, αληθινού Θεού και αληθινού ανθρώπου, ο οποίος, με πλήρη συγκατάθεση στο θέλημα του Πατέρα, απογύμνωσε και ταπείνωσε τον εαυτό του (βλ. Φιλ 2, 6) προσφερόμενος σε μας με μια πλήρη και ανιδιοτελή αγάπη, μέχρι που να πεθάνει στον σταυρό. Από τον Γολγοθά διαδίδεται το μήνυμα της αγάπης της Αγίας Τριάδας για τους ανθρώπους κάθε εποχής και τόπου.

Παρατηρεί ο ιερός Αυγουστίνος πως μόνος ο Θεός, το Ύψιστο Αγαθό, μπορεί να νικήσει τις μιζέριες του κόσμου. Η ευσπλαχνία και η αγάπη προς τον πλησίον πρέπει να πηγάζουν από μια ζωντανή σχέση με τον Θεό και σ’ Εκείνον πάντοτε να αναφέρονται, επειδή η χαρά μας έγκειται στο να βρισκόμαστε κοντά στον Χριστό («Η πολιτεία του Θεού», Χ, 6).

Ο Υιός του Θεού μας αγάπησε πρώτος, ενώ «ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί» (Ρωμ 5,8), χωρίς να απαιτεί τίποτα, χωρίς να μας επιβάλλει κανένα εκ των ποτέρων όρο. Μπροστά σ’ αυτή τη διαπίστωση, πώς να μη διακρίνουμε στη Σαρακοστή την ευνοϊκή ευκαιρία για θαρραλέες επιλογές αλτρουισμού και γενναιοδωρίας; Η Σαρακοστή προσφέρει το πρακτικό και αποτελεσματικό όπλο της νηστείας και της ελεημοσύνης για να πολεμήσουμε ενάντια στην ανεξέλεγκτη προσήλωση στο χρήμα. Να αποστερηθούμε όχι μόνο το παραπανίσιο, αλλά και κάτι παραπάνω για να το μοιράσουμε σε όποιον βρίσκεται σε ανάγκη, συμβάλλει στην αυταπάρνηση, χωρίς την οποία δεν υπάρχει αυθεντική βίωση της χριστιανικής ζωής. Τρεφόμενος από μια συνεχή προσευχή, ο βαπτισμένος αποδεικνύει ακόμα την απόλυτη προτεραιότητα που κατέχει ο Θεός στην ύπαρξή μας.

Η αγάπη του Θεού που μεταδόθηκε στις καρδιές μας, πρέπει να εμπνέει και να μεταμορφώνει την ύπαρξή μας και την εργασία μας. Ας μην απατάται ο χριστιανός ότι μπορεί να αναζητεί το αληθινό καλό των αδελφών, αν δε ζει την αγάπη του Χριστού. Ακόμα και εκεί όπου θα κατόρθωνε να αλλάξει σημαντικές αρνητικές καταστάσεις, κοινωνικές και πολιτικές, κάθε αποτέλεσμα θα είναι εφήμερο χωρίς την αγάπη. Και αυτή η δυνατότητα να προσφέρουμε τους εαυτούς μας στους άλλους αποτελεί ένα δώρο και πηγάζει από τη χάρη του Θεού. Όπως μας διδάσκει ο Απ. Παύλος «Ο Θεός, πράγματι, είναι εκείνος που ενεργεί μέσα σας, ώστε να θέλετε και να ενεργείτε σύμφωνα με την ευδοκία του» (Φιλ 2, 13).  

Στον σημερινό άνθρωπο, που συχνά είναι ανικανοποίητος από μια κενή και εφήμερη ύπαρξη και που βρίσκεται σε αναζήτηση της χαράς και της αγάπης, ο Χριστός του προσφέρει το παράδειγμά του, προσκαλώντας τον να τον ακολουθήσει. Σε όποιον τον ακούει του ζητά να προσφέρει τη ζωή του για τους αδελφούς του. Απ’ αυτή την προσφορά πηγάζουν η ολοκλήρωση και η χαρά, όπως το αποδεικνύει το εύγλωττο παράδειγμα εκείνων των ανδρών και των γυναικών που, αφήνοντας τα πλούτη τους, δε δίστασαν να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους ως ιεραπόστολοι σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το μαρτυρεί η απόφαση εκείνων των νέων, οι οποίοι, εμψυχωμένοι από την πίστη, αγκάλιασαν την ιερατική ή τη μοναστική κλήση για να βρίσκονται στην υπηρεσία της «σωτηρίας του Θεού». Το αποδεικνύει ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των εθελοντών, οι οποίοι, με άμεση διαθεσιμότητα, αφιερώνονται στους φτωχούς, στους ηλικιωμένους, στους ασθενείς και σε όσους βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης.

Τελευταία είδαμε ένα αξιέπαινο συναγωνισμό αλληλεγγύης για τα θύματα των πλημμυρών στην Ευρώπη, των σεισμών στη Λατινική Αμερική και στην Ιταλία, των επιδημιών στην Αφρική, στην έκρηξη των ηφαιστείων στις Φιλιππίνες, χωρίς να λησμονούμε και τις άλλες περιοχές του κόσμου τις ματωμένες από το μίσος και τον πόλεμο.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα Μέσα μαζικής επικοινωνίας αναπτύσσουν μια χαρακτηριστική υπηρεσία, καθιστώντας πιο άμεση τη συμμετοχή και πιο ζωντανή τη διαθεσιμότητα προς υποστήριξη όσων βρίσκονται σε πόνο και σε δυσκολία. Κάποιες φορές δεν είναι η χριστιανική εντολή της αγάπης που κινούν την επέμβαση υπέρ των άλλων, αλλά μια φυσική συμπάθεια. Όποιος, όμως, συμπαραστέκεται όποιον βρίσκεται σε ανάγκη, απολαμβάνει πάντοτε την εύνοια του Θεού. Στις «Πράξεις των Αποστόλων» διαβάζουμε για την πιστή Ταβιθά που σώθηκε επειδή ευεργετούσε τον πλησίον (βλ. 9,36). Ο εκατόνταρχος Κορνήλιος απέκτησε την αιώνια ζωή για τη γενναιοδωρία του.

Η διακονία προς τους εν ανάγκη μπορεί να είναι για τους «απομακρυσμένους» μια οδός της Θείας Πρόνοιας για τη συνάντηση με τον Χριστό, επειδή ο Κύριος πληρώνει με το παραπάνω κάθε δωρεά προς τον πλησίον (βλ. Μτ 25, 40).

Εύχομαι από καρδιάς να είναι η Σαρακοστή για τους πιστούς μια ευνοϊκή περίοδος για να μεταδώσουν και να μαρτυρήσουν το Ευαγγέλιο της αγάπης σε κάθε τόπο, επειδή η κλήση προς την αγάπη αποτελεί την καρδιά κάθε αυθεντικού ευαγγελισμού. Για τον σκοπό αυτό επικαλούμαι τη μεσολάβηση της Παναγίας, Μητέρα της Εκκλησίας. Αυτή ας μας συνοδεύει στην πορεία της Σαρακοστής.

 

Με αυτά τα αισθήματα στην καρδιά, σας ευλογώ όλους με αγάπη.

 

Βατικανό, 7 Ιανουαρίου 2003.

Ιωάννης-Παύλος ΙΙ, πάπας


Ένα πλούσιο συνοικέσιο

στην Τήνο του 1687 -2

 

 

Πρώτοι ξεκίνησαν να απαριθμούν την προίκα, όπως ήταν παλαιά συνήθεια, οι γονείς της νύφης. Πρώτα απ’ όλα εξέφρασαν την επιθυμία τους να προσφέρουν στην κόρη τους Κονταρίνα ως σύζυγο στον Τζαννέττο Λογγίνο με την ευλογία τους. Αυτό δε φανέρωνε μόνο τη θέλησή τους να προσφέρουν την ευλογία τους, η οποία «στηρίζει οίκους τέκνων» κατά την Αγία Γραφή, αλλά εκδήλωνε πως δε θα υπήρχε κάποιο νομικό κώλυμα για τη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων που πρόσφεραν ως προίκα στην αγαπημένη τους κόρη, έτσι ώστε να αμφισβητηθεί στο μέλλον από κάποιο άλλο παιδί. Στη συνέχεια όριζαν ότι το Μυστήριο έπρεπε να τελεστεί όπως ορίζει η Αγία Καθολική Ρωμαϊκή Εκκλησία. Αυτή η δήλωση σήμαινε πως έπρεπε να γίνουν όλα τα του γάμου σύμφωνα με τους κανόνες της Καθολικής Εκκλησίας. Μια τέτοια αναφορά σημειωνόταν πάντα, ακόμα και αν οι δυο μελλόνυμφοι ήταν καθολικοί στο δόγμα. Στην περίπτωση ετούτη, όμως, είχε ένα ιδιαίτερο βάρος, επειδή ο γαμπρός ήταν, μάλλον, ορθόδοξος. Δε γνωρίζουμε αν υπήρχε καθολική οικογένεια με αυτό το επίθετο, εκείνη την εποχή στη Μήλο, πράγμα που μας κάνει να υποθέσουμε πως ήταν μάλλον ορθόδοξος. Ίσως αυτό να σήμαινε πως και τα παιδιά που θα γεννιόνταν από τον γάμο θα έπρεπε να βαπτιστούν σύμφωνα με το καθολικό δόγμα.

Στη συνέχεια μπήκαν στην περιγραφή της προίκας της νύφης: το σύνολό της, μεταξύ ακινήτων, κινητών, μετρητών χρημάτων, χρυσαφικών και ασημικών, θα έφτανε στο ύψος του σεβαστού ποσού των τριών χιλιάδων ρεαλίων. Το κύριο μέρος της προίκας (για την ακρίβεια το μισό, επειδή εκτιμήθηκε στο ποσό των 1500 ρεαλίων) το αποτελούσε ένα μεγάλο κτήμα στον Κουμάρο, που λεγόταν του Αγίου Νικήτα, επειδή μέσα σ’ αυτό υπήρχε το ιδιωτικό εξωκλήσι της οικογένειας αφιερωμένο σ’ αυτόν τον ’γιο. Όμως, εκτός από το εκκλησάκι αυτό υπήρχαν μέσα στο ίδιο κτήμα ένας κήπος, αμπέλι, ένα σπίτι, ένας περιστεριώνας, ένα πατητήρι και πολλά δέντρα. Το σπίτι και το πατητήρι, οι γονείς της νύφης, το δέσμευαν και για δική τους χρήση, όσο θα ζούσαν και μετά τον θάνατό τους θα περιερχόταν εξ ολοκλήρου στη νύφη. Το πατητήρι ενδιέφερε τον πεθερό, επειδή εκεί κοντά είχε αγοράσει ένα άλλο αμπέλι (που λεγόταν «του Σολτάτου», δηλ. του Στρατιώτη) από ένα ιερέα, τον Δον Μπαρούτα Γκριμάνη, και το χρειαζόταν για το πάτημα των σταφυλιών.

Με την ευκαιρία αυτή οι γονείς της νύφης ίδρυσαν και ένα οικογενειακό λεγάτο. Υποχρέωναν τη νύφη να τελεί μια φορά το χρόνο τον Εσπερινό και τη Θ. Λειτουργία στην εκκλησία του Αγ. Νικήτα μέσα στην ογδοάδα της εορτής της Μετάστασης της Παναγίας (15αύγουστος) ή στην ημέρα της εορτής του αγίου, δηλαδή στις 15 Σεπτεμβρίου. Στη Θ. Λειτουργία έπρεπε να είναι παρόντες και άλλοι τρεις ακόμα ιερείς, που έπρεπε και εκείνοι να λειτουργήσουν προς τιμήν της Παναγίας, κατά τη διάρκεια της οποίας θα έπρεπε να μνημονευθούν τα ονόματα των δωρητών γονέων. Η υποχρέωση αυτή θα ξεκινούσε από εκείνη την ίδια χρονιά και θα την τηρούσαν «in perpetuo», δηλαδή παντοτινά και οι μελλοντικοί κληρονόμοι της κόρης τους, οι οποίοι διατηρούσαν και το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον κήπο όσο θα ζούσαν.

Το δεύτερο μεγάλο ακίνητο που στοιχειοθετούσε τη νυφική προίκα βρισκόταν στον όρμο του Αγ. Νικολάου, δηλαδή στη σημερινή Χώρα. Εκεί ο πατέρας της διατηρούσε ένα μεγάλο ακίνητο, το οποίο συμπεριλάμβανε τους εξής χώρους: ένα προστέγασμα (στοά), μια κουζίνα, ένα δωμάτιο, μια μεγάλη και μια μικρή αποθήκη. Όλα περιέρχονταν στη δικαιοδοσία της νύφης, εκτός από τη μικρή αποθήκη και το δικαίωμα στον αέρα του ακινήτου, ώστε ο πατέρας της να μπορέσει να κτίσει άλλη αποθήκη, για δική του χρήση, σύμφωνα με μια άδεια που είχε λάβει από τις βενετικές αρχές. Όλα αυτά είχαν εκτιμηθεί στην τιμή των 250 ρεαλίων.   (Συνεχίζεται)

 


home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.