Ο ερχομός του Θεού

και οι ελπίδες του ανθρώπου

Συνηθίζουμε αυτές τις μέρες των Εορτών να τις ονομάζουμε «Χρονιάρες μέρες» επειδή σημαδεύουν όλο το έτος που διανύσαμε, αλλά και γιατί χρωματίζουν με ελπίδα το Νέο Έτος που θα ανατείλει οσονούπω.

Τι να κοιτάξει κανείς πίσω του και να μην απογοητευτεί, τώρα που ήρθε η ώρα για ένα σύντομο ετήσιο απολογισμό: το αίμα των ανθρώπων που ρέει σαν ποτάμι απανταχού του κόσμου, οι φυσικές καταστροφές που οφείλονται σε μεγάλο μέρος στην αδιαφορία ή την εγκληματική παρέμβαση του ανθρώπου στη φύση, η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, η επιστήμη που θέλει να μετατρέψει τον άνθρωπο σε θεό για τους ομοίους του, η καταρράκωση του δικαίου και της ανθρώπινης προσωπικότητας, οι πολιτικοί και οι θρησκευτικοί φανατισμοί που κλείνουν τις καρδιές και γεννούν τα μίση, οι αξιοθρήνητες οικονομικές συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες ζει η πλειονότητα των ανθρώπων και τόσα άλλα, δε μας επιτρέπουν να ατενίζουμε το μέλλον της ανθρωπότητας και του κόσμου γενικότερα με αισιόδοξο βλέμμα.

Κι όμως! Η χριστιανική αισιοδοξία δε βασίζεται ούτε στις προόδους της επιστήμης, ούτε τρέφει φρούδες ελπίδες για το αύριο. Ο χριστιανός παίρνει θάρρος και ατενίζει το μέλλον βασιζόμενος στο γεγονός της ενανθρώπισης του Θεού. Ενός Θεού όχι υπερβατικού και ξένου προς εμάς, αλλά ενός Θεού που συμπορεύεται και συμπάσχει με το γένος των ανθρώπων. Όλα τα παραπάνω είδε ο Θεός και θέλησε να έρθει μεταξύ μας και να γίνει όμοιός μας σε όλα, εκτός από την αμαρτία, προκειμένου να μας υψώσει και πάλι στην προγενέστερη κατάσταση της καταστρεμμένης εικόνας και ομοίωσης.

Μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό θρήνου που κυριαρχεί ανά τον κόσμο, ο Θεός δε σταμάτησε να ακούει και να ενδιαφέρεται για τους φτωχούς του. Ο δεύτερος και ένδοξος ερχομός του ανάμεσά μας επίκειται και ατενίζοντας προς τα εκεί, επικαλούμαστε και κραυγάζουμε με ελπίδα: «Ελθέτω η Βασιλεία Σου»! Και θα έρθει. 



Το Γράμμα του Αρχιεπισκόπου

ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 2002

 

Α γ α π η τ ο ί μ ο υ,

 

Οι επικείμενες εορτές των Χριστουγέννων μας δίνουν την ευκαιρία, να μελετήσουμε το μεγάλο δώρο της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο.

Ο Θεός μας αγάπησε με ένα τρόπο που το ανθρώπινο μυαλό αδυνατεί να τον καταλάβει. Ο Θεός που είναι Αγάπη, ήλθε στο πρόσωπο του Ιησού, να κατοικήσει ανάμεσα μας, για να μας διδάξει όχι απλώς να αγαπούμε αλλά και το πώς να αγαπούμε.

Από τότε και για δυο χιλιάδες περίπου χρόνια, ο άνθρωπος καλείται να μαθητεύσει στο Σχολείο της αγάπης του Χριστού. Δυστυχώς όμως  αποδεικνύεται ανεπίδεκτος μαθήσεως. Δεν κατάφερε ακόμα να αγαπά όπως ο Δάσκαλός του. Δεν κατάφερε να αγαπά ούτε τους συμμαθητές του. Ενδεχομένως νομίζει πως το Σχολείο του Χριστού είναι σχολείο γνώσεων και όχι Σχολείο μύησης, ζωής, μαρτυρίας.

Είναι πια καιρός, όσοι δεχθήκαμε να γίνουμε μαθητές του Χριστού, όλοι οι Χριστιανοί να το συνειδητοποιήσουμε αυτό και να πάρουμε θαρραλέες αποφάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν αρκεί πια σε κανένα η αυτοτέλεια. Οφείλουμε να στραφούμε προς τους αδελφούς, τους συμμαθητές, τους συνυπεύθυνους του κηρύγματος της αγάπης. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως δεν πείθουμε πια με το λόγο μας, όταν δεν τον συνοδεύουμε  με τη μαρτυρία μας.

Δεν υπάρχει πια χρόνος για να αναβάλλουμε κι’ άλλο την μεταξύ μας γνωριμία. Είναι βέβαιο πως αν γνωριστούμε, σίγουρα θα αγαπηθούμε κι’ αν αγαπηθούμε τότε θα υπάρξει και η μεταξύ μας ουσιαστική  ενότητα.

Να μην ξεχνούμε πως έχουμε τον ίδιο Δάσκαλο. Στα χέρια μας κρατούμε το ίδιο Ευαγγέλιο. Το κήρυγμά μας έχει το ίδιο περιεχόμενο. Εκείνο που κάποιες φορές αλλάζει, είναι η διαφορετική παρουσίαση του που εξαρτάται από την τοπική κουλτούρα, την διαφορετική λογοτεχνία, την διαφορετική παράδοση. Ας μελετήσουμε  προσεκτικά και με καλό πνεύμα και τον άλλο λόγο του αδελφού μας για να δούμε κατά πόσον αυτός αλλάζει την ουσία της αλήθειας.

Είναι ώρα πια να ανταμώσουμε. Να συζητήσουμε. Σίγουρα τότε θα διαπιστώσουμε πως διαφέρουμε σε λίγα, ενώ είμαστε όμοιοι σε τόσα πολλά.

Ας αναφερόμαστε περισσότερο στα μεταξύ μας πολλά κοινά και λιγότερο στις διαφορές μας.

Ας καθίσουμε φιλικά στο ίδιο τραπέζι για να συζητήσουμε πρώτα τα σημεία εκείνα που μας διαφοροποιούν, χωρίς να μας χωρίζουν και όταν δημιουργήσουμε το κατάλληλο αδελφικό πνεύμα να περάσουμε.

Ας δημιουργήσουμε μια σύνθεση των διαφορετικών απόψεων, αυτή που ενώ θα επιτρέπει την πολυμορφία στα επουσιώδη , θα διατηρεί την ενότητα στα ουσιώδη.

Ας αναζητήσουμε μαζί «την ενότητα στην ουσία, την ελευθερία στις αμφιβολίες, σε όλα την αγάπη».

Τα Χριστούγεννα του 2002 ας μας βρουν πιο αποφασιστικούς. Ας δώσουμε το παράδειγμα πρώτα εμείς οι Ποιμένες της Εκκλησίας του Χριστού, και ας πάρουμε την απόφαση να προχωρήσουμε ακόμη πιο πολύ για να συναντήσουμε τους αδελφούς.

Είναι το καθήκον μας.

Είναι μια ισχυρή απόδειξη πιστότητας στην αποστολή μας.

Είναι υποχρέωση που έχουμε έναντι του Χριστού και του ποιμνίου μας.

Στην πορεία μας αυτή προς τους αδελφούς, ας εμπνεόμαστε από πνεύμα ταπεινοσύνης, όπως αυτό βιώθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ.

Αδελφοί μου στην Αρχιεροσύνη, Αγαπητοί Πρεσβύτεροι της Εκκλησίας, αγαπητοί και αγαπητές Ιερομόναχοι, Μοναχοί και Μοναχές, προσφιλές πλήρωμα της Εκκλησίας, «ας αγαπήσουμε ο ένας τον άλλο όπως και ο Χριστός μας αγάπησε». Έτσι θα γιορτάσουμε Καλά και Άγια Χριστούγεννα το 2002 και το νέος έτος 2003 θα είναι όχι μόνο Ευτυχισμένο αλλά και Ευλογημένο.

Με πολλή εν Χριστώ αγάπη.

 

+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου

 

ôôôôôôôôôôôôôôôôô


Σκαλάδος

v      Δε νομίζω ότι θα βρεθεί κάποιος να μου αρνηθεί ότι το Κοιμητήριό μας βρίσκεται σε μια από τις ωραιότερες τοποθεσίες του χωριού. Όμορφος επίσης ο μικρός ναός, ο οποίος, για αιώνες ίσως, δεχόταν στην μεγάλη του αγκαλιά τους νεκρούς προγόνους μας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον επίσης θα πρέπει να παρουσιάζει η ιδιόμορφη αρχιτεκτονική του. Αυτό το χώρο, λοιπόν, εδώ και μερικά χρόνια, οι Σκαλαδιανοί, είτε αυτοί διαμένουν μόνιμα στο χωριό είτε υποχρεώθηκαν για διάφορους λόγους να ξενιτευτούν, όλοι μαζί συμφώνησαν ότι έπρεπε να τον περιποιηθούν. Αναγνώρισαν ότι ο χώρος του Κοιμητηρίου πρέπει να είναι αντάξιος με το σεβασμό που οφείλουμε στους προγόνους μας.

v      Φέτος είναι η σειρά του οστεοφυλακίου. Ο μέχρι πρότινος χώρος είχε πολλά μειονεκτήματα: ήταν μικρός και στενάχωρος, ήταν παλαιό κτίσμα και χρειαζόταν γενική επισκευή, και τα πάντα μέσα εκεί χρειάζονταν ανακαίνιση. Μια ριζική απόφαση πάρθηκε. Το παλαιό κτίσμα γκρεμίστηκε και ένα νέο ανοικοδομήθηκε. Ένα νέο κτίσμα, μεγάλο και ευρύχωρο, με νέα διαρρύθμιση και με καινούρια υλικά. Και οι δωρητές δεν άργησαν να βρεθούν: Οι αδελφοί Αντώνιος και Μάριος Ξενόπουλος πρόσφεραν όλη την εργασία για την κατεδάφιση του παλαιού και την ανοικοδόμηση του νέου κτίσματος. Πρόκειται ασφαλώς για μια προσφορά μεγάλη, το ύψος της οποίας κρατήθηκε διακριτικά μυστικό από τους δυο αδελφούς. Για τη γενναιόδωρη αυτή προσφορά ιδιαίτερα τους ευχαριστούμε.

v      Ο Προδρομικός Σύλλογος ανέλαβε και εξόφλησε όλες τις αποδείξεις των υλικών που χρειάστηκαν για το νέο οικοδόμημα. Ευχαριστούμε όλα τα Μέλη του συλλόγου, αφού ουσιαστικά από αυτούς προέρχονται τα χρήματα, Ευχαριστούμε όμως επίσης τον Πρόεδρο και τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, αφού χωρίς σωστή διαχείριση τα χρήματα θα μπορούσαν να δαπανηθούν άσκοπα και άχρηστα.

v      Η ολοκλήρωση του έργου βρίσκεται σε εξέλιξη: το κλείσιμο των οστεοθυρίδων με πλάκες μαρμάρου, η κατασκευή ενός μικρού εικονοστασίου, και μια πόρτα (ένα ωραίο κάγκελο) για να διατηρηθεί ο σεβασμός του χώρου από κάθε αδέσποτο. Οι οικογένειες χρήστες, τέλος, αναλαμβάνουν να συμβάλλουν με κάποιο ποσόν, δίκην ενοικίασης της θυρίδας, που θα καθορίζεται από το εκάστοτε Ενοριακό Συμβούλιο.

v      Μένει ακόμη να τακτοποιηθεί το όλο οικόπεδο του κοιμητηρίου με κάποιες ισοπεδώσεις και δεντροφυτέψεις, εργασίες που ελπίζουμε ότι θα μπορέσουν να γίνουν με εθελοντική εργασία.

v      Σε περίοπτη θέση, στο χωριό μας, οι πρόγονοί τίμησαν τη Θεομήτορα κτίζοντας προς τιμή της ένα εκκλησάκι, το οποίο και σήμερα ακόμη αποτελεί το κόσμημα της περιοχής. Την «Παναγίτσα» μας, όπως συνηθίζουμε να την αποκαλούμε, θελήσαμε να την περιποιηθούμε ιδιαίτερα εφέτος. Ήδη κατά το περασμένο καλοκαίρι ασπρίστηκε το εσωτερικού του ναού, πράγμα που δεν είχε γίνει από την τελευταία επισκευή, πριν από μερικά χρόνια. Έπειτα, ξεκινήσαμε τις ενέργειες για τη σύνδεση του ναού με το δίκτυο της ΔΕΗ ώστε να μπορεί να φωταγωγείται και να  λάμπει στη γύρω περιοχή.

v      Επειδή γνωρίζουμε το σεβασμό και την αγάπη του τηνιακού λαού προς τη Μητέρα του Χριστού, θέλουμε να λαμπρύνουμε αυτό το ναό, για να εκφράζει όσο γίνεται περισσότερο την ευσέβεια των πιστών προς τη Μητέρα του Θεού. Σήμερα διαθέτουμε την άδεια από την πολεοδομία για τη σύνδεση με τη ΔΕΗ. Η εσωτερική εγκατάσταση είναι ήδη έτοιμη, αφού μέχρι τώρα ο ναός φωτιζόταν από παραπλήσιο σπίτι. Σύντομα θα προχωρήσουμε στην ολοκλήρωση των εργασιών.

v      Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την οικογένεια Φραγκίσκου και Κονκέπτας Δελλατόλα, η οποία μέχρι τώρα επωμιζόταν το κόστος της δαπάνης όχι μόνο για τον εσωτερικό φωτισμό του ναού αλλά και για τη φωταγώγησή του στις μεγάλες γιορτές και ιδιαίτερα κατά τον Αύγουστο για τον εορτασμό της Μετάστασης της Θεοτόκου.

v      Ευχαριστούμε επίσης τον κ. Νικηφόρο Δελασούδα και τους συνεργάτες του Τεχνικού του Γραφείου που ανέλαβαν και διεκπεραίωσαν τελείως δωρεάν τις ενέργειες για την απόκτηση άδειας από την πολεοδομία για την ηλεκτροδότηση

v      Αυτά σχετικά με τα τεχνικά έργα που πραγματοποιούνται στην ενορία μας. Βέβαια, παραμένει και μας απασχολεί ο προβληματισμός σχετικά με την πνευματική μας ζωή: Πώς θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας, που είναι αρκετά, να παραμείνουν πιστά στη θρησκευτική ζωή, πώς οι ενήλικες θα παραμείνουν συνεπείς με τη την πίστη που θέλουν να μεταδώσουν στους απογόνους τους, πώς όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι, θα βιώσουμε με πράξεις και όχι μόνο με λόγια τα όσα ομολογούμε ότι πιστεύουμε.

Λουτρά

v      Ύστερα από την καλοκαιρινή κίνηση τα Λουτρά επανήλθαν στη χειμερινή ηρεμία. Οι ελάχιστοι μόνιμοι κάτοικοι παραμένουν οι φύλακες του χωριού. Κάπου-κάπου ένα νέο φως ανάβει, αλλά ως που να το πάρουμε είδηση πάλι σβήνει και ο έκτακτος επισκέπτης επιστρέφει στην Αθήνα.

v     Όμως μέσα σ’ αυτή τη σιωπή και τη διακριτικότητα, δυο Αδελφές του Ελέους, η Αδελφή Λουκία και η Αδελφή Μαρία είναι οι τακτικές μας επισκέπτριες. Με ένα ρυθμό περίπου ανά 15 μέρες, έρχονται από το Ησυχαστήριο της Ερμούπολης και μένουν μαζί μας για δυο και τρεις, πότε- πότε και τέσσερις και πέντε μέρες. Φιλοξενούμενες από την ενορία μας, στο πρεσβυτέριο που βρίσκεται δίπλα στον ενοριακό ναό μας, δαπανούν το χρόνο τους επισκεπτόμενες διάφορα ηλικιωμένα κυρίως άτομα ή ανδρόγυνα, που έχουν ανάγκη από λίγη συντροφιά, κάποιον να ανοίξουν την καρδιά τους, κάποια υπηρεσία να ζητήσουν. Πρόκειται για μια ταπεινή υπηρεσία που προσφέρουν οι Αδελφές, αλλά πόσο χρήσιμη. Σήμερα, κάθε φορά που έρχονται στο νησί μας, πραγματοποιούν περίπου 15 με 20 επισκέψεις, και, συνολικά, γύρω στα 50 άτομα επωφελούνται από αυτές τις υπηρεσίες. 

Κατηχητικό

v      Στις 15 Νομεβρίου πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Αγ. Αντωνίου στη Χώρα η μηνιαία συνάντηση-επιμόρφωση των λαϊκών κατηχητών. Την ομιλία ετοίμασε και παρουσίασε ο π. Μάρκος Φώσκολος, με θέμα «Το διακόνημα του κατηχητή στην αρχαία Εκκλησία και σήμερα». Μετά την ομιλία ακολούθησε συζήτηση για τα θέματα που μελετήθηκαν.

Κάμπος

v     Στις 15 Νοεμβρίου απεβίωσε  η Σοφία Δελλατόλα, ετών 80 και την επομένη κηδεύτηκε από τον ενοριακό μας ναό. Στη μνήμη της τα παιδιά της πρόσφεραν τη μοκέτα με την οποία κάλυψαν το δάπεδο του ενοριακού μας ναού. Ο εφημέριος και οι ενορίτες ευχαριστώντας τους, εύχονται την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

Κιόνια

v     Στις 30 Νοεμβρίου, εορτή του Αγ. Ανδρέα του πρωτόκλητου αποστόλου, τα μέλη του Σωματείου των οδηγών ταξί της Τήνου, τίμησαν τον άγιο προστάτη τους στον ναό του Αγίου Φωτοδότη. Μετά την πανηγυρική Θ. Λειτουργία που τέλεσε ο εφημέριος, ακολούθησε πλούσιο γεύμα που παρέθεσαν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους. Και του χρόνου! 

Αετοφωλιά

v     Απεβίωσε στην ενορία μας,  απ’ όπου και κηδεύτηκε η Μαρία Ι. Σκλάβου, σε ηλικία 77 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε στην αιώνια ανάπαυση της ψυχής της. 

Ταραμπάδος

v      Τελέστηκε το λεγάτο του Αγ. Νικολάου στον ομώνυμο εξωκλήσι της ενορίας και πρώην ενοριακό ναό του ερειπωμένου οικισμού Ποταμός.

Χώρα

v      Στις 14 Νοεμβρίου τελέστηκε στον ενοριακό ναό του Αγ.Νικολάου Αγία Ώρα προσκύνησης του Αγ/του Μυστηρίου και προσευχής για την ειρήνη του κόσμου και για τις ιερατικές και μοναχικές Κλήσεις

v      Στις 16 Νοεμβρίου έγινε συνάντηση των κατηχητών της ενορίας και συζητήθη­καν διάφορα πρακτικά προβλήματα σχετικά με την κατήχηση παιδιών και εφήβων.

v      Το απόγευμα της 25ης Νοεμβρίου. εορτή της Αγ. Αικατερίνης, και 457η επέτειος από την ίδρυση του μοναχικού τάγματος των αδελφών Ουρσουλινών, τελέστηκε στη Ι. Μονή των Αδελφών στο Πασακρωτήρι αρχιερατικό συλλείτουργο από τον Σεβ/το π. Νικόλαο Πρίντεζη και όλο τον Ι. Κλήρο της Τήνου. Ηταν παρούσα και η γενική Ηγουμένη των Αδελφών Ουρσουλινών Αδ. Colette Lignon. Το Παρεκ­κλήσιο της Μονής και οι γύρω χώροι ήταν ασφυκτικά γεμάτοι από πιστούς. Έλαβαν ενεργό μέρος στη γιορτή και τα παιδιά του Κατηχητικού.

v      Κατά την κατανυκτική Θ.Λειτουργία ο Σεβ/τος απευθύνθηκε στη γαλλική γλώσσα στη Γενική Ηγουμένη την οποία ευχαρίστησε, μεταξύ άλλων, για το θεάρεστο έργο που επετέλεσαν στο παρελθόν και συνεχίζουν να επιτελούν και σήμερα οι Αδελφές Ουρσουλίνες, ευχόμενος να βρεθούν γενναίες κοπέλες να συνεχίσουν το έργο τους. Κατόπιν μίλησε η Γενική Ηγουμένη εκφράζοντας τον θαυμασμό της και τη χαρά της να βρίσκεται μέσα σε μια τόσο θερμή ατμόσφαι­ρα προσευχής και απευθυνόμενη με μεγάλη απλότητα και ζωντάνια στα μικρά παιδιά που ήταν γύρω της και γύρω από την Αγία Τράπεζα, και αγκαλιάζοντας τα όπως η Αγία Αγγελα, η ιδρύτρια του τάγματος, τα κάλεσε να αγαπούν πολύ τον Ιησού Χριστό και να μη δειλιάσουν να του πουν ΝΑΙ όταν τα καλέσει στην υπηρεσία του. Μετά τη Θ.Λειτουργία δόθηκε δεξίωση στη μεγάλη σάλα της Μονής. Το βράδυ, η Ι. Μονή παρέθεσε δείπνο στον Αρχιεπίσκοπο και στον Ι. Κλήρο προς τιμήν της Γενικής Ηγουμένης.

v      Με λαμπρότητα και κατάνυξη έγινε και εφέτος στις 6 Δεκεμβρίου ο πανηγυ­ρισμός του Αγίου Νικολάου, προστάτη της ενορίας μας. Προετοιμάστηκε πνευμα­τικά με Έκθεση του Πανάχραντου Μυστηρίου, απαγγελία του Αγίου Ροδαρίου, τριήμερο του Αγ.Νικολάου, και εξομολογήσεις. Τη παραμονή τελέστηκε επίσημος Εσπερινός από τον εορτάζοντα Αρχιεπίσκοπο μας, Σεβ/το π.Νικόλαο, ο οποίος έ­καμε και τον πανηγυρικό της εορτής. Εκ μέρους της ενορίας προσφώνησε τον Αρχ/σκοπο ο εφημέριος ενώ τα παιδιά του Κατηχητικού του πρόσφεραν ανθοδέσμες. Μετά τον Εσπερινό, το Ενοριακό Συμβούλιο πρόσφερε σε όλους αναψυκτι­κά, στην ενοριακή αίθουσα, ενώ οι πιστοί πέρασαν να εκφράσουν τις ευχές τους στον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος ανήμερα της εορτής επήγε στην Ενορία της Στενής. Την πανηγυρική Θ.Λειτουργία τέλεσε ανήμερα ο εφημέριος. Τον πανηγυρικό της ημέρας τον έκαμε ο π.Φραγκίσκος Βιδάλης, εφημέριος Κώ­μης. Η χορωδία του ενοριακού Ναού έψαλε μελωδικότατα τους ιερούς ύμνους.

v     Στις 13 Δεκεμβρίου ο Κύριος κάλεσε κοντά του τον Ιωάννη Ανδριώτη σε ηλι­κία 55 ετών. Η κηδεία του έγινε την επομένη από τον Ενοριακό ναό του Αγ. Νικο­λάου, προεξάρχοντος του Σεβ|του π. Νικολάου ο οποίος έκαμε και τον επικήδειο λόγο. Συλλυπούμαστε θερμότατα τον π. Γεώργιο Ανδριώτη, τη σύζυγο και τα παιδιά του και όλους τους συγγενείς, ευχόμενοι όπως ο Κύριος αναπαύσει την ψυχή του στην Βασιλεία του, χορη­γώντας κάθε παρηγοριά στους οικείους του.

Στενή

v      Στις 21 Σεπτεμβρίου τέλεσαν τους γάμους των ο Ρωμανός Μέγκουλας από τον Φαλατάδο και η Φραγκίσκα Φωσκόλου από την ενορία μας. Στις 19 Οκτωβρίου τέλεσαν τους γάμους τους ο Ονούφριος Άνδροβικ του Πέτρου από την Κώμη και η Χριστίνα Παλαμάρη από την ενορία μας. Επίσης στις 26 Οκτωβρίου τέλεσαν τους γάμους τους ο Μάριος Ζαλώνης του Φραγκίσκου από τη Στενή και η Ειρήνη Παλαμάρη από τη Χώρα. Στα νέα ζευγάρια ευχόμαστε να σχηματίσουν από μια χριστιανική οικογένεια!

v      Στις 6 Δεκεμβρίου πανηγύρισε ο ενοριακός μας ναός, αφιερωμένος προς τιμήν του Αγ. Νικολάου. Αποβραδίς ο εφημέριος τέλεσε τον εόρτιο εσπερινό και την επομένη τέλεσε την πανηγυρική Θ. Λειτουργία ο εορτάζων Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος, ενώ συλλειτούργησαν ο εορτάζων εφημέριος π. Νικόλαος Ψάλτης και άλλοι εφημέριοι από διάφορες ενορίες. Παρέστη επίσης ο ορθόδοξος εφημέριος Στενής π. Νικόλαος και οι τοπικές αρχές και πλήθος κόσμου από πολλά χωριά του νησιού.

Άνδρος

v        Στις 30 Νοεμβρίου πανηγύρισε ο καθεδρικός ναός της Εκκλησίας της Άνδρου προς τιμήν του Αποστόλου Αγ. Ανδρέα του πρωτόκλητου, με πρωτοφανή για την ιστορία του ναού συρροή πιστών και ευλαβών του αγίου. Πράγματι, στην Αρχιερατική Θ. Λειτουργία που τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος και στην οποία συλλειτούργησε ο εφημέριος π. Μάρκος Φώσκολος, έλαβε μέρος ο Σύνδεσμος Ελλήνων Καθολικών της Σύρου, με τη συμμετοχή 150 ατόμων και 40 μέλη του Συλλόγου του Αγ. Φραγκίσκου της Τήνου, καθώς και πολλοί ορθόδοξοι ευλαβείς του αγίου από τη Χώρα της Άνδρου και, βέβαια, οι ενορίτες της Άνδρου. Οι πιστοί που κατέκλυσαν και τους γύρω χώρους του ναού, έλαβαν μέρος παρακολουθώντας τη Θ. Λειτουργία από τη μικροφωνική συσκευή που τοποθέτησε επί τόυοτυ ο π. Ριχάρδος από την Τήνο. Μετά τη Θ. Λειτουργία ακολούθησε κέρασμα προς όλους τους παρόντες και στη συνέχεια οι εκδρομείς κατέλυσαν σε ξενοδοχεία στις Στενιές, όπου δείπνησαν και διασκέδασαν, ενώ την επομένη πραγματοποίησαν εκδρομή στο όμορφο και ενδιαφέρον από πάσης απόψεως νησί της Άνδρου. 

Νεολαία

v        Το Σαββατοκύριακο 16-17 Νοεμβρίου 2002, αντιπροσωπεία νέων και από την Τήνο μαζί με εκείνους από τη Σύρο, τη Θεσσαλονίκη και την ΕΚΦΕ επισκεφτήκαμε την Κέρκυρα για να παραστούμε στις εορταστικές εκδηλώσεις που έγιναν με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 χρόνων αρχιεροσύνης του Αρχιεπισκόπου Κερκύρας Σεβασμιοτάτου π. Αντωνίου.

Το Σάββατο βράδυ  οργανώθηκε από την ΚΙΚΕΔΕ Κέρκυρας ομιλία με θέμα τη ζωή και το έργο του. Την Κυριακή το πρωί τελέστηκε Αρχιερατική Θ. Συλλειτουργία στην οποία έλαβαν μέρος ο Αποστολικός Νούντσιος, όλα τα μέλη της Ι. Συνόδου της Ιεραρχίας μας, ο Πρόεδρος της Ιεραρχίας της Αλβανίας, εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, των μοναχικών ταγμάτων και των αρχών του νησιού, πλήθος πιστών, συγγενείς και φίλοι του Αρχιεπισκόπου.

Ακολούθησε δεξίωση στο Δημοτικό θέατρο όπου όσοι μίλησαν για το Σεβασμιότατο δεν παρέλειψαν να τονίσουν το σπουδαίο έργο που πραγματοποίησε στα 40 χρόνια της παρουσίας του στο νησί, καθώς επίσης την απλότητα του και την άψογη συνεργασία του με τους πιστούς, με την Ορθόδοξη τοπική Εκκλησία, όσο και με τις αρχές του νησιού. Οι νέοι της Κέρκυρας και οι οικογένειες τους, που μας είχαν προσκαλέσει και μας φιλοξένησαν, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να κάνουν αξέχαστη τη διαμονή μας έστω κι αν αυτή ήταν μικρής διάρκειας. Τους ευχαριστούμε θερμά και ελπίζουμε σύντομα να έχουμε την ευκαιρία να ανταποδώσουμε.

v      Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2002 στις 6 το απόγευμα στον Ενοριακό ναό του Αγίου Νικολάου στη Στενή οι νέοι της Τήνου γιορτάσαμε τον Χριστό Βασιλιά, Προστάτη της Νεολαίας μας. Η Αρχιερατική Θ. Λειτουργία, στην οποία έλαβαν μέρος οι εφημέριοι των ενοριών μας, είχε προετοιμαστεί από τη Συντονιστική Επιτροπή με τη συνεργασία νέων από όλες τις ενορίες υπό την επίβλεψη του π. Ριχάρδου, σε συναντήσεις που προηγήθηκαν, έτσι που ο κάθε νέος να συνειδητοποιήσει ότι λαβαίνει ενεργό μέρος σ' αυτή τη γιορτή.

Το θέμα που είχε επιλεγεί ήταν «ο Χριστός Βασιλιάς σ' ένα κόσμο με ειρήνη και αγάπη». Στην εισαγωγή τονίστηκε ότι όλοι καλούμαστε να σταθούμε δίπλα στον Χριστό Βασιλιά που δεν αναζήτησε ποτέ εξουσία και δύναμη, αλλά αντίθετα έδωσε πρώτος το μάθημα της αγάπης μέχρι το Σταυρό.

Στον κόσμο μας που χρειάζεται απεγνωσμένα μια νέα αίσθηση αδελφοσύνης και ανθρώπινης αλληλεγγύης, εμείς καλούμαστε να αποδείξουμε στους άλλους ότι μόνο Εκείνος είναι ο ακρογωνιαίος λίθος πάνω στον οποίο είναι δυνατόν να θεμελιωθεί με σταθερότητα η ύπαρξη του ανθρώπου. Για να πραγματοποιηθεί αυτό χρειάζεται μια νέα γενιά οικοδόμων. Με κίνητρο όχι το φόβο ή τη βία, αλλά την επιτακτική ανάγκη μιας γνήσιας αγάπης εμείς καλούμαστε να γίνουμε οι νέοι αυτοί οικοδόμοι.

Με την πίστη, την ελπίδα, την αγάπη, την εξυπνάδα, το θάρρος και την επιμονή μας καλούμαστε να εξανθρωπίσουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Καλούμαστε να χτίσουμε τον πολιτισμό της αγάπης.

Θέλοντας να δείξουμε το πόσο κι εμείς έχουμε τη διάθεση να συμβάλλουμε στην αναζήτηση της δικαιοσύνης, στην προώθηση της ειρήνης και της ενότητας, της αδελφοσύνης και της αλληλεγγύης πρώτα στις οικογένειες μας, στο περιβάλλον μας και κατά συνέπεια σε όλο τον κόσμο φυτέψαμε ένα δέντρο ελιάς, κάναμε συλλογικά την προσφορά και πήρε ο καθένας κατά τον ασπασμό της ειρήνης ένα κλαδί ελιάς για να θυμόμαστε τη δέσμευση μας.

Ιδιαίτερα προσευχηθήκαμε για την ειρήνη στον κόσμο σκεπτόμενοι την Παλαιστίνη, το Ιράκ, το Ιράν, την Αφρική, την Καμπούλ ώστε να σταματήσουν οι διαμάχες και να έρθει η ειρήνη το συντομότερο.

Μετά το τέλος της ακολουθίας στην ενοριακή αίθουσα είχε προετοιμαστεί μικρή δεξίωση και «παιχνίδια γνωριμίας» με τα οποία όχι μόνο γνωριστήκαμε καλύτερα, αλλά και προβληματιστήκαμε πάνω σε θέματα πίστης.

Ευχαριστούμε τον Αρχιεπίσκοπο μας, τους ιερείς, όλους όσους προσευχήθηκαν και γιόρτασαν μαζί μας, τον Εφημέριο και τους νέους της Στενής για τη ζεστή φιλοξενία και περιμένουμε να σας ξαναδούμε όλους στην επόμενη εκδήλωση μας.

ΣΕΚΑΝΝΤ

 

ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ» -2002

 

ΧΩΡΑ 615 €

ΠΑΡΟΣ 34 €

ΝΑΞΟΣ 166 €

ΞΥΝΑΡΑ 125 €

ΚΟΥΜΑΡΟΣ 140 €

ΠΕΡΑΣΤΡΑ 20 €

ΜΥΡΣΙΝΗ 370 €

ΚΑΡΔΙΑΝΗ 235 €

ΣΜΑΡΔΑΚΙΤΟ 300 €

ΤΑΡΑΜΠΑΔΟΣ 85 €

ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ 450 €

ΚΤΙΚΑΔΟΣ 135 €

ΚΙΟΝΙΑ 150 €

ΒΩΛΑΞ 155 €

ΚΑΜΠΟΣ 100 €

ΣΚΑΛΑΔΟΣ 100 €

ΚΡΟΚΟΣ 80 €

ΛΟΥΤΡΑ 300 €

ΚΩΜΗ  186 €

ΑΓΑΠΗ 350 €

ΜΥΚΟΝΟΣ 100 €

ΣΤΕΝΗ  605 €

ΚΕΧΡΟΣ 170 €

ΠΟΤΑΜΙΑ 80 €

ΣΥΝΟΛΟ 5051 €

 

Σημ. Από το παραπάνω ποσό των 5051 € διατέθηκε το ποσό των 2500 € για τα Ποντιφικά Ιεραποστολικά Έργα και το υπόλοιπο για τις άλλες Ιεραποστολές της τοπικής Εκκλησίας. 



Συμπεράσματα από την απογραφή του 2001

Η υπογεννητικότητα

απειλεί τα χωριά της Τήνου

 

Χριστούγεννα έρχονται, ταιριάζει στο κλίμα των ημερών να αναφερθούμε και σε γεννήσεις ή καλύτερα σε «μη-γεννήσεις». Πράγματι, ως «μη-γεννήσεις» θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το φαινόμενο που χαρακτηρίζει τη δημογραφική εικόνα της Τήνου το τελευταίο μισό του προηγούμενου αιώνα.

Τον τελευταίο καιρό, μάλιστα, οι εφημερίδες της Αθήνας, αλλά και της επαρχίας, χρησιμοποίησαν ορισμένες δημογραφικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από μια έρευνα της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλά­δας, η οποία, όπως είναι φυσικό, ανησυχεί και αγωνιά για το έντονο πρόβλημα της υπογεννητικότητας που μαστίζει την πατρίδα μας. Στα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, εξέχουσα θέση, δυστυχώς, κατέχει και η ΤΗΝΟΣ. Να παρατηρήσουμε πως η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη απ’ την εικόνα που σχηματίζει ο αναγνώστης από μια πρώτη ανάγνωση, αφού τα στοιχεία αυτά δεν αφορούν μόνο τα αναφερόμενα χωριά, αλλά και άλλα ακόμη. Εξάλλου, όλοι γνωρίζουμε πόσο απέχουν απ’ την πραγματικότητα τα στοιχεία της επίσημης κρατικής απογραφής... Το φανερώνει ξεκάθαρα και ο πίνακας που πήραμε από τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για τις απογραφές των ετών 1991 και 2001.

Δανειζόμαστε την ανταπόκριση όπως τη δημοσίευσε η εφημερίδα της Σύρου «ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ», στην οποία, με την ευκαιρία αυτή, εκφράζουμε και τα θερμά μας συγχαρητήρια και ευχές για επιτυχίες και στην καθημερινή πλέον έκδοσή της. Ανάλογο άρθρο δημοσίευσε και η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» στις 19/11/2002, με χαρακτηριστικά σχόλια, παρατηρήσεις και στοιχεία, αλλά και τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο πελ-αργός θάνατος της επαρχίας» με την υπογραφή της κ. Χριστίνας Παπασταθοπούλου...

 

 

Το πρόβλημα της υπογεννητικότη­τας που τα τελευταία χρόνια έχει εν­σκήψει στην Ελλάδα, ήρθε να κατα­δείξει και μία έρευνα της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλά­δας που έγινε με σημείο αναφοράς την ύπαιθρο της πατρίδας μας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΣΠΕ οι γεννήσεις σε όλα τα χωριά της χώρας με πληθυσμό έως και 2000 κατοίκους παρουσίασαν ποσοστό μείωσης 55,1% από το 1980, με τη μείωση να είναι κατ' ουσία μεγαλύτερη, αφού στις τε­λευταίες μετρήσεις στις γεννήσεις προσμετρώνται και οι γεννήσεις παι­διών από αλλοδαπούς γονείς. Όσον αφορά τις Κυκλάδες, έξι χωριά περιλαμβάνονται στη λίστα των 25 χωριών με τη μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων και κατά σύμπτωση και τα έξι είναι στην Τήνο. Ειδικότερα στο Σκλαβοχωριό έχει να γεννηθεί παιδί 20 χρόνια και έχει πλέον 7 κα­τοίκους. Στα χωριά Τζάδος, Κουμάρος και Λουτρά δεν έχει σημειωθεί γέννηση από 15 χρόνια τώρα και κατοικού­νται από 30, 10 και 15 ανθρώπους α­ντίστοιχα. Στην Περάστρα Τήνου δεν έχει γεννηθεί παιδί από 12 χρόνια και στην Ξινάρα για 10 χρόνια, ενώ και τα δύο χωριά κατοικούνται από 10 κα­τοίκους!

Στην ίδια έρευνα της Ανώτατης Συ­νομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδας σημειώνεται ότι στις αγροτικές περιο­χές των Κυκλάδων το 1980 γεννήθη­καν 625 άτομα και το 1999 μόλις 453, αριθμοί που καταδεικνύουν τη σοβα­ρότητα του προβλήματος υπογεννη­τικότητας.

 

Έως εδώ το άρθρο της «Κοινής Γνώμης», που έρχεται, όμως, σε σύγκρουση με τα αποτελέσματα της επίσημης κρατικής Απογραφής που έγινε τον Μάρτιο του 2001. Εκεί, για λόγους γνωστούς σε όλους, τα στοιχεία έχουν παραποιηθεί από τους ίδιους τους πολίτες για αλλότρια οφέλη. Έτσι, έχουμε, π. χ. τον Τζάδο να αυξάνει τον πληθυσμό του κατά 204,7 % μέσα στη δεκαετία, τον Κρόκο κατά 38,5 %, την Ξινάρα κατά 30,3%, τα Λουτρά κατά 9,4%, το Σκλαβοχωριό κατά 16,7% κλπ. Και να σκεφτεί κανείς πως στα χωριά αυτά δεν έχει να γεννηθεί παιδί από 10-15 χρόνια τώρα, ενώ έχουν αποβιώσει αρκετοί (κατ’ αναλογία, βέβαια).

 

Ας δούμε την «εικονική εικόνα» που παρουσιάζει η τελευταία πληθυσμιακή απογραφή [1] :

 

ΔΗΜΟΣ ΤΗΝΟΥ

 1991 2001 %  1991 2001 %


Αγία Βαρβάρα 203 

Άγιος Σώστης 35 

Άγιος Φωκάς 164 

Αρνάδος 105 55 -47,62

Δυο Χωριά 61 51 -16,39

Καριά 13 

Λαούτη 32 

Λυχναφτιά 3 

Μ. Κεχροβουνίου 47 34 -27,66

Μουντάδος 44 

Μπερδεμιάρος 5 15 200,00

Όρμος Αγ. Ιωάννη  103 

Τριαντάρος 107 54 -49,53

Φερό Χωριό 3 

Χώρα της Τήνου 6076 4394 -27,68

 

ΣΥΝΟΛΟ 6401 5203 


 

 

ΔΗΜΟΣ ΕΞΩΜΒΟΥΡΓΟΥ

 1991 2001  %


Αγάπη 196 173 -11,73

Άγιος Ρωμανός 42 

Αετοφωλιά 63 59 -6,35

Βωλάξ 43 33 -23,26

Κάμπος 126 81 -35,71

Καρδιανή 133 105 -21,05

Κάτω Κλείσμα 60 69 15,00

Καλλονή 249 226 -9,24

Κέχρος 53 52 -1,89

Κιόνια 152 

Κολυμπήθρα 19 

Κουμάρος 45 27 -40,00

Κρόκος 26 36 38,46

Κτικάδος 95 81 -14,74

Κώμη 237 222 -6,33

Λιβάδα 15 

Λουτρά 32 35 9,38

Μέση 40 41 2,50

Μυρσίνη 97 53 -45,36

Ξινάρα 33 43 30,30

Όρμος Καρδιανής 33 

Όρμος Υστερνίων 31 

Περάστρα 18 19 5,56

Ποταμιά 53 43 -18,87

Σκαλάδος 74 78 5,41

Σκλαβοχωριό 6 7 16,67

Σμαρδάκιτο 83 57 -31,33

Σπεράδος 15 

Στενή 262 270 3,05

Ταραμπάδος 47 54 14,89

Τζάδος 21 64 204,76

Τριπόταμος 54 56 3,70

Υστέρνια 168 119 -29,17

Φαλατάδος 221 240 8,60

Χατζηράδος 49 42 -14,29

 

ΣΥΝΟΛΟ 2584 2692


 

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΑΝΟΡΜΟΥ

 1991 2001 %


Βεναρδάδος  14 18 28,57

Δύσβατο 0 

Κουμελάς 4 

Μαλλί 0 

Μαμάδος  10 9 -10,00

Μαρλάς 28 40 42,86

Πάνορμος  58 176 203,45

Πλατιά  23 36 56,52

Πύργος  345 383 11,01

Ρόχαρη 13 

 

ΣΥΝΟΛΟ 478 679


 

Και η πιο απλή μελέτη και σύγκριση των αριθμών με τα πραγματικά δεδομένα, τα οποία βιώνουμε καθημερινά, οδηγούν σε άκρως ανησυχητικά συμπεράσματα και διαπιστώσεις, που γεννούν απογοητευτικά συναισθήματα.

 

Ας καταγράψουμε, όμως, κάποια συμπεράσματα που βγαίνουν από μια πρόχειρη μελέτη των αριθμών:

 

Ü      Ιδιαίτερα μεγάλος εμφανίζεται ο αριθμός των νέων οικισμών, κυρίως στα παράλια και σε γειτονικές περιοχές. 

Ü      Κάποιοι είχαν καταγραφεί ως οικισμοί από πολύ παλαιότερα, αλλά δεν είχαν ποτέ μόνιμους κατοίκους. Έτσι ήταν ο Όρμος της Καρδιανής, η Κολυμπήθρα, ο Άγ. Ρωμανός, η Ρόχαρη, ο Άγ. Ιωάννης (Πόρτο), η Λιβάδα, κ. ά. Τώρα έχουν ήδη αποκτήσει μόνιμο πληθυσμό, έστω και μικρό. Το ίδιο ισχύει και για τους πρωτοεμφανιζόμενους παράλιους ή, κάποτε, εξοχικού χαρακτήρα οικισμούς. Έχουν εγκατασταθεί λίγοι μόνιμοι, περισσότεροι ημιμόνιμοι (αν επιτρέπεται ο όρος, που αναφέρεται σ’ εκείνους που καταγράφτηκαν για τις «ανάγκες» της απογραφής) και ιδιαίτερα πολλοί κατά το καλοκαίρι (ντόπιοι και μη).

Ü      Οι περισσότεροι απ’ τους οικισμούς αυτούς έχουν στηθεί χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο και πρόβλεψη, ούτε από το επίσημο κράτος ούτε και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Και έτσι απουσιάζουν και οι στοιχειώδεις κοινές υπηρεσίες που θα εξυπηρετούσαν τους μόνιμους κατοίκους ενός οικισμού (δρόμοι, αποχέτευση, ύδρευση). Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχουμε ένα «μπουμ» απαιτήσεων, εκ μέρους των κατοίκων, που δε θα είναι εύκολο να ικανοποιηθούν.

Ü      Κάποιοι συνταξιούχοι που επιστρέφουν από την Αθήνα και εγκαθίστανται στα χωριά τους και πάλι, δε μπορούν να δώσουν ζωή και προοπτική στους υπάρχοντες ιστορικούς οικισμούς, ορισμένοι απ’ τους οποίους είναι καταδικασμένοι να εκλείψουν σύντομα.

Ü      Ζούμε μια μεταβατική περίοδο, κατά την οποία η Τήνος αλλάζει την ιστορική μορφή που είχε αποκτήσει από αιώνες. Όπως φαίνεται παίρνει τη μορφή καλοκαιρινού θέρετρου (τουριστική), ενώ τον χειμώνα, όσο περνά ο καιρός, θα μοιάζει όλο και πιο πολύ σε γηροκομείο...

Ü      Η Χώρα της Τήνου έχει φτάσει στα όρια της ασφυξίας, πολύ περισσότερο, βέβαια, κατά το καλοκαίρι. Έχει μετατραπεί σε ένα όλο και περισσότερο επεκτεινόμενο οικισμό, προς όλες τις κατευθύνσεις και αυτό επειδή αποτελεί το μοναδικό εμπορικό κέντρο του νησιού. Αν λάβουμε υπόψη μας πως πολλοί απ’ τους δηλωμένους ως κατοίκους των χωριών είναι μόνιμοι κάτοικοι της Χώρας, βλέπουμε πως περισσότερο από το μισό του πληθυσμού του νησιού ζει, εργάζεται και κινείται εντός των ορίων της... Ο υδροκεφαλισμός της Αθήνας σε μικρογραφία, μαζί και με όλα εκείνα τα προβλήματα που τον συνοδεύουν...

 

Και μια ερώτηση για μας τους ίδιους: Μήπως έφτασε η στιγμή για να μελετηθούν και νέοι ποιμαντικοί σχεδιασμοί για τη νέα εποχή που άρχισε ήδη;Όλοι μας γνωρίζουμε πως ο ύμνος πήγασε από το στόμα των αγγέλων, μόλις ο Σωτήρας του κόσμου γεννήθηκε ως άνθρωπος, μεταξύ των ανθρώπων. Το κείμενο το διέσωσε ο ευαγγελιστής Λουκάς στο Ευαγγέλιό του: «Ξαφνικά, μαζί με τον άγγελο εμφανίσθηκε πλήθος απ’ την ουράνια στρατιά των αγγέλων, που αινούσαν το Θεό και έλεγαν: «Δόξα στο Θεό, στα ύψη του ουρανού, και πάνω στη γη ειρήνη, στους ανθρώπους που ο Κύριος αγαπά» (Λκ 2,13-14).

Αυτή είναι η σωστή μετάφραση αυτού του κειμένου, του ιδιαίτερα δύσκολου για να κατανοηθεί από όσους δεν έχουν οικειότητα με το γλωσσικό θεολογικό ιδίωμα της Αγίας Γραφής. Φτάνει να δούμε τη χρήση που κάνουν οι σύγχρονοί μας, ακόμα και στις βιτρίνες των μαγαζιών, ως κράχτης για καταναλωτισμό...

Ο ύμνος των αγγέλων των Χριστουγέννων συμπληρώθηκε αργότερα από μια σειρά ποιητικές προσθήκες και έτσι σχηματίστηκε ο σημερινός ύμνος της Δοξολογίας, που ψάλλουμε στην αρχή της Θ. Λειτουργίας. Με ακόμα περισσότερες προσθήκες τον έχει υιοθετήσει η βυζαντινή παράδοση και αρχίζει με τη φράση: «Δόξα σοι, τω δείξαντι το φως» και ψάλλεται στο τέλος της Ακολουθίας του όρθρου. Πολλοί γνωρίζουν, ακόμα, και τη λατινική του απόδοση: «Gloria in exclesis Deo et in terra pax hominibus bonae voluntatis» που ηχεί τόσο μεγαλόπρεπα στην αρχή της μεσονύκτιας Λειτουργίας των Χριστουγέννων στους ναούς όλου του κόσμου και που έχει μελοποιηθεί από χιλιάδες μουσικούς και συνθέτες...

Ίσως κάποιοι να παρατήρησαν ένα «ς» παραπάνω στο κείμενο της επικεφαλίδας: «ευδοκίας» και όχι «ευδοκία» όπως το έχουμε συνηθίσει στη Θ. Λειτουργία. Στη λέξη «ευδοκία» και στη γενική της πτώση «ευδοκίας» θα σταματήσουμε για λίγο σ’ αυτή τη σημείωση. Η λέξη «ευδοκία» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «εύνοια», αλλά στην Αγία Γραφή σημαίνει την ελεύθερη επιλογή αγάπης που έχει ο Θεός για κάποιον που αγαπά. Χαρακτηριστική η περίπτωση με τη φράση του Θεού Πατέρα για τον Υιό του κατά τη βάπτισή του στον Ιορδάνη: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, evn w-| euvdo,khsa» (Μτ 3,17). Και ο Απ. Παύλος λέει κάτι το παρόμοιο: «Μέσω του Ιησού Χριστού μας προόρισε για υιοθεσία του, σύμφωνα με την ευαρέσκεια (στο κείμενο: ευδοκία) του θελήματός του, για έπαινο και δόξα της χάρης του, που μας χάρισε μέσω του Αγαπημένου» (Εφ 1,5-6).

Τα πιο αρχαία χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης χρησιμοποιούν την έκφραση στη γενική πτώση και τα πιο πρόσφατα στην ονομαστική. Τη γενική πτώση υιοθετούν και οι πιο έγκυροι μελετητές της Κ. Διαθήκης στην εποχή μας και την έχει υιοθετήσει και η Καθολική Εκκλησία στις λειτουργικές μεταφράσεις στις διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς και στην αρχαία λατινική απόδοση, παρά τις ελλείψεις. Η υιοθέτηση της ονομαστικής, μας οδηγεί στο να μεταφράσουμε τον ύμνο ως εξής: «... και ειρήνη πάνω στη γη και η αγάπη του Θεού στους ανθρώπους». Η έκφραση αυτή φαίνεται τόσο γενική, που δε φαίνεται να έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα μέσα στο βιβλικό περιβάλλον της Καινής Διαθήκης. Για την Αγία Γραφή η σωτηρία είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης επιλογής του Θεού, ο οποίος την προσφέρει στους ανθρώπους με απολύτως δικά του κριτήρια και με τρόπους, οι οποίοι δεν υπόκεινται στην ανθρώπινη λογική, και που μπορεί να γίνει αποδεκτή ή να απορριφτεί από τον άνθρωπο. 

 


 

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.