Η υπέρβαση της Βαβέλ

Η Εορτή της Πεντηκοστής είναι η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας. Το θαύμα του υπερώου της Ιερουσαλήμ, όπου το Άγιο Πνεύμα συνένωσε τις διάφορες γλώσσες και τα έθνη τα υπό τον ουρανό, στη μια ομολογία του Ονόματος του Θεού, οδήγησε στο ξεπέρασμα των ασυνεννοησιών που κυριαρχούσαν μεταξύ των λαών, των εθνών, των γλωσσών και των πολιτισμών. 

Σήμερα, στην εποχή που γίνεται έντονα λόγος για σύγκρουση εθνών, θρησκειών και πολιτισμών, το μήνυμα της Πεντηκοστής είναι όσο πιο επίκαιρο γίνεται. Όπως φαίνεται, ούτε αυτές οι διεθνείς διασκέψεις και οργανισμοί μπορούν να φέρουν τη δικαιοσύνη μεταξύ των εθνών και να τα βοηθήσουν στο να λύσουν τα όποια μορφής προβλήματα αντιμετωπίζουν. Παλαιότερα υπήρξε η Κοινωνία των Εθνών, που έγινε ένα κουρελόχαρτο στα χέρια των ισχυρών της εποχής. Σήμερα ο ΟΗΕ αποδεικνύεται όλο και περισσότερο υποχείριος των ισχυρών της εποχής μας, ενώ άλλες άτυπες συνδιασκέψεις δεν εξυπηρετούν παρά τα πολιτικά και τα οικονομικά συμφέροντα των εχόντων. Η παγκοσμιοποίηση δεν λειτουργεί υπέρ των φτωχών και η αδικία (πάσης μορφής) συνεχίζει να αναπτύσσεται και να εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, έτσι ώστε οι τρομοκράτες κάθε είδους να γίνονται ευαγγελιστές και κήρυκες της δικαιοσύνης.

Ακόμα και αυτή η συνεργασία των λαών, που αποτέλεσε ιδανικό των δημοκρατικών κοινωνιών, αποδεικνύεται ουτοπία και κάποιες φορές φενάκη. Και αυτό επειδή οι λαοί δεν έχουν πάντοτε τις ηγεσίες που θα άξιζαν ή και το αντίθετο, δηλαδή έχουν τις εξουσίες που τους αξίζουν. Και τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε. Τα όνειρα και τα οράματα των απλών ανθρώπων για ειρήνη, για κοινωνική δικαιοσύνη, για ελευθερία και για δημοκρατία, τα τσαλαπατούν μέσα στις λάσπες και στο αίμα.

Κάποιες πρωτοβουλίες των Εκκλησιών προς τη σωστή κατεύθυνση (όταν είναι ειλικρινείς και δε γίνονται για την καλλιέργεια δημοσίων σχέσεων, οπότε είναι η περίπτωση να πούμε πως «αν το άλας μωρανθή...») δε βρίσκουν πάντα ανταπόκριση για να έχουν τα επιθυμητά πρακτικά αποτελέσματα. Ευαισθητοποιούν, όμως, τους πιστούς τους και εκτρέφουν την ελπίδα, ώστε να μην πεθάνει κι αυτή μαζί με τα όνειρα και τα οράματα των φτωχών. Πράγματι, μόνο το Άγιο Πνεύμα αποτελεί την υπέρβαση των εγωισμών, των διακρίσεων και των ρήξεων, με μια λέξη, της Βαβέλ, προκειμένου να εδραιωθεί η Βασιλεία του Θεού.



Μητρόπολη

v     Την Κυριακή 23 Ιουνίου, Εορτή της Πεντηκοστής, τελέστηκε στον μητροπολιτικό μας ναό Αρχιερατική Θ. Λειτουργία, κατά την οποία ο Αρχιεπίσκοπος χορήγησε το Μυστήριο του Χρίσματος σε 38 παιδιά από διάφορες ενορίες της Τήνου και από την ενορία της Μυκόνου. Στη Θ. Λειτουργία συλλειτούργησαν όλοι οι ιερείς της Τήνου και παραβρέθηκε ο Σεβ/τατος π. Ιωάννης. Στην τελετή συμμετείχαν πιστοί από τις ενορίες της Τήνου, αλλά και από άλλα γειτονικά νησιά, καθώς και από τη Μυτιλήνη. Στα παιδιά που έλαβαν το Μυστήριο, ευχόμαστε να γίνουν ζωντανοί μάρτυρες του Χριστού μέσα στον κόσμο.

Χώρα

v     Στις 23 Μαΐου πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τους γονείς και τους αναδόχους των παιδιών που έλαβαν το Μυστήριο του Χρίσματος την Κυριακή της Πεντηκοστής. Ο π. Φραγκίσκος Βιδάλης τους εξήγησε τη θεολογική σημασία του Μυστηρίου, καθώς και πρακτικά θέματα που αφορούσαν την τέλεση του.

v      Την Κυριακή του Καλού Ποιμένα ο Αρχιεπίσκοπός μας τέλεσε στην ενορία μας τη Θ. Λειτουργία και κήρυξε τον λόγο του Θεού για τις μοναχικές και ιερατικές κλήσεις.

v      Στις 31 Μαϊου το βράδι, μετά τη Θ. Λειτουργία τελέστηκε και λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας γύρω από τον ενοριακό μας ναό και έτσι έκλεισε ο μήνας της Παναγίας. 

v     Στις 14 Ιουνίου πανηγύρισε ο ναός του Αγίου Αντωνίου της Παδούης. Το απόγευμα τελέστηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο, στο οποίος συλλειτούργησαν ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος, ο πρώην Νάξου-Τήνου σεβ/τατος Ιωάννης και ο εφημέριος. Στο τέλος μοιράστηκαν, κατά το έθιμο, ευλογημένοι άρτοι σε όλους τους παρόντες. Πολλοί πιστοί επισκέφτηκαν τον ναό και προσευχήθηκαν και την παραμονή, από τη Χώρα και από διάφορα χωριά του νησιού. Είχε προηγηθεί Εννεαήμερο προς τιμή του Αγίου.

v     Στις 27 Ιουνίου απεβίωσε αιφνιδίως ο Στέφανος Βιδάλης (Αντώνας), επιχειρηματίας, σε ηλικία 48 ετών και την επομένη κηδεύτηκε από την ενορία μας. Συλλυπούμαστε τους οικείους του και ευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του.

 Στενή

Στις 20 Ιουνίου απεβίωσε η Μαρία, χήρα Ιωάννη Ζαλώνη και μητέρα 8 παιδιών, εφοδιασμένη με τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας και κηδεύτηκε την επομένη. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

Σμαρδάκιτο

v     Κατά τον μήνα του Μαΐου, τον αφιερωμένο στην Παναγία τελέσαμε τη Θ. Λειτουργία με λιτανεία και απαγ-γελία του Αγ. Ροδαρίου, στην εκκλησία της Κάτω Κιουράς. 

v     Στις 15 Ιουνίου, λόγω της εορτής της Αναλήψεως, πανηγύρισε ο ενοριακός μας ναός, αφιερωμένος στον Άγ. Αντώνιο της Παδούης. Είχε προηγηθεί πνευματική προετοιμασία των ενοριτών και ο επίσημος πανηγυρικός Εσπερινός. Την πανηγυρική Θ. Λειτουργία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος και συλλειτούργησε ο εφημέριος και άλλοι ιερείς της Τήνου. Στη Θ. Λειτουργία έλαβαν μέρος πολλοί πιστοί και ευλαβείς του Αγίου, τόσο από διάφορες ενορίες της Τήνου, όσο και από την Αθήνα.

Μυρσίνη

Στις 9 Ιουνίου απεβίωσε η Εύα, χήρα Ιωσήφ Ρήγου, εφοδιασμένη με τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Κηδεύτηκε την επομένη στο κοιμητήριο της ενορίας, λόγω επισκευών στον ενοριακό μας ναό. Συλλυπούμαστε τους οικείους της και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

Κώμη

v     Την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η ποιμαντική επίσκεψη του Επισκόπου. Πριν την τέλεση της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ενοριακό Ναό του Αγίου Ιωάννη, ο Αρχιεπίσκοπος συναντήθηκε στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο με τα μέλη των Ενοριακών Συμβουλίων Αγάπης, Κώμης και Περάστρας, με τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Αγίου Ιωσήφ και με τα μέλη της Επιτροπής του Θεομητορικού Προσκυνήματος του Βρυσιού, έχοντας μία εποικοδομητική συζήτηση μαζί τους.

v     Απεβίωσε στις 5 Απριλίου και κηδεύτηκε την επομένη ο Ιάκωβος Φόνσος. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του.

v     Τελέστηκε στις 13 Απριλίου Μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του αδελφού μας Γεωργίου Κλήμη.

v     Πραγματοποιήθηκε η Τριήμερη προσκύνηση του Πανάχραντου Μυστηρίου (καράντα ώρες). Την Πέμπτη 25 Απριλίου το απόγευμα τελέστηκε ο Εσπερινός προς τιμή της Παναγίας της Πονεμένης. Την Παρασκευή 26 Απριλίου, Εορτή της Πονεμένης, τελέστηκε το πρωί η Θ. Λειτουργία και ακολούθησε ως το απόγευμα η Έκθεση του Πανάχραντου Μυστηρίου για προσκύνηση. Η ημέρα αυτή ολοκληρώθηκε με την τέλεση της Ακολουθίας του Εσπερινού. Το Σάββατο 27 Απριλίου το βράδυ τελέστηκε Αγία Ώρα προσευχής μπροστά στο Πανάχραντο Μυστήριο. Την Κυριακή 28 Απριλίου, Κυριακή των Βαΐων, έγινε η ευλογία των Βαΐων στο Ναό της Παναγίας και μετά τη Λιτανεία προς τον Ενοριακό Ναό τελέστηκε η Θ. Λειτουργία. Στη συνέχεια ακολούθησε η Έκθεση του Πανάχραντου Μυστηρίου για προσκύνηση ως το απόγευμα, όπου και τελέστηκε η Ακολουθία του Εσπερινού, κλείνοντας με τον τρόπο αυτό το πνευματικό τριήμερο.

v     Τη νύχτα της Μ. Πέμπτης τελέστηκε ακολουθία προσευχής στο Εξωκλήσι της Παναγίας της Σπηλιώτισσας.

v     Την Τρίτη του Πάσχα έγινε στην πλατεία του χωριού με μεγάλη επιτυχία η χοροεσπερίδα που διοργάνωσε η Ενορία. Τα έσοδα που προέκυψαν θα διατεθούν για την ριζική ανακαίνιση του Εξωκλησίου του αγίου Φύλακτου στην περιοχή της Κολυμπήθρας.

v     Την Τετάρτη του Πάσχα τελέστηκε η Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στο Εξωκλήσι του Αγίου Φύλακτου από τον Εφημέριο και την Πέμπτη του Πάσχα στο Εξωκλήσι της Παναγίας της Σπηλιώτισσας, όπου ο Ενωτικός Σύλλογος πρόσφερε τα πατροπαράδοτα εδέσματα.

v     Το Σάββατο του Πάσχα τέλεσαν το Γάμο τους ο Χρήστος Λάμπρου και η Ρόζα-Άννα Φωσκόλου. Τους ευχόμαστε να δημιουργήσουν μία χριστιανική οικογένεια.

v     Στις 27 Μαΐου τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στο Εξωκλήσι του Αγίου Ελευθερίου και στις 29 Μαΐου στο Εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου.

v     Στις 31 Μαΐου, Εορτή της Επίσκεψης της Παναγίας στην Αγία Ελισάβετ, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη Λιτανεία του Ομοιώματος της Παναγίας από τον Ενοριακό Ναό, απαγγέλλοντας το Άγιο Ροδάριο, μέχρι το Ναό της Παναγίας όπου τελέστηκε η Θ. Λειτουργία.

v     Την Κυριακή 16 Ιουνίου έκαναν την πρώτη τους κοινωνία η Αντωνία Φόνσου, ο Μάνθος Σκιάφος, ο Μάνθος Χαρικιόπουλος, ο Ζαχαρίας Φόνσος, ο Ιωάννης Πόντης και η Μαρίνα Δελατόλα.

v     Την ημέρα της Πεντηκοστής, 23 Ιουνίου, έλαβε το Μυστήριο του Χρίσματος ο Ιωάννης Πόντης του Γεωργίου

 

Αγάπη

v     Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 22 Φεβρουαρίου στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Πολυκάρπου, στις 13 Μαρτίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Νικηφόρου.

v     Τελέστηκε την Τετάρτη του Πάσχα η αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στο Εξωκλήσι της Αγίας Ιουλιανής από τον π. Πέτρο. Μετά τη Θ. Λειτουργία ο Σύλλογος των Απανταχού Αγαπιανών όπως κάθε χρόνο πρόσφερε σε όλους τους παρόντες πλούσια εδέσματα.

v      Την Τρίτη 14 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η Λιτανεία της Ανάστασης από τον Ενοριακό Ναό προς το Εξωκλήσι της Κιουράς όπου τελέστηκε η Θ. Λειτουργία.

v     Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 15 Μαΐου προς τιμή του Αγίου Ισιδώρου στο Εξωκλήσι της Αγίας Ιουλιανής από τον Εφημέριο, στις 28 Μαΐου στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Ελευθερίου.

v     Την Παρασκευή του Πάσχα τέλεσαν το Γάμο τους ο Πέτρος Ρουγγέρης και η Ειρήνη Πρελορέντζου. Τους ευχόμαστε να δημιουργήσουν μία χριστιανική οικογένεια.

v     Την Κυριακή 9 Ιουνίου έκαναν την πρώτη τους Κοινωνία ο Ιωσήφ Δελατόλας και η Γεωργία Αρμακόλλα.

v     Απεβίωσε στις 18 Ιουνίου και κηδεύτηκε την επομένη ο Ιωάννης Δελατόλας. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής του.

v     Τελέστηκε στις 22 Ιουνίου η Αγρυπνία και η Θ. Λειτουργία της Πεντηκοστής.

Μοναστήρια

v     Πανηγύρισε το Προσκύνημα του Αγίου Ιωσήφ. Στις 18 Μαρτίου, παραμονή της πανήγυρης τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός και στις 19 Μαρτίου το απόγευμα Αρχιερατική Θ. Λειτουργία.

v     Τη Δευτέρα 13 Μαΐου τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία προς τιμή του Αγίου Ιωσήφ Εργάτη.

Περάστρα

v     Πανηγύρισε στις 23 Απριλίου η Ενοριακή Κοινότητα τον άγιο προστάτη της. Την παραμονή 22 Απριλίου τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός και ανήμερα της πανήγυρης το απόγευμα Αρχιερατική Θ. Λειτουργία.

v     Τη Δευτέρα του Πάσχα, τελέστηκε η Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία. Μετά τη Θ. Λειτουργία ο Ενωτικός Σύλλογος πρόσφερε τα πατροπαράδοτα εδέσματα. Την Τρίτη του Πάσχα, τελέστηκε η Αναστάσιμη Θ. Λειτουργία στο Εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη.

Ποταμιά

Με διοριστήριο έγγραφό του της 22 Ιουνίου 2002, ο Αρχιεπίσκοπός μας απάλλαξε από τα καθήκοντα του εφημερίου Ποταμιάς τον π. Ρόκκος Ψάλτη και ανέθεσε και πάλι τη φροντίδα της ενορίας στον π. Νικόλαο Ψάλτη, που επί σειρά δεκαετιών την είχε ποιμάνει κατά το πρόσφατο παρελθόν.

 Νεολαία

v     Στο τελικό της στάδιο βρίσκεται η προετοιμασία της 17ης Παγκόσμιας Συνάντησης νέων στο Τορόντο τον Ιούλιο του 2002, όπου θα συμμετέχουν χιλιάδες νέοι από όλο τον κόσμο μεταξύ αυτών και 20 από τη χώρα μας (οι 6 από την Τήνο). Ο Άγιος Πατέρας κάθε 2 χρόνια προσκαλεί τους νέους να συναντηθούν μεταξύ τους και μαζί του για να διαλαλήσουν πως είναι και θέλουν να παραμείνουν «Το αλάτι της γης. . . και το φως του κόσμου…» σ’ έναν κόσμο που πάσχει από αξίες και ιδανικά.

v      Εκτός από αυτήν υπάρχουν ακόμα και άλλες προτάσεις για τους νέους και τις νέες που θέλουν να επωφεληθούν κατά τη διάρκεια των διακοπών τους, ώστε να συνδυάσουν την ξεκούραση με την προσφορά σε συναντήσεις που έχουν πιο πνευματικό χαρακτήρα. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την Ειρήνη Κρητικού στο τηλ. 0283022382.

v      Επίσης διοργανώνεται εκδρομή για νέους στην Ιταλία από 19 έως 26 Αυγούστου από τον π. Θεόδωρο Κοντίδη. Μπολώνια, Ραβέννα, Πάντοβα, Βενετία ίσως και Φλωρεντία. Τιμή συμμετοχής 600 ευρώ. Ενδιαφέρουσα και οικονομική ευκαιρία τόσο για την επίσκεψη των πόλεων, όσο και για μια συνάντηση με τους νέους που γνωρίζουμε εκεί από την επίσκεψή μας κατά το Ιωβηλαίο. Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνήστε άμεσα με τον π. Θεόδωρο Κοντίδη τηλ. 0108835911 ή με την Ειρήνη Κρητικού στο τηλ. 0283022382.

v      Η Συνοδική Επιτροπή για την Ποιμα­ντική της Νεολαίας διοργανώνει από 30/8-1/9 Πανελλήνια συνάντηση στη Σύρο με θέμα «Εφαρμογή του Ποιμαντικού σχεδια­σμού για την νεολαία». Στη συνάντηση αυτή όπου είναι προσκαλεσμένοι οι εκκλη­σιαστικοί παραστάτες και αντιπρόσωποι από όλες τις εκκλησιαστικές επαρχίες θα συζη­τηθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται στον τομέα της νεολαίας σε τοπικό επίπεδο και θα τεθούν οι στόχοι για τη νέα περίοδο λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των καιρών και τις κατακόρυφες αλλαγές της κοινωνίας. Στις συναντήσεις προετοιμασίας που θα γίνουν από τους συμ­μετέχοντες της Τήνου μέσα στον Αύγουστο, εκτός από τα άτομα που θα συμμετέχουν στη συνάντηση είναι προσκαλεσμένοι όλοι οι νέοι που θέλουν να εκφράσουν την προ­σωπική τους άποψη στο σημαντικό αυτό θέμα.

v     Όπως θα γνωρίζετε από τους εφημερίους σας μια νέα από την ΕΚΝΕ Αθήνας πάσχει από λευχαιμία και αναζητά άμεσα δότη μυελού των οστών. Κατόπιν συνεννοήσεως με την κ. Μαρία Δελλατόλα στο Κέντρο Υγείας Τήνου κανονίστηκε να γίνει η αιμοληψία εδώ για την συμβατότητα του δότη. Από τη στιγμή που θα βρεθεί συμβατός δότης πιθανότητα 1/40.000 η διαδικασία είναι απλή και γίνεται με μια μετάγγιση αίματος, χωρίς επέμβαση ή κάτι επώδυνο για το δότη. Ίσως κάποιος από μας να είναι αυτός που θα της σώσει τη ζωή. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε από τους εφημερίους σας. 

Από τη ΣΕΚΑΝΝΤ


ΕΡΑΝΟΣ ΚΑΡΙΤΑΣ 2002

 

ΣΜΑΡΔΑΚΙΤΟ   219

ΚΑΡΔΙΑΝΗ   201

ΤΑΡΑΜΠΑΔΟΣ   80

ΣΚΑΛΑΔΟΣ   91

ΛΟΥΤΡΑ   150

ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ   435

ΒΩΛΑΞ     220

ΚΤΙΚΑΔΟΣ   130

ΚΙΟΝΙΑ   70

ΞΥΝΑΡΑ    106

ΚΟΥΜΑΡΟΣ    66

ΚΡΟΚΟΣ    82

ΚΑΜΠΟΣ  65

ΚΩΜΗ   458

ΑΓΑΠΗ   430

ΧΩΡΑ   452

ΣΤΕΝΗ    185

ΠΟΤΑΜΙΑ   85

ΚΕΧΡΟΣ   175

ΑΝΔΡΟΣ  75

 ΣΥΝΟΛΟ    3775

ΕΡΑΝΟΣ

ΓΙΑ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ (Μεγάλης Παρασκευής)

 

 

ΠΕΡΑΣΤΡΑ    35

ΧΩΡΑ   390

ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ   365

ΝΑΞΟΣ   150

ΣΤΕΝΗ   330

ΚΑΡΔΙΑΝΗ   210

ΣΜΑΡΔΑΚΙΤΟ    200

ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ   200

ΚΤΙΚΑΔΟΣ   135

ΚΑΜΠΟΣ    105

ΣΚΑΛΑΔΟΣ     100

ΚΩΜΗ   635

ΑΓΑΠΗ   240

ΤΑΡΑΜΠΑΔΟΣ   55

 ΣΥΝΟΛΟ  3150

 


üýþ üýþ üýþ üýþ üýþ üýþ

 

Από τον üýþ της Πίστης


ΒΑΤΙΚΑΝΟ. Με επίσημο έγγραφό του της 7 Απριλίου 2002, που φέρει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Miseri-cordia Dei» (Η Ευσπλαχνία του Θεού), ο πάπας Ιωάννης-Παύλος Β΄ δίνει οριστική αρνητική απάντηση στις αιτήσεις τοπικών Εκκλησιών που ζητούσαν μια γενικότερη εφαρμογή του 3ου τύπου άφεσης αμαρτιών, χωρίς να έχει προηγηθεί η προσωπική εξομολόγηση. Μετά τη δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού και την έκτακτη Σύνοδο των Επισκόπων, είχαν επικρατήσει 3 τύποι τέλεσης του Μυστηρίου της Μετάνοιας ή Συμφιλίωσης. Ο πρώτος τύπος είναι ο κλασικός που είχε επικρατήσει μετά τη Σύνοδο της Τριδέντου και προέβλεπε την προσωπική εξομολόγηση του πιστού, πρόσωπο προς πρόσωπο με τον ιερέα. Ο δεύτερος τύπος είχε τοποθετήσει την τέλεση του Μυστηρίου μέσα στα πλαίσια μιας Ακολουθίας Μετάνοιας, κατά την οποία τελούσαν τον Λόγο του Θεού ομαδικά και κοινοτικά, προβλεπόταν η προσωπική εξομολόγηση των πιστών και ακολουθούσε η γενική άφεση των αμαρτιών. Ο τρίτος τύπος προέβλεπε σε πολύ έκτακτες περιστάσεις (σε προσκυνήματα και όπου συναζόταν μεγάλα πλήθη) να δίνεται η γενική άφεση χωρίς να έχει προηγηθεί ατομική εξομολόγηση. Με την κρίση που, ομολογουμένως, υφίσταται σε παγκόσμιο επίπεδο στην προσέλευση στο σωτήριο αυτό Μυστήριο, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ζητούσαν να γενικευτεί ο τρίτος τύπος, πράγμα που ο πάπας, με το συγκεκριμένο Έγγραφό του, το απέκλεισε και το επιτρέπει μόνο σε ιδιαίτερα έκτακτες περιπτώσεις, όπως στην περίπτωση πολέμου ή όταν δεν υπάρχει ικανός αριθμός εξομολόγων για να ακούσουν τις ατομικές εξομολογήσεις και κινδυνεύουν οι πιστοί να μείνουν χωρίς τη χάρη του Θεού.

ΒΑΤΙΚΑΝΟ. Δεν είναι λίγοι οι επίσκοποι, ακόμα και καρδινάλιοι, που εισηγούνται προς την Αγία Έδρα και προς τον πάπα, να μελετηθεί η περίπτωση τέλεσης μιας τρίτης Συνόδου του Βατικανού. Οι ιεράρχες επικαλούνται τις μεγάλες αλλαγές και τις τεράστιες προκλήσεις της εποχής μας, όπως η παγκοσμιοποίηση, η βιοηθική, η ομοφυλοφιλία, ο εθνοκεντρισμός και ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, η εξάπλωση της φτώχιας, ο οικουμενισμός και ο διαθρησκευτικός διάλογος. Σ’ αυτά τα θέματα, θα μπορούσε να κληθεί, λένε, μια νέα οικουμενική Σύνοδος να εκφράσει τις θέσεις της Εκκλησίας και να δώσει απαντήσεις στον χριστιανό του 21ου αιώνα και στα προβλήματά του.

ΡΩΣΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Μεγάλη ένταση συνεχίζει να επικρατεί στις σχέσεις της Ρωσικής Εκκλησίας με την Εκκλησία της Ρώμης. Η απόφαση του ρωσικού κράτους να απαγορέψει την είσοδο στη χώρα του καθολικού Πολωνού επισκόπου Jerzy Mazur και δυο ιερέων κρίνεται ως επιβολή του πατριάρχη Αλέξιου στις πολιτικές αρχές κατά παράβαση των διεθνών συμβάσεων, των απόψεών του. Ο καρδινάλιος Walter Kasper, υπεύθυνος του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Ενότητα των χριστιανών, δήλωσε πως η Αγία Έδρα είναι πάντα έτοιμη να συνομιλήσει με τους υπεύθυνους της Ρωσικής Εκκλησίας για όσα προβλήματα εμποδίζουν την ανάπτυξη σωστών σχέσεων.

ΡΩΜΗ. Από τις 20 ως τις 24 Μαΐου πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη η 49η γενική συνέλευση των Ιταλών επισκόπων. Θέμα μελέτης των επισκόπων ήταν «Η αγγελία του Ιησού Χριστού, μοναδικού σωτήρα και λυτρωτή και η αποστολή των πιστών σε ένα περιβάλλον πολιτιστικού και θρησκευτικού πλουραλισμού». Οι επίσκοποι αναγνώρισαν το σημαντικό ρόλο που έχουν οι λαϊκοί πιστοί στον ευαγγελισμό του κόσμου και πολλοί έκαναν λόγο για «λαϊκά διακονήματα». Οι επίσκοποι άσκησαν επίσης αυστηρή κριτική σε ορισμένες πολιτικές επιλογές της ιταλικής κυβέρνησης που διχάζουν τη χώρα.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ. Δυο νέοι ιερείς χειροτονήθηκαν και ιδρύθηκαν δυο νέες εκκλησιαστικές επαρχίες στην Ουκρανία για τη λατινική Εκκλησία αυτής της χώρας με νέους επισκόπους. Οι χειροτονίες αυτές είναι οι πρώτες στην μετασοβιετική Ουκρανία. 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Οι δυο επιτροπές των καθολικών επισκοπικών συνόδων της Γερμανίας και της Γαλλίας για τη δικαιοσύνη και την ειρήνη, συναντήθηκαν από κοινού και συνέταξαν ένα κείμενο με τίτλο «Η ενωμένη Ευρώπη να υπηρετεί την ειρήνη». Οι προτεραιότητες, σύμφωνα με αυτό το κείμενο, είναι η ανάπτυξη μιας εξωτερικής πολιτικής που να βασίζεται πάνω στις αρχές που ανέδειξαν την ευρωπαϊκή ταυτότητα, το άνοιγμα, ο διάλογος και η συνεργασία για τη λύση των διεθνών κρίσεων, όπως στα Βαλκάνια και στη Μ. Ανατολή, η λήψη μέσων και εργαλείων που θα προλαμβάνουν τις συγκρούσεις, η υποστήριξη σε πολιτικές θητείες εθελοντών, ο σεβασμός των πολιτιστικών και των θρησκευτικών ιδιαιτεροτήτων των μεταναστών, ο διάλογος με το Ισλάμ και η απόρριψη της θεωρίας για σύγκρουση των πολιτισμών.

ΝΙΓΗΡΙΑ. Μεγάλη ανησυχία εκφράζει η ισχυρή χριστιανική μειονότητα της χώρας, με την εξάπλωση της Sharia, δηλαδή του θρησκευτικού ισλαμικού νόμου, ως αστικού κώδικα του κράτους. Η κοινωνική και οικονομική δυσπραγία στη χώρα μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις μεταξύ του πληθυσμού, που μπορεί να πάρει ακόμα και θρησκευτικό χαρακτήρα.

ΜΠΟΥΡΟΥΝΤΙ. Αντάρτες αυτής της χώρας απήγαγαν και κράτησαν για αρκετές μέρες αιχμάλωτο τον καθολικό επίσκοπο Ιωσήφ Nduhiru-busa. Αργότερα τον άφησαν ελεύθερο. Το γεγονός, όμως, μαρτυρεί πως η ειρήνη είναι ακόμα ένα ζητούμενο γι’ αυτή την ταλαιπωρημένη χώρα, όπου οι σφαγές μεταξύ των διαφόρων εθνικοτήτων την ταλαιπώρησε την προηγούμενη δεκαετία.

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ. Όλος ο κόσμος παρακολουθεί τους τελευταίους μήνες τον τρομερή σύγκρουση στην Παλαιστίνη, μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλιτών. Σ’ αυτό τον τόπο, τον τόσο ποτισμένο από αθώο αίμα, η ιταλική καθολική οργάνωση Pax Christi απέστειλε μια επιτροπή, με επικεφαλής τρεις επισκόπους, για να μεταφέρει ένα μήνυμα ευαγγελικής πραότητας ενάντια στο μίσος που σκοτώνει. Το κεντρικό θέμα του μηνύματος, που παραδόθηκε σε όλους τους θρησκευτικούς υπεύθυνους της περιοχής, χριστιανούς και μη, τονίζει ότι επιβάλλεται να αποδοθεί στους Παλαιστινίους ο σεβασμός που τους οφείλεται με την απόδοση των εδαφών που τους ανήκαν και να αποδοθεί στον ισραηλινό λαό η ηρεμία και η ασφάλεια που δικαιούται. Οι μακαρισμοί του Ιησού αναγγέλλουν πως οι πράοι θα κατακτήσουν τη γη. Αυτοί θα είναι οι τελικοί νικητές και βρίσκονται και από τα δυο μέρη. Ως πρώτο βήμα χρειάζεται όπως αυτοί οι πράοι να κάνουν να ακουστεί η φωνή τους και να απομονώσουν, όσο είναι δυνατό, αυτούς που βλέπουν ως μοναδική λύση την όποια βία.

ΒΑΤΙΚΑΝΟ. Υποδεχόμενος ο πάπας Ιωάννης-Παύλος Β’ τον νέο πρέσβη της Γαλλίας στην Αγία Έδρα, μεταξύ άλλων ο πάπας αναφέρθηκε στη σύνταξη του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Πράγματι, εντός των προσεχών ημερών θα συναντηθούν τα μέλη της Επιτροπής που θα ετοιμάσει το σχέδιο του βασικού αυτού νόμου της Ενωμένης Ευρώπης. «Είναι βασικό, είπε ο πάπας, όπως ξεκαθαρίσουν οι στόχοι που θέλει να εξυπηρετήσει αυτό το Σύνταγμα και οι αξίες πάνω στις οποίες θέλει να συνταχθεί. Επιβάλλεται να ερμηνευτούν καλύτερα. Πώς να μην αναφέρουμε την αποφασιστική συμμετοχή που είχε ο χριστιανισμός στην ανάπτυξη αυτών των αξιών; Ο χριστιανισμός συνέβαλε και συμβάλλει ακόμα σήμερα στη διαμόρφωση ενός πολιτισμού και του ανθρωπισμού για τους οποίους η Ευρώπη νομίμως υπερηφανεύεται και χωρίς τους οποίους δεν είναι δυνατό να κατανοήσουμε τη βαθύτερη ταυτότητά της. Ζητώ από τον Θεό, είπε ο πάπας, να στηρίζει τον γαλλικό λαό, ώστε με πιστότητα στην ιστορία του και στην πνευματική και πολιτιστική του κληρονομιά, να μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται για την ειρήνη και τη συνεννόηση μεταξύ των ανθρώπων και μεταξύ των λαών». 

ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ. Την 1η Μαΐου είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος σε μια καθολική ενορία των ΝΑ Φιλιππίνων. Μετά τη Θ. Λειτουργία επρόκειτο να ακολουθήσει μια εκδήλωση για την εργατική πρωτομαγιά, στην οποία θα συμμετείχαν καθολικοί, άλλοι χριστιανοί, μουσουλμάνοι και ανιμιστές. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης περαστικοί πέταξαν χειροβομβίδα, απ’ την έκρηξη της οποίας σκοτώθηκαν 7 άτομα και τραυματίστηκαν 127.

 

üýþ



 Ένας νέος μεγάλος άγιος στα Ιερά Βήματα

Ο Άγιος Πίος της Pietrelcina

(1887-1968)

 

Την Κυριακή 16 Ιουνίου 2002 ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ αναγνώρισε μεταξύ των αγίων και τη σεπτή μορφή του Πατέρα Πίου, τον οποίο ο ίδιος είχε κατατάξει στις τάξεις των μακαρίων το έτος 1999. Σε περίπου 4 εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία του Αγ. Πέτρου, κατά την τελετή της αγιωνυμίας και στην κωμόπολη San Giovanni Rotondo, όπου ο άγιος είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο Άγιος Πίος είχε αποκτήσει τη φήμη αγίου ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής του και ήταν εκατομμύρια οι πιστοί από όλο τον κόσμο, που τον είχαν επισκεφτεί, όσο ζούσε, προκειμένου να του ζητήσουν τη συμβουλή του, να εξομολογηθούν σ’ αυτόν, να λάβουν μέρος στη Θ. Λειτουργία που τελούσε, ή να ικετεύσουν τη δική του μεσιτεία προς τον Θεό. Η αγιωνυμία του, όπως λέγεται, όχι μόνο ήταν κατ’ απαίτηση του λαού, αλλά και του ίδιου του πάπα, ο οποίος τον είχε γνωρίσει προσωπικά.

Ο π. Πίος είχε γεννηθεί στο χωριό Pietrelcina, επαρχία του Benevento στις 25 Μαΐου 1887 από δυο φτωχούς αγρότες γονείς, που τον ανέθρεψαν με χριστιανικές αρχές. Πράγματι, δε περνούσε μέρα που όλη η οικογένεια συναγμένη να μην απαγγείλει με πίστη το Άγιο Ροδάριο και εμπιστεύονταν τη ζωή τους με υιική εμπιστοσύνη στον Θεό και στη φροντίδα της Παναγίας. Το όνομά του ήταν Francesco Forgione.

Το υπερφυσικό έκανε πολύ νωρίς την εμφάνισή του στη ζωή του παιδιού. Συχνά έβλεπε οράματα με τον Ιησού, την Παναγία, έβλεπε αγγέλους και δαίμονες, αλλά επειδή νόμιζε πως όλοι τα έβλεπαν, δε το ανέφερε στους γονείς του.

Σε ηλικία 16 ετών εισέρχεται στο τάγμα των πατέρων Φραγκισκανών Καπουκίνων και παίρνει το όνομα «φρα Πίος από την Pietrelcina». Στις 10 Αυγούστου 1910 χειροτονείται ιερέας. Τα πρώτα χρόνια της ιεροσύνης του χαρακτηρίζονται από την άσχημη κατάσταση της υγείας του. Ήταν βαριά άρρωστος στους πνεύμονες και οι γιατροί δεν του έδιναν πολύ καιρό για να ζήσει. Οι ανώτεροί του τον στέλνουν στο πατρικό του σπίτι, όπου το κλίμα του ταιριάζει περισσότερο. Σαν να μην έφτανε η φυσική ταλαιπωρία, ο διάβολος με πολλούς τρόπους τον κάνει να υποφέρει και πνευματικά και τον βασανίζει στο σώμα και στην ψυχή.

 Στα 1916 οι ανώτεροί του τον μεταθέτουν στο μικρό μοναστήρι της κωμόπολης του San Giovanni Rotondo, αφιερωμένο στην Παναγία των Χαρίτων. Για τον πατέρα Πίο αρχίζει μια μεγάλη περιπέτεια, που τον ανέδειξε Απόστολο του εξομολογητηρίου (συχνά περνούσε από 12 έως 16 ώρες την ημέρα) και απέκτησε τη φήμη θαυματουργού. Αναρίθμητοι άνδρες και γυναίκες τον επισκέπτονται αρχικά από την περιοχή και στη συνέχεια από όλη την Ιταλία, προκειμένου να εξομολογηθούν σ’ αυτόν. Κάνει άριστη διάγνωση των προβλημάτων τους, τους συμβουλεύει και τους συμφιλιώνει με τον Θεό. Τη δύναμη γι’ αυτή τη διακονία την αντλεί συνεχώς από την προσευχή και από τον στενό δεσμό του με την Αγία Τράπεζα. Όλα αυτά τα έχει ανάγκη, για να μπορέσει να ξεπεράσει τις δοκιμασίες που ζει στο σώμα και στην ψυχή του.

Πράγματι, στις 20 Σεπτεμβρίου 1918 ο π. Πίος δέχεται στο σώμα του τα σημάδια του πάθους του Κυρίου, τα οποία αιμορροούν κατά τη διάρκεια όλης του της ζωής και του προξενούν φρικτούς πόνους, μέχρι την επομένη του θανάτου του, οπότε και εξαφανίστηκαν. Επανειλημμένες ιατρικές επισκέψεις και θεραπείες, αλλά και η δυσπιστία ανωτέρων και γιατρών τον κάνουν να υποφέρει.

Όμως οι πόνοι στην ψυχή του είναι ακόμα πιο οδυνηροί, επειδή αντιμετωπίζει την δυσπιστία και κάποιες φορές και την εχθρότητα των εκπροσώπων της Εκκλησίας, που θεωρούν ότι ο π. Πίος συμπεριφέρεται ως γκουρού. Συχνά η εχθρική αυτή στάση προέρχεται και από ζηλοφθονία. Οι ανώτεροι του, προκειμένου να σταματήσει όλος ο θόρυβος γύρω από το όνομά του, τον μεταθέτουν σε άλλα μοναστήρια, του απαγορεύουν να τελεί δημόσια τη Θ. Λειτουργία, να εξομολογεί, να δέχεται αλληλογραφία. Όλα τα μέτρα, όμως, το ένα μετά το άλλο ακυρώνονται, ύστερα από τη σφοδρή αντίδραση του λαού. 

Στο κελί του, που έφερε τον αρ. 5, πάνω στην πόρτα είχε καρφώσει μια φιλοτεχνημένη φράση του Αγ. Βερνάρδου: «Η Παναγία είναι ο λόγος της ελπίδας μου». Πράγματι, η Παναγία είναι το μεγάλο του μυστικό. Τον Μάιο του 1956, με τη βοήθεια ενός γιατρού, ιδρύει το «Σπίτι της ανακούφισης από τον πόνο» και το αφιερώνει στη Μητέρα του Θεού. Επρόκειτο να γίνει ένα από τα μεγάλα νοσηλευτικά ιδρύματα της Ιταλίας, που δέχεται 70. 000 εισαγωγές ασθενών τον χρόνο, διαθέτει τα τελειότερα μηχανήματα και είναι συνδεδεμένο με τα κυριότερα εργαστήρια έρευνας όλου του κόσμου.

Στη δεκαετία του ’40, για να νικήσει τη φοβερή πραγματικότητα του 2ου παγκοσμίου πολέμου, χρησιμοποιεί το όπλο της προσευχής. Ίδρυσε τις «Ομάδες προσευχής» που διαδόθηκαν και υφίστανται μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο και που αριθμούν πάνω από 250 χιλιάδες μέλη. Οι ομάδες αυτές, μαζί με το νοσοκομείο, αποτελούν τη μεγάλη κληρονομιά που κληρονόμησε στον κόσμο αυτή η ζωή η αφιερωμένη στη μετάνοια, στην προσευχή και στη φλογερή αγάπη για την Παναγία, της οποίας την προστασία αισθανόταν συνεχώς μέσα στη ζωή του. Δυο φορές (στα 1911 και στα 1959) γιατρεύτηκε ξαφνικά από βαριές ασθένειες, αφήνοντας τους γιατρούς κατάπληκτους.

«Υπάρχει κανένα εύκολο μονοπάτι για τον παράδεισο», τον ρώτησαν κάποτε.  «Ναι, υπάρχει. Είναι η Παναγία», απάντησε. «Αυτή είναι η θάλασσα, μέσα απ’ την οποία περνούμε στις αμμουδιές της αιώνιας δόξας», έλεγε στα κηρύγματά του. Παρότρυνε τα πνευματικά του τέκνα να προσεύχονται με το Ροδάριο και να μιμούνται την Παναγία σ’ αυτές που ονόμαζε καθημερινές αρετές, την ταπεινοσύνη, την υπομονή, τη σιωπή, την αγνότητα, την αγάπη. «Θα επιθυμούσα να είχα μια φωνή τόσο δυνατή που να φτάσει σε όλους τους αμαρτωλούς του κόσμου και να τους προσκαλέσω να αγαπούν την Παναγία», έλεγε. Κρατούσε πάντα το ροδάριο στα χέρια του και το απάγγελλε συνεχώς, ιδιαίτερα μέσα στη νύχτα. «Η προσευχή αυτή στηρίζει την ελπίδα μας και η έκφραση της αγάπης μας». Στο τέλος της ζωής του άφησε στα πνευματικά του παιδιά την εξής διαθήκη: «Αγαπάτε την Παναγία και κάμετε να την αγαπήσουν. Απαγγέλλετε το Ροδάριο». 

Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1968, σε ηλικία 81 ετών, έχοντας υποφέρει πολύ στη ζωή του. Στην κηδεία του έλαβαν μέρος πάνω από 100 χιλιάδες πιστοί και πριν η Εκκλησία αρχίσει με επίσημο τρόπο τη διαδικασία της αγιωνυμίας του, η ευλάβεια και η αγάπη των πιστών τον κατέταξαν μεταξύ των πιο αγαπητών αγίων του τελευταίου αιώνα. Το 1997 η Εκκλησία τον κατέταξε στην τάξη των «σεβασμίων», το 1999 στην τάξη των «μακαρίων» και το 2002 στις τάξεις των αγίων, μετά από σειρά θαυμάτων που έγιναν με την επίκληση του ονόματός του. . 

Ποτάμια μελάνης χύθηκαν για τον πατέρα Πίο τις τελευταίες δεκαετίες. Αναρίθμητα άρθρα και βιβλία σε όλο τον κόσμο. Φτάνει να πούμε πως πάνω από 200 βιογραφίες του δημοσιεύτηκαν μόνο στην Ιταλία. «Θα κάνω μάλλον περισσότερο θόρυβο πεθαμένος, παρά ζωντανός» είχε πει κάποτε.

Γιατί τόση αγάπη γι’ αυτόν τον νέο Άγιο Φραγκίσκο;

«Αν τόσος κόσμος τρέχει πίσω από τον πατέρα Πίο, όπως κάποτε πίσω από τον Άγιο Φραγκίσκο, είναι διότι καταλαβαίνει πως δεν θα είναι η τεχνολογία με όλες της τις δυνατότητες, ούτε η επιστήμη με όλες της τις υποσχέσεις που θα σώσουν τον κόσμο, αλλά μόνο η αγιοσύνη, που είναι το άλλο όνομα της αγάπης» (π. Raniero Cantalamessa). 

Τη μνήμη του θα την τελεί κάθε χρόνο η Εκκλησία στις 23 Σεπτεμβρίου.


ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΖΑΧΑΡΙΑ

 

Η Καλλονή καυχιέται πως έχει απ’ τις μεγαλύτερες και ομορφότερες σε ήχο καμπάνες της Τήνου. Ήδη στα 1809 ο Μαρκάκης Φίλιππος Ζαλώνης, στο βιβλίο του «Ταξίδι στη Τήνο», αναφέρει ότι το χωριό Κελλιά «… διαθέτει την πιο μεγάλη καμπάνα του νησιού». Αυτή η καμπάνα βρισκόταν στην παλιά εκκλησία του Αγ. Ζαχαρία, αφού η σημερινή εκκλησία θεμελιώθηκε στα 1832 και καθαγιάστηκε το 1835. Η καμπάνα αυτή είχε τοποθετηθεί προσωρινά και ίσως πρόχειρα πάνω σε ξύλα και κάποτε έπεσε και έσπασε.

Έτσι οι Κελιανοί που εργάζονταν στη Σμύρνη διενήργησαν έρανο και αγόρασαν μια νέα καμπάνα και την έστειλαν στο χωριό τους τα Κελιά. Την πρωτοβουλία γι’ αυτή την ενέργεια την είχε ο Μαστρονικόλας Ταμπούρης [1] , που έστειλε ένα γράμμα στην εφημέριο (καπελλάνο) των Κελιών, όπου του έκανε γνωστό ότι έχουν αγοράσει στη Σμύρνη τη νέα καμπάνα και πού να την στείλει, στη Χώρα ή στη Κολυμπήθρα. Ο Μαστρονικόλας δε γνωρίζει γραφή και γι’ αυτό την επιστολή τη έγραψε ο Τζώρτζης Μπαθράφτης, παρεπώνυμο που αντιστοιχεί στην οικογένεια Κουκουλά. Η επιστολή βρίσκεται στο ΑΚΤ, στο φάκελο «Ανέγερση ναού Αγ. Ζαχαρία», και έχει ως εξής:

 

«Να δοθι εις τα χερια του καπελανου τον κελιον απι Σμιρνι  εις Τινο Χοριο Κελια».

 

Εις του λόγουσου αφεντι Καπελανο

Ακριβος σας χερετο εγο μαστρονικολας Ταπουρις.

φιλο τοχερισας τζιτο τιν εφκινσας κε χερετο κε ολο το χοριο κε σας στελνο τιν καπανα κε χερετισματα κε απε ολι τις Κιλιανι κε μεγαλι ανδρες κε γινεκες

κε θα τιλαβετε τι καπανα να μι τι βαλετε κε τιν σπασετε κε κοσταρι τεσερις χιλιαδες γροσια

κε να καμιτε μια ψαλτι λιτουργια με το Τετεουμ λαυταμος δια ολι τις βεργιετες του αγιου Ζαχαρια οπου αβοιθισαν κε τιν μερα οπου θα κανετε τιν λιτουργια να τιν σιμανετε τιν καπανα

 κε σας περικαλουν ολι ικελιανι ότι πος να καμιτε στο καπαναριο ένα φαναρι νατι βαλετε απανο να μιν τιν βαλετε απανο στα ξιλα κε ξανασπασι

κε ολι ιχοριανι ιπλιροσανε κε τιν φονιτις δετιν κουσαμε κε του λογουσου αφτου καμιτε ένα φαναρι στο καπαναριο κε βαλτετινι να κουσετε τιν φονι στιν Χαρι του αγιου Ζαχαρια κε εμις ιμαστεν φκαριστιμενι

κε θα λαβετε τογραμα οπου θελι το χοριο ας τιν ξιβαρκαρι θελιτε στιν κολιπιθρα θελιτε στιν χορα

εχομε κλιδι σιδιρο δια να βιδονι τιν καπανα σαν ινε ξεβιδομενι κε απανο στο χερι ινε ιβιδα κε ιαλι βιδα ινε απανο στο ξιλο τις καπανας ιγλοσα τις καπανας ινε μετιν βιδα κε να βαλονι το πετζι στο νερο ναμολαρι να μιν τι σπασονι

κε μιαλι οκαζιονι σας γραφομε τα εξοδατις τορα λαβετε μονο τιν καπανα

χερετουμε κε ολι τις παπαδες του χοριου κε τζιαγι

χερετοσας κε εγο οπου γραφο Ζορζις του ποτε γιανι παθραφτι ογιος

 1840 νοεβριου 5

 

Η καμπάνα τελικά έφτασε στην Τήνο και την ξεφόρτωσαν στη Κολυμπήθρα. Στο βιβλίο εσόδων και εξόδων για την οικοδομή της νέας εκκλησίας του Αγ. Ζαχαρία που βρίσκεται στο ΑΚΤ, αναφέρεται: «έδωσα εις τον Πλοίαρχον…/ δια την Καμπανα όπου εφερε από/ Σμιρνι εος την Κολιμπιθρα/ δραχμας εντεκα λεπτα σαραντα νο 11:40».

Τότε πρέπει να κτίσθηκε και το καμπαναριό, που έχει ύψος 21,60 μ. Σε αντίθεση με τον συνήθη τρόπο της Τήνου βρίσκεται στο πίσω μέρος της Εκκλησίας, και όχι στη πρόσοψη. Άλλη ιδιαιτερότητά του είναι ότι αυτός που σημαίνει τις καμπάνες βρίσκεται μέσα στο δεξί σκευοφυλάκιο και όχι όπως γίνεται αλλού, στον εξωτερικό χώρο.

Όμως, παρά τις συμβουλές του Μαστρονικόλα, στα 1863 η καμπάνα έσπασε και πάλι. Αυτή τη φορά η παραγγελία δόθηκε όχι στη Σμύρνη ή την Κωνσταντινούπολη, αλλά στη Βενετία της Ιταλίας. Ο Ενοριακός κώδικας των Κελιών μας πληροφορεί: «Κατά το έτος 1864, ήρθαν οι νέες καμπάνες, που στοίχισαν (εκτός του υλικό της παλαιάς σπασμένης καμπάνας, και  που αγοράσθηκαν από τη Βενετία), και άλλα έξοδα μέχρι να τοποθετηθούν στη θέση τους: δρχ 1236,20».

Σε άλλη σελίδα αναφέρεται: «Το 1864 χύθηκαν, και ήρθαν οι νέες καμπάνες, στοίχισαν εως να έρθουν στη Τήνο, δρχ 1116,95. Άλλα έξοδα μέχρι να τοποθετηθούν στη θέση τους: 141,70. Σύνολο 1258,60».

Το ποσό σίγουρα ήταν δυσβάστακτο. Έσοδα η Ενορία δεν είχε και γι’ αυτό αναγκάστηκαν να πουλήσουν κάποια κτήματα για να ξεχρεώσει. Έτσι ο Ενοριακός Κώδικας και πάλι μας πληροφορεί: «Για να πληρωθεί αυτό το χρηματικό ποσό, πουλήθηκαν με άδεια του Σεβ/του Ζαλώνη τα παρακάτω κτήματα των εξωκλησιών: 1) Στου Φραγκλάκι και Αγ. Νικόλα 95 δρχ. 2) Στα Πυριά 25 δρχ. 3) Στο Παληόμυλο 120 δρχ. 4) Στη Λεγούσα 131 δρχ. 5) Στα Πετροβούνια, στους Καλόγερους και κήπο 105 δρχ. 6) Στο Σλυστό 90 δρχ. 7) Στη Παγίδα 300 δρχ. Σύνολο 866.

Σε μερικά χρόνια, στα 1901, ήταν η σειρά της μικρής καμπάνας για να σπάσει. Αυτή τη φορά τη μετέφεραν για επισκευή στη Σύρο. Οι πρόσθετες εργασίες για την τοποθέτηση έγιναν στη Τήνο. Πράγματι, πάλι στον Ενοριακό Κώδικα, διαβάζουμε: «1901 Μάιος: … Δια αγόγη της καμπάνας εις Χώραν  3 (δρχ). Δια εν τηλεγράφημα εις Σύρον δια την καμπάναν 2. Εις τον άνθροπον να υπάγη την καμπάναν εις Σύρον 20. … Ιουνίου 15: Έτερα έξοδα δια την καμπάναν. Ναύλα να υπάγη και να έρθη από Σύρα, σίδηρα κενούργια από Μαλιάρη, αγώγη να την φέρουν από Χώρα επλήρωσα 63,50. Δια 4 οκάδες υλικό δια την καμπάναν 8». Όπως έγραψαν επάνω στην καμπάνα, κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο του Ι. Αποστόλου – Σύρος και το βάρος της ήταν 130 κιλά.

Στα 1948 έπαθε ζημιά και πάλι η μεγάλη καμπάνα που και αυτή επισκευάσθηκε στη Σύρο: «Ο μέγας κώδων της Εκκλησίας θραυσθείς το 1948 και χυθείς εκ νέου εν Σύρου ευλογήθη παρά εμού του Εφημερίου Δον Θωμά Αρμάου με την άδειαν εκκλησιαστικής αρχής τη 5η Απριλίου 1949».

Στα 1984 σειρά είχε πάλι η μικρή καμπάνα και αυτή επισκευάσθηκε στη Σύρο και συγκεκριμένα στο Νεώριο: «22 Απριλίου 1984, Πασχαλινή Αγρυπνία, έσπασε η μικρή καμπάνα, που είχε κατασκευασθεί στο εργοστάσιο του Ι. Αποστόλου στη Σύρο. … Την νέα την κατασκεύασαν στο ΝΕΩΡΙΟΝ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΥΡΟΥ». Στην σχετική επιστολή του εμπορικού Δ/ντή Κ. Κοκκάλα (10/5/84), προς το Ενοριακό Συμβούλιο ενορίας Καλλονής Τήνου, αναφέρεται:  «Κύριοι δια την χύτευση καμπάνας ανωτέρου ναού προσφέρουμε την τιμή των 18.000 (δέκα οκτώ χιλιάδων) δρχ. Ως υλικό κατασκευής θα χρησιμοποιηθεί το παλαιό υλικό. Μετά τιμής δια το ΝΕΩΡΙΟΝ Ναυπηγεία Σύρου Α.Ε. Εμπορικός Δ/ντής, Κ. ΚΟΚΚΑΛΑΣ». «Εξοφλήθη στις 31/5/84.  18.000 δρχ και το χαρτόσημο 3,6%, 648 δρχ. Σύνολο 18.648 δρχ».

 

Αυτή είναι η σύντομη ιστορία των καμπανών του Αγ. Ζαχαρία, το καύχημα της περιοχής των Κάτω Μερών, που εδώ και 200 χρόνια, σε καθημερινή βάση, αναγγέλλουν στους κατοίκους της περιοχής:

  • την Ενσάρκωση του Υιού του Θεού και την αγάπη του με το “Angelus”, 
  • τη δημιουργία μιας νέας χριστιανικής οικογένειας και τη βάφτιση ενός νέου μέλους της ενοριακής κοινότητας,
  • τη σύναξη της ενορίας για προσευχή και για την Ευχαριστία,
  • το τέλος της επίγειας πορείας κάποιου αδελφού μας,
  • και παλαιότερα ήταν το σημείο αναφοράς για την ακριβή ώρα! 

 

π. Αντώνιος Φόνσος

 

ΑΔ. ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΘΗΝΑ 60

 

ΑΓΝΗ ΦΩΣΚΟΛΟΥ, Μεταμόρφωση,  20

ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΡΙΚΙΟΠΟΥΛΟΥ, Αθήνα 15

ΤΕΡΕΖΑ ΞΑΓΟΡΑΡΗ,  Αθήνα 15

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑΣ, Καρδιανή 10

ΛΕΒΑΝΤΙΝΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, Αγ.Δημήτριος 20

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΠΕΡΓΗΣ,  Καρκάδος 10

ΣΟΦΙΑ ΒΙΔΑΛΗ, Αθήνα 40

ΙΩΑΝΝΑ ΒΙΔΑΛΗ, Καρδιανή 20


ΜΑΡΚΟΣ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑΣ ΚΑΙ ΡΟΖΑ ΜΠΑΛΛΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥΣ 15

ΜΑΡΙΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΗΣ ΙΩΣΗΦ,  Χώρα 30

ΙΟΥΣΤΙΝΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΣΥΖΥΓΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΩΝ 10

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΕΤΡΟΥ ΑΡΜΑΟΥ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΔΑΣΥΡΑ , Καλλονή  10

ΠΕΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ, Κιόνια 10

ΑΝΝΕΖΑ ΠΕΡΠΙΝΙΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΛΟΡΕΝΤΖΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΩΝΙΑΣ,  Κιόνια 20

Σας ευχαριστούμε!

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

ΤΗΝΙΑΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ "ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ

Τόμοι 3 και 4

Ζητείστε τους στα τηλ. 0283051813 και 0283031359

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΝΕΟΥΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 

Α) 19 - 31 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΟΥΡΣΟΥΛΙΝΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΕΕΣ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΛΥΚΕΙΟΥ, ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ,

ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ 12ΗΜΕΡΟ ΣΤΗ ΝΑΞΟ

Πληροφορίες Αδ. Θηρεσία, τηλ. 0283023414

 

Β) 1 - 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 

Δεύτερη 5ήμερη Συνάντηση Επικοινωνίας και Στοχασμού

για νέους 3ης Γυμνασίου και Λυκείου

Πληροφορίες: Αδ. Ματθαίος Λεβαντίνος, τηλ. 010 2522402

π. Φραγκίσκος Βιδάλης, τηλ. 02830 51208

 

«T H N I A K A  M H N Y M A T A»

Μηνιαία Έκδοση των Καθολικών Εκκλησιών

Νάξου – Τήνου – Μυκόνου – Άνδρου & Χίου

Υπεύθυνος έκδοσης:  π. Μάρκος Φώσκολος

Ταχ. Θυρίδα 8 *  842 00 ΤΗΝΟΣ ή Καρδιανή *  842 01 ΤΗΝΟΣ 

τηλ / fax: 0283031359   e-mail: pmftinos@otenet.gr

Διανέμεται Δωρεάν



[1] Αυτό το επώνυμο συναντάται αρκετές φορές στη περίοδο 1802-1851 στα ενοριακά βιβλία. Ο πρωτομάστορας για την οικοδομή της νέας εκκλησίας του Αγ. Ζαχαρία ονομάζονταν Γιάννης Ταμπούρης και για μεγάλο χρονικό διάστημα διατέλεσε και «κάβος» της Εκκλησίας. Μετά από τότε το επώνυμο δε συναντάται πια.

 

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.