Γυρίζει σελίδα η Ιστορία!

 

Σύσσωμη και η Τήνος, Ορθόδοξοι και Καθολικοί, με επικεφαλής τον τοπικό ιερό Κλήρο, ορθόδοξο και καθολικό, και όλους τους τοπικούς άρχοντες, υποδέχτηκε τον νέο Μητροπολίτη Σύρου-Τήνου κλπ κ. κ. Δωρόθεο Β’ Πολυκανδριώτη και έδειξε τον σεβασμό και την αγάπη της προς το σεπτό Πρόσωπό του.

Ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Χριστόδουλος κατά την τελετή της ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη στη Σύρο τον προσκάλεσε «να αλλάξει σελίδα» στην πορεία της ιστορικής μητρόπολης. Και είχε τονίσει, μάλιστα, πως νέα σελίδα πρέπει να γυρίσει και στις σχέσεις με την τοπική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Φαίνεται πως ο Σεβασμιότατος Δωρόθεος είναι αποφασισμένος πράγματι να πρωταγωνιστήσει σ’ αυτή την «αλλαγή σελίδας», όχι μόνο επειδή δόθηκε «άνωθεν η εντολή», αλλά διότι είναι βαθύτατα πεπεισμένος πως η συνεργασία μεταξύ των χριστιανών μπορεί να αποδώσει υπέρ του ευαγγελισμού των ανθρώπων και την πρόοδο των τοπικών κοινωνιών.

Πιστεύουμε πως η κοινωνία της Τήνου, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Σεβ/τατου κ. κ. Δωροθέου έζησε την ιστορική εμπειρία της «αλλαγής σελίδας». Οι καιροί είναι ώριμοι και οι ποιμένες ανοίγουν τον δρόμο, καλώντας το ποίμνιο να ακολουθήσει: να αφήσει στο ιστορικό παρελθόν παρωχημένες αντιλήψεις, μεμψιμοιρίες, υποψίες και φανατισμούς που χώριζαν και να συνεργαστούν σε μια νέα ιστορική περίοδο για την πορεία των δυο Εκκλησιών σ’ αυτόν τον τόπο.

Όπως τόνισε ο Σεβ/τατος Μητροπολίτης στον ενθρονιστήριο λόγο του «η εποχή που διανύουμε άλλωστε είναι ακατάλληλη δια θρησκευτικούς πόλεμους. Τώρα αυτό που προέχει είναι η συνύπαρξη του Χριστιανικού κόσμου, για το γενικότερο όφελος της ανθρωπότητος και του ανθρώπου γενικότερα». Πράγματι, οι καιροί αλλάζουν, έχουν αλλάξει και πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι. Χωρίς «εκπτώσεις» σε θέματα πίστεως που κανένας δεν επιθυμεί για τον άλλο, αλλά με σεβασμό στις θρησκευτικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες του άλλου, υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για την ανοικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου στη μικροκοινωνία μας.

Είναι βαθύτατα ευαγγελικές και χριστιανικές οι αρετές που καλούμαστε να αναπτύξουμε μέσα σ’ αυτή την νέα ιστορική περίοδο των τοπικών μας κοινωνιών και αν το κατορθώσουμε, με τη βοήθεια του Θεού, αυτό μπορεί να έχει και βαθύτερες και ευρύτερης κλίμακας επιπτώσεις στον χριστιανικό κόσμο. Να είναι κάποιος ανώνυμος συμμέτοχος της ιστορίας είναι εύκολο, αλλά να είναι πρωταγωνιστής δεν θα είναι εύκολο. Η καταλλαγή, η συμφιλίωση και η οικοδόμηση ενός νέου κόσμου απαιτεί στιβαρά χέρια, που να στηρίζονται στην ακοή του Λόγου του Θεού, στην προσευχή και, συχνά, στη μετάνοια.

Οι νέοι καιροί της χρηστότητος του Θεού το απαιτούν! 

  

 



ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ

v      Στις 28 Ιανουαρίου απεβίωσε στην Καλλονή, ο Ιωάννης Αρμάος ή Βιρβιρής, σε ηλικία 76 ετών. Επίσης στις 8 Φεβρουαρίου απεβίωσε ο Ιάκωβος Απέργης ή Σουνάκιας, σε ηλικία 86 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους τους και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής τους στους ουρανούς!

v       Στην Εορτή της Υπαπαντής πανηγύρισε το ιδιωτικό εξωκκλήσι της Αγ. Ελαιούσας (ή της Λεχούσας, όπως αναφέρεται στον Ενοριακό Κώδικα), στη τοποθεσία Απ' Αρφανού.

v      Στις 9 Φεβρουαρίου τέλεσαν το γάμο τους στην Καλλονή ο Μάριος Ι. Αρμάος και η Φραγκίσκα Χατζίρη από τη Χώρα. Στο νέο ζευγάρι ευχόμαστε να σχηματίσει μια χριστιανική οικογένεια!

Σκαλάδος

v      Στις 30 Δεκεμβρίου παρελθόντος έτους, δεχθήκαμε στην ενορία μας τον επίσκοπό μας Σεβ/τατο π Νικόλαο, ο οποίος θέλησε να έλθει και να τιμήσει με την παρουσία του την τελετή ανάληψης των καθηκόντων του Νέου Ενοριακού Συμβουλίου. Ο Σεβ/τατος τέλεσε την ενοριακή θεία Λειτουργία. Μετά το κήρυγμα του σεβασμιότατου τα πέντε νέα Μέλη έδωσαν την κεκανονισμένη υπόσχεση πιστότητας και αφοσίωσης στα καθήκοντά τους. Οι νέοι ενοριακοί Σύμβουλοι είναι (κατά αλφαβητική σειρά): Ισίδωρος Αρμακόλας, Μάρκος Δελλατόλας, Ιωσήφ Ζαλώνης, Κονκέπτα Ζαλώνη, Ειρήνη (Ρένα) Ξενοπούλου. Μετά τη Θ. Λειτουργία ο Σεβ/τατος ευχήθηκε σε όλους το έργο της υπηρεσίας τους να είναι μεγάλο.

v      Στις 27 Ιανουαρίου, μετά την ενοριακή κυριακάτικη Θ. Λειτουργία, που εκτάκτως τελέστηκε στις 10 η ώρα π.μ. έγινε η κοπή της πίτας. Μέσα σ' ένα κλίμα αδελφοσύνης βρεθήκαμε όλοι στην αίθουσα του παλαιού σχολείου. Στο επίσημο τραπέζι ήταν δυο πίτες προερχόμενες η μία προσφορά από το Δήμο Εξωμβούργου και η άλλη από τον Σύλλογο του χωριού. Πίνοντας το παραδοσιακό ρακί, μαζί με τους ξηρούς καρπούς και τα γλυκίσματα, μπορέσαμε να χαιρετήσουμε τους αθηναίους που ήρθαν να μας επισκεφτούν με την ευκαιρία άσκησης αυτού του εθίμου, καθώς και τους φίλους που ήρθαν από τα γειτονικά χωριά.

v       Αν τα στοιχεία που συνέλεξε ο εφημέριός μας είναι σωστά, τότε το χωριό μας διαθέτει μεγάλη ελπίδα ζωής. Οι μόνιμοι κάτοικοι στο Σκαλάδο ανέρχονται στα 75 άτομα. Από αυτά, τα 34 είναι κάτω των 30 ετών, δηλαδή ποσοστό περίπου 45%, ενώ στις μικρές ηλικίες τα παιδιά κατανέμονται ως εξής: 7 σε προσχολική ηλικία, 9 στο Δημοτικό και 3 στο Γυμνάσιο.

Λουτρά

v      Στις 20 Ιανουαρίου το χωριό μας γέμισε και πάλι ποδοβολητά και παιδι-κές φωνές. Όχι εκείνες του σχολείου που καθημερινά ακούγονται σαν νοσταλγικά τιτιβίσματα ταξιδιάρικων πουλιών που έρχονται το πρωί και φεύγουν το μεσημέρι. Ετούτες οι φωνές έμειναν όλη την ημέρα. Ήταν ο Σύλλογος των απανταχού Λουτριανών που έκοβε την πίτα και μαζί ξεκινούσε τη διαδικασία των αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Ήρθαν από την Αθήνα, ήρθαν από τη Χώρα, και ξαφνικά γίναμε πολλοί... Τελέσαμε όλοι μαζί τη Θ. Λειτουργία. Ύστερα πήγαμε στην ενοριακή Αίθουσα. Κεραστήκαμε, κόψαμε την πίτα, ψηφίσαμε. Είδαμε μάτια να λάμπουν, είδαμε χείλη να χαμογελούν, ακούστηκαν και οι παιδικές φωνές μεσ' στα δρομάκια. Γιόρταζε κι ο εφημέριός μας. Βρεθήκαμε όλοι μαζί στην ταβέρνα, στον Κρόκο, για μια θερμή συνεστίαση. Τι όμορφα που ήταν: όλοι μαζί, στο ίδιο τραπέζι. Φάγαμε, τραγουδήσαμε, διασκεδάσαμε όλοι μαζί. Αλλά και το απόγευμα έτσι πέρασε. Χωριζόμασταν και ξανασμίγαμε, όπως τα περιστέρια, που στο πέταγμά τους, χωρίζονται και ξανασμίγουν. Κι όταν τα βράδυ ξαναβρεθήκαμε όλοι μαζί, πάλι γύρω από ένα τραπέζι για το ζουμί της κότας, μας ήταν δύσκολο να σηκωθούμε και να χωρίσουμε.

Κώμη

v      Τελέστηκε η Αγρυπνία των Χριστουγέννων και η Θ. Λειτουργία και ανήμερα της πανήγυρης η Ακολουθία του Εσπερινού των Χριστουγέννων. Τη νύχτα των Χριστουγέννων μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας με λιτανεία τοποθετήθηκε στη φάτνη το ομοίωμα του Θείου Βρέφους. Με μεγάλη επιτυχία νέοι της Ενορίας  κατασκεύασαν όπως κάθε χρόνο τη φάτνη. Μετά από μία τρίμηνη προσπάθεια διαμόρφωσαν ένα χώρο στην πλατεία του χωριού παρουσιάζοντας αυτό που όλος ο κόσμος, φτάνοντας από πολλά μέρη του νησιού μας, μπόρεσε να θαυμάσει. Αξίζουν συγχαρητήρια στους νέους εκείνους που θυσίασαν πάρα πολλές ώρες από τον πολύτιμο χρόνο τους, εκδηλώνοντας με τον τρόπο αυτό την αγάπη τους προς το νεογέννητο Βρέφος και την Εκκλησία.

v      Την παραμονή της πρωτοχρονιάς οι νέοι της Ενορίας είπαν τα κάλαντα στους δρόμους του χωριού και το ποσό που συγκέντρωσαν το διέθεσαν για φιλανθρωπικό σκοπό.

v      Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 17 Ιανουαρίου προς τιμή του Αγίου Αντωνίου στο Εξωκλήσι της Αγίας Λουκίας.

v      Στις 28 Ιανουαρίου ο νέος Ορθόδοξος Μητροπολίτης κ. Δωρόθεος περνώντας έξω από το χωριό της Κώμης μπόρεσε να χαιρετήσει αντιπροσωπεία ενοριτών που θέλησαν να του εκφράσουν τις ευχές τους για την εκλογή του. Ενώ σήμαιναν οι καμπάνες του Ενοριακού Ναού και τα παιδιά αναφωνούσαν το «Άξιος» του πρόσφεραν λίγα λουλούδια για να του εκφράσουν την αγάπη και τον σεβασμό τους.

v     Προχωρούν με εντατικούς ρυθμούς οι εργασίες ριζικής ανακαίνισης του βοηθητικού χώρου στον Ενοριακό Ναό.

Αγάπη

v      Την παραμονή των Χριστουγέννων τελέστηκε το Εννεαήμερο Χριστουγέννων και την ημέρα των Χριστουγέννων η Πανηγυρική Θ. Λειτουργία.

v      Παρουσίασε μία όμορφη εικόνα η φάτνη της Ενορίας που κατασκευάστηκε κάτω από την αυλή του Σκευοφυλακίου σ’ ένα χώρο που προσφέρεται για το σκοπό αυτό. Συγχαρητήρια σε όσους συνέβαλαν στη δημιουργία της.

v      Τελέστηκε πανηγυρική Θ. Λειτουργία στις 27 Δεκεμβρίου προς τιμή του Αγίου Ιωάννη στο Παρεκκλήσιο του Κοιμητηρίου στη Γρίζα, στις 31 Δεκεμβρίου προς τιμή του Αγίου Σιλβέστρου στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Ελευθερίου, στις 17 Ιανουαρίου στο Εξωκλήσι του Αγίου Αντωνίου.

v      Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες πλακόστρωσης με τα παλιά μάρμαρα της αυλής του Ενοριακού Ναού και των γύρω χώρων μετά τις πολύμηνες εργασίες για την ριζική επισκευή της. Το Ενοριακό Συμβούλιο ευχαριστεί όλους εκείνους που βοήθησαν στις εργασίες αυτές καθώς και τον κ. Ιάκωβο Μήτση για το σεβαστό ποσό που απέστειλε από την Αμερική.

Περάστρα

v      Τελέστηκε στις 28 Δεκεμβρίου πανηγυρική Θ. Λειτουργία στο Εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη.

v      Απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου και κηδεύτηκε την επομένη η Αννέζα Πρελορέντζου σε ηλικία 79 ετών. Προσευχόμαστε για την αιώνια ανάπαυση της ψυχής της.

v      Τοποθετήθηκαν οι νέες πόρτες στον αποθηκευτικό χώρο του Κοιμητηρίου και στο Χώρο του Οστεοφυλακίου.

Αγάπη-Κώμη

v      Την 1η Ιανουαρίου, Πανήγυρη της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας, τελέστηκε στην Κώμη και στο Αγάπη η Θ. Λειτουργία και η Δοξολογία για το Νέο Έτος. Στη συνέχεια έγινε ανταλλαγή ευχών στην Ενοριακή Αίθουσα. Ο Σύλλογος των Απανταχού Αγαπιανών πρόσφερε δώρα στα παιδιά.

v     Ανήμερα των Θεοφανίων τελέστηκε η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού των Υδάτων και η Θ. Λειτουργία Θεοφανίων και στις δύο Ενορίες. Λόγω της κακοκαιρίας δεν ήταν δυνατή η προγραμματισμένη παρουσία του Αρχιεπισκόπου στο Αγάπη.

Κάμπος

v      Στις 29 Δεκεμβρίου τέλεσαν το γάμο τους ο Ιωσήφ Κολλάρος και η Γιάννα Κροντηρά. Τους ευχόμαστε να σχηματίσουν μια χριστιανική οικογένεια.

v     Στις 25 Νοεμβρίου 2001 απεβίωσε ο Νικόλαος Μαρκαράς σε ηλικία 76 ετών. Στις 5 Φεβρουαρίου 2002 απεβίωσε η Τομαζίνα Φιλιππούση ή Λιμπέραινα, ηλικίας 92 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους τους και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής τους!

Κτικάδος

v      Στις 26 Δεκεμβρίου τελέστηκε το λεγάτο του Αγ. Στεφάνου σο ομώνυμο ενοριακό εξωκλήσι στα Γαστριά.

v      Στις 26 Δεκεμβρίου απεβίωσε ο Ιάκωβος Φώσκολος, ηλικίας 90 ετών. Στις 30 Ιανουαρίου απεβίωσε η Ιωάννα Κροντηρά, ηλικίας 85 ετών. Συλλυπούμαστε τους οικείους τους και ευχόμαστε την αιώνια ανάπαυση της ψυχής τους!


 


Ο Σεβασμιότατος κ. κ. Δωρόθεος Β’

Μητροπολίτης Σύρου-Τήνου-Άνδρου-Κέας-Μήλου και Μυκόνου,

κατά τον ενθρονιστήριο λόγο του στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγ. Νικολάου της Σύρου, είπε και τα εξής, σχετικά με την παρουσία της Καθολικής Εκκλησίας σε νησιά της Μητρόπολης του:

«Η ιστορική συγκυρία επεφύλαξε στην Μητροπολιτική μας Περιφέρεια να συνυπάρχουμε και να συμβιώνουμε και με τους αδελφούς της Ρωμαιοκαθολικής πίστεως. Είναι χρέος του Ορθοδόξου Ποιμενάρχη να καταβάλλη κάθε προσπάθεια, ώστε και «τα όρια των Πατέρων μη μεταίρειν», διότι στα της πίστεως δεν χωρεί οικονομία, αλλά και χείρα αγάπης να απλώνη προς τους αδελφούς Ρωμαιοκαθολικούς Χριστιανούς, καλών αυτούς σε συνεργασία, επί πρακτικών κυρίως ζητημάτων, επ' ωφελεία του ευσεβούς χριστιανικού πληρώματος, κατά το παράδειγμα του Κυρίου, ο οποίος δεν απεστράφη τον Σαμαρείτη, την Χαναναία και τον Ιάειρον!

Δεν θα επιτρέψουμε νοσηρούς φανατισμούς, θρησκευτική μισαλλοδοξία και επαναβίωση των ακροτητών του ιστορικού παρελθόντος.

Διαβεβαιώνω όλους από του ιερού αυτού οκρίβαντος, ότι θα δαπανήσω τον εαυτόν μου, δια να πράξω το χρέος μου στο έπακρον σαν εκκλησιαστικός άνδρας προς το Ορθόδοξον πλήρωμα, διδάσκων και καθοδηγών αυτό ορθοδόξως και αγιοπνευματικώς εις την ακαινοτόμητον οδόν της σωτηρίας, αλλά και ότι θα αγαπώ, αδιακρίτως και απροσωπολήπτως, όλους τους Χριστιανούς της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, από των πρώτων αυτών μέχρι και του εσχάτου, καθότι των αγαθών έργων αγαθότερα είναι τα προς τον μόνον αγαθόν και αγαθοποιόν όρον αγαθωνύμως αναφερόμενα, τον Θεόν Πατέρα δηλαδή, ο οποίος είναι όντως το αυτάγαθον αγαθόν, και δια του οποίου τα πάντα αγαθυνόμενα δείκνυται και γινώσκεται.

Η εποχή που διανύουμε άλλωστε είναι ακατάλληλη δια θρησκευτικούς πόλεμους. Τώρα αυτό που προέχει είναι η συνύπαρξη του Χριστιανικού κόσμου, για το γενικότερο όφελος της ανθρωπότητος και του ανθρώπου γενικότερα. Η Ορθοδοξία είναι πάντοτε ανοικτή στο γόνιμο διάλογο. Καθήκον μας είναι να μαρτυρήσουμε «τη αληθεία» και να διακονήσουμε τον σύγχρονο άνθρωπο. Στην τοπική μας κοινωνία καταβάλλεται προσπάθεια δια μία ειρηνική συνύπαρξη, όπως στις κοινωνίες όπου οι εκκλησίες  και οι θρησκείες βιωματικά και βιοτικά αφουκράζονται τα προβλήματα των πιστών-μελών τους και εκ των ενόντων προσπαθούν να συμβάλλουν σε μία πρώτη επίλυση τους».

 

Ο Σεβασμιότατος π. Νικόλαος

Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου

προσφωνώντας τον Σεβασμιότατο κ. κ. Δωρόθεο στον Ι. Ναό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας της Τήνου (27 Ιανουαρίου 2002) κατά την τελετή ενθρονίσεώς του στην Τήνο, είπε:

 

 Σεβασμιότατε και Αγαπητέ Αδελφέ κ. Δωρόθεε,

Η Καθολική Εκκλησία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου, χαίρεται και αγάλλεται σήμερα, διότι χρισμένος από το Πανάγιο Πνεύμα και ενισχυμένος από την αγία χάρη του Θεού, έρχεσαι στις παραμονές της Υπαπαντής του Κυρίου, να υπαντήσεις τον άγιο και ευσεβή λαό της νήσου Τήνου, τον ευλογημένο από το Θεό, χάρη στις πρεσβείες της Μεγαλόχαρης Θεοτόκου, ως Αρχιερέας, Ποιμένας και Πατέρας της Αγίας Αδελφής Εκκλησίας της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου –Τήνου – Άνδρου – Κέας - Μήλου και Μυκόνου,.

Από πολύ καιρό περιμένω  αυτή την ευλογημένη στιγμή. Ευγνωμονώ και ευχαριστώ τον Πανάγιο Τριαδικό Θεό, διότι επέλεξε εσένα ως «σκεύος της εκλογής του» (Πράξεις 9,15). Αισθήματα χαράς και αγαλλίασης πλημμυρίζουν την καρδιά μου διότι βλέπω στο πρόσωπό σου τον Αδελφό στην Αρχιεροσύνη, ο οποίος με αγάπη υική προς τον Θεό Πατέρα και τη Μεγαλόχαρη Παναγία Μητέρα, με αγάπη πατρική προς την Εκκλησία και με αγάπη αδελφική προς  όλους μας, έρχεσαι να κηρύξεις με το ζωντανό παράδειγμά σου αλλά και το γνωστό ρητορικό χάρισμά σου, ότι «η αγάπη του Θεού συνέχει ημάς» (Β Κορ.5,14).

Είμαι βέβαιος, πως η σοφία και η σύνεση που σε διακρίνουν, η ζεστασιά της καρδιά σου που ξέρει να αγαπά χωρίς διακρίσεις, φραγμούς και σύνορα όλα τα μέλη της Μίας του Χριστού Αγίας Εκκλησίας, θα συμβάλλουν στη συνέχιση και επαύξηση του αδελφικού πνεύματος που οι προκάτοχοί μας έχουν θεμελιώσει στον τόπο αυτό. Είμαι βέβαιος πως και μαζί θα συνεχίσουμε όχι απλώς να συνυπάρχουμε, αλλά με την συνεργασία μας σε πρακτικούς τομείς, να επισπεύσουμε την ποθητή για όλους τους χριστιανούς ημέρα, κατά την οποία «εν ενί στόματι και μια καρδία θα δοξάζομεν το πάντιμον με μεγαλοπρεπές όνομα του Κυρίου».

Εκφράζοντας την χαρά και την αγάπη του πληρώματος της Εκκλησίας την οποία από οκταετίας ο Κύριος μου ανέθεσε να ποιμαίνω, αναφώνησα  μαζί της, την ιστορική ημέρα της 15ης Δεκεμβρίου 2001, ημέρα της εις Αρχιερέα χειροτονίας σου, αυτό που και σήμερα επαναλαμβάνω: «άξιος, άξιος, άξιος».

Καλώς ήλθες, Σεβασμιότατε και αγαπητέ αδελφέ, στο νησί της Μεγαλόχαρης. Εύχομαι η παρουσία σου εδώ, να είναι συχνή και ευλογημένη, διότι εδώ θα σε αναμένει όχι μόνο το ποίμνιό σου, αλλά και το ποίμνιό μου, το οποίο σε αγαπά, σε σέβεται και σε τιμά. Και γι’ αυτό μαζί μου και μαζί με όλο το νησί της Τήνου αναφωνεί σήμερα: «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

Όμως μην ξεχνάς, πως και για τον Επίσκοπο της Εκκλησίας ισχύει ό,τι συνέβηκε με τον Κύριο: το «ευλογημένος ο ερχόμενος» συχνά το ακολουθεί και το «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν». Αν, λοιπόν, Σεβασμιότατε Αδελφέ, τις ώρες που αισθάνεσαι ότι μόνος ανηφορίζεις τον σωτήριο και δύσβατο δρόμο του Γολγοθά, με τον σταυρό της ποιμαντικής ευθύνης στους ώμους σου, τότε κοίταξε δίπλα σου, διότι δεν θα είσαι μόνος. Θα είμαι και εγώ εκεί, ως Κυρηναίος, για να σε βοηθήσω να φέρουμε μαζί τον λυτρωτικό σταυρό μέχρι τον τόπο της θυσίας, και εκεί να θυσιαστούμε για τη σωτηρία «ημών και πολλών».

Σεβασμιότατε και αγαπητέ Αδελφέ, 

Το Ευαγγέλιο που κηρύττουμε είναι κοινό. Δε θα πρέπει να επιτρέψουμε λοιπόν στις δογματικές και ιστορικές διαφορές να απομακρύνουν τον ένα από τον άλλο. Με σεβασμό στην πίστη και στην παράδοση του καθενός, ας εργαστούμε και οι δύο, έτσι ώστε ο λόγος του Χριστού για αγάπη, για συμφιλίωση και για καταλλαγή να αυξάνει και να πληθαίνει στις νησιώτικες κοινωνίες μας, ώστε  και οι σημερινοί μη πιστεύοντες να δείχνουν τους χριστιανούς όπως τους πρώτους χρόνους και να επαναλαμβάνουν: « κοιτάξτε τους, πως αγαπιούνται».

Σου παραδίδω το Ευαγγέλιο που κηρύττω, σύγκρινέ το με το Ευαγγέλιο που κηρύττεις. Δε θα βρεις διαφορές. Είναι κοινός, λοιπόν, και για τους δύο ο Λόγος του Κυρίου. Μαζί, λοιπόν, ας τον κηρύττουμε, αλλά προπάντων μαζί ας τον βιώνουμε. Πράγματι, ο λόγος της πίστεως και της ελπίδας, για να γίνει πειστικός και πιστευτός, πρέπει να επισφραγίζεται με την μαρτυρία της αμοιβαίας αγάπης, διότι «ο Θεός αγάπη εστί, και ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Ιω 4,16). 

Είθε ο Κύριος, ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, να σε διατηρεί σώον, έντιμον, υγιά, μακροημερεύοντα και ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας του. Αμήν.

 Καλώς ήλθατε!

Κατά την τελετή υποδοχής του νέου Μητροπολίτη κ. κ. Δωροθέου στην Τήνο (Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2002) παραβρέθηκε σύσσωμος ο Καθολικός κλήρος και πολλοί καθολικοί πιστοί από όλα τα χωριά της Τήνου, με επικεφαλής τον Σεβ/τατο Αρχιεπίσκοπο π. Νικόλαο, τόσο στο λιμάνι της Τήνου, όσο και στην τελετή ενθρόνισής του στον Ι. Ναό της Ευαγγελιστρίας, όπου ήταν παρών και ο Σεβ/τατος πρώην Νάξου-Τήνου κ. κ. Ιωάννης Περρής. 

Την επομένη, 28 Ιανουαρίου 2002, ο Σεβ/τατος κ. κ. Δωρόθεος πραγματοποίησε επίσκεψη αγάπης και αβροφροσύνης, επικεφαλής του κλήρου του, στην κατοικία του Σεβ/τατου π. Νικολάου, όπου και αντάλλαξαν ευχές και δώρα. Ο Σεβ/τατος κ. κ. Δωρόθεος επισκέφτηκε τις αρχές της πόλεως της Τήνου (Επαρχείο και Δήμο Τήνου) και στη συνέχεια τον Δήμο Εξωμβούργου στην Ξινάρα, όπου οι τοπικοί άρχοντες τον υποδέχτηκαν με χαρά και ειλικρινή αισθήματα αγάπης. Στη συνέχεια επισκέφτηκε τον Καθεδρικό ναό της Παναγίας του Ροδαρίου και το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, όπου ξεναγήθηκε από τον Σεβ/τατο π. Νικόλαο στη Βιβλιοθήκη και στο Ιστορικό Αρχείο και στους άλλους χώρους. Το μεσημέρι ο Δήμος Εξωμβούργου παρέθεσε αδελφικό γεύμα προς τιμή του νέου Μητροπολίτη στην Καλλονή, όπου παρακάθισαν ο ορθόδοξος και ο καθολικός κλήρος της Τήνου και η συνοδεία του, οι αρχές του νησιού και άλλοι επίσημοι.

Κατά την Εορτή της Ευρέσεως της Ιερής Εικόνας της Μεγαλόχαρης (30 Ιανουαρίου 2002) κατά την οποία ο νέος Μητροπολίτης τέλεσε την πρώτη Αρχιερατική του Θ. Λειτουργία στην Τήνο, παραβρέθηκε και πάλι ο καθολικός κλήρος της Τήνου, με επικεφαλής τον Σεβ/τατο π. Νικόλαο, σε ένδειξη τιμής, σεβασμού και αγάπης προς τον νέο θεόκλητο και δημόκλητο ιεράρχη. 

ªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªªª

ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ-ΜΥΚΟΝΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΧΙΟΥ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΝΤΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΖΩΗ

Αγαπητοί μου,

Πριν μερικά χρόνια ο Άγιος Πατέρας πάπας Ιωάννης-Παύλος Β’ καθιέρωσε την Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου (2 Φεβρουαρίου κάθε έτους) ως Ημέρα κατά την οποία η ανά τον κόσμο Εκκλησία να μελετά, να εμβαθύνει και να προσεύχεται για την «Αφιερωμένη Ζωή». Εκείνη την ημέρα, πράγματι, ο Ιωσήφ και η Παναγία ανέβασαν τον Ιησού στον Ναό για να τον προσφέρουν στον Θεό, σύμφωνα με όσα όριζαν οι διατάξεις του νόμου: Εκεί ο Ιησούς συνάντησε τον λαό του (η Υπαπαντή) που τον εκπροσωπούσαν οι δυο σεβάσμιοι γέροντες, ο Συμεών και η Άννα, άνθρωποι που είχαν αφιερώσει τον εαυτό τους στην αναμονή του Μεσσία και τώρα εκπληρωνόταν η προσδοκία της ζωής τους.

Καλούμαστε και εμείς να μελετήσουμε το θέμα της Αφιερωμένης ζωής και να προσευχηθούμε γι’ αυτό και θα ήθελα να σας καταστήσω μέτοχους στις σκέψεις και στον προβληματισμό μου. Πράγματι, ο Κύριος καλεί μέσα από τον λαό του ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες για να προσφέρουν τον εαυτό του ολοκληρωτικά στον Θεό, υπηρετώντας ποικιλοτρόπως τους αδελφούς των πάνω στη γη, ενώ ατενίζουν γεμάτοι ελπίδα προς την ολοκλήρωση της Βασιλείας του Θεού. Είναι οι μοναχές και οι μοναχοί, που αποτελούν ένα δώρο του Θεού για την Εκκλησία του και για τον κόσμο όλο.  Το δώρο αυτό το διαπιστώνουμε καθημερινά γιατί γνωρίζουμε πως οι μοναχοί και οι μοναχές όλου του κόσμου προσεύχονται για την Εκκλησία και τον κόσμο, εργάζονται αφιλοκερδώς για την προώθηση της Βασιλεία του Θεού και για την υλική και πνευματική πρόοδο της ανθρωπότητας. Έτσι, μπορούμε να πούμε χωρίς δισταγμό, πως είναι ζωές αφιερωμένες ολοκληρωτικά στον Θεό και στον άνθρωπο.

Η τοπική μας Εκκλησία έχει την τύχη να απολαμβάνει αυτό το δώρο. Στο παρελθόν πολύ περισσότεροι μοναχοί και μοναχές, σήμερα λιγότεροι, κατοικούν ανάμεσά μας, εργάζονται και προσεύχονται για την πρόοδο των αδελφών τους στην πίστη. Οι πατέρες και οι αδελφοί Ιησουΐτες των Λουτρών, οι Αδελφές Ουρσουλίνες και οι Αδελφές του Ελέους αποτελούν ένα θεϊκό δώρο προς εμάς, χωρίς το οποίο θα ήμασταν κατά πολύ φτωχότεροι σε όλους τους τομείς. Αλλά και εκείνοι έχουν ανάγκη από τη δική μας συμπαράσταση, κυρίως ηθική, ώστε να μπορέσουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή που τους ανέθεσε ο Θεός και η Εκκλησία. Μπορούμε να τους στηρίξουμε με την προσευχή, με τη σκέψη και με τον ανάλογο προβληματισμό μας, μέσα στο πνεύμα του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος έγραφε στους Κορινθίους και τους έλεγε: «Πράγματι, το σώμα δεν είναι ένα μέλος, αλλά πολλά…Και όταν ένα μέλος πάσχει, να συμπάσχουν όλα τα μέλη. Και όταν δοξάζεται ένα μέλος, όλα τα μέλη να χαίρονται μαζί. Εσείς, τώρα, είστε το σώμα του Χριστού και μέλη ο καθένας σας χωριστά» (1 Κορ 12,13-27).

Δε μπορούμε, βέβαια, να μην αναλογιστούμε την κρίση που υφίσταται σήμερα στις μοναχικές κλήσεις. Πόσο λίγοι νέοι ανταποκρίνονται σ’ αυτό το κάλεσμα του Θεού. Άραγε το γεγονός ότι από αρκετές δεκαετίες δεν υπάρχουν νέοι μοναχοί και μοναχές στην τοπική μας Εκκλησία, φανερώνει έλλειψη γενναιοδωρίας, κρίση πίστεως προς τον Θεό και απουσία εμπιστοσύνης στα σχέδιά του για μας; Μήπως όταν μια Εκκλησία δεν εμφανίζει μοναχικές και ιερατικές κλήσεις δεν έχει γενναιόδωρα μέλη, ή μήπως αισθάνεται κουρασμένη και γερασμένη ώστε να παράγει καρπούς;

Είμαι βέβαιος πως η γενναιοδωρία δεν έχει εκλείψει από την τοπική μας Εκκλησία. Χρειάζεται να γίνουμε περισσότερο ενεργά μέλη της, να γίνουμε περισσότερο συμμέτοχοι στη ζωή της και στις ανάγκες της, να ενδυναμώσουμε έτι περισσότερο τις αρετές της πίστης, της ελπίδας και της αγάπης. Και τότε θα διακρίνουμε με καθαρότερο μάτι τα καλέσματα του Θεού και θα έχουμε περισσότερη δύναμη για να απαντήσουμε θετικά σ’ αυτά, όπως έκαμε η Παναγία: «Εγώ είμαι η δούλη του Κυρίου. Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου» (Λκ 1,38). 

Ας μη παραλείψουμε, λοιπόν, να προσευχηθούμε, όχι μόνο σήμερα, αλλά και κάθε μέρα και ιδιαίτερα την τελευταία Πέμπτη του κάθε μήνα, που την έχουμε ορίσει ως μέρα προσευχής στο Θεομητορικό μας προσκύνημα του Βρυσιού, ώστε ο Κύριος να στηρίζει τους ιερείς, τους μοναχούς και τις μοναχές της Εκκλησίας μας και να δίνει δύναμη στους νέους και στις νέες να απαντούν θετικά στα καλέσματά του.

Εκφράζοντας την εμπιστοσύνη και την ευγνωμοσύνη όλης της τοπικής μας Εκκλησίας προς τους μοναχούς που υπηρέτησαν και εκείνους που συνεχίζουν να την υπηρετούν, προσευχόμαστε στον Κύριο όπως τους δίνει την υγεία και κάθε πνευματική δωρεά, ώστε για έτη πολλά να συνεχίζουν να προσφέρουν τη διακονία τους στους αδελφούς τους. 

Δόθηκε στην Τήνο 27 του μηνός Ιανουαρίου 2002, εορτή της Αγίας Άγγελας, ιδρύτριας του Μοναχικού Τάγματος των Αδελφών Ουρσουλινών.

 

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου


 


ΑΠΟ ΤΑ

ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΜΑΣ

Ένα έγγραφο

από  τη  Στενή

 


 

 

 

Αυτόν το μήνα ήταν η σειρά να δημοσιεύσουμε ένα έγγραφο από την Ενορία της Καρδιανής. Κάνουμε, όμως, μια εξαίρεση και παίρνουμε ένα έγγραφο από το Αρχείο της Επισκοπής της Τήνου που αναφέρεται στην εκκλησία της Παναγίας της Φανερωμένης, μια ιστορική εκκλησία στην περιοχή του Τσικνιά, όπου μια μεσοτοιχία χωρίζει τον ορθόδοξο από τον καθολικό ναό. Πρόκειται για την επιστολή του ορθόδοξου Μητροπολίτη Σύρου-Τήνου και Μήλου Αλέξανδρου Λυκούργου (1827-1875, μητροπολίτης από το 1866) προς τον τότε καθολικό επίσκοπο Τήνου Ιωάννη Μαραγκό (1865-1874). Ο Αλέξανδρος Λυκούργος θεωρείται ως «η διαπρεπεστέρα μορφή εν τη νεωτέρα εκκλησιαστική ιστορία της Ελλάδος».

Ο ναός αυτός και η περιουσία του, παλαιότερα, ανήκαν στην επισκοπή της Τήνου και ο επίσκοπος Βικέντιος Δε Βία στα 1764 την είχε παραχωρήσει στην καθολική ενορία του Αγ. Νικολάου της Στενής. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, στη Στενή είχαν δημιουργηθεί διαμάχες μεταξύ των ορθόδοξων και των καθολικών πιστών σχετικά με τους ναούς και τις ιδιοκτησίες τους. Οι ορθόδοξοι επίτροποι προσέφυγαν στον μητροπολίτη Αλέξανδρο Λυκούργο για να υπερασπίσει τα δικαιώματά τους ενώπιον της δικαιοσύνης. Ο μητροπολίτης, όμως, έστειλε επιστολή προς τον επίσκοπο Ιωάννη Μαραγκό και ζητούσε πληροφορίες. Ο επίσκοπος απέστειλε στον μητροπολίτη αντίγραφα των εγγράφων που υπήρχαν στο αρχείο του, σχετικά με τον ναό και τις ιδιοκτησίες του. Ύστερα από λίγο καιρό ο μητροπολίτης, αφού διασταύρωσε τις πληροφορίες του έστειλε στον επίσκοπο Ιωάννη Μαραγκό την ακόλουθη αξιόλογη επιστολή.

Όταν στις 28 Ιανουαρίου 2002 ο σεβ/τατος μητροπολίτης Σύρου-Τήνου κλπ κ. κ. Δωρόθεος επισκέφτηκε το Αρχείο της Καθολικής Επισκοπής στην Ξινάρα και πληροφορήθηκε πως φυλάσσονταν εκεί επιστολές των προκατόχων του, κάποιες απ’ τις οποίες είδε στις προθήκες, εξέφρασε την επιθυμία να έχει αντίγραφά τους. Την ίδια στιγμή του παραδόθηκε φωτοαντίγραφο και της επιστολής Λυκούργου. Την επιστολή αυτή την είχαμε δημοσιεύσει για πρώτη φορά πριν 24 χρόνια ακριβώς στα ΤΜ (ΤΜ, Μάρτιος 1978, αρ. 55, σελ. 9–10) από το ΑΚΤ (φακ. 52, φ. 519).

Η επιστολή αυτή αποτελεί ένα μνημείο αδελφικής συνεννόησης μεταξύ των ποιμένων των δυο Εκκλησιών και δείχνει το πνεύμα του μεγάλου αυτού αρχιερέα. Δεν μπορούμε παρά να ευχηθούμε να επικρατήσει και στις μέρες μας το ίδιο ανάλογο πνεύμα μεταξύ των ποιμένων των Εκκλησιών μας, επ’ αγαθώ του ποιμνίου τους.

Το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

 

Σεβασμιώτατε,

Ασμένως κομισάμενοι την από 10/28 Οκτωβρίου έκθεσιν της Υμετέρας Σεβασμιότητος, εχάρημεν εις υπερβολήν επί τη δι’ αυτής απονεμομένη ημίν τιμή, και ευχαριστούμεν την Υμετέραν Σεβασμιότητα, διότι ευηρεστήθη μετά πάσης λεπτομερείας, περί ής, γράφων προς ημάς ο επίτροπος αυτής παρέστησεν, ως δικαιώματα αναφαίρετα, τας κατ’ έθος διδομένας παρά των χριστιανών αμφοτέρων των δογμάτων προαιρετικάς συνεισφοράς.

Ευχαριστούμεν προσέτι και διότι προκειμένου περί της Εκκλησιαστικής υποθέσεως η Υμετέρα Σεβασμιότης, συνεπής προς την ομοφώνως παρ’ αμφοτέρων παραδεδεγμένη αρχήν ου μόνον λίαν επισταμένως, αλλά και μετά της δεούσης αβροφροσύνης ήψατο του αντικειμένου, συντελέσασα εις την επίλυσιν υποθέσεως, ήτις, καίτοι μικρολόγος, ουχ ήττον δια το φιλοτάραχον πνεύμα των κατοίκων των μερών αυτών ηδύνατο να έχη δυσάρεστα επακόλουθα διότι και προηγούμεναι περιστάσεις ομοίας φύσεως, πολλάκις προεκάλεσαν έριδας μεταξύ των μέχρι διαπληκτισμών και άλλων ατοπημάτων.

Έχοντες δε πεποίθησιν ότι και εν τω μέλλοντι θέλει επικρατήση εν ημίν αυτή αύτη η αληθώς τοις μαθηταίς και διαδόχοις των αγίων Αποστόλων εμπρέπουσα αδελφική ειρήνη και αγάπη, ουδαμώς αμφιβάλλομεν ότι και η Υμετέρα Σεβασμότης, καθ’ ήν τουλάχιστον επιδείκνυται προς ημάς κατά την παρούσαν περίστασιν ειλικρίνειαν και αγάπην, εμμενεί εις την από κοινού άρσιν παντός σκανδάλου, μεταξύ των χριστιανών αναφυησομένου, υποδεικνύουσα τη Αυτής ποίμνη, ως και ημείς, όπως εν αγάπη και ομονοία συμβιοί μετά των ημετέρων, τουθ’ όπερ κατορθούται, όταν η προς αλλήλους αγάπη τύπος και υπογραμμός τούτοις προβάλληται.

Σεβασμιώτατε, δεχθήτε παρακαλούμεν, και Υμείς ασμένως τους ημετέρους αδελφικούς ασπασμούς, βέβαιοι, ότι θέλομεν επιστείλη τα εικότα δια του εν Τήνω ημετέρου Επισκοπικού επιτρόπου τω ούτως ασκόπως και απροβουλεύτων παρασχόντι ημίν πράγματα επιτρόπω της Εκκλησίας της Φανερωμένης Βερδάρη, ει και ου σμικρόν αμφοτέροις το από της αλληλογραφίας ταύτης κέρδος, το μέν, ότι εδόθη ημίν αφορμή να καταμάθωμεν τα περί Υμών ως έχουσι, το δε, και ίνα ενισχύσωμεν και δια πραγμάτων την προς αλλήλους αδελφικήν αγάπην.

Εν Ερμούπολει Σύρου, τη 20 Οκτωβρίου 1868.

Της Υμ. Σεβασμιότητος

Φίλος πρόθυμος

+ Ο Σύρου και Τήνου Αλέξανδρος

 

Τω Σεβασμιωτάτω Επισκόπω των εν Τήνω και Μυκόνω Δυτικών

Κυρίω Κυρίω Ιωάννη Μαραγκώ.

 

 

 

Η Καθολική Νεολαία της Τήνου

διοργανώνει και φέτος μια εκδήλωση

για την Ενότητα των χριστιανών

 

Ομιλία του Καθηγητή Θεολόγου

πρωτοπρεσβυτέρου π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥΦΕΚΛΗ

στο Πνευματικό Κέντρο Αγ. Αντωνίου Χώρας

1 Μαρτίου 2002, 7.30 μμ

 

Προσκαλούνται όλοι οι πιστοί και ιδιαίτερα οι νέοι να παραβρεθούν και να συμμετάσχουν

 

 

 


 

ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΙΩΑΝΝΟΥ-ΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ Β΄

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΤΟΥ 2002

 

 

Αγαπητοί Αδελφοί και Αδελφές,

 

1.  Ετοιμαζόμαστε να πάρουμε και πάλι το δρόμο της Τεσσαρακοστής, που θα μας οδηγήσει στον επίσημο εορτασμό του κεντρικού μυστηρίου της πίστης μας, το μυστήριο του πάθους, του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού. Ετοιμαζόμαστε να ζήσουμε τον ευπρόσδεκτο καιρό τον οποίο η Εκκλησία προσφέρει στους πιστούς για να μελετήσουν σχετικά με το έργο της σωτηρίας που πραγματοποιήθηκε από τον Κύριο πάνω στο Σταυρό. Το σχέδιο της σωτηρίας του Ουράνιου Πατέρα ολοκληρώθηκε με την ελεύθερη και πλήρη προσφορά στους ανθρώπους του μονογενούς Υιού του. «Κανείς δεν μου παίρνει τη ζωή μου, εγώ από μόνος μου την προσφέρω» (Ιω.10,18), βεβαιώνει ο Ιησούς, τονίζοντας καθαρά το γεγονός ότι ο ίδιος προσφέρει τη ζωή του ως θυσία, θεληματικά, για τη σωτηρία του κόσμου. Ως απόδειξη μιας τόσο μεγάλης δωρεάς αγάπης, ο Λυτρωτής προσθέτει: «Κανείς δεν έχει μεγαλύτερη αγάπη από εκείνον που θυσιάζει τη ζωή του για χάρη των φίλων του» (Ιω. 15,13).

Η Τεσσαρακοστή, που κατά θεία Πρόνοια είναι μια ιδιαίτερη ευκαιρία για μετάνοια, μας βοηθάει να ατενίσουμε αυτό το θαυμάσιο μυστήριο αγάπης. Αποτελεί μια επιστροφή στις πηγές της πίστης διότι, μελετώντας τη δωρεά της αμέριστης χάρης που είναι η Λύτρωση, δεν μπορούμε να μη συνειδητοποιήσουμε ότι τα πάντα μας δωρίθηκαν με πρωτοβουλία της αγάπης του Θεού. Ακριβώς για να μελετήσουμε αυτή την όψη του μυστηρίου της σωτηρίας, επέλεξα ως θέμα του Μηνύματος της Τεσσαρακοστής αυτού του έτους τα λόγια του Κυρίου: «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώσετε» (Μτ. 10,8).

 

2. Ο Θεός μας προσφέρει ελεύθερα τον Υιό του: ποιος μπόρεσε ή ποιος μπορεί να μελετήσει ένα τέτοιο προνόμιο; Ο απόστολος Παύλος διαβεβαιώνει: «Όλοι οι άνθρωποι αμάρτησαν και βρίσκονται μακριά από τη σωστική παρουσία του Θεού. Ο Θεός όμως τους δέχεται κοντά του χωρίς αντάλλαγμα, από αγάπη» (Ρωμ. 3,23-24). Ο Θεός μας αγάπησε με άπειρη ευσπλαχνία, χωρίς να τον σταματήσει η σοβαρή κατάσταση χωρισμού, στην οποία η αμαρτία είχε καταστήσει τον άνθρωπο. Πρόσβλεψε με καλοσύνη πάνω στις αδυναμίες μας, καθιστώντας την ευκαιρία για νέα και πιο θαυμαστή προσφορά της αγάπης του. Η Εκκλησία δεν παύει να αναγγέλλει αυτό το μυστήριο απείρου καλοσύνης, δοξολογώντας την επιλογή του Θεού και την επιθυμία του να μην καταδικάσει αλλά να επανενσωματώσει τον άνθρωπο σε κοινωνία μαζί Του.

«Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώσετε». Τα λόγια αυτά του Ευαγγελίου ηχούν στην καρδιά της κάθε χριστιανικής κοινότητας που βρίσκεται σε προσκυνηματική πορεία μετανοίας προς το Πάσχα. Υπενθυμίζοντας το μυστήριο του θανάτου και της ανάστασης του Κυρίου, η Τεσσαρακοστή οδηγεί κάθε χριστιανό να αισθανθεί στα τρίσβαθα της καρδιάς του και να θαυμάσει το μεγαλείο ενός τέτοιου δώρου....

 

3. Προτείνοντάς μας και πάλι το παράδειγμα του Χριστού, που προσφέρεται για μας πάνω στον Γολγοθά, η Τεσσαρακοστή μας βοηθάει να εννοήσουμε με ένα μοναδικό τρόπο ότι η ζωή εξαγοράστηκε από εκείνον. Μέσω του Αγίου Πνεύματος, ανανεώνει τη ζωή μας και μας καθιστά μετόχους της ίδιας της ζωής του Θεού που μας εισάγει στην οικειότητά του και μας κάνει να γευθούμε την αγάπη του για μας. Πρόκειται για ένα υπέροχο δώρο, που ο χριστιανός καλείται να διακηρύξει  με χαρά. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει στο Ευαγγέλιό του: «Η αιώνια ζωή είναι να αναγνωρίζουν οι άνθρωποι εσένα ως το μόνο Θεό, τον αληθινό Θεό, καθώς κι εκείνον που έστειλες, τον Ιησού Χριστό» (Ιω. 17,3). Αυτή η ζωή, στην οποία κοινωνούμε με το βάφτισμα, οφείλουμε συνεχώς να την τρέφουμε με μια απάντηση ατομικής πίστης και πίστης της κοινότητας, με την προσευχή, με την τέλεση των μυστηρίων και την ευαγγελική μαρτυρία.

Έχοντας, πράγματι, λάβει δωρεάν τη ζωή, οφείλουμε με τη σειρά μας να την προσφέρουμε δωρεάν στους αδελφούς μας. Αυτό ζητά ο Ιησούς στους μαθητές τους όταν τους στέλνει ως μάρτυρές του ανά τον κόσμο: «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώσετε». Είθε η πορεία της Τεσσαρακοστής να είναι για όλους τους πιστούς μια διαρκής υπενθύμιση για εμβάθυνση της ιδιαίτερης κλήσης τους! Ως πιστοί, οφείλουμε να ανοιχτούμε σε μια ύπαρξη γεμάτη από «δωρεάν προσφορά», αφιερώνοντας τους εαυτούς μας χωρίς περιορισμούς στο Θεό και στον πλησίον.

 

4. «Έχεις κάτι που δεν το έλαβες;», ερωτά ο απόστολος Παύλος (Α΄ Κορ. 4,7). Το να αγαπά κανείς τους αδελφούς του, να αφιερώνεται σ’ αυτούς, είναι μια απαίτηση που απορρέει από αυτή τη συνειδητοποίηση. Όσο περισσότερο έχουν ανάγκη, τόσο περισσότερο το καθήκον να τους υπηρετήσει κανείς γίνεται πιο επιτακτικό για τον πιστό του Θεού. Μήπως ο Θεός δεν επιτρέπει να υπάρχουν καταστάσεις ανάγκης ώστε πηγαίνοντας προς συνάντηση των άλλων να μαθαίνουμε να αποβάλουμε τον εγωισμό μας και να ζούμε από την αυθεντική ευαγγελική αγάπη; Η εντολή του Ιησού είναι σαφής: «Αν αγαπάτε μόνο όσους σας αγαπούν, ποια αμοιβή περιμένετε; Το ίδιο δεν κάνουν και οι τελώνες;» (Μτ. 5,42). Ο κόσμος θεωρεί τις σχέσεις με τους άλλους σύμφωνα με το συμφέρον του καθενός, προκαλώντας έτσι μια θεώρηση εγωκεντρική της ύπαρξης στην οποία, πολύ συχνά, οι φτωχοί και οι αδύνατοι δεν έχουν τη θέση τους. Αντίθετα, το κάθε άτομο, ακόμη και το πιο καθυστερημένο, πρέπει να γίνει αποδεκτό και να αγαπηθεί για τον ίδιο τον εαυτό του και πέρα από τις αρετές του ή τα ελαττώματά του. Όσο περισσότερο βρίσκεται σε δυσκολία, τόσο ακριβώς πρέπει να γίνεται αντικείμενο της συγκεκριμένης αγάπης μας. Μ’ αυτή την αγάπη η Εκκλησία δίνει μαρτυρία, μέσα από πολυάριθμους θεσμούς που φροντίζουν τους ασθενείς, τους περιθωριακούς, τους φτωχούς, αυτούς που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Μ’ αυτό τον τρόπο, οι χριστιανοί αποβαίνουν οι απόστολοι της ελπίδας και οι οικοδόμοι του πολιτισμού της αγάπης...

 

5. Αγαπητοί Αδελφοί και Αδελφές, ορίστε το πνεύμα μέσ’ το οποίο οφείλουμε να προετοιμαστούμε για να βιώσουμε την Τεσσαρακοστή: η ενεργός γενναιοδωρία προς τους φτωχότερους αδελφούς μας. Ανοίγοντάς τους την καρδιά μας, συνειδητοποιούμε όλο και περισσότερο ότι η προσφορά μας στους άλλους είναι μια απάντηση στις πολλές δωρεές, που ο Κύριος συνεχίζει να μας κάνει. Δωρεάν λάβαμε, δωρεάν δίνουμε !

Υπάρχει στιγμή πιο ευνοϊκή από την περίοδο της Τεσσαρακοστής για να δώσουμε αυτή τη μαρτυρία της δωρεάν προσφοράς, από την οποία ο κόσμος έχει τόσο ανάγκη; Μέσα στην ίδια την αγάπη που ο Θεός έχει για μας, υπάρχει το κάλεσμα να προσφέρουμε, κι εμείς με τη σειρά μας, δωρεάν τον εαυτό μας στους άλλους. Ευχαριστώ όλους εκείνους - λαϊκούς, μοναχούς, ιερείς – οι οποίοι, σε κάθε σημείο της γης, δίνουν μαρτυρία της αγάπης. Ας είναι το ίδιο για κάθε χριστιανό, σε οποιαδήποτε κατάσταση και αν βρίσκεται!

Είθε η Αειπάρθενος Μαρία, Μητέρα της Αγάπης και της Ελπίδας, να είναι ο οδηγός μας και το στήριγμά μας σ’ αυτό το δρόμο της Τεσσαρακοστής! Με τη διαβεβαίωση της προσευχής μου και της αγάπης μου, χορηγώ σε όλους, ιδιαίτερα σ’ εκείνους που καθημερινά εργάζονται σε πολυάριθμα εργοτάξια της φιλανθρωπίας, την ιδιαίτερη αποστολική Ευλογία.

 

Δόθηκε στο Βατικανό, στις 4 Οκτωβρίου 2001

Εορτή του αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης

ΤΗΝΙΑΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ "ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ

Τόμοι 3 και 4

Ζητείστε τους στα τηλ. 0283051813 και 0283031359

ή στους εφημερίους σας

Τιμάται 5000 δρχ. ο καθένας

Είναι ένα καλό και χρήσιμο δώρο!!!

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ για τους ΜΕΛΛΟΝΥΜΦΟΥΣ

 

Γίνεται γνωστό προς τους πιστούς όλων των ενοριών, πως οι νέοι που σκοπεύουν να τελέσουν τον γάμο τους μέσα στην περίοδο Μάϊος-Οκτώβριος 2002, οι κατηχητικές συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν στην Επισκοπή της Ξινάρας στις:

 

1 και 3 Απριλίου, 8 μ. μ.

 

8 και 10 Απριλίου, 8 μ. μ.

 

Σημ. Υπενθυμίζεται πως η συμμετοχή των μελλονύμφων στις Συναντήσεις προετοιμασίας είναι υποχρεωτική!

 

 

«T H N I A K A  M H N Y M A T A»

Μηνιαία Έκδοση των Καθολικών Εκκλησιών

Νάξου – Τήνου – Μυκόνου – Άνδρου & Χίου

Υπεύθυνος έκδοσης:  π. Μάρκος Φώσκολος

Ταχ. Θυρίδα 8 *  842 00 ΤΗΝΟΣ ή Καρδιανή *  842 01 ΤΗΝΟΣ 

τηλ / fax: 0283031359  e-mail: pmftinos@thn.forthnet.gr

Διανέμεται Δωρεάν

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.