Λόγοι Ενότητας

 

Σε λίγους, κατ’ αναλογία, ήταν δυνατό να παραστούν στην Ακολουθία ενθρόνισης του νέου μητροπολίτη Σύρου-Τήνου-Άνδρου-Κέας-Μήλου και, κατ’ απαίτηση του λαού, Μυκόνου, Σεβ/τατου κ. κ. Δωροθέου Πολυκανδριώτη. Ήταν, όμως απόλαυση, για όσους μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την τελετή της υποδοχής και της ενθρόνισης που αναμετέδωσαν τα δυο τοπικά τηλεοπτικά κανάλια της Σύρου, παρά τις όποιες τεχνικές ατέλειες. Καταγράφτηκε ο πηγαίος ενθουσιασμός του λαού και η ενότητά του, καθώς και οι ελπίδες που στηρίζουν οι πιστοί στον νέο ποιμενάρχη κατά τη νέα σελίδα της ιστορικής μητρόπολης που ανοίγει από φέτος.

Δε μπορούμε παρά να χαρούμε για όσα είδαμε και ακούσαμε στον μητροπολιτικό ναό της Ερμούπολης: την ομιλία του Μακαριοτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Χριστόδουλου, τις προσφωνήσεις των αρχιερέων και των επισήμων, ανάμεσα στους οποίους και του Σεβ/τατου επισκόπου Σύρου π. Φραγκίσκου και τον ενθρονιστήριο λόγο του νέου μητροπολίτη. Ήταν όλες οι ομιλίες και οι κινήσεις, πράξεις που αντικατοπτρίζουν την ψυχική ενότητα που υφίσταται στο πλήρωμα των δυο Εκκλησιών, παρά τις υφιστάμενες δογματικές διαφορές, τις οποίες καλούνται άλλοι να λύσουν και τις οποίες για κανένα λόγο δε θέλουμε να υποβαθμίσουμε.

Είναι, πράγματι, ένα χαρούμενο ξεκίνημα μιας νέας αρχιερατείας, κάτω από τους πλέον ευνοϊκούς οιωνούς, όχι μόνο για το θέμα της ενότητας, αλλά και της όλης ποιμαντορικής διακονίας του μητροπολίτη κ. κ. Δωροθέου.

Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε μια μεγαλύτερη συνεργασία των δυο τοπικών Εκκλησιών και σε θεσμικό επίπεδο. Πιστεύουμε πως οι καιροί είναι κατάλληλοι και ώριμοι, ώστε οι χριστιανοί και των δυο δογμάτων να βρεθούν πιο κοντά οι μεν στους δε και να συνεργαστούν για την πολύπλευρη πρόοδο της τοπικής κοινωνίας. Κάτι τέτοιο θα έχει θετική ανταπόκριση και στα υψηλότερα επίπεδα, ώστε το όνομα του Χριστού να μη βλασφημείται μεταξύ των «εθνικών» εξαιτίας των χριστιανικών διαιρέσεων (Ρωμ 2,24). Οι δογματικές και οι ιστορικές διαφορές δεν πρέπει να είναι αιτία απομόνωσης του ενός από τον άλλο, απ’ τη στιγμή που κανείς μας δεν ευθύνεται γι’ αυτές. Με σεβασμό στην πίστη και στην παράδοση του καθενός, ο λόγος του Χριστού για αγάπη, για συμφιλίωση και για καταλλαγή πρέπει να αυξάνει και να πληθύνεται στις νησιώτικες κοινωνίες μας.

Ξέρουμε πως δεν είναι πάντα εύκολο να ξεπεράσουν όλοι και σε σύντομο χρονικό διάστημα τις όποιες κακές εμπειρίες του παρελθόντος. Όμως, το γεγονός ότι βρίσκονται σήμερα στο πηδάλιο των τοπικών Εκκλησιών άνθρωποι φωτισμένοι και χωρίς παρωπίδες, είναι για τα πληρώματα και των δυο Εκκλησιών λόγος και αιτία ελπίδας, που δε θα πρέπει να εγκαταλείψουμε εύκολα, αλλά αντίθετα θα πρέπει να καλλιεργήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Κάτι τέτοιο δεν θα απογοητεύσει κανένα, ιδιαίτερα τις νέες γενεές.

 


ΚΑΤΩ ΜΕΡΗ

v     Στις 6 τελέσθηκε το «λεγάτο» του Αγ. Νικολάου στα Πηγαδάκια (Καλλονή). Στις 17 Ιανουαρίου τελέστηκε η Θ. Λειτουργία-λεγάτο στον Άγ. Αντώνιο, στην Αγία Υπακοή. Επίσης τελέστηκαν τα πανηγύρια στο ομώνυμο εξωκλήσι του Αγ. Σεβαστιανού (Κουνάδος-Φιρωμένη) και της Αγ. Άγγελας στην ανακαινισμένη εκκλησία στο «Λιοντάδο». 

v     Μέσα στις ημέρες προετοιμασίας των Χριστουγέννων γύρω από τον Ιερό Ναό του Αγ. Ζαχαρία και μέσα στους ναούς της περιοχής υπήρχε μεγάλη κίνηση! Οι νέοι του κάθε χωριού συναγωνίζονταν ποιος θα κατασκευάσει την πιο όμορφη φάτνη! Έτσι στο τέλος το αποτέλεσμα ήταν πάρα πολύ ικανοποιητικό. Στην Αετοφωλιά, μικροσκοπική αλλά στη κυριολεξία ένα μικρό κομψοτέχνημα! Στο Κάτω Κλείσμα, απλή, λιτή όπως αρμόζει στην πραγματικότητα! Στον Καρκάδο, πρωτότυπη γι’ αυτό και είχε πολλούς επισκέπτες! Στη Καλλονή, όπως πάντα, επιβλητική και κλασσική. Αντίθετα πρωτότυπος και ωραίος ήταν ο στολισμός της αίθουσας και των γύρω χώρων του Αγ. Ζαχαρία.

v     Τη νύχτα των Χριστουγέννων τελέστηκε στον Αγ. Ζαχαρία, σε  μονοκλησιά για τα Κάτω Μέρη, η Ακολουθία της Αγρυπνίας. Πάλι στον Αγ. Ζαχαρία, όπως το θέλει η παράδοση, πραγματοποιήθηκε η τριήμερη προσκύνηση του Αγιοτάτου Μυστήριου. Τη δεύτερη ημέρα κατά την Αγία Ώρα είχαμε τη χαρά να έχουμε ανάμεσά μας τον π. Σεβαστιανό Φρέρη, ο οποίος βρίσκονταν στο εξομολογητήριο για το Μυστήριο της Συμφιλίωσης. Την τρίτη ημέρα στην Ψαλτή Θ. Λειτουργία και στον Εσπερινό παρευρέθηκαν ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Ρόκκος και ο π. Γ. Ανδριώτης

v     Η Λειτουργία-Λεγάτο στον Άγιο Ιωάννη (Ευαγγελιστή) στη Πασσάρα, εξαιτίας των καιρικών συνθηκών (ο δρόμος έχει μεταβληθεί σ’ ένα σκέτο βούρκο) δεν πραγματοποιήθηκε. Θα γίνει αργότερα.

v     Αποβραδίς της Πρωτοχρονιάς τελέσθηκε στον Αγ. Ζαχαρία Μέγας Εσπερινός και Δοξολογία. Τα Μεσάνυχτα, στην αλλαγή του χρόνου, οι νέοι της περιοχής, πιστοί στο «ραντεβού» τους, έψαλαν τα κάλαντα στον εφημέριο και αμέσως μετά έκοψαν την πίτα τους.

v     Ο Μέγας Αγιασμός, όπως πάντα, τελέσθηκε την παραμονή των Θεοφανίων στο Κάτω Κλείσμα (πρωί) και στη Καλλονή. Μετά από τον Μέγα Εσπερινό και τον ασπασμό του Θείου Βρέφους, στην Ενοριακή αίθουσα του Αγ. Ζαχαρία, το τοπικό συμβούλιο του διαμερίσματος Καλλονής έκοψε την πίτα. Να σημειωθεί πως αυτές τις δύο ημέρες και η περιοχή μας είχε «αποκοπεί» από τα άλλα χωριά του νησιού. Ίσως να μην είχαμε τόσα πολλά χιόνια, υπήρχε όμως πολύς πάγος και πολύ κρύο!!!

Σμαρδάκιτο

v     Στις 25 Δεκεμβρίου τελέστηκε με κάθε επισημότητα η Ακολουθία της Αγρυπνίας των Χριστουγέννων και η Μεσονύκτια Θ. Λειτουργία. Πρωτότυπη και μοναδική φέτος η κατασκευή της χριστουγεννιάτικης φάτνης, κτισμένης εξ ολοκλήρου από διαλεγμένες πέτρες, από τον επίτροπο κ. Μάρκο Φιοράντη και τους βοηθούς του. Και του χρόνου καλύτερη!

v     Στις 27 Δεκεμβρίου τελέστηκε η Θ. Λειτουργία στο εξωκλήσι του Αγ. Ιωάννη που γιόρταζε. Στις 31 Δεκεμβρίου τελέστηκε το λεγάτο του Αγ. Σιλβέστρου στο ομώνυμο παρεκκλήσιο του ενοριακού κοιμητηρίου. Επίσης στις 17 Ιανουαρίου ο π. Ριχάρδος Ταράσκιεβιτς τέλεσε το λεγάτο του Αγ. Αντωνίου του ερημίτη, στο ομώνυμο ενοριακό εξωκλήσι.

v     Φέτος λόγω της χιονόπτωσης και του παγετού που ακολούθησε δεν τελέστηκε η ευλογία του Μεγάλου Αγιασμού τα Φώτα, αλλά την επομένη.

v     Μετά την ενοριακή Θ. Λειτουργία του Σαββάτου 19 Ιανουαρίου, στην ενοριακή αίθουσα έγινε ο οικονομικός και γενικός απολογισμός της ενορίας για το έτος 2001. Στη συνέχεια κόπηκαν οι πίτες που πρόσφεραν ο Σύλλογος των αποδήμων και ο δήμος Εξωμβούργου, σύμβουλοι του οποίου παραβρέθηκαν στην κοπή και ευχήθηκαν στους κατοίκους. Χρόνια πολλά σε όλους. 

Καναδάς

v      Με χαρά πληροφορηθήκαμε από το Μόντρεαλ του Καναδά, πως στις 27 Δεκεμβρίου γιόρτασαν τα 60 χρόνια γάμου τους ο Αντώνιος και η Μαριέττα Δελλατόλα, που κατάγονται από το Αγάπη. Τους ευχόμαστε να γιορτάσουν και τα 100!

Κέχρος-Κουμάρος

v      Το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς, μετά την ενοριακή Θ. Λειτουργία, όλοι οι ενορίτες στους οποίους προστέθηκαν και οι πολυάριθμοι Κεχριανοί της Χώρας, συγκεντρώθηκαν στην ενοριακή αίθουσα και έκοψαν την πίττα του νέου έτους μέσα σε χαρά και ευχές προς όλους.

v      Φέτος, εξαιτίας της σφοδρής χιονόπτωσης και του παγετού που ακολούθησε, δε στάθηκε δυνατό να γίνει η Ευλογία των υδάτων και η Θ. Λειτουργία ούτε στον Κέχρο, ούτε στον Κουμάρο την ημέρα των Θεοφανίων, που τελέστηκε την επομένη. Στο τέλος της Θ. Λειτουργίας, ο εφημέριος από την αυλή του ναού και περιστοιχισμένος από τους ενορίτες ευλόγησε με τις κατάλληλες δεήσεις όλο το χωριό, τους κατοίκους του και τους επισκέπτες του.

v      Την επομένη των Φώτων κόπηκε η πίττα στην ενοριακή αίθουσα του Κουμάρου, που αποδείχτηκε μικρή για να χωρέσει όλους τους Κουμαριανούς της Χώρας που επισκέφτηκαν το χωριό τους και να ανταλλάξουν ευχές με τους μόνιμους κατοίκους.  

 Άνδρος

Ο εφημέριος π. Μάρκος Φώσκολος επισκέφτηκε την ενορία του Αγ. Ανδρέα της επομένη της Εορτής των Χριστουγέννων, για την τέλεση της χριστουγεννιάτικης Θ. Λειτουργίας, με τη συμμετοχή των περισσότερων ενοριτών. Ο εφημέριος τέλεσε τη Θ.Λειτουργία και στις 13 Ιανουαρίου 2002, Κυριακή της Βάπτισης του Κυρίου, μετά την οποία αντηλλάγησαν και οι ευχές για το νέο έτος.   


 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΣΤΙΣ ΑΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΝΟΡΙΕΣ ΧΙΟΥ-ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

 

Όλοι οι γονείς δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία στα μικρά τους παιδιά, ιδιαίτερα όταν αυτά είναι μακριά από την οικογένεια. Αυτή η ευαισθησία αυξάνεται ακόμη πιο πολύ τις ημέρες των μεγάλων εορτών.

Το ίδιο συμβαίνει και στην πνευματική οικογένεια, την Εκκλησία, γενικά και ειδικά στις μικρές τοπικές Εκκλησίες, όπου, λόγω του μικρού αριθμού των μελών τους, οι μεταξύ τους σχέσεις είναι πιο στενές και πιο ζεστές, πιο ανθρώπινες, πιο οικογενειακές.

Από πέρσι τον Ιανουάριο, στο ετήσιο Πρόγραμμά μου, είχα σημειώσει την πρόθεσή μου, να γιορτάσω και τα φετινά Χριστούγεννα, όπως και πέρσι, στις δύο ενορίες μας που βρίσκονται στα μακρινά και ακριτικά νησιά της Χίου και της Μυτιλήνης. Με τη χάρη του Θεού έτσι και έγινε.

Στις παρακάτω γραμμές θα σας περιγράψω, το πώς έγινε, γιατί ήταν αληθινά μέρες που μας πρόσφεραν καινούριες ποιμαντικές  εμπειρίες και μας βοήθησαν να πάρουμε  καινούριες αποφάσεις. Με τη χάρη του Θεού και την αδιαπραγμάτευτη απόφασή μας όλα έγιναν, όπως είχαν προβλεφθεί, με μόνη εξαίρεση τη συμμετοχή των ενοριτών και φίλων μας στις Ιερές ακολουθίες της Χίου και της Μυτιλήνης που ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.

Στις 19 Δεκεμβρίου 2001, ημέρα Τετάρτη, φορτωμένα τα απαραίτητα εργαλεία της αποστολής μου στο μικρό και εξυπηρετικό Nissan-micra, ξεκίνησα το βράδυ στις 10 από το νησί της Μεγαλόχαρης με το ΟΓ ΑΔΩΝΙΣ για το νησί της Μυκόνου. Eκει γύρω στις δύο και μισή το πρωί, με καθυστέρηση μόνο δύο ώρες, έφθασε το ΟΓ ΜΥΤΙΛΗΝΗ. Αποβίβασε τρεις ταξιδιώτες, επιβίβασε ένα άλλο και εμένα με το μικρό μου αυτοκίνητο και σαλπάρισε για Χίο και Μυτιλήνη. Ο καιρός ήταν καλός και τα μποφόρ όχι περισσότερα από επτά. Τα επτά μποφόρ στα ποιμαντικά μου ταξίδια στο Αιγαίο θεωρούνται μπουνάτσα!

Μετά από τέσσερις ώρες και κάτι, φθάσαμε στο λιμάνι της Χίου, όμως εκεί είχαμε μια άλλη καθυστέρηση. Μέσα στο λιμάνι βρισκόταν το γνωστό ΟΓ ΜΙΛΕΝΑ που προσπαθούσε να αποβιβάσει ανθρώπους και οχήματα. Αυτό χρειάστηκε μόνο μία ώρα. Την ίδια αυτή ώρα το ΜΥΤΙΛΗΝΗ έκοβε βόλτες καμαρωτό έξω από το λιμάνι, για να μην εμποδίσει τις μανούβρες ακριβείας του συναδέλφου του ΟΓ ΜΙΛΕΝΑ. Έτσι αποβιβαστήκαμε με τη σειρά μας στο λιμάνι της Χίου αντί στις 4,30μ που προβλεπόταν, στις οκτώ παρά τέταρτο.

Η πρώτη ημέρα στη Χίο ήταν για να ετοιμάσω τα απαραίτητα για τις Ιεροτελεστίες.

Η φάτνη στον Καθεδρικό μας ναό του Αγίου Νικολάου, χάρη στην δεξιοτεχνία του καρδιακού μας φίλου Διαμαντή, ήταν έτοιμη και καλλιτεχνικά φτιαγμένη. Το μόνο που περίμενε ήταν οι φιλοξενούμενοι, που έφθασαν μαζί μου, δηλαδή το ομοίωμα της Παναγίας, του Αγίου Ιωσήφ, αρκετοί βοσκοί με τα πρόβατά τους, ακόμα και οι Μάγοι είχαν προτιμήσει να έλθουν μαζί μου, έστω και πρόωρα, γιατί φοβόντουσαν μη τυχόν και με τα δυσάρεστα γεγονότα στη μέση Ανατολή δυσκολέψει το πέρασμά τους.

Την Παρασκευή είχα την επίσκεψη δύο πολύτιμων συνεργατών μου. Πολύ πρωί έφθασε αεροπορικώς από Αθήνα ο ιεροδιάκονος π. Στανίσλαος και γύρω στο μεσημέρι με τον ίδιο τρόπο και από τον ίδιο τόπο η ουρσουλίνα μοναχή αδελφή Θηρεσία.

Με την παρουσία τους και τις πολλές και όμορφες ιδέες τους ετοιμάσαμε τους χώρους τόσο της Εκκλησίας όσο και τους βοηθητικούς για να δεχθούν χαρμόσυνα, τόσο τους ενορίτες όσο και τους φίλους της Ενορίας που θα έφθαναν στο Ναό για να συμμετάσχουν στην Χριστουγεννιάτικη Αγρυπνία και τη μεσονύκτιο Θεία λειτουργία αλλά και τη θεία Λειτουργία της ημέρας των Χριστουγέννων που προβλεπόταν για τις 11 το πρωί.

Το απόγευμα στις έξη τελέσαμε την Ακολουθία του Εννεαημέρου την οποία και ολοκληρώσαμε με τη Θεία Λειτουργία. Οι πιστοί λιγοστοί. Δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοια πολυτέλεια! Οι καιρικές συνθήκες εξ άλλου ήταν δύσκολες. Κρύο πολύ έξω και περισσότερο μέσα. Ο Ναός δεν είναι συνηθισμένος να βλέπει τον ήλιο γιατί ακόμη είναι λίγες οι ημέρες του μήνα που μένει ανοικτός. Τα υψηλά βουνά της Τουρκίας, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα ήταν κάτασπρα. Φοβόμουν πως, αν η νύχτα των Χριστουγέννων είχε τις ίδιες καιρικές καταστάσεις, ίσως έφευγα από το νησί μετά τις γιορτές δυσαρεστημένος. Η προσέλευση των πιστών θα ήταν ή αδύνατη ή οπωσδήποτε πολύ δύσκολη. Τότε πήρα την απόφαση, να θερμάνω το Ναό. Είναι γνωστό πως ένας Ναός θερμαίνεται με δύο τρόπους ένα εύκολο και ένα δύσκολο. Ο εύκολος είναι η τοποθέτηση τεχνικής θέρμανσης με ένα ή περισσότερα μηχανήματα θέρμανσης και ο δεύτερος, που είναι και ο πιο δύσκολος, είναι η πνευματική θέρμανση. Αυτή δημιουργείται μόνο με την παρουσία ενός μεγάλου αριθμού πιστών. Με τη βοήθεια του Θεού εξασφαλίστηκε ο πρώτος τρόπος θέρμανσης το μεσημέρι της παραμονής των Χριστουγέννων. Πίστευα, πως αυτός θα βοηθήσει και τον άλλο τρόπο όπως και έγινε.

Την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου, σε πολύ ακατάλληλη ώρα για επιβίβαση σε πλοίο, δηλαδή στις 4,30 το πρωί, οι συνεργάτες μου και εγώ ξεκινήσαμε, σαν τους τρεις Μάγους, για τη Μυτιλήνη. Εκεί είχα προγραμματίσει να τελέσω στις 11 το πρωί, στον Ενοριακό μας Ναό, το Εννεαήμερο των Χριστουγέννων και τη θεία Λειτουργία.

Στο νησί της Μυτιλήνης φθάσαμε γύρω στις οκτώ παρά το πρωί της Κυριακής. Αμέσως κατευθυνθήκαμε στο Ναό. Οι εργασίες που γίνονται εκεί με τη συχνή και ενεργό συμμετοχή του Γενικού Βικαρίου της Επισκοπής Χίου, π. Νίκου Ψάλτη, για την απόκτηση ενός μικρού χώρου, με ανθρώπινες συνθήκες για την εξυπηρέτηση του Λειτουργού και των πιστών αλλά η μικρή ανακαίνιση του Ναού που γίνεται αυτή τη στιγμή και είναι η απαρχή μιας μεγαλύτερης, στο άμεσο μέλλον, μας έδωσαν αρκετή δουλειά στην πρόθεσή μας να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.

 Όλα όμως έγιναν πολύ γρήγορα και πολύ καλά, χάρη στην ενεργό παρουσία και της πολύτιμης «διακόνισσας» κας Λουσίας Ψα, από την Βενεζουέλα που συνεχίζει με πολλή αγάπη το έργο που για πολλά χρόνια με την ίδια αγάπη επιτελούσε η κα Μαριάννα Στεφάνου από την Γερμανία. Στις 11 ακριβώς το πρωί, όπως είχε προβλεφθεί από το Πρόγραμμα που είχαν λάβει ταχυδρομικώς όλοι οι ενορίτες μαζί με το Χριστουγεννιάτικο δώρο του Εφημερίου π. Αντωνίου Φόνσου, που ήταν το βιβλίο της Αγίας Γραφής, αρχίσαμε το Εννεαήμερο των Χριστουγέννων που ολοκληρώθηκε με τη Θ. Λειτουργία. Τριάντα περίπου άτομα, μαζί με τους τρεις μας, αποτελούσαν την εκεί παρούσα Εκκλησία. Η ατμόσφαιρα που δημιουργήσαμε ήταν  μιας χαρούμενης αναμονής του ερχομού και της Παρουσίας του Κυρίου.

Η ομιλία μου στράφηκε γύρω από την προετοιμασία της καρδιάς μας για να υποδεχθεί τον ενσαρκωμένο Λόγο του Πατέρα, στο Πρόσωπο του Χριστού που πραγματοποιήθηκε με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Μια  συνεχής παρουσία που εξασφαλίζεται με την τέλεση των Μυστηρίων και στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου, ειδικά των ταπεινών, των φτωχών και των μικρών.

Ο Κύριος, για να επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές της ομιλίας μου, κάποια στιγμή έκανε να προχωρήσει μέσα από το εκκλησίασμα ένα μικρό παιδί, μέχρι τριών ετών και να φθάσει μέχρι το ιερό, κοντά μου. Του άπλωσα το χέρι μου και εκείνο πρόθυμα το πήρε και από εκείνη τη στιγμή κρατώντας ο ένας τον άλλο, εκείνο  με το αγγελικό πρόσωπό του και την αγνότητα της καρδιάς του και εγώ με το νου και την καρδιά μου συνεχίσαμε να μιλάμε στην Εκκλησία που μας αποδέχθηκε και τους δυο με πολύ χαρά.

Στο τέλος της Θ. Λειτουργίας αφού χαιρετιστήκαμε αδελφικά και δώσαμε τα ενθύμια της Εορτής που είχαμε φέρει μαζί μας από την Τήνο, πήραμε το δρόμο προς το λιμάνι για να επιβιβαστούμε στο ΑΙΟΛΟΣ-ΚΕΝΤΕΡΗΣ και να επιστρέψουμε στη Χίο.

Στη Χίο φθάσαμε στις 6,15 το απόγευμα και στις 7,30, όπως είχαμε προγραμματίσει τελέσαμε το Εννεήμερο των Χριστουγέννων με την παρουσία ενός μικρού αριθμού πιστών.

Την άλλη ημέρα το πρωί που ήταν η παραμονή των Χριστουγέννων, το αφιερώσαμε στην επίσκεψή μας στις δικαστικές φυλακές της Χίου. Οι εκατόν πενήντα κρατούμενοι γνωρίζουν την αγάπη της Εκκλησίας διαμέσου της Ενοριακής Κάριτας Χίου που δίνει συχνότατα δείγματα αγάπης και ανθρωπιάς στο πρόσωπο της υπευθύνου της Κάριτας Χίου, κας Παπαδοπούλου Σελέστ. Χάρη στη δράση αυτής της γυναίκας  έχουν νοιώσει πολλές φορές την αγάπη και την φροντίδα της Εκκλησίας μας στη Χίο. Εκεί, όπως πάντα, μας υποδέχθηκε ο ευγενέστατος και μεγαλόψυχος Διευθυντής, εκλεκτός δημόσιος λειτουργός και φίλος κος Μιχάλης Γκιάλης. Παραδώσαμε τα εκατόν πενήντα μικρά δέματα για τους κρατούμενους και μερικά άλλα για  την φρουρά των φυλακών και την Διεύθυνση. Στο Γραφείο του Διευθυντή, που πάντα με υπέρμετρη λεπτότητα μου παραχωρεί, ζήτησα και συναντήθηκα ιδιαιτέρως με πέντε Συριανούς κρατουμένους, τον πλοίαρχο και τον υποπλοίαρχο του ναυαγημένου ΟΓ ΣΑΜΙΝΑ και ένα καθολικό νέο από το Τορίνο της Ιταλίας.

Το περιβάλλον της φυλακής, για όσους δεν έχουν κάποια εμπειρία τόσο δυνατή και τόσο συχνή σαν τη δική μας, είναι πλημμυρισμένο με το πνεύμα της λειτουργικής περιόδου του Ερχομού. Συνειδητοποίηση της προσωπικής κατάστασης, αναγνώριση του λάθους, απόφαση αλλαγής ζωής και  ελπίδα για δικαίωση και λύτρωση που περιμένει κανείς να έλθει από έξω.

Οι επισκέψεις της Εκκλησίας στις φυλακές δίνει την ευκαιρία στους κρατούμενους να καταλάβουν, πως ο κόσμος που βρίσκεται έξω από τη φυλακή, δεν τους έχει καταδικάσει, αλλά συμπάσχει για το όποιο λάθος τους και ελπίζει στην γρήγορη επανένταξη τους μέσα στην κοινωνία η οποία ενδεχομένως και συνέβαλε στα προσωρινά δεσμά τους.

Το βράδυ της Παραμονής, στις 11,15, όλα ήταν έτοιμα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου στην πόλη της Χίου. Βοηθούμενος από τον Ιεροδιάκονο π. Στανίσλαο και τον νεαρό μαθητή της τρίτης Λυκείου Γιάννη, επικουρούμενος από την άτυπη μικρή χορωδία που είχε ταχύρυθμα ετοιμαστεί την προηγούμενη μέρα για τα άσματα και τους ψαλμούς της Αγίας αυτής νύχτας, άρχισα την Ακολουθία της Χριστουγεννιάτικης Αγρυπνίας.

Η νύχτα ήταν όμορφη, διδακτική, κατηχητική. Ακόμη και η παρουσία του κάθε ενός και της κάθε μιας ήταν μια ζωντανή κατήχηση. Δεν είναι κάτι συνηθισμένο για το νησί της Χίου να ιερουργεί τη νύκτα των Χριστουγέννων ο Επίσκοπος της Εκκλησίας που έφθασε μάλιστα για το σκοπό αυτό από απόσταση αρκετών μιλίων. Γνώριζαν πως άφησε τα ενενήντα εννέα νοητά πρόβατα στη σιγουριά και την φροντίδα εννέα ιερέων και του πρώην Αρχιεπισκόπου π. Ιωάννη Περρή και ήλθε να συναντήσει το ένα που δεν έχει την πολυτέλεια και την θαλπωρή της συνεχούς παρουσίας ενός λειτουργού, ενός ιερέα, ή διακόνου, η μοναχής και μοναχού και περιμένει βελάζοντας να λάβει κατά καιρούς την τροφή του θείου λόγου.

Όλα την Άγια αυτή Νύκτα πήγαν καλά και η θεία Λειτουργία του μεσονυκτίου ολοκληρώθηκε ελάχιστα λεπτά μετά τη μία το πρωί. Η συμμετοχή των ενοριτών πολύ καλή και σε ποσότητα και σε ποιότητα.

Την ημέρα των Χριστουγέννων στις 11 το πρωί όλα ήταν και πάλι έτοιμα, χάρη στην ετοιμότητα και την φροντίδα των συνεργατών μου, για τη δεύτερη Αρχιερατική θεία Λειτουργία στον ίδιο Ναό. Οι ενορίτες άλλοι για δεύτερη φορά, αφού είχαν συμμετάσχει και τη νύκτα στη λειτουργία της Γέννησης και άλλοι για πρώτη, έφθαναν στο Ναό και έπαιρναν θέση στους πάγκους. Πρώτος έφθασε ο Δήμαρχος της πόλης κος  Γεώργιος Παντελάρας. Στη συνέχεια είδαμε να φθάνουν, ο Διευθυντής των φυλακών, ο Διοικητής της Φρουράς και κάπου πενήντα πιστοί που δημιούργησαν μια εικόνα μέσα στο Ναό ασυνήθιστη και όμορφη. Η μόνη απουσία του καλού φίλου και αγαπητού στο Χιώτικο λαό και σε μένα, αειμνήστου Νομάρχη, Γεωργίου Καλουτά. Μια απουσία πολύ αισθητή. Είχε φύγει λίγες μέρες πριν για τις αιώνιες σκηνές του Κυρίου, όπου η παρουσία του Θεού είναι τώρα για εκείνον όχι πια εποχιακή αλλά συνεχής, αιώνιος. 

Μετά τη Θ. Λειτουργία προχωρήσαμε όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα των ημερών στον αγιασμό και τα εγκαίνια του νέου Πρεσβυτερίου και του ανακαινισμένου διαμερίσματος του Επισκόπου. Οι εργασίες, που είχαν μελετηθεί από τον εκλεκτό φίλο Πολιτικό Μηχανικό κο Γιάννη Κουτσουράδη και είχαν αρχίσει ένα εξάμηνο πριν, ολοκληρώθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Η επιλογή των διαφόρων συνεργείων και η συνεχής και άοκνη επίβλεψη  του πολυτεχνίτη και πολυπράγμονα φροντιστή του Καθεδρικού μας Ναού κου Αδαμαντίου Μπριλή, έδωσαν τα καλύτερα αποτελέσματα και χάρη στην γυναικεία ευαισθησία των μελών του ενοριακού Συμβουλίου Άγνιας και Φράνκας έφερε τα καλύτερα αποτελέσματα. 

Τώρα μετά από την Τήνο, τη Μύκονο έχουν δημιουργηθεί και στη Χίο οι απαραίτητοι εκείνοι χώροι τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιήσουν όσοι ιερείς θελήσουν να εξασφαλίσουν μία παρουσία τους, έστω και στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών τους, στη μοναδική Εκκλησιαστική Επαρχία που έχει μόνο επίσκοπο, χωρίς κανένα Ιερέα, μοναχό ή μοναχή. Σε άλλες εκκλησιαστικές επαρχίες δεν υπάρχουν  αρκετοί μόνιμοι ιερείς, στη δική μας όμως της Χίου ( Χίος, Μυτιλήνη, Σάμος) δεν υπάρχει κανένας μόνιμος ιερέας. Ποιος μπορεί να το καταλάβει αυτό; Χρειάζεται πολύ θάρρος!

Το πρωί της εορτής των Χριστουγέννων τελέστηκε η Θεία Λειτουργία επίσης, μετά από πάρα πολλά χρόνια, στον Ενοριακό μας Ναό της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Μυτιλήνη. Αυτό το οφείλουμε στην  παρουσία του π. Σωτήρη Μαυροφίδη, ο οποίος προσφέρθηκε να εξυπηρετήσει τους εκεί πιστούς μας γι’ αυτό και τον ευχαριστούμε. Όπως πληροφορήθηκα, από πρώτο χέρι, η συμμετοχή των ενοριτών ήταν πάνω από κάθε προσδοκία.

Μετά από τέτοιες εμπειρίες ο λόγος του Κυρίου: «ο θερισμός είναι πολύς, οι εργάτες όμως λίγοι» γίνεται όλο και πιο επίκαιρος.

Και όταν έγιναν όλα, όπως είχαν προβλεφθεί, άρχισε η επιστροφή της τριμελούς ποιμαντικής ομάδας στους τόπους από όπου είχε ξεκινήσει, χωρίς να αλλάξει δρόμο. Ο Ιεροδιάκονος και η αδελφή για την Αθήνα και εγώ για την Τήνο, μέσω Μυκόνου-Σύρου, όπου και έφθασα τη νύκτα της Πέμπτης 27 Δεκεμβρίου 2001.

Έτσι ολοκληρώθηκε ένα νέο ποιμαντικό ταξίδι που με έφερε τις Άγιες μέρες των Χριστουγέννων κοντά στους πιστούς της άλλης μου Εκκλησιαστικής επαρχίας της Χίου.

Κλείνω αυτή την αναφορά μου στο πρόσφατο Χριστουγεννιάτικο ποιμαντικό μου ταξίδι στη Χίο και Μυτιλήνη με το σημείωμα που συνόδευε ένα καλλιτεχνικό μικρό χριστουγεννιάτικο δέντρο, διαστάσεων είκοσι εκατοστών περίπου, φτιαγμένο από τα χέρια των κρατουμένων των δικαστικών φυλακών της Χίου και μου το πρόσφεραν, ως δώρο, για την ονομαστική μου εορτή. Το δένδρο αυτό είναι φτιαγμένο από χρυσά συρματάκια ηλεκτρικού καλωδίου που φτιάχνουν τις ρίζες, τον κορμό και τα κλαδιά και με άσπρες και μπλέ μικρές εκατό πενήντα χάνδρες που διαμορφώνουν τα φύλλα και συμβολίζουν τον αριθμό των κρατουμένων.

Το σημείωμα γράφει: « Σεβασμιότατε, σας ευχαριστούμε πολύ για την ανεκτίμητη προσφορά  σας τόσα χρόνια για όλους τους κρατούμενους. Καλές γιορτές . Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά. Με εκτίμηση. Οι κρατούμενοι των φυλακών Χίου».

Είναι το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο δώρο που έχω λάβει μέχρι τώρα και είναι η καλύτερη ηθική αμοιβή για το νέο αυτό ποιμαντικό ταξίδι μου.

 

+ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Καθολικός Μητροπολίτης παντός Αιγαίου


ΔΥΟ ΤΕΥΧΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 2002

Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπός μας π. Νικόλαος, παρέδωσε στην αρχή του χρόνου, όπως κάνει τα τελευταία χρόνια, το πρόγραμμά του για όλη τη χρονιά. Αυτό το Πρόγραμμα έχει σκοπό να εξυπηρετήσει, όσο το δυνατό περισσότερο, και το δικό σας Πρόγραμμα, εφόσον ήδη θα γνωρίζετε από τώρα, ποιές είναι οι προθέσεις του Επισκόπου και ποιες συμμετοχές του προβλέπονται σε εορτές, πανηγύρεις και άλλες εκδηλώσεις. Είναι βέβαιο πως το Πρόγραμμα, κάτω από την πίεση της επικαιρότητας θα υποστεί κάποιες τροποποιήσεις, όμως δε θα είναι τόσες ώστε να το αλλάξουν ριζικά. Στο «Πρόγραμμα» αυτό ο Αρχιεπίσκοπος σημειώνει, επιπλέον, τα παρακάτω, απευθυνόμενος προς τους εφημερίους, και μέσω αυτών προς όλους μας:

 Κατά τη φετινή χρονιά, όπως ανακοίνωσα και κατά την εορτή και πανήγυρη της Παναγίας του Ροδαρίου, θα δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιμαντική για την νεολαία, διατηρώντας πάντα σε πρώτη προτεραιότητα το κατηχητικό έργο της Εκκλησίας μας.

 Επίσης κατά τη νέα ποιμαντική χρονιά προσωπικά θα διαθέσω και πάλι αρκετό χρόνο για τις ενορίες μας που βρίσκονται εκτός Τήνου, και ιδιαίτερα στην Εκκλησία της Χίου. Είναι υποχρέωσή μου και δεν αισθάνομαι άνετα όταν ξέρω ότι υπάρχει και εκεί πολύ ποιμαντική εργασία που πρέπει να γίνει. Όταν στην Τήνο, εξυπηρετούνται ακόμη και την καθημερινή, ενορίες με 8 ή 10 άτομα, ενώ άλλες ενορίες μας εκτός Τήνου, που έχουν πολύ περισσότερα μέλη, δεν εξυπηρετούνται ούτε την Κυριακή.

Τον τελευταίο καιρό καταβάλλεται ιδιαίτερη φροντίδα για να εξασφαλιστούν ή να ανακαινιστούν οι βοηθητικοί χώροι των ενοριών αυτών, που είναι απαραίτητοι για την ανθρώπινη εξυπηρέτηση των Λειτουργών. Για το λόγο αυτό έγινε η ανακαίνιση της Αρχιεπισκοπής στη Νάξο, της Αρχιεπισκοπής στην Ξινάρα και του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας του Ροραδίου. Εξασφαλίστηκε ένα μικρό αλλά σύγχρονο Ενοριακό Γραφείο-Πρεσβυτέριο στη Μύκονο. Ανακαινίστηκε ο Καθεδρικός Ναός, το διαμέρισμα του Επισκόπου και δημιουργήθηκε ένα σύγχρονο Πρεσβυτέριο στη Χίο. Τώρα συνεχίζονται οι εργασίες στον Ενοριακό Ναό της Μυτιλήνης για την απόκτηση ενός μικρού αλλά αξιοπρεπούς χώρου για την φιλοξενία του Λειτουργού. Σε λίγο θα αρχίσουν οι εργασίες για την ανακαίνιση του Ενοριακού Ναού της Σάμου, οι εργασίες για την ανακαίνιση του Μητροπολιτικού μας, του Πρεσβυτερίου και του Μοναστηριού του Αγίου Αντωνίου στη Νάξο και θα ανανεωθούν οι χώροι του Πρεσβυτερίου στην Άνδρο.

Για να γίνουν κάποια υλικά έργα χρειάζονται δύο πράγματα η θέληση και το χρήμα. Για όλα τα παραπάνω έργα έχουμε εξασφαλίσει μόνο τη θέληση και περιμένουμε το χρήμα από όσους θα θελήσουν να μας συμπαρασταθούν τους οποίους και ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

Πάνω όμως από όλα αυτά, θέλω να σας παρακαλέσω, να μελετήσουμε προσεκτικά τα Πρακτικά και τις Προτάσεις της 8ης Συνόδου της τοπικής μας Εκκλησίας, διότι αυτές αποτελούν και θα αποτελέσουν τη βάση για τις νέες πρωτοβουλίες που πήραμε ή θα πάρουμε στο άμεσο μέλλον για την Εκκλησία μας.

Μια πρώτη αρχή έγινε με την έναρξη της συστηματικής κατήχησης για την προετοιμασία του Μυστηρίου του Γάμου. Οι μελλόνυμφοι που εξυπηρετήθηκαν από  αυτή την νέα μας πρωτοβουλία τον περασμένο Νοέμβριο, έδειξαν πολύ ενδιαφέρον και έμειναν ενθουσιασμένοι από τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα με την οποία έγιναν αυτές οι κατηχήσεις. Θα συνεχίσουμε και θα βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο αυτή την διακονία μας προς τους μελλονύμφους.

Το επόμενο βήμα θα είναι η σύσταση του Ποιμαντικού Συμβουλίου της Εκκλησιαστικής μας Επαρχίας που προβλέπεται να οριστεί πριν από την εορτή του Πάσχα. Ήδη το παρόν Πρόγραμμα προβλέπει για την πρώτη Κυριακή της Τεσσαρακοστής την πρώτη Συνε-δρίαση του θεσμού. Σας παρακαλώ, να μελετήσετε προσεκτικά το σχέδιο Καταστατικού του Ποιμαντικού Συμβουλίου, που ήδη σας έχει δοθεί και να επιφέρετε τυχόν διορθώσεις ή να προσθέσετε ό,τι δεν προβλέπει και κατά τη γνώμη σας είναι απαραίτητο να προστεθεί.

Πολύ σημαντικές στιγμές για την Εκκλησία μας θα είναι και οι ποιμαντικές επισκέψεις που θα κάνω κατά τη διάρκεια της νέας χρονιάς στις ενορίες μας. Οι ποιμαντικές επισκέψεις που προβλέπονται από το Πρόγραμμα, θα γίνουν όχι κατά ενορία αλλά κατά εφημέριο, για να είναι ολιγότερο κουραστικές και περισσότερο αποτελεσματικές. Περισσότερες οδηγίες θα δοθούν εν καιρώ.

 Σας εύχομαι μια καλή και καρποφόρα νέα χρονιά, και με τις ικεσίες της Θεοτόκου και όλων των Αγίων, η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, η αγάπη του Θεού Πατέρα και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος να είναι μαζί μας.

 

ΤΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ ΤΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ

Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος μας π. Νικόλαος εξέδωσε και ένα ειδικό «Εγκόλπιο του Εφημερίου» το οποίο και παρέδωσε σε όλους τους Ιερείς της εκκλησιαστικής μας Επαρχίας. Στον πρόλογο του Εγκολπίου ο Σεβασμιότατος αναφέρει μεταξύ άλλων:

 

Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της 8ης Συνόδου της τοπικής μας Εκκλησίας μπαίνουμε σε μια νέα ποιμαντική εποχή κατά την οποία οφείλουμε, σε κάθε ποιμαντική μας πρωτοβουλία, να έχουμε υπόψη και όσα  η Εκκλησία είπε ή πρότεινε πριν, στη διάρκεια και μετά την 8η Σύνοδό μας. Πιστεύω πως έφθασε η ώρα, μετά από οκτώ χρόνια ποιμαντικής δράσης μέσα σ’ αυτήν την Εκκλησία, κατά τα οποία είχα την ευκαιρία να γνωρίσω αρκετά καλά, πρόσωπα και πράγματα, να κωδικοποιήσουμε τις σημαντικότερες οδηγίες από όσες κατά καιρούς έχουν δοθεί:

κατά τις μηνιαίες συναντήσεις του Πρεσβυτερίου,

τη Θ. Λειτουργία της θρονικής μας Εορτής στη διάρκεια της οποίας αναγγέλλω και το Ποιμαντικό Πρόγραμμα της χρονιάς, 

την Ημέρα της Ευλογίας του Αγίου Μύρου,

την Ημέρα της Πεντηκοστής ή και σε άλλες επίσημες στιγμές της ζωής της Εκκλησίας μας αλλά και με έγγραφα που αναφέρονται σε πιο ειδικές και συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Χρειαζόμαστε ένα καλύτερο συντονισμό στην δραστηριότητα της εκκλησιαστικής μας Επαρχίας. Αυτός είναι ακόμη πιο αναγκαίος τώρα που θα προσπαθήσουμε να εφαρμόσουμε, όσα το ιστορικό γεγονός της 8ης Συνόδου της τοπικής μας Εκκλησίας μας πρόσφερε με την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Για να βοηθηθούμε σ’ αυτό και να μπορούμε να  ανατρέχουμε στην εύρεση αυτών των οδηγιών, προχωρώ στην έκδοση αυτού του τεύχους με τίτλο: «ΕΓΚΟΛΠΙΟ ΤΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΟΥ».

Σ’ αυτό μπορείτε να βρείτε τις κατά καιρούς οδηγίες που έχουν δοθεί ή νέες που δίνονται μέσω αυτού. Αυτό το ΕΓΚΟΛΠΙΟ λαβαίνει υπόψη του όσα περιέχονται στον ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ ΟΔΗΓΟ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ που εξέδωσε η Ιερά Σύνοδος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο 1987 και που αποτελούν αποφάσεις που ισχύουν για όλη την Καθολική Εκκλησία της Ελλάδος.

Σκοπός της έκδοσης αυτού του Εγκολπίου είναι να υπάρχει ένα τεύχος αναφοράς που θα διασφαλίζει την ενότητα της ποιμαντικής μας δράσης, μέσα από μία δεκτή πολυμορφία που προβλέπεται από τους γενικότερους Κανόνες της Εκκλησίας.

Το Εγκόλπιο αυτό  θα βοηθήσει ώστε να συμβάλλουμε όλοι, συντονισμένα, στην πνευματική οικοδομή και ανανέωση του Σώματος του Χριστού που  διδάσκει, τελεί τα Μυστήρια, αγαπά και με τις πράξεις του αυτές παραμένει σημείο σωτηρίας.

 

+ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Αρχιεπίσκοπος Νάξου-Τήνου-Άνδρου-Μυκόνου


«Δύσκολοι καιροί για εκδηλώσεις νεολαίας…» Είναι φανερό ότι ο καιρός προσπάθησε το τελευταίο διάστημα να καταστήσει τις προγραμματισμένες μας εκδηλώσεις μικρούς άθλους. Όμως η νεανική μας φλόγα κατάφερε σε μια μικρή ανάπαυλα της έντονης χιονόπτωσης να ζεστάνει τις καρδιές αρκετών κατοίκων των χωριών μας λέγοντάς τους τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα. Δυο ομάδες νέων την παραμονή, η μια στα Πάνω και η άλλη στα Κάτω Μέρη, βγήκαν για τα κάλαντα. Όπως είχε ήδη ανακοινωθεί από τους εφημερίους, τα χρήματα (τελικά  έφτασαν το ποσό των 440 Ευρώ = 150.000 δρχ. περίπου) θα προσφερθούν σε κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα της Εκκλησίας μας. Ευχαριστούμε όλους αυτούς που μας καλοδέχτηκαν και με τις προσφορές τους καταφέραμε να συγκεντρώσουμε αυτό το ποσό. Ζητούμε συγνώμη από όσους μας περίμεναν και λόγω έλλειψης χρόνου δεν καταφέραμε να τους τα ψάλουμε...

Η ΝΕΟΛΑΙΑ

ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ

ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ

 Επόμενη εκδήλωση ήταν αυτή του διήμερου σεμιναρίου στο Εξώμβουργο το Σαββατοκύριακο 21-23/12/01 με θέμα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ποιες οι ελευθερίες …Ποια τα δεσμά…». Σε ευχάριστο κλίμα οι συμμετέχοντες μπορέσαμε να συζητήσουμε, να σχεδιάσουμε αφίσες και να  αυτοσχεδιάσουμε μίνι θεατρικές παραστάσεις ώστε να κατανοήσουμε και να εξετάσουμε το δύσκολο θέμα της ελευθερίας σε όσο το δυνατόν περισσότερες μορφές αυτή εκφράζεται στη καθημερινή μας ζωή. Επιπλέον η συνάντηση περιελάμβανε στιγμές προσευχής, στιγμές χαλάρωσης και διασκέδασης. Ο πανελλήνιος χαρακτήρας που προσπαθήσαμε να δώσουμε στη συνάντηση αυτή εκπληρώθηκε σε μικρό βαθμό αφού μόνο δυο άτομα ήρθαν από Αθήνα ενώ τα άτομα από Σύρο τελικά ακύρωσαν τις συμμετοχές τους. Τέλος ευχαριστούμε τους επαγγελματίες που βοήθησαν με τις προσφορές τους στην μείωση του κόστους αυτής της συνάντησης και όσους ακόμη προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν σε διάφορους πρακτικούς τομείς.

 Το Σάββατο 29 Δεκεμβρίου μεγάλη επιτυχία σημείωσε και η μουσική βραδιά που είχε ετοιμαστεί από την ΕΚΝΕ της Χώρας. Το κέφι όλων διατηρήθηκε αμείωτο ως αργά το βράδυ ενώ από τη μεριά του το παρόν έδωσε και το γνωστό ζεύγος από την Καισαρεία που δεν παρέλειψε να μοιράσει γλυκά δωράκια. Η βραδιά αυτή εκτός των άλλων απέφερε στο ταμείο της ΕΚΝΕ Χώρας ένα αρκετά σημαντικό χρηματικό ποσό.

Την Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2002 η Συντονιστική Επιτροπή έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίττα της στη Χώρα, η βραδιά αυτή δυστυχώς  βρήκε αντίπαλό της τον ιδιαίτερα άσχημο καιρό πράγμα το οποίο εμπόδισε τους περισσότερους νέους των χωριών να συμμετέχουν, παρά όμως αυτό το δεδομένο η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε όπως είχαμε κανονίσει. Παραβρέθηκαν ο Σεβ. Νικόλαος, ο Σεβ. Ιωάννης, ο π. Σάββας, πολλοί νέοι από τη Χώρα και νέοι από τη Στενή. Τους παρευρισκόμενους διασκέδασε ζωντανή ορχήστρα και για λίγη ώρα ο Αντώνης Βιδάλης από την ΕΚΝΕ Χώρας, σε μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του, ο οποίος είχε αναλάβει και τη γενικότερη ευθύνη για την διασκέδασή μας αυτό το βράδυ. Η βραδιά κύλησε ευχάριστα, με χορό και τραγούδια. Πραγματικά ήταν κρίμα που δε μπόρεσαν περισσότεροι νέοι να είναι μαζί μας.

Τέλος η Συντονιστική Επιτροπή έστειλε ευχές στους Επισκόπους, σε φορείς του νησιού και στις ΕΚΝΕ όλης της Ελλάδας, ενώ έλαβε ευχετήριες κάρτες από τον Αρχιεπίσκοπό μας π.  Νικόλαο, από τον Επίσκοπο Σύρου π. Φραγκίσκο, τον π. Εμμανουήλ  Ρεμούνδο, τις Αδ. Ουρσουλίνες, τις ενορίες Χίου και Μυτιλήνης, την Αστυνομική αρχή της Τήνου, τον Δήμο Τήνου, το Πανελλήνιο Συμβούλιο Καθολικών Νέων, την Ένωση Καθολικών Φοιτητών Ελλάδας, την Πανσυριανή Επιτροπή για την Ποιμαντική της Νεολαίας και τις ΕΚΝΕ Αγ. Σεβαστιανού και Γιαννιτσών, τους ευχαριστούμε όλους και ευχόμαστε το νέο έτος 2002 να είναι δημιουργικό, γεμάτο υγεία και ειρήνη.

 

Η Συντονιστική Επιτροπή Καθολικής Νεολαίας Τήνου



 


ΑΠΟ ΤΑ

ΑΡΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΜΑΣ

Ένα έγγραφο

απ’ τον Καράδο

 


 

 

Ο Άγιος Ρωμανός

 

Σήμερα ο Άγιος Ρωμανός είναι ένας από τους οικισμούς της Τήνου, με μερικούς μόνιμους κατοίκους και με έντονη οικοδομική δραστηριότητα, όπου Τηνιακοί και απόδημοι, αλλά και μη Τηνιακοί έχουν αποκτήσει εξοχική κατοικία. Πριν λίγο καιρό ήταν μια ερημική αγροτική περιοχή, αμφιθεατρικά υπερκείμενη ενός όμορφου θαλάσσιου όρμου, στον οποίο έβρισκαν καταφύγιο τα ψαράδικα και, παλαιότερα, τα εμπορικά ιστιοφόρα που προσέγγιζαν την Τήνο ή βρίσκονταν σε ρότα προς τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τη Μικρά Ασία. Στη γύρω περιοχή έχουν τα κτήματά τους (σήμερα: τα οικόπεδά τους...) κάτοικοι του Κάμπου, του Σμαρδάκιτου και του Ταραμπάδου. Πράγματι, όλη η περιοχή ανήκε στην πρώην κοινότητα Κάμπου.

Ο όρμος είχε χαρακτηριστεί από τις βενετικές αρχές ως σημείο αμυντικού σχεδιασμού και στα 1621 ένας Βενετός αξιωματούχος, ο Girolamo da Lezze, είχε διατάξει να αποτελέσει μια νυχτοβίγλα, δηλαδή μια νυχτερινή φρουρά ασφαλείας, στην τοποθεσία Παχυακρωτήρι, ανάμεσα στον Άγιο Πέτρο και στον Άγ. Ρωμανό. Υπήρχαν, λοιπόν, οι δυο εκκλησίες του Αγ. Πέτρου (που ανήκε τότε στην ενορία του Σμαρδάκιτου) και του Αγ. Ρωμανού (που ανήκε στην ενορία του Καράδου).

Όμως, η περιοχή βρισκόταν σε δημογραφική και χωρογραφική αναστάτωση. Κάποιοι απ’ τους οικισμούς έσβηναν από τον χάρτη λόγω εγκατάλειψής τους, ενώ οι κάτοικοι αυτών και άλλων χωριών της ευρύτερης περιοχής οικοδομούσαν νέα χωριά, κάτω από τις νέες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονταν (βλ. τη μελέτη του π. Μάρκου Φώσκολου, Πληροφορίες για τους ερειπωμένους οικισμούς της περιοχής του Κάμπου, στον τόμο Τήνος. Κάτω Μέρη. Πρακτικά επιστημονικής Συνάντησης 25-27 Σεπτεμβρίου 1998, έκδοση Εταιρείας Τηνιακών Μελετών, Αθήνα 2001, σ. 43-57).

Ένας από τους οικισμούς της περιοχής των Μέσα Μερών που έπνεε τα λοίσθια ήταν ο Καράδος, ένα μικρό χωριό κάτω από την Ξινάρα. Σήμερα απ’ τον οικισμό αυτό απομένει μόνο ο παλαιός ενοριακός ναός της Παναγίας του Ροδαρίου και μερικά ερείπια σπιτιών. Οι λιγοστοί κάτοικοι που είχαν απομείνει στις αρχές του 18ου αιώνα δε μπορούσαν να εκπληρώσουν τις ενοριακές τους υποχρεώσεις και είχαν εγκαταλείψει τα εξωκλήσια τους. Ένα απ’ αυτά ήταν η εκκλησία του Αγίου Ρωμανού, που είχε δώσει το όνομά της στον ομώνυμο όρμο. Η εκκλησία ήταν εγκαταλειμμένη από καιρό και κινδύνευε να καταρρεύσει, κάτι που προκαλούσε σκάνδαλο για τους πιστούς.

Τη λύση την έδωσε ο επίσκοπος Νικόλαος Σιγάλας, στις 15 Ιανουαρίου 1730, σίγουρα ύστερα από εισήγηση κάποιων ιερέων. Αποφάσισε ο επίσκοπος να αφαιρέσει την εκκλησία του Αγ. Ρωμανού και την κτηματική της περιουσία από την ενορία του Καράδου και να την προσαρτήσει στην ενορία της Αγίας Τριάδας του Κάμπου. Ονόμασε, μάλιστα, δυο κατοίκους του Κάμπου ως επιτρόπους του Αγ. Ρωμανού. Ήταν ο Λορέντζος Ρήγος και ο Φραγκίσκος Ανδριώτης. Το διάταγμα του επισκόπου Νικ. Σιγάλα έχει ως εξής (ΑΚΤ, φακ. 2, εσ. 6β, φ. 30):

 

Εμείς Νικόλαος Σιγάλας, επίσκοπος Τήνου και Μυκόνου.

Επειδή πολλές φορές πληροφορηθήκαμε πως η εκκλησία του Αγ. Ρωμανού εγκαταλείφθηκε τελείως και κανένας δεν την φροντίζει και η οποία υπαγόταν στο χωριό του Καράδου, αποφασίσαμε για τη φροντίδα της και την αύξησή της να εκλέξουμε για κάβους αυτής της εκκλησίας εσάς Λορέντζο Ρήγο και Φραγκίσκο Ανδριώτη. Έτσι σας διατάζουμε, με ποινή που θα θεωρήσουμε δίκαιη, να αναλάβετε τη φροντίδα της και την περιουσία της, ωσότου αποφασίσουμε διαφορετικά. Αυτά θα εκτελέσετε χωρίς καθυστέρηση. Η εκκλησία αυτή από τώρα θα θεωρείται ότι υπάγεται στην ενορία του Κάμπου και αυτό ωσότου αποφασίσουμε διαφορετικά.

 

Στις 15 Ιανουαρίου 1730.


Οικουμενικοί Αστερίσκοι

 

Απ’ τις 18 ως τις 25 Ιανουαρίου κάθε χρόνο οι χριστιανικές Εκκλησίες προσεύχονται και μελετούν το θέμα της χριστιανικής ενότητας. Όσο περνά ο καιρός τόσο και περισσότεροι χριστιανοί, αλλά και άλλοι άνθρωποι καλής θελήσεως από όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου (η καλή μορφή της παγκοσμιοποίησης...), αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα της ενότητάς τους μεταξύ τους, ως όπλο εναντίον όλων εκείνων που συνωμοτούν κατά της παγκόσμιας ειρήνης και προόδου. Με την ευκαιρία αυτή αντιγράφουμε ορισμένα χαρακτηριστικά γεγονότα από την πιο πρόσφατη παγκόσμια ειδησεογραφία, που αποκαλύπτουν αυτή την εσωτερική ανάγκη: η θρησκευτική πίστη και συνεργασία να φέρει πιο κοντά τους ανθρώπους, ώστε να νιώσουν μεταξύ τους όλοι αδέλφια, όπως είναι παιδιά του ενός Θεού.

 


Για πρώτη φορά στην ιστορία η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ Β’ κάλεσε τον καρδινάλιο του Ουεστμίνστερ Ό Κόννορ να τελέσει τη Θ. Λειτουργία μπροστά στη βασιλική οικογένεια στα ανάκτορα. Η απόφαση αυτή, μεγάλης ιστορικής σημασίας για τις σχέσεις μεταξύ Καθολικών και Αγγλικανών, αποσκοπεί στην ανάπτυξη των οικουμενικών σχέσεων σε όλο το Βασίλειο.

 

 


 

Ίσως σε μερικά χρόνια οι Καθολικοί και οι Μεθοδιστές (50 εκατομμύρια πιστοί, κυρίως στην Αγγλία και στις ΗΠΑ) να βρεθούν ενωμένοι σε μια Εκκλησία. Στα μέσα Δεκεμβρίου υπογράφτηκε μια συμφωνία με την οποία αναγνωρίζει η κάθε πλευρά την πλήρη αναγνώριση της πνευματικής διδασκαλίας της άλλης. Απομένει να τακτοποιηθεί το ζήτημα της αναγνώρισης των επισκόπων και της προεδρίας στην τέλεσης της Ευχαριστίας.


«Η αρχαία μοναστική παράδοση της Ταϊλάνδης πρέπει να είναι ένα σημείο επαφής και αδελφοσύνης, που θα προωθήσει ένα γόνιμο διάλογο μεταξύ βουδιστών και χριστιανών». Φράση του πάπα Ιωάννης Παύλου Β’ προς τους καθολικούς επισκόπους της Ταϊλάνδης. Η παράδοση αυτή αναγνωρίζει το πρωτείο του πνεύματος πάνω στο υλικό και μπορεί να βοηθήσει την τοπική κοινωνία να ξεπεράσει τα προβλήματα που δημιουργεί ο υλισμός και ο καταναλωτισμός.

 


 

 

 

 

Με επικεφαλής τον αρχιεπίσκοπο του Ρηγίου της Ιταλίας, 18 καθολικοί ιερείς και 60 λαϊκοί ταξίδεψαν στην Κωνσταντινούπολη για να ανταποδώσουν στον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο την επίσκεψή του την περασμένη άνοιξη. Ο πατριάρχης ευχαρίστησε για τη θερμή υποδοχή που του είχε επιφυλάξει η τοπική καθολική εκκλησία και δήλωσε πως μέσα σ’ αυτό το πνεύμα μπορεί να συνεχιστεί ο διάλογος μεταξύ των δυο Εκκλησιών. Η ιταλική αντιπροσωπεία έλαβε μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις για την εορτή του Αγίου Ανδρέα, μαζί με την αντιπροσωπεία της Αγίας Έδρας.


Στην Ιταλία, κοντά στην πόλη της Πιστόϊα η οργάνωση «Πράσινος Σταυρός» εξόπλισε ένα μεγάλο κτίριο, ώστε να αποτελέσει ένα θρησκευτικό κέντρο στο οποίο να καταφεύγουν για τις θρησκευτικές τους ανάγκες μουσουλμάνοι, βουδιστές, ανιμιστές κ. ά., όλοι οικονομικοί μετανάστες που έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή. Πρόκειται για την πρώτη πολυεθνικό παρεκκλήσιο της Ιταλίας. Έχουν ήδη οργανωθεί ανάλογα θρησκευτικά κέντρα και σε γαλλικές πόλεις.


 

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

ΤΗΝΙΑΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ "ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ"

ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΝΑΞΟΥ-ΤΗΝΟΥ

Τόμοι 3 και 4

Ζητείστε τους στα τηλ. 0283051813 και 0283031359

ή στους εφημερίους σας

Τιμάται 5000 δρχ. ο καθένας

Είναι ένα καλό και χρήσιμο δώρο!!!

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

2 Φεβρουαρίου, Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, Ημέρα της Αφιερωμένης ζωής

 

«T H N I A K A  M H N Y M A T A»

Μηνιαία Έκδοση των Καθολικών Εκκλησιών

Νάξου – Τήνου – Μυκόνου – Άνδρου & Χίου

Υπεύθυνος έκδοσης:  π. Μάρκος Φώσκολος

Ταχ. Θυρίδα 8 *  842 00 ΤΗΝΟΣ ή Καρδιανή *  842 01 ΤΗΝΟΣ 

τηλ / fax: 0283031359   e-mail: pmftinos@thn.forthnet.gr

Διανέμεται Δωρεάν

home

main

The climate of the island is very healthy. This is because the blowing of the northern winds prevents the development of germs. It is reported that some people that were sick and visited the island were healed without medicine.
Tinos is basically an island with religious and worshipping tourists. The finding of the icon, the erection of the temple, the improvement of the transportation had a great impact to the social and economic evolution of the island. The fact that it attracted tourism developed the city of Tinos, in contrast with the villages. Nevertheless it helped to reduce migration and kept the residents of the island on their land. From 1940 to 1981 approximately 32% of the population immigrated. In 1940 the town of Tinos concentrated 25% of the population.
Today urbanism has taken over and 75% of the population in concentrated in the town of Tinos. Today approximately 40 villages are inhabited. Their establishing history goes back to the middle ages and the Byzantine years. There are also many settlements, which are basically younger and were developed near the sea.
 The fact that many tourist centers were developed at many locations, the creation of greenhouses, n location canning of various vegetables, the systematic and advanced utilization of marble, played a major role in the keeping of the population on the island and especially at the villages. These developments have increased the occupation in various parts of the island having as a result to fight back of immigration.
The mixed religious population of Tinos, gives the island a special folklore character. A Tinian dialect is noticed, with the extraction of the vowels, the alteration of consonants and names of persons that have a western influence.
 At Tinos we come across two Christian dogmas that harmoniously coexist. The Temple of Evangelistria is a very important demotic worshipping area for the Orthodox and people from all over Greece assemble throughout the whole year to worship here. However at the same time Tinos is a very important center for the Catholics, basically for the Greek Catholics. All you need to do is to take a look around at all the churches in order to substantiate that you are at a religious center. When Panagia/ the Virgin Mary is celebrated, worshippers from all over the world swarm the island. Tinos belongs to the Cyclades and is the third in size island of this complex. Its area is 194 square kilometers. The total length of its coastline is estimated to approx 114 kilometers. It is situated south east of Andros and north west of Mykonos. It highest mountain is named Tsiknias and is 725 meters high. According to mythology Aelos, the god of the winds lived at the channel of Tsiknias. This explains the fact that the area is veAt Tinos irrespective of being Catholic or Orthodox, all the people have a deep love for the Virgin Mary. The Orthodox celebrates Panagia (Virgin Mary) on the 25th of March and on the 15th of August and the Catholics on the 1st Sunday of May and also on the 15th of August. The residents of Tinos are very hospitable and they open heartedly offer food and board to the worshippers during the festivities. The Tinians in order to sustain the ground from suffering intense deterioration, have created on the sides of the mountains the so called pezoules, which are small fields with a resistance made of rocks in order for the ground not to get corroded and are used to cultivate their products. The reduction of the agricultural population slowly left some of these areas uncultivated. Today cereals, citrus fruit, fruits and also oil, wine and raki are cultivated. The products are consumed basically within internal market but some are also exported. Another beneficial product of Tinos, is its honey. In the past they also had silk growing.